احزاب سوم آمریکا (بخش ششم)

مترجم: امید قربانی
17- حزب اختیارگرا / Libertarian party
این حزب (LP) در سال 1971 تشکیل شد و خود را به عنوان «بزرگترین حزب سوم آمریکا» معرفی کرد. اختیارگراها نه چپی هستند نه راستی. آنها به طور کلی به اختیار فردی اشخاص اعتقاد دارند. (موافق آزادی استعمال مواد مخدر‌،‌ آزادی انتخاب، همجنس‌بازی، آموزش درون خانه و مخالف کنترل و محدودیت اسلحه و ...) بوده و همچنین به آزادی مطلق اقتصادی اعتقاد دارد (مخالف سوبسید دولتی، دخالت دولت در مسایل اقتصادی، تعیین حداقل دستمزد، اخذ مالیات بر درآمد، موافق تجارت آزاد و ...)
حزب (LP) از سیاست «عدم دخالت بیش از حد دولت در امور» حمایت می‌کند و معتقد است که این سیاست به معنای «آزادی بیشتر، دولت کوچکتر و مالیاتهای کمتر» می‌باشد. در حال حاضر بیش از 400 نفر از اعضای (LP) ادارات دولت - هر چند کم اهمیت - را در اختیار دارند. حزب (LP) بیش از هر حزب نوع سوم دیگری کاندیداهای محلی معرفی کرده است. البته حزب (LP) از سال 1996 به بعد بطور آشکاری به وسیله حزب سبزها از نظر تعداد هواداران به عنوان بزرگترین حزب نوع سوم و نیز جلب توجه رسانه‌های عمومی تحت تاثیر قرار گرفته و کوچک شده است. کاندیدای سابق حزب (LP) در سال 1988 که شخصی به نام «ران پول» بود اکنون یک نماینده کنگره جمهوریخواه در تگزاس می‌باشد. هر چند که هنوز هم با (LP) در ارتباط تنگاتنگ قرار دارد. بزرگترین مشکل حزب (LP) در حال حاضر، «ران پول»، کاندیدای سابق فرمانداری، «گری جانسون»،‌پی جی ارورکه» فراکسیون جمهوری‌خواهان اختیارگرا و دیگر گروهها و افراد موجود در حزب جمهوری‌خواه می‌باشند که در حال فعالیت به منظور جذب اختیارگراهای وفادار به صحنه می‌باشند و اینگونه استدلال می‌کنند که آنها تغییر در اختیارگرایان را با اسم جمهوری‌خواه بسیار راحت‌تر می‌توانند ایجاد کنند. کاندیدای حزب (LP) در سال 1980 به نام «ادکلارک» بیش از 931000 رای (1/1%) آورد. نامزدهای بعدی حزب (LP) طی دوازده سال اگرچه موفقیت کلارک را نداشتند اما در بین احزاب نوع سوم بیشترین رای را کسب کردند. کاندیدای حزب (LP) در سال 1996 شخصی به نام «هری بران» بود که 485000 رای (مکان پنجم و 5/0 درصد) آورد و همین شخص در سال 2000 حدود 386000 رای آورد (مکان پنجم و 4/0 درصد). نام سایت خبری این حزب که همواره اخبار جدید جهان را ارائه می‌دهد. Liberantian party News نام دارد. کالج اختیارگرایان نیز یک بخش روی وب فرستاده است. در انتخابات سال 2004 کاندیدای این حزب مایکل برنریک نام داشت.
سایتهای مربوطه به این حزب عبارتند از: Grow the Lporg , American Liberty Foundation
18- حزب قانون اساسی Constitution Party
کارمند سابق دولت «نیکسون» و رئیس ائتلاف محافظه‌کاران «هاوارد فیلیپس» حزب مالیات دهندگان ایالات متحده را در سال 1992 به عنوان وسیله‌ای بالقوه برای «پت بوچانان» پایه‌گذاری کرد تا از آن به عنوان وسیله‌ای در احزاب سوم جهت رسیدن به اهدافش استفاده کند- البته «بوچانان» توافق کرده بود که در سال 1992 یا 1996 از حزب GOP کناره‌گیری کند. حزب مالیات دهندگان ایالات متحده تعداد زیادی از احزاب نوع سوم راستی را در کنار یکدیگر جمع کرد که شامل حزب قدرتمند «استقلال آمریکا»‌ نیز می‌شد- این حزب با فعالیت قصد نمایش تمامیت سیاسی خود را داشت (هر چند که بعضی از شاخه‌های ایالتی این حزب تحت نامهایی غیر از حزب مالیات دهندگان ایالات متحده فعالیت می‌کنند.) این حزب در سال 1999 تغییر نام داد و به «حزب قانون اساسی» تبدیل شد. حزب به شدت موافق حیات، مخالف کنترل سلاح، مخالف مالیات، مخالف مهاجرت، موافق حمایت از صنایع و فرآورده‌های داخلی، «مخالف نظم نوین جهانی»، مخالف سازمان ملل متحد، مخالف حقوق همجنس‌بازی، مخالف کمکهای رفاهی دولت، موافق مراسم مذهبی مدارس ... و در اصل دارای یک برنامه حزبی راست مذهبی افراطی می‌باشد. وقتی که «بوچانان»‌ از حزب GOP کناره‌گیری نکرد، «فیلیپس» به عنوان نامزد انتخاباتی حزب هم در سال 1992 و هم در سال 1996معرفی شد. او توانست در سال 1992حائز اکثریت آرا در 21 ایالت شود (43000 رای و حدود 04/0 درصد کل آرا) و در سال 1996 توانست در 39 ایالت رای بیاورد (185000 رأی، مکان ششم با حدود 2/0 درصد کل آرا). او همچنین در سال 2000 به عنوان کاندیدای حزب معرفی شد که موفق شد موقعیت ششم را در بین کاندیداها با 98000 رای که در مجموع 1/0 درصد کل آراء می‌شد البته در 41 ایالت بدست آورد) این حزب در سال 1994 شروع به معرفی کاندیداهای محلی کرد و هنوز هم به عنوان یک حزب نوع سوم که در جهت بزرگ شدن تلاش می‌کند، کاندیداهای محلی را با ناامیدی نسبت به رای آوردنشان معرفی می‌کرد (البته افراد معدودی که حزب معرفی کرد، نتوانستند عملکرد خوبی داشته باشد.) حزب قانون اساسی زمانی که سناتور «باب اسمیت» از حزب جمهوریخواه کناره‌گیری کرد تا به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری حزب قانون اساسی در سال 2000 معرفی شود، در رسانه‌های عمومی توانست موفقیت مختصری بدست آورد. (هر چند که «اسمیت» تنها دو هفته بعد از لیست حزب قانون اساسی کناره‌گیری کرد. در اجلاس ملی سال 1999، حزب به سختی توانست تغییر بحث‌انگیزی را در مورد مقدمه برنامه حزب که می‌گفت: «اساس موقعیت سیاسی ما و اصل حرکت فعالیت سیاسی ما تسلیم محض و صداقت تام به نجات دهنده ما و شفیع ما، حضرت عیسی مسیح، می‌باشد» به وجود آورد. هر چند که حزب «تمام شهروندان را از هر فرقه‌ای» برای فعالیت در حزب دعوت کرد. در بهار سال 2002، معاون «پت بوچانان» در سال 2000 که «ازولافوستر» نام داشت به همراه عده زیادی از رهبران حزب تجدد از کالیفرنیا و مریلند از حزب قانون اساسی جدا شدند که این امر باعث مطرح شدن سطحی حزب در محافل سیاسی گردید. سایت قدیمی حزب که با همین نام یعنی Oldsute فعالیت می‌کند، همچنان به صورت آنلاین در دسترس می‌باشد.