برنامه‌ریزی ایرانی - اسلامی

دکتر محمدجواد لاریجانی ـ دبیر ستاد حقوق بشر و مشاور عالی بین‌الملل قوه قضاییه
1-رئیس جمهور محترم در سخنانی اخیرا فرموده اند:
«عده ای به خاطر تاکید بر کلمه ایرانی حساسیت نشان می دهند و تصور می کنند مقصود نوعی قوم گرایی و ناسیونالیسم است در حالی که حقیقتا چنین نیست. این که بر برنامه ریزی ایرانی- اسلامی تاکید می شود یعنی باید برنامه ریزی ها مبتنی بر نظام ارزشی و توانمندی های ایرانی- اسلامی باشد و در این مسیر دریافت ایرانی از اسلام مبنای عملی است.»
جناب آقای احمدی نژاد سپس افزودند:
«دریافت های فراوانی از اسلام در دنیا وجود دارد اما برداشتی از اسلام برای ما ملاک عمل است که ایرانی است.»
2-برای ما ایرانی ها، کلمه «ایران» یک کلمه معمولی نیست، بلکه حکایت از عشق عمیق و دلدادگی و امیدها و آرزوهای فراوان دارد. وقتی پای ایران به میان می آید با همه وجود حساس می شویم و برای هر وجب از این سرزمین پرافتخار و میراث ملی خود سر از پا نمی شناسیم و همه هستی خود را در طبق اخلاص می گذاریم و فدای خاک پاک آن می کنیم. افتخار ما به این است که سرباز و خدمتگزار کوچکی برای این آب و خاک باشیم. لذا به درستی رئیس جمهور عزیز ما اشاره کرده اند که مقصود قوم گرایی نیست، بلکه وظیفه شرعی و ملی ما در میان است. ایران، نامی است که زنده است و خدا آن را همواره زنده نگه دارد.
3- هر برنامه ریزی برای توسعه و آبادانی ایران باید برنامه ای ایرانی- اسلامی باشد. این کلید توفیق برنامه ها است و چون در آستانه بررسی برنامه پنجم توسعه هستیم تاکید بسیار مهم و به جا و درستی است.
برنامه ریزی باید «ایرانی» باشد، یعنی باید ناظر به شأن و جایگاه ایران باشد، ناظر به توانمندی ها و امکانات و محدودیت های ایران باشد، باید ناظر به نیروی انسانی عظیم و توانمند ایران باشد و باید متکی به همه امکانات ملی ما باشد.
4- برنامه ریزی برای توسعه ایران، باید «اسلامی» باشد، زیرا مهمترین دستاورد انقلاب اسلامی بنای یک نظام مدنی- سیاسی بر اساس اسلام است. معنای این سخن صرفا ابتناء قوانین جزایی کشور براساس اسلام نیست، بلکه اسلام باید در تمام شئون این نظام به عنوان عقلانیت پایه مطرح باشد. اگر نگاهی به برنامه ریزی های متعدد بعد از انقلاب بنمائیم متوجه می شویم که در این جهت نقص داریم و بسیاری از مشاکل و ناکامی های ما ناشی از عدم توجه به عقلانیت پایه اسلامی در تاروپود برنامه ریزی ما است. اگر صرفا جمله ای بگذاریم که «دولت باید فرهنگ اسلامی را ترویج نماید» کافی نیست بخصوص اگر اساس تفکر توسعه ای ما نظام اقتصادی باشد که براساس مبنای سکولار- لیبرال باشد! دولت و مجلس باید این نکته مهم مورد نظر آقای احمدی نژاد را پایه ای بدانند و البته کارشناسانی باید به تدوین برنامه بپردازند که معتقد به اساس ایرانی- اسلامی باشند. از سوی دیگر جریان تفکر اسلامی منحصر در برنامه پنجم نیست، بلکه باید برنامه ریزی های جزیی تر در حوزه های محدودتر هم بر این پایه صورت گیرد. یعنی هر مدیر در هر اداره ای باید توجه به مبنای ایرانی- اسلامی داشته باشد.
5- ریاست محترم جمهور اشاره کرده اند:
«دریافت های فراوانی از اسلام در دنیا وجود دارد اما برداشتی از اسلام برای ما ملاک عمل است که ایرانی است.»
در این گزاره مسلم- با توجه به تفکر و منش رئیس جمهور- تسامحی وجود دارد. زیرا، برداشتی از اسلام برای ما در مملکت ایران و در نظام جمهوری اسلامی ملاک است، که براساس برداشت اهل بیت (علیهم السلام) است و این امر در قانون اساسی ما تصریح موکد شده است و در نوشتار و گفتار حضرت امام(ره)، مقام معظم رهبری و علمای اعلام و فرهیختگان نظام صریح و متواتر باشد.
مکتب اهل بیت در فهم اسلام- که میلیون ها ایرانی و غیرایرانی از عرب، هندی، ترک و حتی هزاران آمریکایی، اروپایی، چینی و ژاپنی شیفته دارد-، برداشتی عمیق و بدون مرز و همراه با قرآن مجید می باشد و همانطور که پیامبر گرامی اسلام(ص) در حدیث متواتر ثقلین فرموده اند قرآن و عترت با هم فهم می شوند و از هم جدا نیستند و هر که یکی را رها کند به بیراهه می رود. از اسلام عزیز از زمان پیامبر گرامی(ص) تا امروز دو مکتب عمده و دو برداشت اساسی مطرح شده است: مکتب اهل سنت و مکتب اهل بیت و البته هر یک از این برداشت ها زیر برداشت های خاص خود را دارند. ایران اسلامی و نظام مدنی- سیاسی جمهوری اسلامی تماما براساس مکتب اهل بیت (علیهم السلام) استوار است در حالیکه ما به برداشت دیگر احترام می گذاریم و تعامل فکری با آن را سیاست اصلی نظام می دانیم زیرا در بسیاری از محورهای اساسی دو برداشت به نحو جدی شبیه هم هستند.
مکتب اهل بیت نه تنها چیزی از ایرانیت ما نمی کاهد بلکه عشق و محبت اهل بیت- که در دل همه ما از شیعه و سنی موج می زند و سرتاسر قومیت های موجود در ایران را می پوشاند- پایگاه استراتژیک و جزو منافع حیاتی ما محسوب می گردد.
البته به نظر می رسد که مقصود ریاست محترم جمهور همین «برداشت براساس مکتب اهل بیت» باشد که مورد اتفاق همه نیز هست؛ هرچند لازم بود بر آن تاکید شود تا دشمنان اسلام و مسلمین نتوانند از آن سوءاستفاده کنند و تجربه عظیم مدنی امروز ملت ما را- که حقیقتا متعلق به همه مسلمانان و بلکه مردم جهان است- با رنگ قومیت ایرانی محصور در مرزهای ما بدانند. والسلام.