آینده مبهم راست‌گرد سیاسی در فرانسه

گروه سیاسی _ محمدی: رئیس جمهور جدید فرانسه به یک قایق تفریحی پناه برد!

نیکلاسارکوزی پس از چند ماه مبارزه نفسگیر و فشرده سیاسی که پیروزی در دو دور انتخابات فرانسه را برای او به ارمغان آورد، راهی مالت شد تا سه روز به دور از هیاهوی سیاسی بر روی یک قایق تفریحی استراحت کند.

گزارشهای چند روز گذشته از پناهنده شدن سارکوزی به یک صومعه حکایت داشت اما اکنون تردیدی وجود ندارد که رئیس جمهور جدید فرانسه سواحل مدیترانه را ترجیح داده است.

بنا بر خبرهای منتشر شده، سارکوزی با عبور ناگهانی از دروازه‌های خروجی مسافران عادی برای رفتن به سوی هواپیما، ماموران کنترل فرودگاه را شگفت‌زده کرده است. سارکوزی هفته آینده درحالی  رهبری فرانسه را به دست می‌گیرد که اتحادیه‌ةای کارگری هشدار داده‌اند با هر طرحی برای اجرای زورمدارانه اصلاحات گسترده مقابله خواهند کرد. روزنامه فرانسوی دست راستی فیگارو، در ستایش پیروزی سارکوزی نوشته است: چه پیروزی الهام‌بخشی !انتخاب استادانه نیکلا سارکوزی، تاثیرات بلند مدتی بر تاریخ این کشور خواهد گذاشت. انتخابات فرانسه، یک مبارزه پرشور و رقابتی فوق‌العاده بود که طیف گسترده‌ای از رای‌دهندگان در آن مشارکت داشتند... و نتیجه به دست آمده در برابر چیها، از زمان ژنرال دو گل به این سو بی‌سابقه بوده است. بااختیاری که قانون به او می‌دهد، رئیس‌جمهور جدید ضمن توجه به آشتی دادن فرانسویانی که در جریان یک مبارزه انتخاباتی تفرقه‌برانگیز به روشنی دو دسته شده بودند، اکنون می‌تواند دست به یک دگرگونی عظیم بزند. فرانسه سالها از تغییرات بیمناک بوده است، زیرا رهبران آن متقاعد شده بودند که بهتر است به جای متهور بودن، محتاط باشند.

در آن سوی آوردگاه رسانه‌ای، روزنامه دست چپی لیبراسیون چنین نوشته است: چه هیجان و اندوهی در سیمای این شکست هویداست. بعد از آن همه شور و اشتیاق و امید و دلبستگی به نوسازی، اکنون یاس و نومیدی در موج می‌زند. انتخاب فرانسه روشن است. مبارزه انتخاباتی پرشور و با متانت بود و اینک سارکوزی، بدون هیچ نیرنگ و دسیسه‌ای رئیس جمهور قانونی است... برنامه‌های سارکوزی نگران‌کننده است ولی او اختیار تام دارد تا طرحهایش را عملی کند و فرانسه را به سوی لیبرالیسم دست راستی سوق دهد. تحمل این مساله دشوار است، اما این خواست مردم است. آیا تاچری بدون دامن خواهیم داشت؟ آماده باشید!

روزنامه تایمز چاپ لندن هم بر این باور است که سارکوزی با پشتیبانی بریتانیا و آلمان، توان بالقوه احیای غرب و نشاط بخشیدن به آن را دارد. این روزنامه، طرح سارکوزی درباره قانون اساسی اتحادیه اروپایی و تصمیم او مبنی بر به رفراندوم نگذاشتن پیش‌نویس آن را تایید و تحسین می‌کند.

دیوید بلانکت، وزیر کشور مستعفی انگلستان، در گفتگو با تایمز به تجربه همکاری با سارکوزی در بحران اردوگاه پناهندگان سانگات (درسواحل شمالی فرانسه) اشاره می‌کند و می‌گوید: سارکوزی مردی است که می‌توان با او همکاری کرد. شاید بلانکت با این حرفها می‌خواهد دوباره در کانون توجه قرار گیرد و در وزارت آشوب‌زده کشور، پستی دست و پا کند.

گیدئون راشمن، خبرنگار فایننشال تایمز، پیش‌بینی کرده است سارکوزی راه دشواری در پیش دارد و برای ایجاد اصلاحات در بازار واتحادیه‌های کارگری، نسبت به مارگارت تاچر باید موانع سخت‌تری را پشت سر گذارد. در گزارش فایننشال تایمز می‌خوانیم:‌اولا" احساس اضمحلال و افول ملی، در بریتانیای 1979 از فرانسه دوران کنونی فراگیرتر و شدیدتر بود. ثانیا" در همه‌پرسی سه سال پیش، تنها 34 درصد از فرانسویان به اقتصاد بازار آزاد تمایل نشان دادند؛ این در حالی است که در بریتانیا دو سوم شهروندان بااین رویه اقتصادی موافق هستند. رابعا" سارکوزی باید با مردمی روزگار بگذراند که طرفدار اعتراضات خیابانی بار آمده‌اند و این بخشی از میراث ملی است که فرانسویان به آن افتخار می‌کنند.

فایننشال تایمز از فرانسیس فیلون که یکی از مشاوران نزدیک سارکوزی است و او را فردی تقریبا" میانه‌رو می‌دانند که کمتر کسی از او تنفر دارد، به عنوان یکی از گزینه‌های نخست‌وزیری فرانسه نام برده است. البته شواهدی وجود دارد که گمانه فایننشال تایمز را تایید می‌کنند. مثلا" وقتی تونی‌بلر در تماسی تلفنی، پیروزی سارکوزی را تبریک گفت، ظاهرا" او در حالی که از نخست‌وزیر انگلیس می‌پرسید: چرا چند کلمه‌ای با نخست‌وزیر آینده فرانسه صحبت نمی‌کنید؟ تلفن همراهش را به فیلون داده است.

به نوشته روزنامه هرالدتریبیون، انتخاب یک متحد به عنوان نخست‌وزیر به آن مفهوم خواهد بود که سارکوزی نمی‌ـواند در شرایط دشوار، او را کنار بگذارد؛  همانگونه که روسای جمهور گذشته فرانسه چنین نکرده‌اند. این روزنامه با اشاره به اینکه واشنگتن از نتیجه انتخابات فرانسه خرسند است، می‌افزاید: نیکلاس سارکوزی مانند جورج‌بوش است- فردی ناشکیبا، بی‌پروا و مغرور با ادبیات کلامی خشن. تعهد سارکوزی مبنی بر کم کردن شر جوانان بزهکار حومه‌های آشوب زده فرانسه و «تبهکار» خطاب کردن آنها، مشابه لحن‌بوش در مورد مهاجمان به سربازان آمریکایی در عراق است.

هرالدتریبیون ادامه می‌دهد: هر دو مشروب نمی‌خورند و ورزشکاران منظمی هستند. سارکوزی آهسته پیش می‌رود اماهمانند بوش شیفته دوچرخه‌سواری است.

در مقابل، سگولن ‌رویال به شنا وقایقرانی و پیاده‌روی گاه به گاه علاقمند است، اما هیچیک از اینها در مزرعه رئیس جمهور آمریکا (درنگزاس) طرفدار ندارد. به هر رو، راست گرد سیاسی فرانسه با استقبال همگانی مواجه نشده و آتشبازی و آشوبهای خیابانی، پا به پای جشن پیروزی سارکوزی به پیش می‌رود.