فلسطین در چند قدمی انتفاضه جدید

سعدالله زارعی
«مقاومت جدید در فلسطین شروع شده است، ما مقاومت قبل از ورود دایتون را به کنترل درآورده ایم اما اوضاع سرزمین های کرانه باختری، قدس و جنین نشان می دهد که ما با مقاومتی مواجه ایم که آن را نمی شناسیم.»
این بخشی از اظهارات یک مقام ارشد امنیتی اسرائیل است که در مجلس این رژیم مطرح شده است. «شالوم» در این گزارش با نگرانی از مسئولان رژیم صهیونیستی می خواهد که درباره طرح های محدودسازی فلسطینیان احتیاط را از دست ندهند و به اقدامات تشکیلات خودگردان در دستگیری فلسطینی ها و اعمال کنترل شدید بر مقاومت در کرانه باختری دلخوش نباشند چرا که ممکن است کار از همان نقطه ای که آنان آن را مطلوب به حساب می آورند، خراب شود.
یک بار مقاومت فلسطین تحت تاثیر طرح «دایتون»- فرستاده ویژه جرج بوش به فلسطین در سال 2002- دچار مشکلات عظیم داخلی شد. دایتون یک طرح چند ماده ای آورد که شامل پایان دادن به مقاومت فلسطین و انتفاضه دوم بود براساس یکی از مواد این طرح، نیروهای آمریکایی چندهزار نیروی تحت امر سلطه فلسطینی -تشکیلات خودگردان- را برای سرکوب انتفاضه و خلع سلاح مبارزان فلسطینی آموزش دادند و وارد عمل نمودند. از آن سال تا اوائل سال 2009 که جنگ 22 روزه در غزه اتفاق افتاد، درگیری فلسطینی-اسرائیلی به درگیری فلسطینی- فلسطینی تبدیل گردید. از این رهگذر پلیس محمود عباس در کرانه باختری روداردن حدود 2000 عضو جنبش جهاد اسلامی و حدود 8000 عضو جنبش حماس و حدود 2000 عضو سایر گروههای مبارز فلسطینی را بازداشت کرد که هنوز هم در بازداشت به سر می برند. بازداشت حدود 12000 فلسطینی تاثیر منفی قابل توجهی بر انتفاضه فلسطین داشت.
مشکل فلسطینی ها فقط این نبود که هزاران عضو فعال انتفاضه در بازداشت به سر می بردند بلکه مشکل این بود که فلسطینی شدن منازعه مانع برخورد جدی سازمانهای مقاومت با تشکیلاتی بود که اعضای آنان را به اسارت درآورده بود. فلسطینی نماهایی که با رژیم اشغالگر به اتحاد استراتژیکی و یا تاکتیکی رسیده بودند، مبارزان فلسطین را دشمن خویش می دانستند و در برخورد با آنان تردید نمی کردند ولی سازمانهای مقاومت، نمی خواستند مبارزه با رژیم اشغالگر را به «مبارزه با خائنین» تبدیل نمایند.
اما موضوعی که این روزها در فلسطین جریان دارد از بازداشت هزاران فلسطینی مبارز فراتر رفته و شکل خطرناک تری به خود گرفته است. دو هفته پیش محمود عباس رئیس سلطه فلسطینی با صراحت گفت: «اگر آقای نتانیاهو قانع شود که صلح یک ضرورت اسرائیلی است، ظرف یک هفته همه چیز حل و فصل می شود» بعضی خبرهای دیگر بیانگر آن است که تشکیلات خودگردان -سلطه- فلسطین از بیت المقدس چشم پوشیده و بازگشت آوارگان را ناشدنی ارزیابی کرده است. این در حالی است که در جریان مذاکرات اسلو و مادرید- که آنهم خیانت بار بود چرا که از نظر فلسطینی های ساکن در سرزمین های اشغالی و فلسطینی های آواره هرگونه تنازل در برابر رژیم اشغالگر غیرقابل قبول است- گروه مذاکره کننده فلسطین بر پایتختی قدس برای کشور فلسطین و بازگشت آوارگان فلسطینی به خانه و کاشانه شان تاکید کرده بود. نتانیاهو امیدوار است موضع جدید محمود عباس و سازمان تحت امر او که موضع اقلیتی خود فروخته به حساب می آید، فلسطین را در شرایط دشواری قرار دهد.
محمود عباس می گوید اگر اسرائیل صلح را نیاز خود بداند ما می توانیم ظرف یک هفته به «توافق جامع» دست پیدا کنیم این یک طرح و سخن فلسطینی نیست، سران رژیم صهیونیستی بعد از امضا، توافق اسلو و مادرید- سالهای 1370 و 1372- سخن خود را از «زمین در برابر صلح» که مبنای توافق های یاد شده بود به «صلح در برابر صلح» تغییر دادند و بر فشار خود به فلسطینی ها افزودند تا جایی که چند سال مذاکره کنندگان فلسطینی در اسلو و مادرید را در ساختمانی در شهر رام الله- مرکز سلطه فلسطینی به رهبری عرفات- زندانی کرده و اجازه نمی دادند کسی به دیدار آنان برود و یا آنان از رام الله خارج شوند. سخن محمود عباس بیانگر آن است که فلسطینی ها باید رژیم صهیونیستی را به همراه واگذاری قدس و اخراج دائمی حدود 5 میلیون فلسطینی که در کشورهای اردن، سوریه، لبنان و مصر به شکل محنت باری در اردوگاهها زندگی می کنند را بپذیرند این یعنی دفن کامل آرمان فلسطین.
محمود عباس در این ماجرا آنچنان در خدمت رژیم اشغالگر است که مسئولان این رژیم هم تعجب کرده اند. حدود سه هفته پیش «مائیردگان» رئیس سازمان تروریستی موساد گفت: «پلیس محمود عباس از سگ به اسرائیل وفادارتر است.» در همین زمان پلیس سلطه فلسطین بیش از سیصد عضو حماس را به دلیل حادثه ای که برای چند اسرائیلی در یکی از مناطق کرانه پیش آمد، بازداشت کرد و وزیر نقد- بانک مرکزی- محمود عباس- جهاد الوزیر- حساب های بانکی افراد حماس و جهاد را مسدود کرد.
الان که محمود عباس سخن رژیم صهیونیستی مبنی بر صلح در برابر صلح را پذیرفته، اسرائیلی ها حرف جدیدی مطرح کرده و گفته اند اساساً صلح با فلسطینی ها چه ضرورتی دارد!. یک روزنامه صهیونیستی سه هفته پیش نوشت: «اسرائیل قبلاً از فلسطینی ها می خواست که اسرائیل را به رسمیت شناخته و با آن وارد گفت وگو شوند، الان که آنان- منظور تشکیلات سلطه فلسطین است- اسرائیل را به رسمیت شناخته و با آن گفت وگو می کنند، به چه دلیل باید فشار بر فلسطینی ها را کنار گذاشت.» دولت نتانیاهو اینک می گوید هر فلسطینی که اعتراف نکند اسرائیل یک کشور یهودی است باید این سرزمین را -اعم از آنکه ساکن مناطق 1948 و یا ساکن مناطق 1967 باشد- ترک کند.
از آن طرف به نظر می آید، رژیم صهیونیستی شرایط منطقه ای و بین المللی را برای اعمال فشار بر فلسطینی ها مطلوب و در عین حال ناپایدار ارزیابی می نماید. تضعیف موقعیت اوباما در داخل ایالات متحده فرصتی است تا لابی صهیونیستی در هیات حاکمه ایالات متحده- ایپک- حداکثر فشار را برای انطباق کامل سیاست های منطقه ای آمریکا با نگرش های اسرائیلی وارد نماید. این فشارها در این مقطع سبب شد که آمریکا «جان میچل» را برکنار نماید. در واقع الان آمریکا موضوع فلسطین را مستقیماً به دولت نتانیاهو واگذار کرده است در عین حال بعضی از خبرها حکایت از آن دارد که به زودی «مارتین ایندایک» عضو صهیونیست ایپک و سفیر سابق آمریکا در تل آویو که به جرم جاسوسی علیه کشورش و به نفع اسرائیل برکنار شده بود، بعنوان نماینده ویژه جایگزین میچل خواهد شد.
رژیم صهیونیستی از نظر درونی توانسته است احزاب مختلف و نیز احزاب دولت ائتلافی را نسبت به تداوم سیاست اعمال فشار بر فلسطینی ها متقاعد نماید. در حالیکه در سال گذشته حزب کار به رهبری ایهود باراک و اسرائیل بیتنا به رهبری اویگدور لیبرمن زمزمه خروج از دولت داشتند اینک خود را به حمایت قاطع از نتانیاهو موظف می دانند و بعضی از نظرسنجی ها بیانگر آن است که سطح حمایت شهروندان غاصب از سیاست های تجاوز طلبانه رژیم صهیونیستی اینک به حدود 75 درصد رسیده است.
اما در عین حال کاملاً واضح است که سران رژیم صهیونیستی خود را با تنگنای زمانی مواجه می بینند. دولت ائتلافی نتانیاهو معتقد است اگر شرایط زمانی را خوب مدیریت نکند ممکن است شرایط به ضرر تل آویو دگرگون شود. رئیس این دولت چند هفته پیش در کنست گفت که: «اسرائیل برای بقا به همگرایی بیشتری نیاز دارد. او به شکاف هایی بالقوه اشاره کرد و افزود: «یهود بدون اسرائیل آینده ندارد». در واقع نتانیاهو از یک طرف شرایط فعلی را «خیلی خوب» ارزیابی می کند و از سوی دیگر نسبت به شرایط آینده بسیار نگران می باشد. کابینه این رژیم معتقد است صلح با اعراب - فلسطین- امکان پذیر نیست در عین حال آن را یک مطالبه جدی جهانی می داند.
نزدیک به دو ماه پیش «عودید آیران» (owdid ayran) عضو برجسته این رژیم در «کنفرانس آینده مردم یهود در دنیا» که در تل آویو برگزار شد، گفت: «تحول در گفت وگوهای سازش قابل تصور نیست چرا که فاصله دو طرف بسیار زیاد است و امکان ندارد که بخصوص در دو مسئله اصلی -تعیین مرزها و مسئله آوارگان- توافقی به دست آید.» ژنرال «اشلو موبرون» نیز در این کنفرانس می گوید «حتی اگر سران دو طرف- اسرائیلی فلسطینی- هم بخواهند حل اختلافات کار آسانی نیست». حتماً به یاد دارید که محمود عباس در این دو مورد عقب نشینی کرده بود.
«عنات کورتز» یک سخنران دیگر این کنفرانس علت عدم توافق را ضعف رهبران دو طرف ارزیابی کرد و گفت: «تهدیدات محیط استراتژیک روز به روز گسترده تر می شود و حمله و محاصره مخالفان چاره ساز نیست کمااینکه حمله به غزه حماس را تضعیف نکرد و کفه قدرت را به نفع محمود عباس سنگین ننمود. همانطور که حمله اسرائیل به کاروان آزادی اگرچه حرکت کشتی ها را کند کرد ولی مسئله را به نفع اسرائیل خاتمه نداد.» کورتز در مورد تهدیدات محیط استراتژیک گفت: «مخالفت با اسرائیل پیش از این فقط سیاسی بود اما الان این مخالفت ایدئولوژیک شده و ایران براساس یک ایدئولوژی معارض آرایش حمله به اسرائیل را به وجود می آورد و ترکیه دارد به این سمت متمایل می شود. این ها از فزاینده بودن تهدیدات استراتژیک خبر می دهند.» این مقام اسرائیلی به یک نکته مهم دیگر اشاره می کند و آن تحول استراتژیک در محیط بین الملل می باشد. از نظر او: «آمریکا قدرت یکسره کنندگی اش را در جهان از دست داده است علامت بارز آن این است که در حالیکه چند سال شعار محو طالبان را سر می داد اینک پترائوس افتخار می کند که موفق به ایجاد یک دالان امن برای مذاکره و توافق با طالبان شده است!» کورتز نتیجه می گیرد «به موازاتی که از تاثیر آمریکا بر پرونده فلسطین کاسته می شود، دیگران وارد این پرونده می شوند و این شرایط را به ضرر اسرائیل دگرگون می کند».
در یک جمعبندی باید گفت تشکیلات خودگردان فلسطینی که هیچ ربط واقعی به فلسطینی ها ندارد و به دلیل سپری شدن دوران آن قانونی هم نیست در شرایطی از حقوق فلسطینی ها چشم می پوشد و خواسته های رویایی صهیونیست ها را تامین می کند که خود اسرائیلی ها شرایط را دشوار ارزیابی می نمایند. دقیقاً از همین رو رژیم صهیونیستی با آگاهی از عدم عمق مردمی تشکیلات خودگردان هر روز در انتظار انتفاضه جدیدی به سر می برد. بعضی از عقلای این رژیم زنگ های خطر را به صدا درآورده و گفته اند: «مقاومت جدید شروع شده در حالیکه ما آنان را به درستی نمی شناسیم» همزمان با این تحولات 13 گروه مبارز فلسطینی در غزه « اتاق عملیات مشترک» تشکیل داده و به بررسی وضعیت برای ورود جدید به فاز عملیات پرداخته اند. وقوع سه عملیات در الخلیل و رام الله که به کشته شدن حداقل سه صهیونیست انجامید نیز نشان داد که کرانه باختری در حالت انفجار قرار دارد. این انتفاضه جدید طبعاً تفاوتی میان عباس و نتانیاهو قائل نخواهد بود فلسطینی ها قبلاً هزینه این تفاوت گذاری را پرداخته اند، 12000 اسیر فلسطینی در بند تشکیلات خودگردان گوشه ای از این هزینه است.