آیندۀ نامشخص کمیسیونر عالی لبنان

عبدالحلیم خدام در سال 1932 در بانیاس در شهر شمالی سوریه برفراز سواحل مدیترانه متولد شد.
هنگامی که در دهه 1950 در حال خواندن رشتۀ حقوق بود با حافظ اسد آشنا شد و در جریان این آشنایی آنها به اتحادیه ملی دانشجویان حزب ‌بعث پیوستند.
او به عنوان یک حقوقدان در حزب بعث تا سال 1963 میلادی که این حزب به راس قدرت صعود کرد، فعالیت کرد. او به سرعت نردبان ترقی را پس از وارد شدن به حزب بالا رفت و در زمینه سیاست یکی از افراد صاحب‌نام سوریه شد. او با فرمانداری «کوانتاریا» که یکی از بزرگترین شهرهای بلندی‌های جولان است،‌ توانست شهرت‌کاری برای خود کسب کند. پس از آن در فاصله سال‌های 67 تا 70 به عنوان وزیر‌ اقتصاد و وزیر تجارت و بازرگانی در دولت سوریه فعالیت کرد.
بعد از اینکه حافظ اسد در سال 1970 میلادی قدرت را به دست گرفت، عبدالحلیم خدام عهده‌دار پست وزارت‌ خارجه و معاونت نخست‌وزیر شد. او در این زمان جزو فرماندهان منطقه‌ای و ملی حزب بعث حاکم بود.
در مارس سال 1984 میلادی، خدام یکی از سه معاون رییس‌جمهور سوریه بود و در طول این‌ سال‌ها خدام نقش بسزایی را در سیاست خارجی سوریه بازی کرد تا جایی که وی یکی از مؤثرترین افراد در ائتلاف سوریه به تهران به شمار می‌آمد. او از سال 1976 به بعد نیز در لبنان به نقش‌آفرینی پرداخت. فعالیت‌های چندگانه و مثمرثمر خدام در شبکه کنترل سیاسی سوریه با لبنان موجب شد تا عنوان کمیسیونر عالی لبنان به او اعطا شود. اولین ماموریت مهم خدام در لبنان در می سال 1975 شکل گرفت. در جریان این ماموریت «سلیمان فرانجیه» که کابینه نظامی خود را به فرماندهی یک سرتیپ سنی تشکیل داده بود منجر به آشوب‌های داخلی در لبنان شد. در جریان این آشوب‌ها نورالدین الریفای از بروز خشونت‌ها و تبدیل آنها به جنگ داخلی جلوگیری کرد. به دنبال این واقعه یک هیات سوری به رهبری خدام با فرمانده سنی نظامی دیدار کرد و آنها را متقاعد کرد که عقب‌نشینی کنند و از حمایت کابینه دست بردارند.
در تاریخ 25 می،‌ کابینه سلیمان فرانجیه منحل شد و عبدالحلیم خدام با تحت فشار قرار دادن فرانجیه باعث شد تا رشید کرامی را به عنوان نخست‌وزیر پس از سه روز انتخاب کند. طی چند هفته بعد، این آشوب‌ها که منجر به درگیری‌های پراکنده در بیروت شده بود، سراسر کشور لبنان را در برگرفت. در اکتبر 1983 خدام در کنفرانس لبنان با موضوع توافق ملی که در ژنو سوییس برگزار شده بود، شرکت کرد و در آنجا،‌ آشکارا وازان را برکنار کرد. او در این کنفرانس از موضع سخنگوی مسلمانان رفتار کرد و این حق را برای وتوی ترتیبات آتی به دست آورد.
نمایندگان لبنانی از دوسوم کشور که سوریه آن را اشغال کرده بود، مرعوب شدند و ترجیح دادند از جبهه خدام پیروی کنند. خدام بزرگترین کارگزار توافق سه‌جانبه در سال 1985 میلادی بین «الیحوبکیا» فرمانده نیروهای لبنانی، «نبیه بری» از شبه‌نظامیان امل و «ولید جنبلاط» از حزب شبه‌نظامی سوسیالیست‌های پیشرو بود. هنگامی که «حوبکیا» از حکومت بیروت ‌شرقی خلع شد، این توافقنامه نافرجام ماند. سپس خدام «حوبکیا» را تشویق به بازگشت از فرانسه به لبنان کرد تا مقر خود را در شهر ضلعه در دره «بکا» که نیروهای سوری آن را اشغال کرده بودند، تشکیل دهد. از طریق استفاده از سیاست «هویج و چماق» خدام بر نیروهای سیاسی لبنانی فشار آورد تا با پیمان طائیف در سال 1989 موافقت شود. (این دقیقاً مشابه سندی بود که در پیمان سه‌جانبه به امضا رسید.) توافق طائیف بهانه‌‌ای بود تا دولت قانونگذار را خلع کند و به اشغال لبنان توسط سوریه خاتمه دهد.
با اشغال بیروت توسط سوری‌ها در سال 1990 خدام سرسختانه تلاش کرد تا دولت لبنان را تحت نفوذ دولت سوریه در‌آورد. روابط او با رفیق حریری نخست‌وزیر پیشین لبنان به نحو ویژه‌ای بسیار نزدیک بود. خدام چندین سال پیش به مقامات لبنانی گفته بود که حریری تا سال 2010 در قدرت خواهد ماند. ما در سوریه از سال 1970 هیچ تغییری نداشته‌ایم.
دست بر قضا،‌ ارتباط نزدیک خدام و حریری موجب اضمحلال قدرت سیاسی عبدالحلیم خدام شد. بشار اسد پسر و جانشین رییس‌جمهور سوریه زمام سیاسی سوریه در لبنان را در سال 1998 به دست گرفت و با لحاظ این احتیاط که خدام ممکن است از حریری و ثروتش و ارتباط عربستان سعودی با او بهره گیرد و به ریاست ‌جمهوری سوریه انتخاب شود، چالشی عمیق با خدام پدید آورد. همزمان، سیاست سوریه در لبنان،‌ پیشرفت قابل‌ توجهی کرد و از آن پس، حریری سعی کرد روابط نزدیکی با بشار اسد ایجاد کند. در نتیجه، روابط حریری و خدام تیره و تار شد و این تا جایی پیش رفت که حریری از دادن هواپیمای شخصی به خدام سرباز می‌زد. در واقع،‌ حریری در آن سال‌ها نقش اسد را در بهبود اوضاع لبنان و منطقه مؤثر تلقی کرده بود و هر چند سال‌ها بعد مناسبات این دو رهبر سوریه و لبنان، بحرانی شد. هم‌اکنون خدام از سوی پارلمان سوریه به دلیل افشاگری‌هایش متهم به خیانت شده است که این نیز فصل دیگری از زندگی این سیاستمدار خواهد بود که چگونگی رقم خوردن فرجام آن هنوز نامشخص است.