تاریخ انتشار : ۱۲ بهمن ۱۳۸۹ - ۰۹:۴۹  ، 
کد خبر : ۲۰۲۳۷۷

ونزوئلا از کودتا تا بازگشت چاوز


ونزوئلا در ساحل دریای کارائیب واقع است. رئیس جمهور این کشور با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود هوگو چاوز که پنج‌شنبه شب (22 فروردین) با کودتای نظامیان برکنار شد روز یکشنبه 25 فروردین دوباره در این کشور به قدرت رسید. چاوز در سال 1998 به ریاست جمهوری برگزیده شده بود.
حوادث اخیر ونزوئلا به روایت تقویم:
پنج‌شنبه 11 آوریل:
گروهی از رهبران اتحادیه‌های کارگری و شخصیت‌های تجاری ونزوئلا طی سخنانی در اجتماعی چند هزار نفری استعفای هوگو چاوز رئیس جمهور را خواستار شدند.
دولت نیز از طرفداران خواست، حمایت خود را از چاوز اعلام کنند.
چاوز دستور تعطیلی شبکه‌های تلویزیون خصوصی مخالف خود را صادر کرد.
تظاهرات مختلف به طرفداری و مخالفت چاوز در کاراکاس برگزار شد. دست کم 15 نفر در خشونت‌های این روز (11 آوریل) کشته و تقریباً 100 نفر زخمی شدند.
گروهی شامل 10 نفر از رهبران و فرماندهان ارشد ارتش، مخالف خود را با چاوز اعلام کردند مسئولان برجسته ارتش در دولت چاوز نیز استعفای خود را اعلام کردند.
جمعه 12 آوریل:
ژنرال «افراین وازکوئز» فرمانده ارتش اعلام کرد: چاوز قصد دارد استعفا دهد. همچنین اعلام شد «پدرو کارمونا» از رهبران برجسته تجاری جایگزین وی خواهد شد.
کارمونا قدرت را به دست گرفت و اعلام کرد: انتخابات ریاست جمهوری جدید طی یک سال برگزار می‌شود.
رهبران کشورهای آمریکای لاتین که در چارچوب اجلاس تجاری در کاستاریکا گرد آمده بودند، نقض قانون اساسی در ونزوئلا را محکوم کردند.
دولت موقت ونزوئلا از اجرای برنامه سازماندهی مجدد نهادهای قدرت در این کشور خبر داد.
کارمونا لغو 49 قانون جنجالی را که در دوران ریاست جمهوری چاوز به تصویب رسیده بود اعلام کرد و پارلمان ملی منحل شد.
شنبه 12 آوریل:
آشوب و ناآرامی، پایتخت و بخش‌های دیگر کشور را فرا گرفت و دست کم سه نفر کشته شدند. فرمانده گردان چتربازان در شهر «ماراکای» از فرامین دولت موقت سرپیچی کرد.
چاوز به جزیره «اورچیلا» در حوزه دریای کارائیب منتقل شد.
صدها نفر از طرفداران چاوز به سوی کاخ ریاست جمهوری تظاهرات کردند. کارمونا در پایگاه نظامی «تیونا» در جنوب غرب کاراکاس پناه گرفت.
اعضای دولت چاوز با گردهمایی در کاخ ریاست جمهوری با یکدیگر ملاقات کردند.
کارمونا از سرگیری فعالیت پارلمان را اعلام کرد.
وزیر آموزش‌عالی دولت چاوز اعلام کرد: نیروهای وفادار خواستار آزادی چاوز تا پیش از ساعت 2 بامداد روز یکشنبه به وقت گرینویچ (14 آوریل) به منظور جلوگیری از توسل به اقدام نظامی شده‌اند.
کارمونا از سمت ریاست دولت موقت استعفا کرد.
«دیوسداد و کابه‌بو» معاون رئیس جمهوری در دولت چاوز به عنوان رئیس جمهوری موقت سوگند خورد.
کارمونا به همراه اعضای دولت بازداشت شد.
ژنرال «لوکاس وینکون» بار دیگر به سمت فرماندهی نیروهای مسلح منصوب شد.
کابه‌بو قول داد نظم و قانون اساسی را در کشور اعاده کند و اعلام کرد: دوره ریاست وی موقتی خواهد بود.
هیأتی از طرفداران چاوز به منظور بازگرداندن وی به کاراکاس عازم جزیره اورچیلا شدند.
یکشنبه 14 آوریل:
چاوز با یک فروند هلی‌کوپتر، جزیره اورچیلا را به مقصد کاراکاس ترک کرد وی وارد کاخ ریاست جمهوری شد و قدرت را دوباره در دست گرفت.
زاهد: در بازگشت چاوز مردم عامل اصلی بودند
فیاض زاهد درباره تحولات اخیر ونزوئلا به خبرنگار مردم‌سالاری گفت: در آمریکای لاتین دهه 1960، تحولات مبنی بر مدرن‌سازی و اصلاح اقتصادی را از طریق ژنرال‌های آمریکایی با حمایت آمریکا اعمال کردند.
وی افزود: توجیه تحولاتی که آن سال‌ها در آمریکای لاتین صورت می‌گرفت، از نظر آنها این بود که حتی اگر برخی دولت‌های مستقل مثل دولت آلنده سرنگون شوند در استراتژی کلی به نفع جهان آزاد است. البته این مورد مناقشه بسیاری روشنفکران جهان بود که اگر دولتی با حمایت مردم سر کار می‌آید و در قطب‌بندی‌های جهانی قرار نداشته باشد از نظر حقیقی و حقوقی هیچ کس نمی‌تواند به خودش این حق را بدهد که آن دولت را در جهت منافع خودش سرنگون کند.
این استاد دانشگاه گفت: اما از دهه 90 این مناسبات در آمریکای لاتین بازسازی شده است و اکثر ژنرال‌های آمریکایی جایشان را به رئیس جمهوری‌های منتخب داده‌اند اما همچنان ساختار سیاسی در این کشورها آمیخته‌ای از قدرت نظامیان و مافیای قدرت و خانواده‌های با نفوذ است که به خاطر زمین‌های کشاورزی وسیع و مافیای مواد مخدر فوق‌العاده بر دولت و ساختار آن تأثیر دارند.
وی افزود: از قدیم هم سازمان اطلاعات آمریکا (CIA) با آنها ارتباط قوی داشت و سیا متهم بود که در تولید مواد مخدر در این کشور نقش دارد.
زاهد گفت: در دهه اخیر شاهد هستیم حکومت‌های مبتنی بر دمکراسی هدایت شده نوین جایشان را به نظام‌های سنتی قدیمی دادند. در برزیل و آرژانتین هم این اتفاق افتاد.
این استاد دانشگاه گفت: اما این کشورها با بدهکاری شدید روبرو هستند و با وجود تلاششان برای اتحاد و بهسازی همواره جزو بدهکارترین کشورهای جهان هستند و این مسأله به دولت‌های منتقد این امکان را می‌دهد که همواره در امور آنها دخالت کنند.
وی درباره نقش مردم در بازگشت دوباره چاوز به قدرت گفت: در ونزوئلا سابقه رفتار مردمی و انقلابی وجود دارد. پس از کودتای 28 مرداد در ایران که دولت مصدق را سرنگون کرد، حدود 15 سال بعد نفت در ونزوئلا ملی شد.
وی افزود: و آنها الگوی خود را براساس الگوی دولت مصدق طراحی کردند.
زاهد در خصوص نفت ونزوئلا گفت: همواره شاهد هستیم که آمریکا حساسیت ویژه‌ای به این کشور دارد؛ به خاطر نقش آن در تولید نفت و عضویت ونزوئلا در اوپک.
وی گفت: چاوز هم مبتنی بر همین محاسبات به قدرت رسید اما تلاش کرد که در ساختار قدرت جهانی حذف نشود. به این جهت همواره از سوی آمریکا در فشار بود.
زاهد امکان دخالت آمریکایی‌ها را در کودتا منتفی دانست و گفت: بعید است که آمریکا کودتایی را طراحی کند و 48 ساعت بعد فرو بریزد. آمریکا حمایت‌های پس از کودتا را با قدرت انجام داد.
وی درباره علت شکست کودتا گفت: مشکل کودتاچیان این بود که لایه‌های میانه‌ای ارتش همچنان به چاوز وفادار بودند و به دعوت رجال سیاسی به خیابان‌ها ریختند و کودتا شکست خورد.
زاهد با تأکید بر نقش مردم ونزوئلا در خنثی کردن کودتا، گفت: مردم عامل اساسی بودند.
وی گفت: آنچه برای من روشن نیست، میزان دخالت آمریکا در کودتا است. در این که آمریکا از کودتا استقبال کرده تردید نیست و بین حمایت آمریکا و میزان دخالت آن فاصله است و بدیهی است که آمریکا از سرنگونی چاوز خوشحال است.
زاهد گفت: تناقضی که در سیاست خارجی آمریکا وجود دارد از یک طرف مدعی است از رژیم‌های مستقل که از طریق انتخابات مردمی به قدرت می‌رسند، حمایت می‌کند ولی از طرفی می‌بینیم که در عمل از یک کودتای غیرقانونی مبتنی بر نیروی نظامی که حکومت مردمی را ساقط کرده حمایت کرد.
وی افزود: بدیهی است چون سیاست‌های چاوز با آمریکا همراه نبود، سقوط او مورد حمایت آمریکا قرار می‌گیرد که بازگشت او مورد پسند آمریکا نیست.
این استاد دانشگاه در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که آیا سیاست‌های آمریکا در ونزوئلا شکست خورده است، گفت: به نظر می‌رسد که در این مرحله آمریکا حداقل به صورت تاکتیکی با شکست بزرگ مواجه شده است. با توجه به مجموعه ابزارهایی که آمریکا در آمریکای لاتین دارد از نفوذ اقتصادی سیاسی فوق‌العاده در آن منطقه برخوردار است.
وی درباره سیاست‌های آتی آمریکا در قبال چاوز و دولت جدید وی گفت: من فکر می‌کنم که آمریکایی‌ها به بازبینی روابطشان با چاوز اقدام کنند و البته آن حلقه فشار علیه چاوز را حفظ خواهند کرد.
این استاد دانشگاه در خصوص حمایت آمریکا از کودتای ونزوئلا و ارتباط آن با پروژه قطع صدور نفت به اسرائیل و کشورهای حامی آن، گفت: بعید می‌دانم که رابطه‌ای بین کودتای ونزوئلا و مسأله قطع صادرات نفتی به کشورهای حامی اسرائیل وجود داشته باشد.
وی تصریح کرد: اصلاً پروژه متوقف کردن صدور نفت به کشورهای حامی اسرائیل، آن‌قدر جدی در بین کشورهای عرب مطرح نشده است که بخواهد حتی ونزوئلا را در بر گیرد.
زاهد افزود: این مسأله که عراق دست به تحریم یک‌ماهه زده باید بیشتر به دنبال عللی غیر از فلسطین باشیم.
زاهد درباره اهداف عراق در شروع تحریم نفتی گفت: من فکر می‌کنم عراق به دنبال این بود که پرستیژ خود را در بین کشورهای عربی به عنوان یک دولت آواتگارد ضد اسرائیل حفظ کند.
وی افزود: بعضی وقت‌ها هم شاهد بودیم که دولت عراق بدون فشار جهانی و به دلیل ضعف تکنیکی، صادرات محصولاتش را متوقف کرده است.
زاهد با اشاره به مواضع عربستان در قبال قطع صدور نفت، رابطه کودتای ونزوئلا با قصد کنترل بازار نفت را رد کرد و گفت: عربستان سعودی که بزرگترین تولید کننده نفت در اوپک است و کشورهای اقماری که هیچ‌کدام تمایلی به قطع صدور نفت دارند، نمی‌توان بین این دو حادثه رابطه ایجاد کرد.
برزگر: بازگشت چاوز نمونه سرنوشت حکومت‌های مردمی است
یکی از مهم‌ترین حرکاتی که در بازگشت چاوز به ونزوئلا دیده شد، حرکت مردمی بود. برزگر نماینده مجلس گفت: اگر نگاهی اجمالی به حکومت‌هایی که در راستای اهداف مردم حرکت می‌کنند، داشته باشیم می‌توان به عینه سرنوشت این حکومت‌ها را دید.
وی افزود: با توجه به دخالت مستقیم آمریکایی و به رسمیت شناختن کودتاچیان نقش مردم را همه دنیا دیدند.
برزگر گفت: می‌توان نتیجه گرفت، حکومت‌های مردمی که در چارچوب دمکراسی حرکت می‌کنند، در خصوص این خطرات هم حمایت مردم را داشته‌اند.
عضو کمیسیون امنیت ملی درباره نقش ارتش در بازگشت چاوز گفت: قطعاً ارتش هم اگر حرکتی در حمایت از چاوز داشته است، در راستای حمایت مردمی بوده است. نمی‌توان گفت نظامیان وفادار به رئیس جمهور ونزوئلا بدون حمایت مردم حرکتی را شروع کرده‌اند.
وی با اشاره به ارتباط مستقیم آمریکا با کودتا، گفت: آمریکا تنها دولتی بود که خیلی سریع حکومت کودتاچیان را به رسمیت شناخت و از همین نکته می‌توان نتیجه گرفت که در کودتا نقش فعال داشته است.
برزگر درباره سکوت آمریکا در قبال بازگشت چاوز گفت: آمریکا در قبال بازگشت چاوز سکوت کرد چون شوکه شده بود و فکر نمی‌کرد که این کودتا با پشتیبانی مردم باز گردد.
وی درباره سیاست‌های آتی آمریکا در قبال دولت ونزوئلا گفت: با توجه به سیاست‌هایی که آمریکا در نقاط مختلف دنیا اعمال می‌کند بعید است که در قبال این موضوع سکوت کند.
عضو کمیسیون امنیت ملی بازگشت چاوز را شکست آمریکا نامید و افزود: قطعاً این ماجرا یک شکست برای آمریکا تلقی می‌شود و سردمداران آمریکا باید در مواضع سیاسی خودشان در آن ناحیه تجدیدنظر کنند. وی درباره ارتباط تولید نفت با کودتای ونزوئلا گفت: به هر حال آنها سعی می‌کنند منافع ملی خود را در همه حال تأمین کنند.
این نماینده مجلس افزود: با توجه به رخدادهای جامعه بین‌المللی و اوضاع خاورمیانه تصمیم‌گیری به صورت جمعی قابل دفاع و اجرا خواهد بود. اگر اپک به این نتیجه برسد که صادرات نفت به حامیان اسرائیل را قطع کند، ونزوئلا هم عمل می‌کند.
برزگر در پایان گفت: در دنیا سازمان‌های بین‌المللی درباره این موضوع تصمیم‌گیری می‌کنند و ونزوئلا هم با توجه به اوضاع و تحولات آمریکای لاتین، حمایت خواهد کرد.
ایزدی: آمریکا صبر نکرد تا حوادث پس از کودتا را بسنجد
مصطفی ایزدی، کارشناس سیاسی درباره حوادث اخیر در ونزوئلا به خبرنگار مردم‌سالاری گفت: حادثه‌ای که در ونزوئلا اتفاق افتاد حادثه‌ای کم‌نظیر بود که از ابعاد مختلف قابل بررسی است.
وی افزود: این حادثه از دو بعد قابل بررسی است. یکی اقدام هواداران آمریکا که کودتایی شکل دادند و رئیس جمهور منتخب مردم را برکنار کردند. باید ببینیم که آیا شرایط فعلی آمریکای لاتین مانند سابق مثلاً دوران شیلی و آلنده هم‌چنان پذیرای حکومت‌های کودتاچی است یا خیر؟
و دولت آمریکا نیز صبر نکرد تا حوادث بعد از کودتا را بسنجد و بعد موضع‌گیری کند.
ایزدی گفت: دوم عکس‌العملی است که مردم نشان دادند و به کاخ ریاست جمهوری رفتند؟ و رئیس جمهور منصوب کودتاچیان را برداشتند و کودتا را شکست دادند.
وی درباره حامیان اصلی چاوز گفت: نمی‌توان نقش نخبگان و فرهیختگان جامعه را در این حرکت بی‌اثر دید. این افراد در پیکره ارتش و نیروهای نظامی نفوذ داشت. اما وقتی مردم احساس کردند باید در مقابل کسانی بایستند که رئیس جمهور منتخب مردم را عزل کرده‌اند، به خیابان‌ها ریختند.
ایزدی درباره نقش ارتش گفت: نمی‌توان بین حرکت مردم و حمایت نظامیان از چاوز یکی را بر دیگری ترجیح داد.
وی افزود: کودتاچی‌ها حمایت بزرگترین قدرت جهان را پشت سر داشتند و امیدی به ارتش نبسته بودند.
ایزدی گفت: آنچه اتفاق افتاد این بود که مردم نخواستند عده‌ای کودتاچی بر آنها حاکم باشد. این کارشناس سیاسی گفت: مهم‌ترین نتیجه این کودتا این بود که به جهان ثابت شد، امروزه در دنیا نمی‌شود برعکس خواست مردم حرکت کرد.
وی افزود: نتیجه اتفاق ونزوئلا این بود که کسانی که می‌خواهند با زور حکومت کنند و مردم را به حساب نیاورند نمی‌توانند دوام بیاورند. ایزدی درباره عدم واکنش آمریکا در قبال بازگشت چاوز گفت: آمریکا می‌خواست در ونزوئلا یک حکومت دست‌نشانده مثل برخی کشورهای دیگر، برپا کند که موفق نشد.
وی افزود: چون تا کنون هیچ واقعه مشابهی در دنیا رخ نداده بود، آمریکا در پیش‌بینی دچار اشتباه شد. آمریکا پیش‌بینی نمی‌کرد که مردم به این سرعت کودتا را خنثی کنند. ایزدی با اشاره به سوابق کودتا در کشورهای شیلی و الجزایر گفت: هر کودتایی یا در ساعات اولیه خود شکست می‌خورد یا کودتاچیان سال‌ها بر سر قدرت باقی می‌مانند. این کارشناس گفت: طبیعتاً آمریکا آمادگی برخورد با چنین پدیده‌ای را نداشت و اگر می‌دانست چه پیش می‌آید در مقابل حرکات مردم واکنش نشان می‌داد. وی سکوت آمریکا را نشانه گیجی آن در مقابل حادثه پیش آمده دانست.
ایزدی بازگشت چاوز به قدرت را نشانه شکست آمریکا ندانست و گفت: چاوز حالا که برگشته مخالفان پنهان رو شده‌اند و وی آنها را می‌شناسد. ایزدی افزود: اگر چاوز تدبیر کند و حالا که مخالفانش را می‌شناسد و می‌داند که می‌خواستند از طریق ایجاد نارضایتی وی را سرنگون کنند، می‌تواند ریشه‌های اعلام نارضایتی مردم را شناسایی کند.
وی گفت: حالا مردم ونزوئلا هم به قدرت خود واقف شده‌اند. این کارشناس بر حمایت آمریکا از کودتا را تأکید کرد و گفت: آمریکا قطعاً حامی کودتا بوده و کودتاچیان را حمایت می‌کرده است. وی افزود: به‌رغم میل آمریکا این اتفاق افتاد. کودتا نشانه قدرت آمریکا بود و شکست آن نشانه ضعف آمریکا است.
این کارشناس مسأله نفت ونزوئلا و احتمال تصمیم اعراب بر قطع صدور نفت به حامیان اسرائیل را از عوامل وقوع کودتا دانست و گفت: یکی از خریداران نفت ونزوئلا، آمریکا بود. این نشان می‌دهد که نفت مسأله اصلی است.
ایزدی گفت: مسلمانان دنیا از حوادثی که در فلسطین می‌گذرد، ناراحت هستند. خصوصاً بعد از 11 سپتامبر که آمریکا قصد داشت تضاد اسلام و غرب را مطرح کند. فلسطین برای مردم مسلمان خاورمیانه و دنیا حساس است. وی افزود: دعوت استفاده از سلاح نفت (که البته در اختیار دولت‌ها است) اگر مردم از دولت‌ها بخواهند که از آن سلاح استفاده کنند حکومت‌ها چاره‌ای ندارند. وی تصریح کرد: تأکید بر خواست مردم تأکید منطقی است و افزود: البته مردم علاوه بر حساسیت‌هایی که در مسأله فلسطین دارد، به منافع کشور خودشان هم فکر می‌کنند. اگر در کشورهایی مثل آمریکای لاتین که مسلمان هم نیستند، بخواهند از سلاح نفت استفاده کنند این تقاضا بیشتر به خاطر مخالفت با آمریکا است و مخالفت آمریکای لاتین با آمریکا روی حوادث خاورمیانه نیز تأثیر می‌گذارد.
سازگارا: سیاستمداران آمریکایی نیز با موضع‌گیری عجولانه دولتشان مخالفند
محمدمحسن سازگارا، در گفتگو با خبرنگار مردم‌سالاری درباره نقش مردم در بازگشت چاوز گفت: بدون شک تعیین کننده‌ترین عامل در تمام فعل و انفعالات سیاسی مردم هستند و ونزوئلا هم از این قاعده مستثنی نیست اما شکاف در ارتش ونزوئلا له و علیه چاوز پدیده‌ای است که در ارتباط با حرکت مردم باید ارزیابی شود.
وی افزود: ضمن این که عصر کودتاهای نظامی تمام شده است و این حرکت بخشی از ارتش ونزوئلا و پشتیبانی بخش از حاکمیت ایالات متحده از این حرکت آناکرونیستی باید قلمداد شود.
این کارشناس سیاسی در پاسخ به سؤالی مبنی بر علت حمایت آمریکا از کودتا و سکوت در قبال بازگشت چاوز، گفت: همان‌طور که گفته شد این پشتیبانی ملیتیاریست‌های آمریکایی از دستیابی از حرکت نظامی بخشی از ارتش ونزوئلا موضوعی است که به هیچ عنوان تناسبی با وضعیت فعلی نظام سرمایه و چرخش اقتصادی دنیا ندارد و روند گلوگالیزشن (جهانی شدن) نمی‌تواند چنین حرکاتی را تحمل نماید. به همین دلیل هم داخل آمریکا و هم در میان سایر کشورها و هم محافل ذی‌نفوذ دنیا چنین حرکتی را تأیید نکردند.
وی درباره شکست آمریکا در این کودتا گفت: این سیاست پشتیبانی از حرکات نظامی و روش‌های دهه 60 میلادی محکوم به شکست بوده و مورد تأیید هیچ صاحب‌نظر سیاسی آشنا به روندهای موجود دنیا نیست.
سازگارا با خاطرنشان کردن موضع روشنفکران آمریکا در قبال کودتا گفت: اگر مردم یک کشور اراده‌شان بر تحقق امری تعلق بگیرد هیچ قدرت خارجی نمی‌تواند آن را تغییر دهد. ضمن آن که پاره‌ای محافل سیاسی جدی و ذی‌نفوذ در داخل ایالات متحده هم با این قبیل اعمال عجولانه ملیتیاریست‌های آمریکایی مخالفت کردند.
وی احتمال ارتباط بین کودتا و پروژه قطع صادرات نفت به اسرائیل و حامیانش را رد کرد و گفت: به نظر من چنین رابطه‌ای بعید است. چون کشورهای ذی‌نفوذ و تعیین کننده در اپک به شرطی که با چنین پروژه‌ای موافقت کنند، پروژه امکان اجرا پیدا می‌کند. درحالی که ونزوئلا چنین قدرتی در اپک ندارد.
موسوی: احتمال همدستی چاوز با کودتاچیان را نباید نادیده گرفت
مسلم است که در کشورهای آمریکای لاتین نقش کودتا در جابه‌جایی قدرت و شکل‌گیری ساختار قدرت نقش ممتاز و مسبوق به سابقه است.
میرطاهری موسوی، نماینده مردم کرج در گفتگو با خبرنگار مردم‌سالاری ضمن بیان این مطلب، افزود: چاوز هم براساس نظامی بودن و شرایط فوق‌العاده آن زمان قدرت را به دست گرفت و حرکتی که علیه او صورت گرفت حرکت کودتاگونه‌ای بود که چاوز را موقتاً از قدرت کنار گذاشت.
وی افزود: برای آن که بازگشت چاوز را کاملاً یک حرکت مردمی تلقی کنیم، احتیاج به زمان بیشتری داریم. موسوی توضیح داد: با توجه به اینکه چاوز هم نظامی است این احتمال را حتی به صورت ضعیف نباید از نظر دور داشت که ارتباط پشت پرده‌ای بین هوگو چاوز و فرماندهان ارتش صورت گرفته است.
وی تأکید کرد: حمایت رسمی و گسترده مردمی که از چاوز صورت گرفت وی را به قدرت باز گرداند. موسوی افزود: حضور مردم را هم اگر بخواهیم یک حرکت کاملاً دمکراتیک تفسیر کنیم باید با احتیاط حرکت کنیم. مردم ونزوئلا در جوی هیجان‌زده و با توجه به شرایط آن مقطع در صحنه حضور پیدا کردند.
وی تصریح کرد: تشکل‌های سیاسی و مدنی در این ماجرا غایب بودند.
موسوی گفت: در مجموع حادثه ونزوئلا را می‌توان حرکتی مردمی ارزیابی کرد. به خصوص که حرکتی در جهت مقابله با منافع قدرت‌های مطرح دنیا صورت گرفت.
عضو کمیسیون امنیت ملی درباره نقش ارتش گفت: نقش ارتش قطعاً بی‌تأثیر نبوده و خود چاوز هم چون نظامی است. لایه‌هایی از ارتش هوادار وی بودند اما آنچه چشمگیرتر و مشخص‌تر است نقش مردم و حضور آنها در خیابان است.
وی درباره حمایت سریع آمریکا از کودتاچیان گفت: طبیعتاً آمریکا از بازگشت چاوز به قدرت خوشحال نیست. کما این که از کنار رفتن چاوز از قدرت هم استقبال کرد.
موسوی افزود: این سیاست دوگانه آمریکا برای همه اندیشمندان قابل توجه است که آمریکا در مدت کوتاهی عجولانه از حکومت کودتا حمایت کرد. درحالی که آمریکا چنین مطرح می‌کند که طرفدار حکومت‌های انتخابی و مردمی است و با این شعار مدت‌ها است که در خاورمیانه هم در صدد تغییر و تحول است.
موسوی ضمن تأیید دخالت آمریکا در کودتا گفت: به دلیل منافع سیاسی و خصوصاً منافع اقتصادی، آمریکا در این کودتا نقش داشته است. وی افزود: مسأله نفت ونزوئلا و تقلیل قیمت نفت و افزایش صادرات نفت، جایگاه نفوذ آمریکا را تقویت می‌کند.
این نماینده مجلس با اشاره به نقش ونزوئلا و مکزیک در تأمین نفت کوبا گفت: قطعاً یکی از مسائل مؤثر در کودتای نافرجامی که اتفاق افتاد، مسأله نفت بود.
موسوی درباره ارتباط کودتا با تحریم نفتی اسرائیل گفت: ما در اصل مسأله نفت را فراتر از مسأله فلسطین می‌بینیم. برای آمریکا هم بازار نفت جهانی و پایین بودن قیمت نفت و تأثیرگذاری در قیمت نفت مهم است.
وی گفت: آمریکا به‌طور کلی و به عنوان سیاست ثابتش خواهان تسلط به نفت و قیمت نفت است و آمریکا می‌خواست بر محصول نفت در آن منطقه اشراف داشته باشد. موسوی در توضیح علت حمایت یک کشور غیر مسلمان از فلسطین به شیوه قطع صدور نفت، گفت: اما این که واقعاً ونزوئلا بتواند در ماجرای فلسطین نقش مؤثر ایفا کند، مسلمان نبودن این کشور یک فاکتور است اما مسأله فلسطین بیش از مسأله مسلمانان است. مسأله فلسطین جهانی و انسانی، یک موضوع حقوق بشری است که فراتر از مرزهای دین قرار دارد.
وی افزود: ونزوئلا به عنوان یک کشور غیرمسلمان می‌تواند نقش مؤثری در این مسأله داشته باشد.
این نماینده مجلس درباره شکست سیاست‌های آمریکا در ونزوئلا گفت: حداقل به معنی شکست مقطعی است اگر چاوز نتواند حکومت دموکراسی و رفتار مردم‌سالارانه در ونزوئلا به وجود بیاورد و تبدیل به حرکت‌های نهادمند سیاسی و اجتماعی کند و مردم را در قالب نهادهای مدنی ساماندهی کند این خطر به قوت خود باقی می‌ماند.
موسوی در پاسخ به این سؤال که آیا آمریکا همچنان به سکوت در مقابل هوگو چاوز و دولت جدید وی ادامه خواهد داد، گفت: قطعاً آمریکا در مقابل چاوز به سیاست‌های منفی و پیشگیرانه ادامه خواهد داد. یا به دنبال تسلیم چاوز خواهد بود یا عملیات‌های تخریبی علیه او را ادامه خواهد داد.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات