رفتارهای دیپلماتیک و اقتصادی کشور را جایگاه نهادهایی تعیین میکند که در تعقیب اهداف نظام جمهوری اسلامی شکل گرفتهاند و بنابراین نمیتوان با مداخله در این جایگاهها و اظهارنظرهای نسنجیده به منافع ملی زیان رساند.
در سیاست و اقتصاد ایران همواره مسائل عجیب و باور نکردنی به وجود میآید. که با نگاهی عمیقتر به آنها به راحتی میتوان فهمید که ناشی از کجفهمی یا بدفهمی این و آن بودهاند و گاهی حتی یک تیتر غلط توانسته است بر ماجرا تاثیر بگذارد! گاهی هم که دقیقتر مینگریم سایه تاثیر بیگانه را بر پدیده مورد نظر به راحتی میتوان کشف کرد. یکی از این ماجراها، بحث سلاح نفت است که یک روزنامه مشکوک عرب آن را پراکنده است و جالبتر آن که یکی دو نماینده و کارشناس هم این اظهارات را تحلیل کردهاند و بر مبنای آن ضمن ابراز حمایت از موضع منتسب به رئیسجمهوری در این مصاحبه جعلی بحث تحریم نفتی و تجدیدنظر در قراردادهای گاز ایران را هم مطرح کردهاند. حال آن که ماجرا از اساس بیپایه بوده است؛ روزنامه انگلیسی زبان خلیج تایمز که در امارات عربی متحده به چاپ میرسد روز شنبه اول اکتبر مطلبی را به عنوان گفتگوی اختصاصی با محمود احمدینژاد رئیسجمهور ایران چاپ کرد که واکنش گستردهای در سطح جهان برانگیخت اما سپس از سوی دفتر رئیسجمهور ایران تکذیب شد.
در این مصاحبه از آقای احمدینژاد نقل شده بود که اگر شورای امنیت سازمان ملل متحد تحت فشار آمریکا تحریمهایی علیه ایران اعمال کند، دولت ایران از نفت به عنوان ابزاری برای مقابله با چنین اقداماتی استفاده خواهد کرد. اما پس از آنکه این مصاحبه با پوشش گسترده رسانههای جهان مواجه شد، روابط عمومی دفتر ریاستجمهوری ایران با صدور اطلاعیهای این مصاحبه را جعلی خواند و اعلام کرد که آقای احمدینژاد هیچ مصاحبهای - چه شفاهی یا کتبی - با روزنامه خلیج تایمز نداشته و موضوع تهدید غرب به قطع فروش نفت که به نقل از او در این روزنامه آمده "کذب محض" است.
روابط عمومی ریاست جمهوری همچنین از رسانههای ایرانی خواسته است "در برابر ترفندهای خبری و تبلیغاتی رسانههای بیگانه، دقت و هوشیاری هر چه بیشتر" داشته باشند.
پرمچاندران، سردبیر روزنامه خلیج تایمز طی یادداشتی به بخش فارسی بیبیسی گفته است که مطلبی را که تحت عنوان مصاحبه اختصاصی با رئیس جمهور ایران چاپ کرده است، یکی از نویسندگان خلیج تایمز به نام نهال کامل در اختیار روزنامه نهاده است که در استخدام این روزنامه نیست، اما بیش از یک سال است با این روزنامه همکاری دارد.
واقعیت آن است که در حالی که هماکنون ایران از سوی آمریکا و متحدان غربیاش سخت در معرض انزوا قرار دارد و به طور اصولی نیم تواند خواستار این انزوا باشد. زیرا نصیبی از انزوا نمیبرد، بلکه برعکس از ناحیه این انزوا لطمه هم میبیند. تحریمها و فشارهای بینالمللی دست کم در اقتصاد بسیار ویرانگر هستند. به همین دلیل هم هست که این ابزارها به عنوان یک مکانیسم بینالمللی برای فرونشاندن ارادههایی بیرون ازعرف بینالمللی به کار گرفته میشوند . از آنها به مجازات تعبیر میشود. در اقتصاد بینالملل جاها به سرعت پر میشود. سهمیه هیچکس ثابت نیست و رقابت حرف اول را در بازار میزند. ممکن است دو کشور به لحاظ سیاسی هیچ مشکلی با هم نداشته باشند، اما در عرصه اقتصادی به یک بازار چشم داشته باشند. کدام منطقی ایجاب میکند که یک کشور خود را از بازارهای جهانی که مکانیسم طبیعی آن رقابت است محروم کند؟!
در عصر خودورزی معمولا سیاستمداران موضع بموقع خود را در مباحث سیاسی میگیرند و در اقتصاد، دستاندکاران و مسئولان اقتصادی راه خویش را در پیش میگیرند. در هیچ جای دنیا نمیتوان سراع گرفت که فتیله اقتصاد را دائما سیاستمداران بالا و پایین بکشند! همین لطمه و دشواریای که بورس از ناحیه شایعات در یک اقتصاد بیسامان و سازمان میبیند برای ما کافی است که خود به دست خود باب دشواریها و نابسامانیهای تازه را نگشاییم.
اقتصاد یک مقوله جهانی است و کسی که این مکانیسم را در نیابد در حقیقت به خود ظلم کرده است. تزلزلی را که ما در قبال بازار صادرات گاز در روزهای اخیر نشان دادهایم روسیه و قطر را به بازار گاز شبه قاره هند امیدوار کرده است. این موضوع چیزی نیست که نتوان با عدد و رقم به آن رسید.
بازارهایی که به عنوان هدف در معاملات گاز برگزیدهایم به راحتی میتواند توسط حریفان و رقیبان پر شود. این موضوع را پیش از این هم تجربه کردهایم. کار سالها مذاکره و بحثهای کارشناسی را نمیتوان به باد سپرد تا دیگری از آن بهرهمند شوند. درست است که در ایران همه حق دارند در همه زمینهها سخن بگویند، اما اگر این سخنان به اقتصاد کشور لطمه بزند یا به عنوان موضع کشور تلقی شود دیگر نمیتوان سهلانگارانه سخن گفت. این که شورای عالی امنیت ملی مسئولیت پیشبرد گفتگوهای هستهای را بر عهده میگیرد، وزارت خارجه مسئول پیگیری تبادل نظر و رایزنی با دیگر کشورها میشود و ... نشان از آن دارد که اظهار نظر مسائل مختلف باید تابع عقلانیتی باشد که ربطی به هیجانزدگی و برافروختگی ندارد. از این رو همه باید در پیگیریهایمان منافع ملی و حفظ شان کشور را مدنظر قرار دهیم تا در این آشفته بازار رقیبان و دشمنان نتوانند از موقعیت به نفع خود بهرهبرداری کنند.