اهداف آمریکا از حمایت تروریسم (بخش پنجم)

رئوف پیشدار / روزنامه‌نگار و مدرس دانشگاه
انقلاب اسلامی و تغییرات ژئوپلتیک 3 دهه پایان قرن گذشته، ایران را که تا پیش از پیروزی آن در بلوک غرب قرار می‌گرفت و این بلوک منافع بسیاری در آن برای خود قائل بود، به یک جامعه هدف مبدل کرد. «کبکان» ‌در شمال ایران که یکی از ایستگاه‌های فعال سیا بویژه در حوزه شنود روی شوروی بود، در همان روزهای ابتدای پیروزی انقلاب ایران تعطیل شد. قطع رابطه سیاسی حوزه عمل آمریکا در ایران را مختل و محدود کرد. در چنین شرایطی تجربه ریگا (پایتخت لیتوانی که مشهورترین ایستگاه سیا در دوران جنگ سرد در آن مستقر بود) سناریویی شد در دست سیا تا با استفاده از ایستگاه‌های بیرونی خود و با کمک عوامل درونی طرح‌هایی را برای مقابله با انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران به اجرا بگذارد. سیا برای این هدف سناریوهای مختلفی دارد که حصر، ضربه و حذف 3 رکن همه آنهاست. با آنکه آمریکا مدعی است که سیاست گذشته خود دایر بر براندازی جمهوری اسلامی را تغییر داده اما قرائن نه‌تنها آن را تایید نمی‌کند، که تاییدی بر ادامه همان سیاست‌های گذشته واشنگتن است.
رهبری فعالیت‌ها علیه انقلاب اسلامی ایران را سیا به چند ایستگاه خود واگذار کرده است که در پیرامون ایران و به طور مشخص در باکو (جمهوری آذربایجان)، استانبول (ترکیه)، فرانکفورت (آلمان)‌، ‌لندن (انگلستان) و دوبی (امارات)‌ فعال هستند. این ایستگاه‌ها درباره امور ایران تحت نظر ایستگاه سیا در دوبی و از طریق آن با سازمان مرکزی قرار دارند. نیکلاس برنز، دیپلمات آمریکایی در مصاحبه با نیویورک‌تایمز در 29آذر 1385 گفته است: «امروز همین حرف را به این جوانان می‌گوییم. بروید دوبی. ما نمی‌توانیم به ایران برویم. شما بروید و با هر ایرانی که پیدا کردید، گفت‌وگو کنید تا آنها را بشناسید. شما به ما بگویید که چطور باید ایران را بفهمیم!» سیا در فعالیت‌های خود علیه ایران همانطور که برنز گفته است، روی ایرانی‌های مقیم شیخ‌نشین دوبی و نیز ایرانی‌های مقیم دیگر کشورها متمرکز است و پوششی که تحت آن عمل می‌کند، عمدتا نهادهایی هستند که به ظاهر مردم‌محور یا NGO تعریف شده‌اند مانند «مرکز ایرانی (برخورد) غیرخشونت‌‌آمیز کاربردی» ولی در واقع اهداف سیاسی و امنیتی را دنبال می‌کنند. مرکز پیش‌گفته به نوشته نیویورک‌تایمز «از ایرانی‌ها دعوت می‌کند تا در کارگاه‌های آموزشی خود، به آنها نشان دهد که چگونه اعتراض‌های مسالمت‌آمیز در گرجستان، فیلیپین و دیگر مناطق دنیا شکل گرفته است. این مرکز امیدوار است با برگزاری کلاس‌هایی درباره نافرمانی مدنی، به شورش‌های مسالمت‌آمیز در ایران دامن بزند».