فروپاشی سیاسی قدرت آمریکا در جهان

گروه بین‌الملل: آمریکا به جنگی طولانی مدت گام نهاده است”، این جمله ای است که جورج بوش ششم مارس 2006 در سطر اول گزارش امنیت ملی آمریکا آورده است و درست یک ماه پس از آن یعنی آوریل، زمان فروپاشی قدرت سیاسی آمریکا در جهان آغاز شد. شکی نیست که کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) پس از پایان جنگ سرد در سال 1991، تمام مرزها را درهم نوردیدند و از تمام توان و قدرت خود استفاده کردند تا بتوانند امروز از این فرصت به دست آمده یعنی ضعف ایجاد شده در سیستم نظامی آمریکا و نیز فروپاشی موقعیت و جایگاه سیاسی و معنوی آمریکا در جهان استفاده کنند.متاسفانه رهبران عرب قادر به دریافت این علامت ها و پی بردن به پیام های مهم سیاسی و تاریخی که هر فرصت طلب ضد سیاست های آمریکایی در جهان به راحتی آن را غنیمت می شمارد، نیستند و به جرات می توان گفت که آنها می توانند این گونه پیام های مهم تاریخی را دریابند. پس از آوریل 2006، می توان به راحتی شاهد پایان عصر تک روی ها و قدرت طلبی های آمریکا در عرصه سیاست های جهان و رهبری آن بود و حتی با دلایل ملموس این مسئله را به اثبات رساند، به طوری که تمام احزاب و قدرت های سیاسی وابسته به آمریکا یا به بیانی بهتر مزدوران آن درعرصه سیاسی جهان، یکی پس از دیگری کنار رفته اند و جای خود را به احزاب مخالف با سیاست های آمریکایی در جهان داده اند.
پایان عصر مزدوران
اول از سیلویو برلوسکنی، نخست وزیر سابق ایتالیا آغاز می کنیم که سردمدار مافیای ایتالیا بود و توانست سال های متمادی نخست وزیری این کشور را تحت انحصار خود درآورد و در تاریخ سیاسی، خود به عنوان نزدیک ترین دوست آمریکا و یکی از اصلی ترین متحدان حامی این کشور معرفی کند. امروز وی بهای این دوران از وابستگی ها و دنباله روی ها از سیاست های کاخ سفید را با واگذاری قدرت به حزب رقیب خود یعنی رومانو پرودی، نخست وزیر فعلی ایتالیا پرداخت می کند که این خود از تبعات متزلزل شدن موقعیت سیاسی آمریکا در جهان است. پس از برکناری برلوسکنی می توان از کناره گیری بلافاصله تاکسین شیناواترا، نخست وزیر تایلند یاد کرد که با یک هفته اعتراض گسترده مردمی کنارگیری کرد، اما تاریخ این شخصیت سیاسی برای بسیاری از سیاستمداران جهان کاملا شناخته شده است، به طوری که شیناواترا درعرصه سیاسی خود به مبارزه با مسلمانان مورو و رویارویی با دولت ماهاتیر محمد، نخست وزیر سابق مالزی و همراهی با تمامی سیاست های واشنگتن در عرصه جهان معروف است. پس از برلوسکنی و شیناواترا از متحدان آمریکا، نوبت به گیانندرا، پادشاه دیکتاتور نپال می رسد که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) با استفاده از قدرت خود وی را در منصب حکومت مطلق این کشور قرار داد، اما امروز با متزلزل شدن موقعیت سیاسی آمریکا در جهان، موقعیت این مزدور دیکتاتور آمریکایی نیز که در سال 2001 به قدرت رسیده بود، کاهش یافت.اگر بازهم بخواهیم به تبعات متزلزل شدن قدرت سیاسی و معنوی آمریکا در جهان اشاره کنیم و به ذکرسقوط تک تک احزاب و قدرت های سیاسی وابسته به آمریکا در جهان بپردازیم، می توانیم به فروپاشی حزب لیبرال حاکم در لهستان که جای خود را به حزب سوسیال داده و یا حذف چهار حزب دیگر این کشور از عرصه سیاسی که همگی از متحدان اصلی آمریکا محسوب می شدند، یاد کرد.دیگر ذکر دلایل ملموس برای اثبات فروپاشی امپراطوری آمریکا در رهبری جهان و حذف احزاب و قدرت های سیاسی وابسته به این کشور در جهان بس است؛ زیرا دیگر نیازی به آن نیست که شکست های سیاسی آمریکا را یکی پس از دیگری برشماریم و می توان تنها به این جمله بسنده کرد که شکست آمریکا در عراق به مراتب از شکست این کشور در ویتنام خطرناک تر و سخت تر بوده است و باید در انتظار کمرنگ ترشدن نقش سیاسی آمریکا در حل بحران های جهانی و پر رنگ تر شدن نقش قطب های مخالفی چون روسیه و چین بود.