دغدغه‌ها و نگرانی‌های امام خمینی

کتاب «دغدغه ها و نگرانی های امام خمینی » را فرامرز شعاع حسینی و علی داستانی تنظیم کرده اند و موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی آن را در 418 صفحه منتشر نموده است . در مقدمه کتاب مذکور چنین می‌خوانیم :
امام خمینی (س ) ، بنیانگذار بزرگ نهضت اسلامی ایران ، در طول چند دهه اخیر عمر پربرکت خویش ، که هدف خود را مبارزه با رژیم طاغوت ، برپایی حکومت اسلامی و اجرای احکام الهی بر زمین مانده ، قرار دادند و با عنایت الهی در این راه توفیقی یافتند که از قرنها پیش نصیب هیچیک از فقهای شیعه نشده بود ، و بی تردید تشکیل نظام جمهوری اسلامی بعد از قرنها نظام خودکامه سلطنتی در جامعه ایران را باید از بزرگترین ثمرات نهضت اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی (س ) دانست .
نهضتی که توانست پایه های ظلم و ستم رژیم 2 هزار و پانصد ساله شاهنشاهی را به لرزه درآورد و حکومت وابسته پهلوی را به زیر بکشد ، و این امر میسر نشد مگر با دست توانای خداوند و رهبری آگاهانه حضرت امام خمینی (س ) و اقتدار و ایستادگی این مرد بزرگ که توانستند با ایمان خود ، این رژیم سرسپرده را به زانو دربیاورند و بهار آزادی و سربلندی را برای ملت ستمدیده ایران به ارمغان آورد.
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران همواره به فکر این مردم بودند و همیشه نگران از آنکه مبادا این انقلاب به دست نااهلان بیفتد. توصیه ها و رهنمودهای این بزرگوار ، نشان دهنده آن است که در اداره حکومت ، دغدغه هایی مطرح است ، زیرا همواره احتمال اینکه قدرت به فساد منجر شود ، مصلحت مردم رعایت نشود و ارباب قدرت از موقعیت خود سو استفاده کنند و یا مردم از انقلاب دلسرد شوند و... وجود دارد.
این دغدغه ها در همه حکومتها هست ، اما در حکومت دینی ، نگرانیها دوچندان می شود ، و برای بنیانگذار آن نیز دغدغه ها بیشتر.
دغدغه ، نوعی نگرانی دلسوزانه و دوست داشتنی منتقدانه است . نگرشی است از سر اصلاح و خیرخواهی ، آمیزه ای است از محبت و ترس ، هشداری است برای ادامه راه و شناختن راه از چاه ، نگاهی است ناشی از احساس مسئولیت دربرابر هدف موردنظر ، و هر چه هدف بزرگتر و مهمتر باشد ، دغدغه ها و نگرانیها نیز بیشتر می شود.
اصولا در برپایی حکومت دینی ، مقصود به خدمت گرفتن قدرت سیاسی برای مقاصد والای دینی نظیر برپایی عدالت اجتماعی در جامعه است ، اما در برابر این هدف مقدس ، چالشهای بسیاری وجود دارد که باعث دغدغه و نگرانیهایی در همه دلسوزان ، و علی الخصوص رهبر و بنیانگذار چنین حکومتی می شود.
امام خمینی (س ) به عنوان معمار اصلی نظام جمهوری اسلامی ایران در طول حیات مبارک خویش پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، همواره بیشترین دغدغه ها و نگرانیها را در حفظ نظام داشته و آن را از همه چیز مهمتر می دانستند ، تا جایی که اعلام کردند برای حفظ نظام می توان احکام اولیه اسلام را نیز به طور موقت تعطیل کرد. بکارگیری عنصر ضرورت و احکام ثانوی در اداره جامعه از مهمترین ابتکارات ایشان در این حوزه بود که باعث شکوفایی مجدد فقه سیاسی شیعه ، در دوران معاصر گردید. با مروری بر اقدامات ، سخنرانیها ، پیامها و موضعگیریهای امام خمینی (س ) در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی می توان مهمترین دغدغه های ایشان در این دوره را در چند سطح مشاهده کرد :
اول ، نگرانیهای ایشان در خصوص عملکرد اشخاص و اقشار مشخص نظیر روحانیون ، روشنفکران ، و کارگزاران نظام ، که اقدامات آنها تاثیر مهمی بر سایر افراد و اقشار جامعه دارد و انحراف یا سو رفتار آنها می تواند مشکلات بسیاری در پی داشته باشد.
دوم ، دغدغه در مورد عملکرد یا کارکرد نهادهای انقلابی نظیر سپاه پاسداران ، مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان ، که از دستاوردهای مهم نظام جمهوری اسلامی محسوب شده و باید با اقدامات خود ، ضمن حفظ نظام ، جلوی هرگونه انحراف را بگیرند.
سوم ، دغدغه جدی در مورد عدم رعایت قوانین و آیینهای اسلامی نظیر تربیت اسلامی و رعایت مکارم اخلاقی ، که جوهر اصلی فرهنگ اسلامی بوده ، و رعایت آنها در نظام اسلامی از ضروریات مهم است .
چهارم ، دغدغه نسبت به بی توجهی به اصول و مبانی عقلایی در اداره جامعه مانند قانون گرایی ، و آزادی در انتقاد از کارگزاران که در فرهنگ اسلامی مورد توجه بسیار قرار گرفته اند.
پنجم ، دغدغه و نگرانی در مورد خطرات و آفات مهمی که در دراز مدت می تواند ارکان نظام را خدشه دار نماید ، مانند پایمال شدن خون شهیدان ، غفلت از مردم ، از دست دادن روحیه انقلابی و ایجاد اختلاف میان کارگزاران نظام .
و بالاخره ، آخرین منشا نگرانیها و دغدغه های امام در حفظ نظام ، توطئه ها و خطراتی بودند که منشا خارجی یا بیگانه داشتند. رخنه و نفوذ بیگانگان ، اقدامات استعمارگران و طرحهای دشمنانه اسرائیل و یا ماجرای سلمان رشدی ، نمونه ای از این دغدغه ها بود.
در مجموع ، مروری بر مهمترین دغدغه ها ونگرانیهای امام در طول حیات ایشان ، نمایانگر لزوم حفظ ارکان مختلف جامعه و در راس آن ، نظام حکومتی آن در برابر افکار ، عقاید و اعمال انحرافی و ضداسلامی بوده است ، و همه هشدارهای آگاهانه ، قاطعانه و به موقع ایشان در هر یک از این موارد به همین علت صادر شده است . اکنون که سالها از رحلت آن مرد الهی می گذرد ما شاهدیم که همان دغدغه و نگرانیها هنوز وجود دارد و راه حفظ نظام ، توجه به همان هشدارهای عالمانه ایشان ، و پرهیز عملی مردم و مسئولان از دغدغه است .
امام خمینی (س ) ، بنیانگذار بزرگ نهضت اسلامی ایران ، در طول چند دهه اخیر عمر پربرکت خویش ، که هدف خود را مبارزه با رژیم طاغوت ، برپایی حکومت اسلامی و اجرای احکام الهی بر زمین مانده ، قرار دادند و با عنایت الهی در این راه توفیقی یافتند که از قرنها پیش نصیب هیچیک از فقهای شیعه نشده بود ، و بی تردید تشکیل نظام جمهوری اسلامی بعد از قرنها نظام خودکامه سلطنتی در جامعه ایران را باید از بزرگترین ثمرات نهضت اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی (س ) دانست
امام خمینی (س ) به عنوان معمار اصلی نظام جمهوری اسلامی ایران در طول حیات مبارک خویش پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، همواره بیشترین دغدغه ها و نگرانیها را در حفظ نظام داشته و آن را از همه چیز مهمتر می دانستند ، تا جایی که اعلام کردند برای حفظ نظام می توان احکام اولیه اسلام را نیز به طور موقت تعطیل کرد. بکارگیری عنصر ضرورت و احکام ثانوی در اداره جامعه از مهمترین ابتکارات ایشان در این حوزه بود که باعث شکوفایی مجدد فقه سیاسی شیعه ، در دوران معاصر گردید.