کنگره‌ای برای انتقال پرچم دوم خرداد

مجمع روحانیون مبارز در سال 66 با خروج آقایان کروبی‌، دعایی و جلالی‌خمینی از شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز با همت مرحوم سیداحمد خمینی و موافقت حضرت امام خمینی(‌ره) تشکیل شد.(1)
کم نبودند تحلیل‌گران و صاحبنظرانی که این اقدام را موجب انشعاب در روحانیت و سرآغاز چنددستگی در نیروهای سیاسی می‌پنداشتند. این اقدام بدلیل آنکه در آستانه انتخابات مجلس سوم بود موجب شد شعارهای مجمع چون «جنگ فقر و غنا، اسلام ناب محمدی(ص)، حمایت از محرومین و مستضعفین به گفتمان اصلی این تشکل نوپا تبدیل گردد و اکثریت قاطع مجلس سوم در اختیار مجمع روحانیون و نیروهای همفکر آن در قرار گیرد.
کمیته فرهنگی مجمع در 13 خرداد 1369 طی بیانیه‌ای هدف از تشکل جدید را «اصرار و پی‌گیری تحقق اندیشه‌های والا و اهداف بلند قائد عظیم‌الشان امت اسلام اعلام کردند.»(2)
در شرایط آن روزگار و تحلیلی که صورت می‌گرفت حضرت امام خمینی(ره) در پاسخ به نامه آقای محمدعلی انصاری از اعضای مرکزی مجمع روحانیون مبارز درباره اختلافات و اشتراکات مجمع و جامعه روحانیت مبارز مرقوم فرمودند:
«...این مسئله روشن است که بین افراد و جناح‌های موجود وابسته به انقلاب اگر اختلاف هم باشد صرفاً سیاسی است ولو اینکه شکل عقیدتی به آن داده شود. چرا که همه در اصول با هم مشترک‌اند و به همین خاطر است که من آن را تائید می‌نمایم آنها نسبت به اسلام و قرآن و انقلاب وفادارند. دلشان برای کشور و مردم می‌سوزد. هر کدام برای رشد اسلام و خدمت به مسلمین طرح و نظری دارند که به عقیده خود موجب رستگاری است. اکثریت قاطع هر دو جریان می‌خواهند کشورشان مستقل باشد... هر دو می‌خواهند ایران اسلامی از نظر اقتصادی به صورتی رشد نماید که بازارهای جهان را از آن خود کنند... هر دو می‌خواهند اسلام قدرت بزرگ جهان شود.
پس اختلاف بر سر چیست؟ اختلاف بر سر این است که هر دو عقیده‌شان است که راه خود آنها باعث رسیدن به هدف است. البته یک چیز مهم دیگر هم ممکن است موجب اختلاف شود که همه باید از شر آن به خدا پناه ببریم که آن حب نفس است که این دیگر این جریان و آن جریان نمی‌شناسد... برای من روشن است که در نهاد هر دو جریان اعتقاد و عشق به خدا و خدمت به خلق نهفته است.»(3)
ماده 3 اساسنامه مجمع هدف از تشکیل آن را:
ـ نگاهبانی از مبانی اهداف حقیقت اسلام.
ـ زنده نگهداشتن روح شدت و ستیز جامعه اسلام علیه استکبار
ـ تحکیم مبانی وحدت و انسجام جامعه با رعایت ادب و احترام اسلامی
ـ تکیه بر اصل ولایت فقیه و تبیین و تقویت مبانی تبلیغی و فرهنگی آن. به عنوان رمز عزت امت و ضامن حاکمیت اسلام ناب محمدی (ص) و استقلال و عظمت ایران و جوامع مسلمان
ـ تقویت قوای تقنینی، اجرایی و قضایی نظام جمهوری اسلامی و حمایت از آنها برمی‌شمارد. فراز و فرودها و ادوار فعالیت مجمع از ابتدای تاسیس تاکنون نیاز به فرصت دیگری دارد. آنچه که از سیمای مجمع روحانیون مبارز براساس انتظارات امام خمینی(ره) و اهداف مندرج در اساسنامه می‌توان ترسیم کرد: «پایداری بر اصول و مبانی نظام و انقلاب و آرمانهای حضرت امام خمینی «ره»» به عنوان منشور و راهنمای عمل مجمع است. به بهانه برپایی کنگره اخیر مجمع روحانیون مبارز و در آستانه انتخابات مجلس هفتم طرح برخی انتظارات و توقعات به حق از این تشکل ضروری است.
1ـ برپایی کنگره را به فال نیک می‌گیریم، و انتظار می‌رود که بزرگترین دست‌آورد آن خلع افراطیون و بدست گرفتن پرچم رهبری و مدیریت دوم خرداد باشد. بی‌گمان آقایان خاتمی (رئیس‌جمهور) و کروبی (رئیس مجلس) جز دغدغه اسلام و همان انتظاری که امام خمینی(ره) پایه‌گذار و موسس اصلی مجمع روحانیون از آنها داشته‌ است در سر ندارند.
2ـ شفاف‌سازی مواضع با افراطیون دوم خردادی انتظار به حقی است که افکار عمومی از مجمع دارد. هرچند این اقدام باید در روزها و ماههای نخست پس از دوم خرداد 76 صورت می‌گرفت. همان زمان که آقای کروبی در یک موضع اصولگرایانه در نشست جمعی از فعالان سیاسی از جمله نگارنده صریحاً اعلام کرد که من حجاریان و امثال را نمی‌شناسم. و مواضع آنان را قبول ندارم. امروز تردیدی نیست که افراطیون دوم خرداد به رهبری حزب مشارکت و مجاهدین انقلاب با سو‌ءاستفاده از محبوبیت چهره‌هایی چون خاتمی و کروبی ساختارشکنی، هنجارستیزی، گرفتن دشمن بجای دوست، تحریف دیدگاههای امام خمینی(ره)، تلاش برای تغییر قانون اساسی، طرح گفتمان سکولاریستی در برابر حکومت دینی را به حد اعلای خود رسانده‌اند. یکی ازایدئولوگ‌های مشارکتی در کانون توحید در ماه مبارک رمضان امسال اعلام کرد که به دنبال جمهوری اسلامی بدون ولایت فقیه است.بیانیه پایان کنگره، سخنان و مواضع دبیر کل و سایر مسئولان مجمع باید متضمن شفاف‌سازی مرزها و مواضع با افراطیون باشد.
به نظر می‌رسد عقلای جبهه دوم خرداد، خستگی مردم از افراطیون و ضرباتی که آنها به اصول کار‌آمدی کشور وارد ‌آورده‌اند را درک کرده‌اند. آیا آنها می‌توانند از تداوم افراط جلوگیری به عمل آورند؟
3ـ امروز نظام جمهوری اسلامی با چالش‌ها و تهدیدات بین‌المللی بزرگی روبرو است رئیس‌جمهوری گفت: ما دشمنان بزرگی داریم و باید به وحدت بیندیشیم.
امروز دشمنان قسم‌خورده انقلاب در باطن خود متحد و با کمال تاسف نیروهای انقلاب در حق خود متفرق و پراکنده‌اند. مجمع بدلیل جایگاه و انتظاری که از آن می‌رود «پرچمدار وفاق و وحدت نیروهای انقلاب» گردد. نیروهای انقلاب که اعتقاد و التزام خود را به اسلام، قانون اساسی، جمهوری اسلامی و امام و ولایت فقیه اثبات کرده‌اند. و در همین جا با اغتنام از فرصت برپایی نشست سوم وفاق تشکل‌های روحانی را که باید مجمع سالیان قبل پس از اقدام در خور تقدیر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و جامعه روحانیت مبارز تهران باید برگزار می‌کرد را توصیه می‌نمائیم.
4ـ ابرام بر اصولگرایی و افتخارات مورد توجه مجمع از جمله انتظارات افکار عمومی است. حمایت از محرومان و مستضعفین، استکبارستیزی(4)، تبیین و حمایت فراگیر از ولایت فقیه به عنوان ضامن حاکمیت اسلام و رمز عزت امت(5) و بالاخره تلاش گسترده برای خلع منتظری از قائم‌مقامی رهبری در حمایت از اقدام حضرت امام را باید از جمله نشانه‌های اصولگرایی مجمع در گذشته نام برد.
تردیدی نیست که مردم همواره نشان داده‌اند که با حزب، جناح یا شخصی عهد و پیمان دائمی منعقد نکرده‌اند. اقبال و ادبار افکار عمومی نسبت به جریانات سیاسی نیز ثابت و دائمی نیست. آن چیزی که ماندگار و در تاریخ ثبت و ضبط خواهد شد پای‌فشاری بر اصول و موازین قابل قبول است.
بی‌گمان مواضع و راهبردهای مجمع روحانیون مبارز می‌تواند مسیری نو را برای تداوم انقلاب در دهه سوم باز کند. مردم از روحانیت و تشکلهای سیاسی منتسب به اسلام، انقلاب، امام، رهبری، خدمت به مردم، قانون‌گرایی، استکبارستیزی را می‌خواهند. امید آنکه کنگره مجمع روحانیون مبارز پاسخ شایسته‌ای به این انتظارات به حق بدهد. انشاء‌الله.