چهره جدید نفاق

صالح اسکندری
اظهارات وزرای خارجه فعلی و سابق آمریکا در هفته گذشته گویای واقعیت های مهمی بود که چهره جدید نفاق را آشکار می نماید و باید مورد امعان نظر و فراستی بیشتر قرار گیرد.
هیلاری کلینتون طی اظهارات مهمی اخیرا اعتراف کرد:" آمریکا گروه‌های افراطی مشخصی را ایجاد کرد و از تروریست‌هایی مانند اسامه بن لادن در زمان مبارزه علیه اتحادیه جماهیر شوروی سابق حمایت کرد، اما نتایج معکوس دریافت کرد، اکنون ما در حال جنگ با بخشی از آن چیزی هستیم که ساخت دست آمریکا بوده است. ما نیروهای "مجاهدین" در افغانستان را برای جنگ علیه شوروی سابق ایجاد کردیم، آنها را آموزش داده، تجهیز کرده و از لحاظ مالی حمایت کردیم از جمله اسامه بن لادن. اما این اقدام برای ما نتیجه خوبی نداشت."کاندولیزا رایس وزیر خارجه سابق آمریکا نیز با توجه به موفق نشدن جریان عقیم‌ فتنه در ایران و شکست سرکردگان آن در سال گذشته اعلام داشت: "بزودی شخص دیگری چهره خواهد شد و سرکردگی جریان‌های مخالف را در دست خواهد گرفت و به نبرد با جمهوری اسلامی خواهد پرداخت".‏
برایند این اظهارات و اعترافات در وهله اول حاکی از مداخلات صریح دولت آمریکا در مقاطع مختلف در امور داخلی سایر کشورهاست که لزوما نتایج دلخواه واشنگتن را نیز در پی نداشته است. در درجه دوم و آنچه که به طور مشخص می توان از مواضع اخیر کاخ سفید در قبال ایران برداشت کرد ناکامی مداخلات آشکار و پنهان در حوادث انتخابات 88 ایران و این مهم است که آمریکا از سرکردگان فتنه در داخل کشور نا امید شده است و به طور صریح به شکست این جریان اعتراف دارد اما قصد دارد این اشتباه را با اشتباه دیگری جبران کند.
یک ضرب المثل معروف وجود دارد که" آمریکایی ها همواره راه درست را انتخاب می کنند ولی وقتی که تمام راه های اشتباه را امتحان کردند." واقعیت های ایران در سه دهه گذشته به آمریکایی ها ثابت کرده است اگر آنها در معادلات ایران به دریا دست بزنند خشک می شود؛ وقتی وزیر خارجه آمریکا اعتراف می کند ایالات متحده امروز مجبور است با کاردستی های خود یعنی القاعده و طالبان دست به گریبان شود چه تضمینی وجود دارد که حمایت این دولت از یک گروه بی خاصیت منجر به دشمن تراشی های جدید علیه دولت آمریکا نشود.‏
مضاف بر اینکه نامزدان جدید فتنه نیز اگر اندک فهم و درایتی داشته باشند بی وفایی اربابان و مشوقان آمریکایی را در قبال سران سابق فتنه به وضوح می بینند. کسانی که تا دیروز خود را برای موسوی و کروبی و ... حلوا حلوا می کردند امروز به چشم مهره های سوخته ای به آنها می نگرند که نه تنها عقیم هستند بلکه حتی این قابلیت را ندارند که از کمترین ظرفیت های موجود در آنها استفاده شود. البته پاداش خوش خدمتی به بیگانگان و وطن فروشی چیزی بیش از این نیست و کسانی که سر زلف خود را با دشمنان ملت ایران در خارج از مرزها گره زده اند در همیشه تاریخ محکوم به تکرار تاریخ هستند و این حکایت برای مردم بیدار ایران داستان غریب و ناآشنایی نیست.‏
ملت ایران یک ملت با بصیرت و آگاه است که تمام مواضع ریز و درشت دشمن را رصد می کند و نسبت به هر یک از تحرکات دشمن موضع گیری هوشمندانه و عالمانه خود را اتخاذ می کند. افکار عمومی در ایران در یک آماده باش دائمی نسبت به تحرکات دشمن قرار دارد و با آسیب شناسی مستمر و زینب وار فتنه مانع از تکرار حوادث تلخ سال گذشته خواهد شد.
نظام جمهوری اسلامی از بدو تاسیس تاکنون با چالش های تحمیلی داخلی و بیرونی فراوانی روبه رو بوده است که بنابر اقتضائات هر دوره این توطئه ها شکل و شمایی خاص داشته اند. دشمنان انقلاب اسلامی روز به روز از الگوهای پیچیده و مدرن تری در دشمنی و توطئه علیه ملت ایران استفاده می کنند. در این دوره اولویت استکبار در مواجهه با انقلاب اسلامی جنگ نرم است.
معدودی از رجال سیاسی، گروهها و احزاب، برخی از دولتمردان و... در بعضی مقاطع زمانی و مکانی طی 31 سال گذشته فریب دشمن را خورده اند اما همواره نگاه تیزبین و با درایت رهبران انقلاب چه در زمان حضرت امام خمینی(ره) و چه امروز در زمان مقام معظم رهبری خط انحرافی دشمن را بر ملا کرده است و اغلب توطئه های دشمن شکست خورده است.
کوچکترین فاصله گرفتن از خط ولایت آغاز سقوط در دام گسترده دشمن برای نخبگان سیاسی است. آنهایی که امروز حتی جزء کارت های کم رنگ دشمن نیز به حساب نمی آیند چندین سال پیش حتی تصور نمی کردند چنین سرنوشت تلخی داشته باشند و امروز مصداق کسی باشند که خسرالدنیا و الاخره است. به تعبیر رهبر معظم انقلاب "کسانی که با اشاره و تشویق دشمن می خواهند با نظام و قانون اساسی و حرکت عظیم مردمی مواجه شوند، سر به سنگ می کوبند." در جامعه ایران سلایق مختلفی در عرصه زندگی اجتماعی وجود دارد اما آنجایی که مردم ایران احساس کنند، مسئله دشمنی با نظام در میان است و چرتکه بازی یک جریان سیاسی در دست دشمن است از آن فاصله می گیرند، حتی اگر شعارهای آن جریان با بخشی از مطالبات مردم همپوشانی داشته باشد.‏