وتو در خدمت رژیم صهیونیستی

حسین رزمنده
موجودیت رژیم صهیونیستی همواره با سوءاستفاده از حق وتویی که ایالات متحده خود را ملزم به دفاع غیرقانونی از آن می‌داند، پا گرفته است. به طوری که از دهه 60 تاکنون دهها قطعنامه شورای امنیت علیه این رژیم نامشروع و اشغالگر صادر شده که همگی آنان با فشار لابی‌های صهیونیستی در سازمان ملل وتو شده است.
زمانی که شیخ احمد یاسین، رهبر روحانی حماس توسط تروریستهای صهیونیستی به شهادت رسید 11 کشور از 15 کشور عضو شورای امنیت به قطعنامه‌ای با عنوان «اعلام فراقانونی» شیخ یاسین توسط اسرائیل رأی مثبت دادند و هرگونه عمل تروریستی علیه غیرنظامیان را محکوم کردند، اما کاخ سفید از قبل تهدید کرده بود که اگر قطعنامه گروه‌های مشخص فلسطینی را محکوم نکند، آن را وتو خواهد کرد.
جان نگروپونته نماینده آمریکا در سازمان ملل در آن زمان اعلام داشت که ما خود را ملزم به دفاع از اسراییل می‌دانیم.
عبدالله بالی، نماینده الجزایر در سازمان ملل که این قطعنامه را تنظیم کرده بود، گفت: تلاشهای شورای امنیت برای رسیدگی به اوضاع رقت بار فلسطینی‌ها ظاهراً محکوم به شکست است.
در چند روز اخیر نیز قطعنامه‌های شورای امنیت علیه ساخت دیوار حایل و نیز حفاری‌های تخریبی در زیر مسجدالاقصی نیز با شکست مواجه گردید. شورای امنیت با صدور قطعنامه‌ای، حملات تروریستی صهیونیستها در نوار غزه و کشتار زنان و کودکان و پیرمردها و شهروندان غیرنظامی و بی‌دفاع را محکوم کرد و خواستار توقف عملیات مذکور در سراسر فلسطین اشغالی شد که بار دیگر با وتوی آن از سوی بولتون مواجه گردید.
قطعنامه مذکور با 11 رأی موافق و نیز سه رأی ممتنع آلمان، رومانی و انگستان به تصویب رسید، اما با وتوی آمریکا این قطعنامه به سرانجام نرسید. در این قطعنامه از رژیم صهیونیستی خواسته شده بود که از ادامه کشتار فلسطینیان دست بردارد.
سوابق وتوها به نفع رژیم صهیونیستی
قطعنامه 10974، جولای 1973
تعداد آراء: 13رأی موافق، 1 رأی ممتنع که توسط آمریکا وتو شد. قطعنامه مذکور قویاً اشغال اراضی فلسطینیان و سایر اعراب را از سال 1967 توسط رژیم صهیونیستی محکوم کرد و نیز این رژیم به دلیل عدم همکاری با نماینده ویژه دبیر کل سازمان ملل بشدت انتقاد نمود. قطعنامه 11940، ژانویه 1976
این قطعنامه با 9 رأی موافق، سه رأی ممتنع بود که با وتوی آمریکا به تصویب نرسید.
این قطعنامه خواستار عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی از سرزمینهای اشغالی 1967 گردید و این رژیم را ملزم به اجرای قطعنامه‌های سازمان ملل نمود. قطعنامه مذکور بر حق بازگشت فلسطینیان آواره در تعیین حق سرنوشت خود تأکید کرد.
قطعنامه 12022، مارس 1976
14 رأی موافق که آمریکا این قطعنامه را وتو کرد.
در پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت نسبت به اقدامات اشغالگران قدس برای تغییر بافت و ساختار سرزمینهای اشغالی بویژه در بیت‌المقدس، استقرار آبادی‌های یهودی‌نشین و نقض حقوق بشر شدیداً اعتراض شد و خواستار توقف این اقدامات شد.
قطعنامه 12119، ژوئن 1976
10 رأی موافق 14 رأی و آرای ممتنع چهار رأی بود که آمریکا این قطعنامه را نیز وتو کرد.
قطعنامه تأکید کرد که فلسطینیان ضمن آنکه در تأسیس حکومت مستقل و نیز بازگشت آنان آزاد می‌باشد و خسارات وارده بر اموال و دارایی‌های آن دسته از فلسطینیان که مایل به بازگشت نیستند، جبران گردد.
قطعنامه 14934، آوریل 1982
13 رأی موافق و یک رأی ممتنع که آمریکا را وتو کرد.
شورای امنیت دراین قطعنامه هرگونه دخالت رژیم صهیونیستی در امور حکومت محلی در نوار غزه را رد نمود و نقض حقوق و آزادی‌های مردم ساحل غربی و نوار غزه را مردود دانست.
قطعنامه شورای امنیت نیز از رژیم اشغالگر قدس خواست تا تمام فعالیتهای خود را در نقض کنوانسیون چهارم ژنو متوقف نماید.
قطعنامه 14985 آوریل 1982
این قطعنامه با 14 رأی موافق و یک رأی مخالف به دلیل وتوی آمریکا به نفع رژیم صهیونیستی به تصویب نرسید.
در این قطعنامه رژیم صهیونیستی به دلیل تیراندازی و گشودن آتش بر نمازگزاران در حرم شریف قدس در 11 آوریل 1982 محکوم گردید و خواستار اجرای کنوانسیون چهارم ژنو دیگر قوانین بین‌المللی شد.
قطعنامه 15185، ژوئن 1982
این قطعنامه با 14 رأی موافق و یک رأی مخالف به خاطر وتوی آمریکا تصویب نشد.
قطعنامه با محکومیت رژیم غاصب صهیونیستی درعدم اجرای قطعنامه‌های 509 و 508 از طرفین خواست تا به پیمان‌نامه لاهه در سال 1907 گردن بگذارند و شروع به عقب‌نشینی از لبنان را از رژیم صهیونیستی خواستار گردید.
قطعنامه 15255 ژوئن 1982
تعداد آرای موافق 14 رأی و یک رأی مخالف که با وتوی آمریکا تصویب نشد.
این قطعنامه از رژیم صهیونیستی خواست از مناطق داخل و خارج محدوده B که در راستای اجرای قطعنامه 508 می‌باشد، خارج شود.
قطعنامه 1534 اوت 1982
آرای موافق 11 رأی، یک رأی مخالف و 3 رأی ممتنع که با وتوی آمریکا روبه‌رو شد.
قطعنامه مذکور بار دیگر رژیم صهیونیستی را به خاطر زیرپا گذاشتن قطعنامه‌های 516 و 517 بشدت محکوم کرد و نیز از آنها خواست که در اجرای این قطعنامه‌ها اقدام فوری به کار بندد. ضمناً از تمام دولتهای عضو سازمان ملل خواست که از فروش و معاملات تسلیحیاتی با اسراییل خودداری کنند.
قطعنامه 15895 اوت 1983
آرای موافق 13 رأی و یک رأی ممتنع بود که این قطعنامه را نیز آمریکا وتو کرد.
قطعنامه از رژیم صهیونیستی خواست تا از ادامه تأسیس آبادی‌های جدید یهودی‌نشین در مناطق فلسطینی‌نشین که در سال 1967 اشغال کرده خودداری کند و نیز نسبت به برچیدن آنها اقدام نماید.
قطعنامه 17459 سپتامبر 1985
آرای موافق 10 رأی، یک رأی مخالف و چهار رأی ممتنع که با وتوی آمریکا روبه‌رو شد.
قطعنامه مذکور، از اقدامات تروریستی علیه شهروندان فلسطینی بشدت ابراز انزجار کرد و خواستار توفق آنها و برچیدن حکومت نظامی و توقف اخراجها گردید.
قطعنامه17769 ژانویه 1986
13 آرای موافق، یک رأی مخالف و یک رأی ممتنع که آمریکا این قطعنامه را نیز وتو کرد.
قطعنامه قویاً از رژیم اشغالگر قدس خواست تا قطعنامه‌های گذشته شورای امنیت را به مورد اجرا گذارد و خواستار اجرای موازین و حقوق بین‌الملل مربوط به اشغال نظامی همچون پیمان‌نامه ژنو گردید.
قطعنامه 19466 ژانویه 1988
آرای موافق 14 رأی و یک رأی مخالف که با وتوی آمریکا این قطعنامه به تصویب نرسید.
قطعنامه از رژیم اشغالگر قدس خواست تا پیمان نامه کنوانسیون ژنو را که مربوط به حمایت از شهروندان عادی در زمان جنگ می‌شود، در سرزمینهای اشغالی 1967 رعایت کند و به آن گردن نهد. این قطعنامه نیز از اسراییل خواست از اجرای کارهایی که به نقض حقوق بشر می‌انجامد، خودداری کند.
قطعنامه 19780 آوریل 1988
این قطعنامه با 14 رأی موافق و یک رأی مخالف و با وتوی آمریکا به تصویب نرسید.
این قطعنامه به مجازاتهای غیر اخلاقی و شکنجه و نیز تخریب خانه‌های فلسطینیان و نیز نقض آشکار حقوق بشر فلسطینیان، بویژه کشتار و ضرب و شتم شهروندان بی‌دفاع فلسطینی توسط ارتش اسراییل را محکوم نمود.
قطعنامه 20463 آوریل 1988
آرای موافق 14 رأی و یک مخالف که وتوی آمریکا باعث شد این قطعنامه تصویب نشود.
قطعنامه قویاً از اقدامات غیرمسؤولانه و پافشاری رژیم صهیونیستی بر نقض حقوق بشر علیه شهروندان بی‌دفاع فلسطینی و تیراندازی علیه آنها از جمله کودکان ابراز نگرانی کرده و از اسراییل خواست پیمان‌نامه چهارم ژنو را اجرا کند.
قطعنامی 20677 فوریه 1989
12 آرای موافق و یک رأی مخالف و دو رأی ممتنع به این قطعنامه داده شد که آمریکا آن را وتو کرد.
در قطعنامه مذکور شورای امنیت تمام عملیاتهای تروریستی، اعدامها و محاکمات غیرعلنی و غیرقانونی، استفاده از زور در مصادره اموال را محکوم کرد.
قطعنامه نقض حقوق بشر توسط رژیم صهیونیستی و اشغال خانه‌های فلسطینیان و مصادره اموال آنان را محکوم کرد و از اسرائیل خواست تا پیمان‌نامه ژنو را رعایت کند و اموال مصادره شده را به مالکین آن برگرداند. قطعنامه از دبیر کل سازمان ملل خواست تا بر نحوه اداره سرزمینهای اشغالی نظارت کامل داشته باشد.
قطعنامه 21326 ماه مه 1990
آرای موافق 14 رأی و یک رأی مخالف که با وتوی آمریکا قطعنامه تصویب نشد.
قطعنامه تأکید کرد که اسراییل باید زمینهای فلسطینیان را در بیت‌المقدس شرقی باز پس دهد و از ادامه اشغال آن خودداری کند.
قطعنامه 394 ماه مه 1995
این قطعنامه با 14 رأی موافق و یک رأی مخالف با وتوی آمریکا روبه‌رو شد. این قطعنامه بر بی‌ارزش بودن عملیات رژیم صهیونیستی در بیت المقدس تأکید کرد و از فرایند صلح خاورمیانه حمایت نمود.
قطعنامه 199 مارس 1997
با 14 رأی موافق و یک رأی مخالف این قطعنامه با وتوی آمریکا به تصویب نرسید.
این قطعنامه با تأکید بر قطعنامه پیشین تأکید کرد و خواستار ادامه مذاکرات در فرایند سازش شد.
قطعنامه 241 مارس 1997
این قطعنامه با 13 رأی موافق، یک رأی ممتنع و یک رأی مخالف به دلیل وتوی آمریکا تصویب نشد.
قطعنامه خواستار پایان دادن اسراییل به ساخت و سازهای جبل‌ابوغانم در شرق بیت‌المقدس و دیگر مناطق اشغالی گردید.
قطعنامه 270 مارس 2001
این قطعنامه نیز با 9 رأی موافق، 5 رأی ممتنع و یک رأی مخالف با وتوی آمریکا روبه‌رو گردید.
این قطعنامه برخورد فعالانه سازمان ملل و شخص دبیر کل سازمان ملل در اجرای توافقنامه شرم‌الشیخ خواستار شد و از به کارگیری مکانیزمهای لازم در این خصوص حمایت کرد.
قطعنامه 1199 در دسامبر 2001
با 12 رأی موافق، 2 رأی ممتنع و یک رأی مخالف این قطعنامه با وتوی آمریکا تصویب نشد.
این قطعنامه خواستار توقف ترور و محاکمات غیرقانونی و پیروی از گزارش میچل شد.