اقتدار ملت‌ها در نگاه رهبر ی

عمار خسروجردی
سفر رهبر معظم انقلاب به شهر قم از جنبه های بسیاری دارای اهمیت است. یکی از این جنبه ها سخنان مقام معظم رهبری در این سفر است که می‌تواند از جنبه های مختلفی به ما در تحلیل بسیاری از چالش‌های امروز وآینده کمک نماید وچراغ راه آینده انقلاب باشد.‏
مقام معظم رهبری در جمع مردم قم فرمودند:‏
وقتی آحاد ملتی فدا کردن خود را در راه هدف الهی به عنوان یک ایمان پذیرفتند این ملت به طور طبیعی قوی و مقتدر می‌شود.‏
این کلام رهبر معظم انقلاب در دل خود دارای مباحثی بسیار کلیدی است که به نظر می‌رسد باید این مباحث به صورت جامع تبیین گردد.‏
در واقع رهبر معظم انقلاب در این کلام خود چگونگی فرایند تبدیل یک ملت به یک ملت مقتدر را بیان می‌دارند.‏
از دیدگاه رهبر معظم انقلاب زمانی یک ملت به ملتی مقتدر تبدیل خواهد شد که دارای هدفی الهی باشد و مردم بپذیرند که در راه این هدف فدا شوند و در واقع مردم به این هدف ایمان داشته‌باشند .آنچه را که باید مدنظر قرار داد این است که زمانی ملتی دارای یک نگاه و هدف الهی شد‏ ‏، تمام اتکای او در مسیر دستیابی به هدف خود به خدای تبارک وتعالی است وچنین قومی در این مسیر به تنها حقیقت پایدار عالم وقدرتمندترین حقیقت عالم اتکا دارد‏ و دیگر ترسی از غیر خدا نخواهد داشت، چون او برای هدفی الهی حرکت می کند و در این مسیر است که تحمل بسیاری از سختی ها برای همه آسان می شود وعلاوه بر این ملت تحت تاثیر تحقیرها وسختی هایی که در طول مسیر دستیابی در این هدف همراه اوست قرار نخواهد گرفت. دیگر از تحریم ها و‏ فشارهای اقتصادی نخواهد ترسید وبه این امر اتکا خواهد داشت که ولینصرن الله من ینصره و و من یتوکل علی الله فهو حسبه و هر ملتی که از دل سختی‌ها عبور کند به اقتدار خواهد رسید. اما اگر اقتداری بر اساس یک نگاه الهی باشد‏، چون این اقتدار ناشی از اتکا به پایدارترین حقیقت هستی است، اقتداری پایدار خواهد بود وعزت ناشی از این اقتدار نیز پایدار خواهد بود ان العزه لله جمیعا.
تنها اتکا به خدای تبارک وتعالی است که می ‌تواند فضایی را فراهم آورد که ملتی حاضر به فداکردن خود در راه هدف شود واین فدا کردن خود فرایندی محدود به زمان ومکان نباشد، تمامی اهداف چون ملیت نمی‌توانند منشا پایداری برای این امر باشند، تنها وتنها زمانی ملتی همواره حاضر به جان فشانی است که این جان‌فشانی در راه هدفی پایدار که این حقیقت پایدار محدود به زمان ومکان نیست صورت پذیرد واین حقیقت هم حقیقتی جز خدای تبارک وتعالی نیست واگر آحاد ملتی حاضر شدند که در راه هدف خود فدا شوند دیگر ترسی از هیچ چیز نخواهند داشت وتحمل سختی ها در تمامی عرصه ها آن چنان آسان خواهد شد که آن جامعه خواهد توانست از تمامی سختی ها عبور کند.آنچه را که باید مد نظر قرار داد این است که هر قدرتی جز خدای تبارک وتعالی نابود شدنی است، قدرت های بسیاری در طول تاریخ آمده‌اند ورفته‌اند، تمدن های مقتدر آمده‌اند ورفته‌اند و اگر شما اقتدار خود را براساس اتکا به غیر از خدا به دست آورید این اقتدار از بین خواهد رفت، همان گونه که اقتدار کشورهایی که زمانی به شوروی اتکا داشتند با نابودی شوروی سابق از میان رفت و آنها در عرصه بین‌الملل دچار چالش شدند ودر دامن امپریالیسم آمریکا که زمانی سودای نابودی آن را در دل ها وذهن های خود داشتند، گرفتار شدند .‏
اما در دوران جنگ‏، ملت ما در برابر آمریکا وشوروی سرخم نکرد و سختی ها را تحمل نمود وبسیاری از جوان ها به راحتی حاضرشدند که در این مسیر فدا شوند وآحاد ملت پذیرفتند که در راه هدفی الهی حرکت کنند و سختی های آن را تحمل کردند.‏
دوران جنگ دورانی بود که علی رغم بسیاری از سختی هایی که با خود داشت وفشارهایی که بر مردم تحمیل شد، فضایی را فراهم آورد که مردم دارای رفتاری مقتصدانه شوند واسراف‌ها و رفتار مصرفی تجمل گرایانه که در جامعه ما در حال رشد بود با حداقل هزینه اجتماعی به حداقل ممکن برسد و فضا به گونه ای گردد که رفتار مصرفی مردم اصلاح شود که این امر می توانست، نقطه شروعی مناسب برای جداشدن اقتصاد ما از نفت باشد که متاسفانه در فضای پس از جنگ چنین اتفاقی رخ نداد وما امروز شاهد یک اقتصاد مصرفی نفتی هستیم.‏
علی‌رغم این امر، چنین نگرشی در تمامی عرصه‌ها خواهد توانست که ما را از بسیاری از چالش ها مصون دارد‏ کما اینکه اتکای کم ما به اقتصاد جهانی که در واقع چیزی جز اتکا به جریان سرمایه داری وابسته به آمریکا نبود، فضایی را فراهم ساخت که تاثیر پذیری ما از بحران جهانی کمتر از باقی کشورها باشد.‏
اما نکته کلیدی این است که تنها وتنها زمانی این اتفاقات رخ خواهد داد که آحاد ملت بدون تفرقه و همراه با هم بپذیرند که در این مسیر حرکت کنند و دارای وحدت باشند و این وحدت تنها وتنها زمانی پایدار خواهد بود که بر اساس مبنایی پایدار باشد.‏
اگر ما به عنوان یک ملت به دنبال اقتدار در عرصه جهانی هستیم، باید این اقتدار ناشی از مشی الهی باشد که قلوب آحاد ملت ها را همراه خود سازد. ما به دنبال اقتدار با سلاح واسلحه وزورگویی به ملت ها نیستیم و تنها حقیقت عالم که در قلوب تمامی انسان ها وجود دارد، خدای تبارک وتعالی نیست.‏
اگر ملتی به جایی رسید که حاضر شد در راه ومسیر الهی خود فدا شود، دیگر تحمل بسیاری از سختی های دیگر برای او آسان خواهد شد واین وعده وسنت الهی است و این وعده حتمی الهی است که ان مع العسر یسرا‏.
پس ا زتحمل هر سختی آسایش خواهد بود.این آسایش در تمامی عرصه ها اعم از اقتصادی وسیاسی وفرهنگی و... خواهد بود.‏