«تی‌پارتی» در سنای آمریکا

حامد رشیدی
سرانجام تی پارتی توانست دو سناتور را وارد سنای آمریکا کند.بدین شکل هشدار بیل کلینتون به احزاب آمریکایی مبنی بر پررنگ شدن تی پارتی در معادلات سیاسی آمریکا شکل جدی تری به خود گرفته است .بدون شک از این پس تی پارتی تلاش مضاعفی جهت حضور در قدرت خواهد کرد و همین موضوع می تواند احزاب آمریکایی را به شدت زمینگر سازد."رند پاول " کاندیدای حزب "تی‌پارتی " انتخابات میاندوره‌ای سال 2010 آمریکا در ایالت "کنتاکی" موفق شد بر رقبای خود پیروز شود و به این ترتیب نخستین فرد از تی‌پارتی باشد که به مجلس سنای کنگره راه می‌یابد. طرفداران "رند پاول "، پیروزی وی را "محدود شدن اختیارات دولت ایالتی " و حس مشترک علیه ناکارآمدی "باراک اوباما " رئیس‌جمهوری آمریکا دانستند. آنها اعلام کرده‌اند که این پیروزی می‌تواند باعث شود دولت فدرال آمریکا در برخی زمینه‌ها همچون آموزش و پرورش، رفاه اجتماعی و سیاست‌های مالی کمی به عقب باز گردد و در سیاست‌های خود تجدید نظر کند. علاوه بر این، "مارکو روبیو " کاندیدای این حزب برای سناتوری ایالت فلوریدا نیز موفق شده است کرسی سنا را از آن خود کند. به نظر می رسد تاریخ مصرف دو حزب اصلی آمریکا رو به اتمام است.
تنها راه چاره موجود ظهور جریان سوم در ایالات متحده آمریکاست.جریانی که از جنس دو حزب دموکرات و جمهوریخواه نباشد و به جای ماجراجویی خارجی به حل معضلات داخلی ایالات متحده و در عین حال برقراری توازن در نظام بین المللی فکر کند.این جریان سوم هنوز در ایالات متحده ظهور نیافته است اما زمینه ظهور آن فراهم شده است .تی پارتی نیز از این قاعده مستثنی نیست.بسیاری از شهروندان آمریکایی خواهان حضور حزبی در قدرت هستند که بتواند مانع از زیاده خواهی های دو حزب اصلی ایالات متحده شود.اما تی پارتی چنین ماهیتی ندارد. حزب "تی‌پارتی " به دنبال روی کار آمدن اوباما و افزایش نارضایتی‌ها در خصوص محقق نشدن وعده‌هایی که وی در رقابت‌های انتخاباتی سال 2008 مطرح کرده بود، با تکیه بر اعتراضات مردمی در سال 2009 رسما فعالیت خود را آغاز کرد که از حمایت حزب جمهوریخواه در این کشور برخوردار است. بنابر این بر خلاف ادعای برخی سران دموکرات که تی پارتی را تهدیدی مشترک برای کبوترها و بازها می دانند،این حزب شاخه ای از حزب جمهوریخواه محسوب می شود و همان رفتارها و عقاید تند جمهوریخواهان در آن مستتر می باشد.از این حیث تی پارتی به هیچ عنوان جریانی سوم در ایالات متحده محسوب نمی شود.نکته جالب توجه اینکه رسانه های آمریکایی علی رغم مشاهده وضع موجود سعی دارند از لزوم ظهور جریان سوم کمتر سخن به میان آورده و حتی در مواردی آن را بایکوت خبری و تحلیلی نمایند.این بایکوت به خودی خود نشان‌دهنده جریان قوی تقسیم قدرت میان دو حزب دموکرات و جمهوریخواه است .
‏مشخص است که هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه دست به دست همدیگر می دهند تا جریان قدرت تنها میان این دو رد و بدل گردد.اما آنها نسبت به ظهور جریانهای زیرشاخه ای خود مانند تی پارتی تهدیدی را حس نمی کنند.بدون شک جریان سومی که بتواند آرای شهروندان آمریکایی را حول محور خود جلب نماید باید از خصوصیات ویژه ای پیروی کند.عنصر استقلال در این جریان باید بسیار پررنگ باشد به گونه ای که در تصمیم گیریهای حساس خود مقهور لابی های پشت پرده در سیاست داخلی و خارجی آمریکا نشود.شاید برخی تصور کنند که احزاب کوچک موجود در ایالات متحده آمریکا ظرفیت تبدیل شدن به جریان سوم قدرت را دارند اما این تصور کاملا خطاست.تی پارتی به هیچ عنوان نمی تواند منعکس کننده خواست و مطالبات شهروندان آمریکایی باشد.حضور پررنگ فردی مانند ساراپیلین فرماندار سابق ایالت آلاسکا در این حزب نشان از همین واقعیت دارد.همچنین فردی مانند "رالف نیدر"که معمولا در انتخابات ریاست جمهوری حاضر می شود و رای یک درصد شهروندان آمریکایی را از آن خود می کند نمی تواند موسس و مولد این جریان سوم باشد!اما این جریان سوم باید در ایالات متحده تحقق یابد.هم اکنون بخش عظیمی از شهروندان آمریکایی مشارکت سیاسی در کشورشان را بر نمی تابند.همین مسئله نشان دهنده لزوم ظهور حزب و جریانی مستقل از دموکراتها و جمهوریخواهان است ."بیل کلینتون" در سخنانی به برخی از نامزدهای حزب دموکرات توصیه کرده بود تا با ائتلاف با نامزدهای حزب جمهوریخواه از ورود اعضای "جنبش تی پارتی" به کنگره جلوگیری کنند.اما تی پارتی به هیچ عنوان یک جنبش نیست!"تی پارتی" در اصل موسسه ای است که براساس مخالفت با بزرگ شدن دولت، هزینه های آن و همچنین سیاست های اوباما شکل گرفته است.جالب توجه اینکه در آمریکا از تی پارتی با لفظ جنبش یاد می شود و در آن چهره‌هایی از جمهوریخواهان و دموکرات های ناراضی دیده می شود.از سال 2009، در گوشه و کنار آمریکا تظاهراتی به راه افتاد که شرکت کنندگان در آن عمدتا مردان سفید پوست با گرایش های مذهبی، متاهل بالای 45 سال، عموما متمکن، تحصیلکرده و محافظه کارتر از جمهوریخواهان بودند.انگیزه اولیه این گردهمایی‌ها، اعتراض به تصویب قوانین مشخصی در کنگره بود: مهمترینشان، لایحه اصلاح نظام بیمه درمانی و اصلاح نظام مالی آمریکا بود که دولت اوباما به کنگره زیر سلطه حزب خودش داده بود.این گردهمایی‌ها اندک اندک تی پارتی را شکل داد.سارا پیلین رهبر اصلی تی پارتی و به عبارتی سمبل این جریان محسوب می شود.