1) اهمیت مضاعف یافتن انتخابات
این دوره از انتخابات هم در سطح بینالمللی و هم در سطح داخلی، اهمیتی دو چندان یافته است.
در سطح بینالمللی، شرایط حاکم بر روابط بینالمللی، نظام جهانی و منطقهای و تهدیدات پیدا و پنهان دشمنان ملت ایران که هر روز ابعاد تازهای به خود میگیرد، برگزاری انتخاباتی مطلوب و با حضور پرشور مردم را اهمیت بخشیده و به نحوی که بسیاری از کارشناسان، دفاع و حفاظت از منافع کشورمان را در گرو برگزاری شایسته این انتخابات دانستهاند.
در سطح داخلی نیز جدای از جایگاه رئیسجمهور به عنوان دومین مقام عالی کشور، قرار گرفتن کشور در مسیر توسعه و لزوم توجه بیش از پیش دولت به عنوان مهمترین نهاد اجرایی کشور به مسائل و نیازهای اساسی جامعه که زیربنای اصلی تحقق چشمانداز 20 ساله کشور است و موجبات تأمین رضایت عمومی را فراهم میکند، نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری را اهمیت بخشیده است.
2) واقعگرایی حاکم بر افکار عمومی
برخلاف دورههای گذشته که جامعه جوان کشور،تحت تأثیر اقدامات احساسی و تحریکآمیز قرار میگرفت و برخی جریانات با ایجاد موج در افکار عمومی، موج سواری را پیشه میکردند، در این دوره از انتخابات، همانطور که تجربه انتخابات مجلس هفتم و دومین دوره شوراها نشان داد، اقدامات احساساتی و تحریکآمیز، کم اثر و بعضاً نتیجه عکس دارد.
بیش از 20 میلیون از جوانان و نوجوانان بین 15 تا 25 سال اواخر دهه 1370 در انتخابات شرکت میکنند که این طیف از جمعیت به دلیل نیازهای ملموس خود، بیش از آن که رادیکال و احساسی باشند، واقعگرا و به دنبال برنامه و نامزد کارآمد و دارای کارنامه موفق در عرصه سیاسی – اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی هستند.
از این رو اقدام برخی گروهها و جناحها و فعالان عرصه انتخابات در این دوره برای تحریک مسایل قومی و مذهبی چندان نتیجهای نخواهد داشت.
3)رقابت با استراتژی پنهان جناحهای سیاسی
در این دوره از انتخابات، برخلاف دورههای پیشین که از ماهها قبل، ضمن مشخص بودن نامزد اصلی جناحها، فعالیتها بر آن اساس طراحی، تمرکز و اجرا میشد، جناحهای سیاسی حاضر در صحنه سیاسی کشور با اتخاذ رویکردی محتاطانه و زیرکانه، براساس تحولات سیاسی، اجتماعی و شکلگیری افکار عمومی تصمیمگیری و عمل کنند، چنانچه میتوان فعالیتهای ابهامآمیز برخی گروههای سیاسی و حتی نامزدهای احتمالی را در این چارچوب ارزیابی کرد.
اتخاذ رویکردی مبهم به این دلیل اتخاذ گردیده است که در درجه اول، افکار عمومی را متوجه خود کنند و در درجه دوم، فرصت تبلیغی را از رقبای احتمالی گرفته و جناحهای سیاسی را در تصمیمگیریها با مشکل مواجه سازند.
4) نامشخص بودن نامزد نهایی جناحهای اصلی کشور
هر چند برخی از افراد نامزدی خود را اعلام و به طور جدی در عرصه انتخابات کشور فعال هستند و از طرفی گروههای موسوم به اصولگرا نیز به تفاهماتی رسیدهاند، اما اظهارنظرهای مختلف از سوی همین گروهها و جناحها و حتی نامزدهای احتمالی گویای این واقعیت است که جناحهای سیاسی فعال در عرصه نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، این بار قصد ندارند تا دقیقه نود موضع اصلی خود را آشکار کنند.
5) رقابت درون گروهی
از پدیدههای منحصر به فرد در این دوره از انتخابات، رقابت در درون جناحهای سیاسی کشور است.
به هر حال بسیاری، این موضوع را نتیجه ضعیف تصور کردن جناح رقیب از سوی عناصر فعال در درون گروهها و جناحهای سیاسی کشور دانستهاند، اما به جز این دلیل، رقابت درون گروهی، بخشی از واقعیتهای موجود در بین عناصر فعال در هر دو جناح سیاسی کشور است که به هنگام فراهم شدن فضا ظهور و بروز مینماید. با وجود این، باید توجه داشت جناحهای فعال سیاسی کشور در صورتی که احتمال پیشی گرفتن جناح رقیب را بدهند، با هم متحد و همراه خواهند شد. ضمن اینکه میتوان این تحول را در چارچوب پرشور شدن فضای انتخاباتی کشور تحلیل و ارزیابی کرد، زیرا بسیاری از فعالان عرصه انتخابات از افراد دلسوز کشور و نظام هستند.