رضا صادقی/ کارشناس ارشد سیاست خارجی
بند 4 ماده 2 منشور سازمان ملل متحد اعلام میدارد: «تمامی اعضا در روابط بینالمللی خود از تهدید به زور با استفاده از آن علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشوری یا از هر روش دیگری که با مقاصد ملل متحد ممانعت داشته باشد خودداری خواهند کرد.»
اقدامات جدید آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران در ماههای اخیر دارای ماهیتی «تهدیدآمیز» میباشد در برخی زمینهها این تهدید علیه تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران تهدید رسمی مقامات بلندپایه آمریکا مبنی بر احتمال حمله نظامی محدود به ایران. مانور یک کشور معاند در کنار آبهای سرزمینی کشورمان با هدف مرعوب ساختن کشور و شکننده ساختن اوضاع امنیتی منطقه و در اکثر اوقات این اقدامات. تهدید علیه «استقلال سیاسی جمهوری اسلامی ایران» بوده است (موضعگیریهای رسمی مقامات سیاسی آمریکا مبنی بر تلاش این کشور برای تغییر رژیم، تصویب بودجه در کنگره جهت کمک به معاندین نظام. تصویب قانون به اصطلاح استقرار دموکراسی در ایران مصادیق بارز این نوع تهدید میباشند.)
مطابق بند اول از ماده یک منشور، حفظ صلح و امنیت بینالمللی و جلوگیری و بر طرف کردن تهدیدات علیه صلح و متوقف ساختن هرگونه عمل تجاوز یا سایر کارهای ناقض صلح و فراهم آوردن موجبات تعدیل و حل و فصل اختلافات بینالمللی یا وضعیتهایی که ممکن است منجر به نقض صلح شود و با شیوههای مسالمتآمیز و بر طبق اصول عدالت و حقوق بینالملل... از مقاصد سازمان ملل متحد است.
همچنین بند سوم ماده 2 منشور، تمامی اعضای سازمان ملل را ملزم کرده است تا تمامی اختلافات بیالمللی خود را با وسایل مسالمتآمیز و به طریقی که صلح و امنیت بینالمللی و عدالت به خطر نیفتد حل کنند.
اقدامات آمریکا علیه ایران و قابلیت انتساب آن به دولتمردان آمریکا و بالاخره تهدیدآمیز بودن این اقدامات، نقض آشکار مفاد فوقالاشعار منشور سازمان ملل میباشد.
از آنجا که وفق بند اول ماده 35 منشور. هر عضو سازمان ملل میتواند شورای امنیت یا مجمع عمومی را به هر اختلاف یا وضعیتی (که ممکن است منجر به یک اصطکاک بینالمللی شود یا اختلافی ایجاد کند) جلب کند، ضروری است تا جمهوری اسلامی ایران با استناد با این اختیار، اقدامات ناقض مقررات منشور توسط آمریکا و تهدیدات صورت پذیرفته علیه کشورمان را در اولین فرصت به شورای امنیت گزارش کند. لازم به ذکر است با توجه به این که مجمع عمومی در مورد مساله هستهای کشورمان به دلیل ورود شورای امنیت به مساله صلاحیت انحصاری شورای امنیت برای رسیدگی به گزارش جمهوری اسلامی ایران در خصوص وضعیت تهدیدآمیز اقدامات آمریکا وجاهت و مبنای حقوقی پیدا میکند.
اهداف ایران از ارائه گزارش به شورای امنیت:
با عنایت به وظیفه اولیه و ساختاری شورای امنیت سازمان ملل در حفظ و حراست از صلح و امنیت بینالمللی (بند اول ماده 24) احتمال دارد که شورای امنیت تصویب قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی علیه ایران را به بعد از رسیدگی به گزارش ایران محول کند.
گفتنی است این اقدامات نافی ضروری بودن رایزنیهای ایران با سایر کشورهای اروپایی و روسیه و چین در قبال جلوگیری از تصویب قطعنامه شورای امنیت نمیباشد.