عراق بعد از خروج آمریکا

روح‌الله جمعه‌ای
عراق بعد از خروج آمریکا چگونه عراقى خواهد بود؟
سوال فوق چالش اصلى حضور و یا ترک نیروهاى آمریکایى از کشور عراق مى‌باشد. نئومحافظه‌کاران جمهوریخواه با سوداى تکمیل عملیات جرج بوش اول در نابودى و حذف صدام حسین بدون توجه به معاهدات و موازین بین‌المللى و با هم پیمانى معدود کشورهاى جهان اقدام به تهاجم گسترده‌اى به عراق نمودند و موفق شدند رژیم بعث صدام حسین را سرنگون سازند ولى دیرى نگذشت که هر روز در عراق براى ایالات متحده به کابوسى جدید و دهشتناک تبدیل شد و سرانجام شکست سیاست‌هاى ایالات متحده آمریکا در انتخابات اخیر این کشور کاملا عیان گردید.
ایالات متحده در چند سال اخیر به خوبى بر این نکته واقف شد که نفوذ جمهورى اسلامى ایران در شمال و جنوب عراق نفوذى معنوى توام با ریشه‌هاى تاریخى ناگسستنى است و مردم عراق قرابت گسترده‌اى میان خود با ملت ایران مى‌یابند. لذا بر اساس این فرآیند تاریخى در یک روند دموکراتیک و مسالمت‌آمیز؛ حکومت مردمى عراق دوست و همراه صمیمى ایران خواهد بود.
با چنین معادله‌اى به طور قهرى هر اقدام ایالات متحده در واقع بیش از 350 میلیارد دلار هزینه براى شکل‌گیرى یک حکومت دوست براى جمهورى اسلامى ایران خواهد بود. کابوسى که نقطه عطف شکست ایالات متحده آمریکا در عراق و منطقه مى‌باشد. لذا کاملا طبیعى به نظر مى‌رسد که حکومت مهاجم به عراق بکوشد حداقل خسارت و شکست را بپذیرد و بیش از این براى بسط نفوذ جمهورى اسلامى ایران در عراق هزینه نکند؛ از این‌رو جمهوریخواهان ایالات متحده تدبیرى را برخواهند برگزید تا تنها گزینه ممکن مخالف جمهورى اسلامى ایران یعنى افراطیون بعثى بار دیگر در ارکان قدرت و تصمیم‌گیرى قرار گیرند.
اخبار جسته گریخته نیز حکایت از این نکته دارد که ایالات متحده با همراهى برخى کشورهاى عربى قصد دارند حکم اعدام صدام حسین را ملغى ساخته و با آزادسازى “طارق عزیز” زمینه بازگشت نیروهاى بعثى را فراهم کنند.
اما نباید از این امر غافل ماند که در صورت اجراى سناریوى بازگشت بعثى‌ها به ساختار قدرت عراق زمینه تجزیه این کشور بیش از پیش فراهم شده و این کشور پس از یک دوره جنگ داخلى گسترده و خانمانسوز در معرض تجزیه قرار خواهد گرفت.
در این رهگذر ایالات متحده نیز وقوع جنگ داخلى در عراق را براى دوران پس از خروج خود از این کشور کاملا ضرورى مى‌داند و وقوع آن را توجیه‌گر اشغال چندساله عراق تبلیغ خواهد کرد تا از بار فضاحت شکست خود بکاهد.
با چنین فرضى چه مسیرى از تجزیه عراق جلوگیرى مى‌کند؟
به نظر مى‌رسد پاسخ منطقى و اصولى منطبق بر تحولات سیاسى جهان اینگونه باشد که تنها راه نجات عراق از تجزیه در چنین شرایطى نیازمند پیش‌دستى گروه‌هاى مردمى پس از خروج آمریکا از عراق در به دست گرفتن کامل حاکمیت و جلوگیرى از کودتاى بعثى‌هاى عراقى مى‌باشد.گروه‌هاى مردمى در شمال و جنوب عراق در زمان دیکتاتورى رژیم بعث و مدت زمان پس از سقوط صدام از قابلیت و بلوغ لازم براى تصمیم‌گیرى و جلوگیرى از هرج و مرج و توانمندى در برخورد با هر نوع اقدامى که منجر به بازگشت به دوران وحشت باشد برخوردارند و پیش‌دستى در جلوگیرى از بروز کودتاى آمریکایى حق کاملا طبیعى و مسلم مردم عراق مى‌باشد.