خردسوزى

دکتر محمدرضا جمالى
رهبر فرزانه انقلاب در دیدار اعضاى مجلس خبرگان با ایشان با انتقاد از برخوردهاى تخریبى در آستانه انتخابات خبرگان فرمودند: « جمع کوچکى با این کارهاى به شدت تاسف انگیز، فضاى جامعه را تخریب مى کنند، اما همگان باید مراقب باشند که فضاى انتخابات خبرگان به برخوردهاى تخریبى و مخدوش کردن چهره افراد آلوده نشود.»
در آستانه انتخابات و روزهاى انتخاب و تعیین سرنوشت، ما شاهد نوعى رفتار مى باشیم که بیش از هر چیزى تکیه بر روش هاى سلبى و منفى دارد.
اگر بخواهیم این موضوع را آسیب شناسى کنیم باید بیش از هر عاملى بر این نکته تاکید کنیم که اگر اخلاق محور نباشد و رفتار و قواعد سیاسى بر آیین ها و منش هاى اخلاقى استوار نباشد ما خود به خود شاهد رفتارى خواهیم بود که تکیه بر «تخریب» رقیب خواهد داشت.
در این منش دیدن نیمه خالى لیوان اصل خواهد بود و یکسونگرى و مطلق انگارى هاى سیاسى و اجتماعى سراسر حرکت انتخاباتى و تبلیغات آن را رقم خواهد زد.
اگر بخواهیم شرایط حاضر را به صورت گذرا مرور کنیم این رویه را به خوبى شاهد هستیم که استفاده از ابزار اینترنت و راه اندازى سایت هاى رنگین و متعدد و انگ زدن به افراد و اشخاص، سکه رایجى شده است که عده اى امروزه آن را وظیفه خود دیده اند.
حقیقتا نشانه بلوغ جوامع و گروه هاى سیاسى در این مقاطع آشکار مى شود، آنجا که در مبارزات انتخاباتى به تعبیر غربى ها و رقابت هاى انتخاباتى به تعبیر خودمان، از چه اهرمى استفاده مى شود.
ـ آیا جامعه اى که اخلاق محور است گروهاى سیاسى آن به راحتى مى توانند چوب حراج بر سرمایه هاى معنوى خود که طى سالیان مبارزه و جهاد و سرانجام تجربه هاى متعدد مدیریتى به دست آمده است، بزنند؟
ـ آیا مى توان به راحتى قبول کرد که به بهاى چند رأى و آن هم میل آن به جانب گروه من، چشم را بر حقیقت بست و دهان را باز کرد؟
ـ آیا مى توان به آسانى از رفتار هنجارشکنانه اى سخن گفت که براى انجام یک «حق» و رسیدن به آن صد «باطل» را مرتکب شد؟
و در نهایت آیا اساسا در نظام دینى پذیرفتن مسوولیت ها، بر اساس تکلیف نمى باشد و جز آن حرمان و بى بهرگى از مواهب معنوى نیست؟
حال که پاسخ سوالات فوق را از سر نیکى به خوبى مى دانیم پس فضاى تخریب از چه منظرى دنبال مى شود؟
البته هر کدام از این منظره هاى زشت از جانبى! دنبال مى شود و سنگ طرفى! را بر سینه مى زند.
ما را با این جماعت غافل کارى نیست اما عقلا و صاحبان خرد و اندیشه با موضعگیرى هاى خود، کار خویش را با این جهال یکسره کنند که کار جهان بر مدار عقل است و اینگونه رفتار ضد عقل، در نهایت خودسوزى و خردسوزى است