روابـط دنیـاى جـدیـد از نگـاه چـامسـکـى

«این تصور که ممکن است اروپا و آسیا به سوى استقلال بیشتر حرکت کنند، از زمان جنگ جهانى دوم طراحان آمریکایى را نگران کرده است. این نگرانى ها تنها به دلیل رشد و توسعه سه قاره اروپا، آمریکاى شمالى و آسیا بوده است.
همچنین آمریکاى لاتین روز به روز مستقل تر مى شود. هم اکنون در حالى که آسیا و آمریکاى شمالى و لاتین در حال تقویت مناسبات با یکدیگر هستند، ابر قدرت کنونى جهان در مصیبت هاى خود در خاورمیانه گرفتار شده و در حال تحلیل رفتن است.»
به گزارش ایسنا نوام چامسکى، اندیشمند و صاحبنظر آمریکایى در تفسیرى درباره روابط دنیاى جدید با بیان مطالب فوق افزوده است: «از دیدگاه واشنگتن اتحاد منطقه اى در آسیا و آمریکاى لاتین یک مساله مهم و حیاتى است که نشان دهنده یک جهان سرکش غیر قابل کنترل است. البته انرژى در همه جاى جهان یک عامل تعیین کننده و مایه نزاع و دعوا است.
چین، بر خلاف اروپا هیچ هراسى از واشنگتن ندارد و همین امر اولین دلیل ترس طراحان آمریکایى از این کشور است که آن ها را در تنگنا قرار مى دهد.
مجله وال استریت گزارش مى دهد در سفر عبدالله بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان به پکن در ماه ژانویه، یادداشت تفاهمى بین این دو کشور امضا شد. براساس این یادداشت تفاهم همکارى هاى بین دو طرف در زمینه هاى نفت، گاز طبیعى و سرمایه گذارى افزایش مى یابد.
در حال حاضر بیشتر نفت ایران به چین صادر مى شود و چین در عوض سلاح ایران را تامین مى کند. از قرار معلوم هر دو کشور به این سلاح ها به عنوان یک عامل بازدارنده علیه اهداف و مقاصد آمریکا مى نگرند. هند نیز گزینه هایى را پیش روى خود مى بیند. این احتمال وجود دارد که هند ترجیح دهد که مشترى آمریکا باشد یا اینکه به جبهه کشورهاى مستقل آسیایى که در حال شکل گیرى است، بپیوندد و بیشتر از هر زمان دیگرى با تولیدکنندگان نفت در خاورمیانه مناسبات برقرار کند. سیدارس واراداراجان، دبیر روزنامه هندو معتقد است اگر قرار است قرن ۲۱ یک قرن آسیایى باشد، آسیا دیگر نباید در بخش انرژى یک نقش منفعل را بازى کند.
واراداجان خاطرنشان مى کند،کلید این ماجرا همکارى هند و چین است.در ماه ژانویه (دى) بین این دو کشور توافقنامه اى به امضاء رسید که راه را براى همکارى دو طرف نه تنها در زمینه فناورى بلکه در زمینه اکتشاف و تولید هیدروکربن باز کرد. این همکارى مى تواند در نهایت معادلات اساسى در بخش نفت و گاز طبیعى جهان را بر هم بزند. در این تحلیل آمده است: «اقدام قابل ذکر بعدى مى تواند ایجاد یک بازار نفت آسیایى باشد که معاملات آن بر مبناى واحد پول یورو صورت گیرد. تاثیر این مساله احتمالا روى نظام مالى بین الملل و تعادل قدرت درجهان حائز اهمیت خواهد بود. تعجبى نیست اگر بگوییم جورج بوش، رییس جمهورى آمریکا براى حفظ دوستى با هند به این کشور سفر کرد و به دهلى پیشنهاد همکارى هسته اى و دیگر امتیازات فریبنده را داد. از سویى دیگر دولت هاى چپ میانه از ونزوئلا گرفته تا آرژانتین در قاره آمریکاى لاتین حکومت را در دست گرفته و جمعیت بومى این کشورها به خصوص در بولیوى و اکوادور، فعال و با نفوذ شده اند. آن ها خواستار نظارت داخلى روى نفت و گاز هستند در غیر این صورت در بعضى موارد آن ها به طور کلى مخالف تولید نفت و گاز هستند. اکثریت مردم بومى این کشورها هیچ دلیلى نمى بینند که زندگى ها، جوامع و فرهنگ هاى آن ها تخریب و یا نابود شود تا اینکه مردم نیویورک بتوانند در خودرو هاى SUV خود در خیابان ها تفریح کنند.ونزوئلا، یکى از کشورهاى پیشرو صادرکننده نفت، از هر کشور دیگرى در آمریکاى لاتین روابط نزدیکترى را با چین برقرار کرده و در تلاش است تا براى کاهش وابستگى به دولت متخاصم آمریکا، روز به روز فروش نفت خود را به چین افزایش دهد. ونزوئلا به اتحادیه آداب و رسوم آمریکاى جنوبى موسوم به مرکوسور پیوسته است. نستور کرچنر، رییس جمهورى آرژانتین این اقدام را نقطه عطفى در توسعه این گروه تجارى ارزیابى کرده و لوئیز ایناسیولولاداسیلوا، رئیس جمهورى برزیل آن را فصل جدیدى در اتحاد کشورهاى منطقه دانسته و از آن استقبال کرده است. ونزوئلا جدا از تامین نفت سوختى آرژانتین، پرداخت یک سوم قرض هاى این کشور در سال ۲۰۰۵ را تقبل کرد. این اقدام یک عنصر مهم در تلاش منطقه اى براى آزادسازى کشورها از چنگال صندوق بین المللى پول پس از دو دهه اطاعت ویران کننده در برابر مقررات تحمیلى موسسات مالى بین المللى تحت سلطه آمریکا به حساب مى آید.
پس از انتخاب اوو مورالس به عنوان رییس جمهورى بولیوى در ماه دسامبر (آذر) حرکت به سوى اتحاد در آمریکاى جنوبى شدت بیشترى گرفت. مورالس اولین رییس جمهورى بومى بولیوى است. وى بلافاصله پس از انتخاب با ونزوئلا یک سرى پیمان ها در زمینه انرژى امضا کرد.
فاینشنال تایمز گزارش داده با توجه به ذخایر عظیم گاز بولیوى که پس از ونزوئلا دومین کشور گازخیز آمریکاى جنوبى است، انتظار مى رود این توافقات زیربناى اصلاحات همه جانبه آتى در اقتصاد بولیوى و بخش انرژى این کشورباشد. روابط ونزوئلا - کوبا بیش از هر زمان دیگرى در حال مستحکم تر شدن است. به طورى که هر کدام از طرفین روى منافع نسبى خود تاکید دارند. ونزوئلا به کوبا نفت ارزان قیمت مى دهد و در عوض کوبا با اعزام افراد حرفه اى، معلمان و پزشکان به فقیرترین و فراموش شده ترین نقاط ونزوئلا به امر اموزش و پرورش و بهداشت در این کشور کمک مى کند. کمک پزشکى کوبا همچنین مورد استقبال دیگر کشورهاى جهان است.زمین لرزه اکتبر (مهر) گذشته در پاکستان یکى از وحشتناک ترین تراژدى هاى سال هاى اخیر بود. علاوه بر آمار بالاى تلفات، تعداد نامشخصى از نجات یافتگان باید بدون هیچ پناهگاه، غذا یا کمک پزشکى با سرماى منجمدکننده هوا نیز دست و پنجه نرم مى کردند. جان چریان، نویسنده روزنامه داون پاکستان نوشت کوبا بزرگترین گروه پزشکان و امدادگران را به پاکستان اعزام کرد و تمام هزینه هاى آن را (شاید با سرمایه ونزوئلا) پرداخت کرد.
پرویز مشرف رییس جمهورى پاکستان به خاطر لطف و مساعدت تیم هاى پزشکى کوبا از فیدل کاسترو، همتاى کوبایى اش عمیقا تشکر و قدردانى کرد.گزارش مى شود این تیم هاى پزشکى شامل بیش از ۱۰۰۰ پرسنل آموزش دیده بود که ۴۴ درصدشان را زنان تشکیل مى دادند.این افراد حتى پس از خروج نیروهاى امداد و نجات اروپایى، براى کار در روستاهاى دور افتاده کوهستانى پاکستان در سرماى منجمدکننده و در غربت، زندگى در چادر را تحمل کردند.