سلاح مقاومت در خدمت امنیت لبنان

«همزمان با برقرارى آتش بس فورى، بلکه ساعت ها پیش از برقرارى این آتش بس، صداى بسیارى از کشورهاى حامى اسراییل و احزاب دست نشانده این رژیم براى خلع سلاح حزب الله بالا رفت، همه معتقد بودند که با پایان جنگ و استقرار نیروهاى بین المللى در لبنان دیگر نیازى به سلاح حزب الله نیست اما عملیات کماندوهاى چترباز اسراییلى در شرق لبنان و ادامه تجاوزات جنگنده هاى اسراییلى به حریم هوایى لبنان پاسخ دندان شکنى بود به تمامى این طرف هاى حامى اسراییل؛ پاسخى که مى گفت اسراییل زائیده تجاوز است و هرگز از تجاوز خود به حریم همسایه خوددارى نخواهد کرد.»
به گزارش ایسنا وائل ممدوح با ارایه مقاله اى در روزنامه الاخبار مصر با تیترى تحت عنوان «سلاح قانونى حزب الله کنار گذاشته نخواهد شد» مى نویسد: «تنها سلاحى که بر اساس تعرفه ها و چارچوب هاى قانونى باید کنار گذاشته شود سلاح اسراییل است نه حزب الله، زیرا سلاح مقاومت اسلامى حزب الله سلاح محدود و تعریف شده اى است که تنها براى مقابله با تجاوز دشمن به کار مى رود اما زرادخانه سلاح اسراییل تاکنون در شش جنگ علیه کشورهاى منطقه به کار برده شده است و جنون قدرت در این رژیم متجاوز به حدى رسیده است که ننگ هاى تاریخى کشتار بسیارى از مردم منطقه را در تاریخ به ثبت رسانده است. سلاح حزب الله تاکنون تنها براى مقابله و رویارویى با تجاوز وحشیانه اسراییل به کار برده شده است و طبق مفاد صریح قطعنامه هاى سازمان ملل و قوانین بین المللى مقاومت مسلحانه حق هر ملتى در دفاع از خود در برابر دشمن اشغالگر است.»
ممدوح مى نویسد: «اگر بخواهیم این مساله را از برد قانونى نگاه کنیم و آن را حل و فصل کنیم، سلاح حزب الله به عنوان یک سلاح کاملا قانونى تعریف خواهد شد به خصوص آنکه قدرت مخرب این سلاح تاکنون حتى کمتر از یک سوم قربانیانى که به واسطه سلاح هاى اسراییل کشته شده اند را نداشته است. متاسفانه جهان ما بر اساس قدرت طبقه بندى و تعریف شده است و هر کشورى که قدرت نظامى و اقتصادى بیشترى داشته باشد مى تواند به توضیح و تبصره گذاشتن نسبت به قانون بین المللى اقدام کند؛ همان کارى که آمریکا در تمام سازمان هاى به اصطلاح بین المللى دنبال کرده است. آمریکا، این کشور مدعى دموکراسى، تاکنون ?? بار از حق وتوى خود براى حمایت از اسراییل و عدم محکوم کردن جنایت هاى غیر اخلاقى و انسانى این رژیم استفاده کرده است. اگر بخواهیم به این استبداد قدرت هاى جهانى و حکمرانى آنها بر جهان ضعیف تر نگاهى بکنیم، مى بینیم که موضوع حق وتو در شوراى امنیت خود یک نوع استبداد محض است که خارج از دایره هر گونه دموکراسى است.»
در ادامه این تحلیل آمده است: «قانون حق وتو که به پنج کشور از شوراى امنیت داده شده است اصلا در قانون اصلى سازمان ملل قید نشده است و قانون سازمان ملل صریحا مى گوید که هر گونه تصمیمى باید به واسطه حداکثر اعضاى سازمان ملل و شوراى امنیت اتخاذ شود، بنابراین حق وتو از جمله تبصره هاى غیر قانونى ابر قدرت هاى جهان براى بسط سلطه خود است، به طورى که هرم این ابرقدرت هاى جهانى یعنى آمریکا تاکنون از این ابداع غیر قانونى توانسته است ?? بار استفاده کند و ?? بار اسراییل را از محکومیت ها ى سازمان ملل نسبت به فجایع و کشتارهایى که انجام داده است، نجات دهد. متاسفانه کشورهاى غربى که تا آخرین لحظه جنگ موضع حق به جانبى نسبت به اسراییل اتخاذ کرده بودند و با اتلاف وقت منجر به کشته شدن بیش از هزار غیر نظامى لبنانى و ده ها کودک شدند، امروز بى شرمانه موضع دیگرى را در حمایت از اسراییل اتخاذ کرده اند و با ادعاى اینکه خواهان حل بحران این جنگ هستند، به دنبال آن مى باشند که با استقرار در لبنان سلاح حزب الله را در حمایت از تمامیت ارضى خاک لبنان محدود و محصور کنند.»
تحلیلگر الاخبار مى نویسد: «این کشورها گویا تجاوزات مداوم اسراییل به مناطق جنوبى لبنان را به رغم آتش بس و به رغم قطعنامه 1701 شوراى امنیت نمى بینند و در توجیه این تجاوزات تنها به گفتن «درصدد بررسى این اقدام اسراییل هستیم»، بسنده مى کنند و پس از ارزیابى ها و بررسى هایى کذایى اعلام مى کنند که اسراییل حق دفاع از خود را دارد. واقعیت آن است که موضع گیرى جهان غرب و در راس آن آمریکا در برابر این غده سرطانى در منطقه یعنى اسراییل براى همگان آشکار شده است و دیگر هیچ کس به خود زحمت نمى دهد که این کشورها را نسبت به وقایع موجود متنبه و متوجه کند. شوراى امنیت، این شوراى دست نشانده آمریکا و غرب که با حق وتوى تنها پنج کشور از جهان مى چرخد، تنها پس از آنکه اسراییل تمام مناطق جنوبى لبنان را با خاک یکسان کرد و ده ها خانوار لبنانى را بى خانمان کرد، به حرکت افتاد تا آواى پایان این جنگ را بسراید، پایان جنگى که هم چنان با تجاوزات اسراییل به حریم هوایى و خاکى لبنان ادامه دارد.»
ممدوح در ادامه مى آورد: «اگر به تسلیحات ارتش اسراییل نگاهى بکنیم مى بینیم که جنگنده هاى اف ?? اسراییل همان جنگنده هاى آمریکایى هستند که جان هزاران غیر نظامى در منطقه را تاکنون گرفته اند و تمام تانک هاى اسراییلى از نوع مرکاوا آمریکایى هستند و تمام سلاح هاى سبک و سنگین و حتى واحد توپخانه اسراییل و نفربر هاى زرهى آن از شرکت هاى آمریکایى تامین شده است اما در مقابل این قدرت نظامى بزرگ آمریکایى در اسراییل، حزب الله لبنان و نیروهاى مقاومت اسلامى لبنان تنها به موشک هاى کوتاه برد، سلاح هاى سبک و واحدهاى ضد هوایى مجهز است. آیا این احمقانه نیست که خلع سلاح این مقاومت را خواستار شویم و در مقابل دست دشمن مستبدى که تاریخ اش از بدو تاسیس تاکنون جنگ و خونریزى بوده است را مسلح به سلاح هاى خطرناک رها کنیم؟ برخى از کشورهاى غربى براى توجیه این مساله از قاعده دولت و گروه شبه نظامى استفاده مى کنند و مى گویند اسراییل به عنوان یک دولت مشروع حق داشتن سلاح و ذخیره کردن آن را دارد اما گروه شبه نظامى حزب الله به عنوان یک گروه خارج از دولت حق داشتن سلاح را ندارد؛ ما نیز از قانون آنها استفاده مى کنیم و مى گوییم اولا حزب الله گروه خارج از دولت نیست و نمایندگان این حزب حتى در دولت لبنان نیز سهیم اند ثانیا قوانین بین المللى این حق را به مقاومت و دولت و ملت ها مى دهد که براى حمایت از تمامیت ارضى خود در مقابل دشمن متجاوز دست به سلاح و مقاومت برد، بنابراین حزب الله لبنان بنابراین اصل حق دارد که براى دفاع از تمامیت ارضى کشورش در برابر تجاوزات مداوم اسراییل به عنوان یک مقاومت مردمى و ملى دست به سلاح برد و این سلاح را تا زمانى که تجاوزات اسراییل ادامه یابد به عنوان یک وسیله مقاومت مردمى در اختیار داشته باشد.»
این تحلیلگر در پایان مى نویسد: «واقعیت آن است که ملت و دولت لبنان باید بدور از هیاهوى غرب براى برقرارى صلح و امنیت در منطقه به خصوص در مناطق مرزى لبنان با اسراییل همیشه خود را در مرحله آماده باش نگه دارند زیرا اسراییل در نزدیکترین فرصت ممکن بار دیگر براى ارضاى خواسته ها و مطالبات تجاوزگرانه خود راهى لبنان خواهد شد تا بار دیگر مردم این خاک و بوم را به خاک و خون کشد. اسراییل هرگز نخواهد توانست که تلخى شکست تاریخى خود در لبنان را فراموش کند و نه نیروهاى یونیفل و نه ارتش لبنان نمى توانند بازدارنده واقعى نسبت به این تجاوزات باشند، تنها مقاومت اسلامى لبنان مى تواند بازدارنده اصلى تجاوزات اسراییل در لبنان باشد و ملت لبنان باید بدور از هیاهوهاى سیاسى بسیارى از مزدوران اسراییلى، مانند همیشه پشت مقاومت بایستند و حامى این مقاومت باشند تا بتوانند پیروزى دیگرى را براى خود و مقاومت خود در تاریخ به ثبت رسانند.
مردم لبنان باید بدانند تا زمانى که هنوز مزارع شبعا در دست اسراییل متجاوز است و تا زمانى که اسیران لبنانى هم چنان در بند زندان هاى اسراییل هستند، کسى نمى تواند آنها را از سلاح مقاومت اسلامى محروم سازد و حتى قطعنامه هاى سازمان ملل نیز نخواهد توانست ملت لبنان و مقاومت اسلامى لبنان را از سلاح اراده، ایمان، معنویت و جهاد خلع کند و پیروزى هر امتى تنها به سلاح نظامى آن نیست و نخواهد بود.»