قدرتى براى دفاع

ارتشى که برپایه دفاع ایجاد شده است
ایران حتى در شرایطى که از توانایى بالاى تهاجمى نیز برخوردار بود (در اختیار داشتن حدود ۵۰۰هواپیما و بودجه هاى سنگین نظامى) بجز اعزام نیرو به عمان آن هم به درخواست کشور میزبان هیچ حرکت فرامنطقه اى انجام نداد.طى سالهاى پس از پیروزى انقلاب نیز ایران هرگز به دنبال رفع مشکلات خود با کشورهاى همسایه کوچک نظیر جمهورى آذربایجان، افغانستان و امارات از طریق اسلحه نبود.
حتى در زمانى که طالبان خبرنگار و دیپلماتهاى ایران را در مزارشریف به شهادت رساند و به تعرضهاى محدود مرزى اقدام کرد ایران تنها به تقویت مرزهاى خود قناعت کرد. حال آن که انتقال حدود ۲۰۰هزار نیروى ایران به «شرق» مى توانست مقدمه اى براى نابودى کامل جنبش طالبان باشد چرا که طالبان ارتشى بسیار کوچک با تجهیزات محدود در اختیار داشت.
بررسى توانایى هاى نظامى ارتش ایران هم اکنون نیز نشان مى دهد که این ارتش به دنبال دفع حمله مهاجمین است و نه حمله به همسایگان. به عبارتى توانایى نظامى ایران تنها براى مهاجمین خطرناک است.
بررسى توانایى قواى سه گانه ایران
نیروهاى مسلح ایران در ۲واحد بزرگ طبقه بندى شده اند اول: ارتش جمهورى اسلامى ایران دوم: سپاه پاسداران انقلاب اسلامى
ستون فقرات ایران را نیروهاى زمینى آن تشکیل مى دهد که حدود ۴۲۵هزار نفر را شامل مى شود (کلیه اعداد و آمارهاى مربوط به تجهیزات ارتش و سپاه به نقل از منابع معتبر غربى نقل شده تا این مقاله فاقد مطالب طبقه بندى شده باشد.)
نیروى زمینى ارتش
ارتش ایران با در اختیار داشتن بزرگترین واحد نظامى خاورمیانه داراى توان بسیار بالا در دفع هرگونه تهاجم است. نیروى زمینى ایران طى چندسال اخیر با برگزارى چندمانور بزرگ توان خود را به اثبات رساند و در سال ۱۳۷۷ نیز با انجام بزرگترین عملیات لجستیکى خاورمیانه توانایى خود را در انتقال سریع نیرو نشان داد. انتقال ورزیده ترین لشکرهاى زمینى در کمتر از یک ماه از غربى ترین نقاط ایران به شرقى ترین نقاط نشاندهنده این امر بود.
ایران بزرگترین نیروى کماندویى منطقه را در اختیار دارد. ۲لشکر ۵۸ذوالفقار و ۲۳نیروهاى مخصوص قادر به نبرد مطابق با استانداردهاى بهترین لشکرهاى دنیا هستند. ایران از ۳تیپ هوابرد و کماندوى ویژه نیز بهره مى برد که در صورت پشتیبانى مؤثر و برنامه ریزى شده قادر به حضور در پشت خطوط دشمن و اجراى عملیات ایذایى و تخریبى علیه دشمن است. نیروى زمینى ایران همچنین از ۵ گروه توپخانه برخوردار است که با در اختیار داشتن توپهاى سنگین قادر به ایجاد دیوارى از آتش در مقابل دشمن هستند.
توان رزمى
نیروى زمینى ایران داراى انواع تانک سنگین تى ـ ،۵۴ تى ـ ،۵۵ تى ـ ،۶۲ تى ـ ،۷۲ ام ـ ،۴۷ ام ـ ۶۰ و ذوالفقار است. ایران همچنین از تانک سبک اسکوربیون نیز برخوردار مى باشد.
در بخش نفربرهاى رزمى نیز ایران از صدها نفربر از انواع بى .ام. پى، ام ـ ۱۱۳ و براق استفاده مى کند.
توان آتشبارى
ایران از واحدهاى بزرگ توپخانه برخوردار است که اساس آن در نیم قرن قبل پایه ریزى شده است. زمانى که غرب به تسلیح شاه پرداخت از جمله واحدهایى که به صورت ویژه مورد توجه قرارگرفتند واحدهاى توپخانه بودند قدرت و دقت توپخانه ایران قرار بود مطابق با استانداردهاى پیمان آتلانتیک شمالى (ناتو) باشد.
مرگبارترین واحدهاى توپخانه اى ایران توپخانه هاى خودکشش است.
ایران از انواع توپ خودکار نظیر ۱۰۵میلیمترى و ۱۲۲میلیمترى و ۱۳۰میلیمترى برخوردار است.
در بخش توپهاى سنگین نیز ایران از خودکشش ۱۵۲میلیمترى، ۱۵۵ میلیمترى و ۲۰۳میلیمترى برخوردار است که این مجموعه بویژه توپهاى ۲۰۳میلیمترى داراى توان تخریبى فوق العاده اى هستند.
توپهاى داراى یدک کش ایران نیز در انواع مدلهاى ۱۲۲میلیمترى، ۱۵۵میلیمترى، ۱۷۵میلیمترى و ۲۰۳میلیمترى است.
ایران از راکت انداز چندمنظوره و هزاران خمپاره انداز نیز برخوردار است که قادر به ایجاد سدى از آتش مقابل دشمن هستند.
توان موشکى ضدتانک ایران را نیز انواع موشکهاى دراگون و تاو تشکیل مى دهد.
توان موشکهاى زمین به زمین و دفاع هوایى ایران
نیروهاى مسلح ایران از دهها نوع موشک زمین به زمین از نوع اسکادبى، عقاب، شاهین، نازعات و شهاب۳برخوردار است.
در بخش دفاع هوایى نیز ایران از شبکه هاى گسترده پدافندى از جمله توپ هاى پدافند ۱۴ ، ،۲۳ ۳۵ ، ۳۷ و ۵۷ میلیمترى برخوردار است که در کنار سایتهاى موشکى سام ـ۷ ، ۱۴ و ۱۶ قادر به مقابله با هواپیماهاى دشمن است.
هوانیروز
نیروى زمینى ایران همچنین از صدها هلیکوپتر در انواع بل، کبرا و میل ـ۸ بهره مى برد.
هوانیروز ایران على رغم تحمل صدمات فراوان در جنگ با عراق اما همچنان جزو هوانیروزهاى برتر منطقه محسوب مى شود.
نیروى هوایى ارتش جمهورى اسلامى ایران
نیروى هوایى ایران از یک زیرساخت بسیار محکم برخوردار است تا آنجا که به جرأت مى توان گفت در خاورمیانه به جز ارتش اسرائیل هیچ نیرویى از نظر استعداد، دانش و ابتکار در حد نیروى هوایى ایران نیست. اگرچه برخى تجهیزات نیروى هوایى ایران به دلیل سالها تحریم «غربى»، به اندازه همسایگان جنوبى ایران جدید نیست، اما دانش فنى در اختیار افسران و درجه داران ایرانى به آنها این امکان را مى دهد که از امکانات موجود خود حداکثر استفاده را کنند و توان تعمیر و نگهدارى ایران سبب شده صدها هواپیماى جنگى ایران باتوجه به محدودیتهاى تکنولوژیکى و مالى ایران سرپا بماند.
اسکادرانهاى جنگنده بمب افکن ضربتى بخش اصلى نیروى هوایى ایران را تشکیل مى دهد. اف ـ۴ و اف ـ ،۵ سوخوى ۲۴ و سوخوى ۲۵ میراژ اف ـ۱ عناصر اصلى تشکیل دهنده نیروى هوایى هستند.
در بخش جنگنده هاى رهگیر نیز ایران از اف ـ ۱۴ ، اف ـ۷ چینى و میگ ۲۹ برخوردار است.
نقطه قوت ایران در نیروى هوایى هواپیماهاى میگ ۲۹ و اف ـ ۱۴ است که توان بالاى رهگیرى را به ایران مى دهد.
نیروى هوایى ایران از دهها فروند هواپیماى اکتشافى، پیش اخطار، ترابرى، ۱۳۰ـC و سوخت رسان بویینگ بهره مى برد.
توان هلى کوپترى نیروى هوایى ایران نیز مشتمل بر هلیکوپترهاى اگوستابل ،۲۰۶ بل ـ ،۲۱۴ شباویز و میل ـ۱۷ است.
ناوگان هوایى آموزشى ایران نیز بسیار وسیع و بالغ بر ۱۰۰ فروند است.
نیروى موشکى نیروى هوایى ایران نیز بسیار وسیع و بالغ بر دهها هزار موشک ماوریک، اسپارو، سایداوایندر، فونیکس، آ.اس ـ ،۱۰ آ.اس ـ ۱۱ و آ ـ ۸ و آ ـ ۱۰ است.
در بخش ضدهوایى نیز ایران از سایتهاى هاوک و راپیرو دهها سایت سام برخوردار است.
نیروى دریایى ایران
نیروى دریایى ایران نیز اگرچه طى نیم قرن اخیر کمتر موردتوجه قرارگرفته اما نباید از یاد برد که هنوز سنگین ترین واحد دریایى را در بین کشورهاى حاشیه خلیج فارس در اختیار دارد. نیروى دریایى ایران طى چند ماه اول جنگ با عراق موفق شد به سرعت نیروى دریایى عراق را درهم بشکند و تقریباً تا روزهاى آخر جنگ توان خود را براى نبردهاى آینده ذخیره کند اما در روزهاى پایانى جنگ (فروردین ۱۳۶۷) در یک درگیرى نابرابر با ارتش آمریکا ۲ ناوشکن خود را براى همیشه و یک ناو را براى سالها از دست داد. نیروى دریایى ایران با هزاران ناو و پایگاههاى متعدد دریایى استخواندارترین نیروى دریایى منطقه است.
زیردریایى کیلوى روسى، ناوهاى محافظ (فریگت)، ناوهاى بزرگ جنگى و دهها کشتى گشت و گشت ساحلى شناورهاى ایران را تشکیل مى دهد.
ایران از هزاران سرباز آبى خاکى نیز بهره مند است که با استفاده از هاورکرافتها و یا قایق هاى تندرو قادر به ورود به منطقه درگیرى هستند.
نیروى دریایى ایران همچنین از ۷۱ هلیکوپتر و هواپیماى اختصاصى نیروى هوایى نیز برخوردار است.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامى
سپاه پاسداران انقلاب اسلامى یک سال پس از پیروزى انقلاب تشکیل شد و در زمان جنگ تحمیلى به اوج قدرت رسید. سازمان این نیرو اگرچه کوچکتر از ارتش است اما در زمان جنگ قادر است به سرعت توان خود را گسترش دهد.
سپاه نیز به مانند یک ارتش داراى قواى ۳ گانه دریایى، زمینى و هوایى است.
= نیروهاى زمینى، هوایى و دریایى سپاه
نیروى زمینى سپاه نیز داراى واحدهاى بزرگ پیاده و زرهى و صدها تانک و نفربرزرهى است. برخى واحدهاى سپاه داراى ارزش رزمى بالایى هستند و تجربیات گرانقدرى در جنگ ایران و عراق داشته اند. لشکر ۱۰ سیدالشهدا از جمله این واحدها است که نیروهاى آن دوره ویژه دیده و در حد یک لشگر کماندویى توانمند هستند.
نیروهاى سپاه برخوردار از گروههاى توپخانه، موشکهاى زمین به زمین، توپ هاى ضدهوایى و دهها پرتاب کننده راکت مى باشد.
عمده نیروى دریایى سپاه را قایق هاى تندرو و مسلح تشکیل مى دهد.
بسیج
ایران از نظر توان بسیج کنندگى نیروهاى شبه نظامى در وضعیت مناسبى قراردارد. در سالهاى اولیه جنگ ایران و عراق که سپاه و ارتش در وضعیت آمادگى کامل نبودند، ایران به مدد نیروهاى داوطلب که دربرخى سالها به ۱‎/۵میلیون نفر مى رسیدند، موفق شد تا ارتش عراق را در موضع دفاعى قراردهد.
اینکه در شرایط دشوار نظامى ایران بتواند به جز نیم میلیون نظامى ارتش و سپاه از جمله حجم نیروى دیگرى بهره ببرد آمارى ارائه نشده است. نشریه میلیتارى بالانس توان بسیج داوطلبان ایرانى را یک میلیون نفر ذکر کرده اما ارقام ۳ و حتى ۵ میلیون نفر هم توسط برخى مقامات عنوان شده است.
البته حتى اگر کشور بتواند یک میلیون داوطلب را طى مدت مثلاً یک هفته بسیج کند، این به معنى ورود ۱۰۰۰ گردان رزمى به سازمان رزمى ایران است.
این گردانها قادر خواهند بود که براحتى وضعیت برتر را در هر جبهه زمینى براى ایران ایجاد کنند تا آنجا که کشور مهاجم تقریباً مى تواند مطمئن باشد که در نبرد زمینى موفق نخواهد بود.اما تفاوت اساسى بسیج ایران با ارتشهاى ذخیره بسیارى از کشورها در این است که نیروهاى داوطلب ایران در هزاران پایگاه بسیج و دهها هزار مسجد سازماندهى مى شوند و این امر کمک مى کند تا نیروهاى بسیج بسادگى در درون شهرها و روستاها شکل بگیرد و دشمن نتواند با زدن پایگاههاى آنها به اهداف خود دست یابد.
به عبارت دیگر مجموعه هاى تغذیه کننده بسیج به اندازه اى متفرق، گسترده و متفاوت با ارتشهاى کلاسیک هستند که نمى توان بسادگى مانع فعالیت آنها شد.
بودجه دفاعى ایران
ایران برخلاف هیاهوى رسانه هاى غربى از پایین ترین سرانه نظامى در بودجه هاى سالانه خود برخوردار است.
گزارش سال ۲۰۰۰ نشریه میلیتارى بالانس حاکیست که ایران در سال مذکور تنها ۶۲۶میلیون دلار سلاح خریده حال آنکه کشورى مانند اسرائیل با جمعیت یک دهم ایران حداقل یک میلیارد دلار سلاح واردکرده است.ایران با جمعیت ۷۰میلیون نفرى از بودجه نظامى ۵‎/۶میلیارددلارى برخوردار است. حال آنکه بودجه نظامى ترکیه ۸‎/۳میلیارددلار، اسرائیل ۱۱‎/۲ میلیارددلار و عربستان ۲۲میلیارددلار است.
سرانه هزینه دفاعى ایران به تولید ناخالص ملى نیز بسیارکم و درحدود ۷۸دلاراست. حال آنکه این رقم براى ترکیه ۱۲۴دلار و عربستان حدود ۱۰۵۰ دلار و براى اسرائیل ۱۶۹۸ دلاراست!
ایران براى حفظ توان دفاعى خود با این میزان بودجه تنها یک راه حل را برگزیده است. استفاده از توان ساخت داخل و صرفه جویى و دقت درمصارف نظامى.
توان ساخت داخل ایران درتجهیزات نظامى
ایران در ابتداى جنگ باعراق ناگهان با مشکل جدیدى روبرو شد. اساس ارتش ایران توسط غرب بویژه آمریکا بنا شده بود و اکنون آنها حاضر نبودند تجهیزات و قطعات تکمیلى و یدکى ارتش را دراختیار کشورمان بگذارند.تنها ۲راه وجودداشت اول دست شستن از ارتش پرقدرت کلاسیک و روى آورى به ارتش جدید و دوم استفاده از نبوغ ایرانى براى ساخت داخل کردن تجهیزات نظامى. کشور، راه دوم را برگزید.
در دهه ۶۰ وزارت دفاع ایران با تقویت زیرمجموعه هاى هلى کوپترساز، هواپیماساز و صنایع نظامى خود طى چندسال کشور رامبدل به یکى از قطبهاى اسلحه سازى منطقه کرد.ایران در شروع کار تنها ادوات سبک نظامى مى ساخت اما اکنون نیروهاى مسلح ایران به جز هواپیماهاى جنگى تمامى نیازهاى خود را برآورده مى کنند.
از گلوله خمپاره تا توپهاى سنگین، نفربر، تانک و حتى هلى کوپتر درایران ساخته مى شود.توان ساخت داخل تجهیزات نظامى به یک ارتش اجازه مى دهد که در یک نبرد طولانى و حتى فرسایشى دوام آورد.
این درحالى بود که درجنگ تحمیلى، قطع ناگهانى کمکهاى غرب به ارتش سبب شد تا درمقابل ارتش تا بن دندان مسلح عراق ایران در بخشهاى هوایى و زرهى بشدت با کمبود روبرو شویم.
در روزهاى پایانى جنگ درمقابل هرتانک ایرانى ، عراق حداقل ۷تانک دراختیار داشت.
دربخش هوایى نیز وضعیت بهترنبود و توان عراق ۱۰ به یک بود.اکنون صنایع نظامى ایران به درجه اى از توان دست یافته اند که قادر به تولید موشکهاى هدایت شونده از طریق مهندسى معکوس و انواع تجهیزات الکترونیکى است.
تجربه اى که هم اکنون در صنایع نظامى ایران وجوددارد به این بخش اجازه مى دهد که پابه پاى صنایع غیرنظامى در اجراى پروژه ها شرکت کند.
این صنایع در دوران صلح قادر به ساخت بى سیم، خودرو، هواپیماى مسافرى، تلویزیون و لوازم خانگى، موبایل و حتى تعمیر کشتى هاى تجارى هستند.
تانک ذوالفقار
تانک ذوالفقار ازجمله تولیدات نظامى ایران است که مشابه خارجى ندارد. این تانک داراى تحرک خوب، اجراى آتش دقیق با استفاده از سیستم کنترل آتش پیشرفته و مسافت یاب لیزرى است. این تانک همچنین مجهز به سیستم پدافند مؤثر درمقابل تکهاى شیمیایى و هسته اى است.
ذوالفقار ۲و۳ نمونه هاى پیشرفته تر ذوالفقار یک هستند که فاقد معایب تانک اخیرالذکر مى باشند.
موشکهاى ضدزره و ضدهوایى و هوا به هوا
ایران ازحدود ۱۰سال قبل تخصص ویژه اى در شبیه سازى موشکهاى موردنیاز خود پیداکرده است و ازطریق مهندسى معکوس تقریباً همه موشکهاى موردنیاز خود را تهیه مى کند.
تولید موشکهاى ضدزره تندر، توسن، سوپردراگون۲ و میثاق را نیز نباید از یادبرد. این محصولات ایران را قادرمى سازد که على رغم تحریم آمریکا در عرضه موشکهاى موردنیاز ایران، بتواند توان ضدزره خود را حفظ کند.هلى کوپترهاى ایران در ابتداى جنگ مجهز به موشکهاى تاو و هواپیماها مجهز به موشک ماوریک بودند.ایران با کمک دو موشک فوق به ادوات زرهى عراق بشدت آسیب زد اما تحریم آمریکا سبب شد که ایران دراین زمینه با کمبود مواجه شود. اکنون با وجود این تکنولوژى درایران، به نظرمى آید که محدودیتهاى ایران رفع شده باشد.
توان موشکى ایران
در۸سال جنگ ایران و عراق بى تردیدبدترین روزها متعلق به نبرد موسوم به جنگ شهرها بود. بویژه روزهایى که عراق با کمک موشکهاى بردمتوسط خود تهران را هدف قرارداده بود.
شهرهاى مرزى ایران نیز در هفته هاى اول جنگ بشدت توسط موشکهاى کوتاه برد زمین به زمین عراق صدمه خورد.تجربه جنگ ایران و عراق به مسؤولان سیاسى و نظامى ثابت کرد که دشمن تنها زمانى از به کارگیرى سلاحهاى موشکى خوددارى مى کند که امکان به کارگیرى آن علیه خودش باشد.
در کلیه مراحل جنگ هنگامى ارتش عراق نبرد شهرها (بمباران شهرها) را متوقف مى کرد که ایران به تلافى مى پرداخت.
این امر سبب شد تا ایران از اواسط جنگ به دنبال تقویت توان موشکى (زمین به زمین) برود.نتیجه تحقیقات و نوآورى هاى ایران تولید موشکهاى زلزال، نازعات، شهاب و شاهین بود. اما ایران براى تقویت توان بازدارندگى خود نیازمند موشکهاى قدرتمندترى بود.
نیروى هوایى اسرائیل حداقل از یک دهه قبل مترصد فرصتى است که برخى مراکز نظامى ـ صنعتى ایران را که به زعم آن رژیم در ساخت سلاحهاى استراتژیک به کار مى رود منهدم کند.
تهدید اسرائیل چیزى بیش از یک بلوف سیاسى است.تنها دو عامل مى تواند اسرائیل را از این هدف بازدارد. اول دیپلماسى و سپس توان بازدارندگى نظامى.طبیعتاً دیپلماسى تا نقطه خاصى داراى نفوذ است و اگر به گفته کارشناسان جنگ را «حرکتى در ادامه دیپلماسى» بدانیم، آنگاه این برد موشکها و توان پرواز هواپیماها است که مى تواند دشمن را از ماجراجویى بازدارد.
پروژه شهاب ـ ۳ با همین هدف پى ریزى شد.
در سال ۱۹۹۷ اسرائیلیها که به دقت توان موشکى ایران را تحت نظر داشتند، متوجه شدند که پروژه شهاب ـ ۳ با سرعت کم نظیرى درحال اجرا است.
این موشک درصورت عملیاتى شدن قادر بود با ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر برد تمام شهرهاى مهم اسرائیل را در تیررس ایران قراردهد. این موشک که به ادعاى منابع غربى الگوبردارى از «نودونگ» کره شمالى است، قادر به حمل ۱۰۰۰ کیلو مواد منفجره تا مسافتهاى بسیار دور است.
گزارشهاى موساد نشان مى داد که در ۱۹۹۹ ایران به این موشک دست خواهد یافت. اطلاعات واحدهاى اطلاعاتى اسرائیل غلط نبود، ایران به توان موشکى بالایى دست یافته بود.
اکنون آمار و اطلاعات به دست آمده توسط رسانه ها و ماهواره ها همه حاکى از وجود موشکى با قدرت بالاى ۱۳۰۰ کیلومتر بود.
روزنامه ها آرتص (چاپ اسرائیل) در اواسط تیرماه گذشته خبر از آزمایشهاى موفقیت آمیز موشک شهاب ـ ۳ داده بود. اکنون «دقت» و «توان» این موشک به وضعیت مناسب رسیده است.
شعار «بگذارید فقط ما مسلح باشیم» اسرائیلیها این بار با مشکل مواجه شده بود. اسرائیل که خود ۱۰۰ موشک جریکو ـ ۱ با برد ۷۵۰ کیلومتر و دهها موشک جریکو ـ ۲ با برد تا ۴ هزار کیلومتر در اختیار دارد، اکنون تمام تلاش خود را براى ایجاد مشکل در سر راه ایران به کار گرفته است.
از ۳ سال قبل تاکنون مقامات عالیرتبه نظامى و سیاسى اسرائیل نظیر شائول موفاز، موشه یعلون و آریل شارون بارها خطر موشکى ایران را خطرى براى اسرائیل و جهان خوانده اند!
موشه یعلون رئیس ستاد ارتش اسرائیل در سفر به آمریکا، «خطر موشکى ایران» را مشکل آمریکاییها ذکر کرد و گفت: نیروهاى شما در تیررس موشکهاى ایران هستند!
مقامات ایران اکنون موشک شهاب ـ ۳ را جزو افتخارات کشور مى دانند و آن را پروژه اى سرى نمى دانند.
دریادار على شمخانى وزیر دفاع ایران در ۲ ماه قبل در پاسخ به سؤالات خبرنگاران درباره شهاب ـ ۳ تأیید کردکه این موشک اخیراً آزمایش شده است.
محمدرضا خاتمى نیز در گفت و گو با روزنامه عربستانى «الوطن»، شهاب ـ ۳ را افتخار کشور ذکر کرد.
نایب رئیس مجلس درباره نگرانى اسرائیل از انجام آزمایش موشک شهاب ـ ۳ به وسیله ایران با صراحت گفت: ایران هیچ وقت توان نظامى خود را در زمینه هاى موشکى و سایر جنبه هاى نظامى پنهان نخواهد کرد.
شهاب ـ ،۳ تهدید چه کشورى؟
شهاب ـ ۳ بى تردید یک توانمندى است. اکنون اسرائیلیها قادرند با کمک «پشتیبانى اطلاعاتى» ماهواره ها و آواکسهاى آمریکا براى منافع اقتصادى ـ نظامى ایران یک تهدید به شمار آیند. تخصص هواپیماهاى اف ـ ۱۶ و اف ـ ۱۵ در انهدام اهدافى در عمق خاک یک کشور است. قابلیت پنهان ماندن آنها از رادار بویژه در وضعیت «رادیو خاموش» مى تواند به آنها این توان را بدهد که به مانند خفاش در شب اهداف خود را شکار کنند، اما آیا اگر اسرائیل نگران از «ضربه متقابل» باشد، جسارت حمله را خواهد داشت؟ رژیمى با ۲۰ هزار کیلومتر مربع وسعت تحمل ضربات سنگین موشکى را نخواهد داشت.در ۱۹۹۱ عراق ظرف ۴۰ روز ۴۰ موشک اسکاد را به شهرهاى اسرائیل پرتاب کرد. چهره وحشت زده اتباع اسرائیل حکایت از عدم آمادگى آنها براى ادامه چنین جنگى داشت. آمریکا تلاش فراوانى به کار برد تا اسرائیل را از ورود به جنگ خلیج فارس بازدارد، با این قول که پایگاههاى پرتاب موشک عراق را بر روى زمین منهدم کند. این کار بسیار دیر صورت گرفت. اسرائیل که در ۵ جنگ خود با اعراب اجازه نفوذ بمب افکنهاى عرب را بر فراز شهرهاى خود نداده و در دهه ۷۰ یک هواپیماى لیبیایى را تنها به جرم «مشکوک بودن» برفراز یکى از شهرهاى خود هدف قرار داده بود، اکنون پاسخى براى مردم خود نداشت.اکنون شهاب ـ ۳ طبعاً مى تواند مستقیماً براى این «دشمن» خطرناک باشد، اما به واقع توان موشکى ایران براى کشورهاى آسیاى میانه، ترکیه، اعراب، پاکستان، جنوب اروپا (!) و بالکان خطرناک است؟ اصولاً ایران چه اهدافى را در مناطق مذکور تعقیب مى کند؟ با شرایط جدید ایجاد شده، ایران تنها دو دشمن قطعى دارد و براى سایر کشورها حتى خطر بالقوه هم نیست.اما آمریکا تحت فشار لابیهاى صهیونیستها اکنون هر از چندى یک بار ادعا مى کند که توان موشکى ایران «خطر» براى منافع آمریکا است. جملات خنده آور آنها استناد به آسیب پذیرى سواحل شرقى آمریکا (؟) طى چند سال آینده و یا منافع آمریکا در اروپا و منطقه است. رامسفلد در ۱۹۹۸ در یک کمیسیون کنگره آمریکا گفته بود که ایران ظرف ۵ سال توان جدى در ضربه زدن به منافع ملى و حیاتى آمریکا را خواهد داشت. این موضوع در کنار توان موشکى کره شمالى و چین دستاویزى براى خروج ایالات متحده از پیمان ضد موشکهاى بالستیک ۱۹۷۲ با روسیه بود.
حال آنکه همه مى دانند این آمریکا است که ۴۰ درصد توان هسته اى و موشکى دنیا را در اختیار دارد و اگر کشورهاى جهان سومى و یا مستقل از موشکهاى هزار تا ۳ هزار کیلومترى بهره مندند، آن کشور از موشکهاى ۴۰ مترى با برد ۱۵ هزار کیلومتر برخوردار است که هر کدام قادر به نابودى کامل یک شهر ۵ میلیون نفرى است.
شهاب ـ ۴
باز هم این اسرائیلیها بودند که در ماه گذشته خبر از آزمایش موشک شهاب ـ ۴ با برد ۲۵۰۰ کیلومتر در ایران دادند.روزنامه «یدیعوت آحارنوت» به نقل از منابع سرى گزارش داد که ایران طرحهاى مطالعاتى خود براى ایجاد این موشک را آغاز کرده و به تازگى نیز امکانات ساخت موشک از روسیه خریدارى کرده است.هنوز در مورد توانایى این موشک و اینکه آیا اصولاً برنامه ایران براى چنین موشکى چیست، اظهارنظرى نشده است.