آغاز دوئل کبوترها و بازها در آمریکا

جمهوریخواهان پس از تحمل شکست انتخابات میاندوره‌ای مجلس نمایندگان و سنای آمریکا به شدت آسیب‌پذیر شده‌اند. نمود عینی این آسیب‌پذیری را باید در تفکیک میان جمهوریخواهان سنتی و نومحافظه‌کاران جست‌وجو نمود. بسیاری از جمهوریخواهان سنتی که از زمان اشغال عراق مخالفت پنهان خود را با سیاستهای بوش پسر آغاز کرده بودند هم‌اکنون مجالی یافته‌اند تا به صورت علنی به نقد سیاستهای جنگ‌طلبانه نومحافظه‌کاران در عراق بپردازند. اخیرا 11 نفر از نمایندگان جمهوریخواه در دیدار با بوش مخالفت علنی خود را با سیاستهای کاخ سفید در عراق اعلام نموده‌اند. از سوی دیگر افشاگری افرادی مانند کالین‌پاول، جرج‌تنت، جوزف ویلسون و اسکات مک‌کلان در خصوص پشت‌پرده‌های جنگ عراق سبب شده‌است تا هرج و مرج سرتاسر بدنه حزب حاکم را در بر گیرد.

بار دیگر حامیان اشغال و جنگ

جمهوریخواهان در شرایط کنونی نسبت به پیروزی دوباره خود در انتخابات امیدی ندارند. نامزدهای حزب جمهوریخواه در انتخابات که به احتمال قوی از میان سناتور جولیانی و سناتور جان‌مک‌کین انتخاب خواهند شد روحیه‌ای تهاجمی مانند بوش پسر دارند و تنها تفاوت آنها با رئیس‌جمهور فعلی آمریکا نحوه چینش پازل‌های اقتصادی و امنیت اجتماعی در کشورشان است.

«جان‌مک‌کین» در این راستا معتقد است که کاهش محبوبیت «جورج‌بوش» رئیس‌جمهوری این کشور به حزب جمهوریخواه ضربه می‌زند.

به نظر مک‌کین هنگامی که زمان انتخابات برسد، مردم نامزد خود را براساس صلاحیت، بینش و سوابق وی انتخاب می‌کنند.

مک‌کین برای دوره چهار ساله سناتور «آریزونا» است، گفته است که با وجود آنکه به مدیریت جنگ بوش انتقاد دارد، اما شکی نیست که او در زمینه سلامت اقتصاد نیز تلاش کرد و نیز حمله دیگری از سال 2001 تاکنون به این کشور صورت نگرفته است.

سناتور مک‌کین یکی از مخالفان حضور دونالد رامسفلد در عراق محسوب می‌شد. مک‌کین در این مورد می‌گوید: «از یک سال پیش، جنگ در عراق روند بدی داشته است و این موضوع «دونالد رامسفلد» وزیر دفاع سابق آمریکا را در صف بدترین وزیران دفاع آمریکا قرار داده است.»

وی مقابل جمعیت افراد بازنشسته در ایالت «کارولینا جنوبی» گفت: « ما هزینه گزافی به خاطر عملکرد بد وی می‌پردازیم و این مهربانانه‌ترین کلمه‌ای است که می‌توانیم درباره دونالد رامسفلد بگوییم. او به قدر کافی نیرو برای انجام ماموریت در عراق به منظور دستیابی به موفقیت اعزام نکرده است.»

مخالفت مک‌‌کین با "مدیریت جنگ عراق" است و نه کلیت اشغال و جنگ‌طلبی. از این رو در صورت پیروزی مک‌کین در انتخابات شاهد افزایش نظامیان آمریکایی در عراق و مدیریت جدید اشغال با همراهی جمهوریخواهان سنتی هستیم.

جولیانی: سناتوری از جنس توحش

"رادولف جولیانی" سناتور جمهوریخواه آمریکایی و یکی از اصلی‌ترین حامیان سیاستهای جنگ‌طلبانه بوش در سالهای اخیر بیشترین اقبال را در جهت پیروزی درون حزبی و حضور در انتخابات به عنوان نامزد اصلی حزب جمهوریخواه دارد.

شهردار سابق نیویورک اخیرا نسبت به پیروزی دموکرات‌ها در این انتخابات هشدار داده و در این رابطه اظهار داشته است:

اگر یک دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری آتی آمریکا برنده شود آمریکا در خطر خواهد بود و این تهدید مانند یک حمله دیگری شبیه به حملات 11 سپتامبر خواهد بود.

اما در عین حال وی گفت: در صورتی که یک جمهوریخواه به ویژه اگر من! انتخاب شوم حملات تروریستی می‌تواند پیش‌بینی و متوقف شود. ما موضع تهاجمی خود را حفظ خواهیم کرد و اقدامات ترویست‌ها را پیش‌بینی و تلاش می‌کنیم تا از اقدامات تروریستی قبل از عملی شدن، ممانعت بعمل آوریم.

آرامش کاذب کبوترها

دموکراتها از اکنون به سبب کاهش شدید محبوبیت بوش پسر و تمایل ملت آمریکا به خروج از عراق خود را پیروز انتخابات سال 2008 میلادی می‌بینند. این غرور کاذب سبب شده است تا همانند انتخابات سال 2004 میلادی که در آن جان ‌کری به بدترین نحو ممکن قائله را به بوش پسر باخت، شاهد بی‌برنامگی غیر قابل توجیهی در حزب دموکرات باشیم. هر چند که نانسی پلوسی و هری رید روسای دموکرات مجلس نمایندگان و سنای آمریکا سعی دارند از موقعیت کنونی خود در جهت تبیین برنامه‌های اتی حزب متبوعشان استفاده نمایند، اما هنوز شاهد ایجاد خلا و فاصله‌ای غیر قابل توجیه در میان اعضای این حزب هستیم. بر این پایه نمی‌توان میان افرادی مانند جیمی‌کارتر و هوارد دین یا دیگر دموکراتهای افراطی (دینو) ارتباطی مستقیم برقرار کرد. در صورتی که این بی‌برنامگی در حزب دموکرات ادامه یابد و تنها نقطه اتکای آنها در جریان مبارزات انتخاباتی همانند سال 2004 ضعف بوش در عراق باشد به سختی می‌توان از احتمال پیروزی آنها سخن گفت. هر چند که فعلا و در فاصله 18 ماه مانده تا زمان برگزاری انتخابات شرایط به نفع حزب مخالف کاخ سفید یعنی دموکراتهاست.

هیلاری کلینتون با حمایت بیل‌ کلینتون می‌آید

همسر بیل‌ کلینتون هم‌اکنون از محبوبیت قابل‌توجهی در میان هوادارانش برخوردار است، بخت زیادی برای حضور در انتخابات و احراز نامزدی دموکراتها در انتخابات دارد. هر چند که شکست رویال در انتخابات فرانسه بسیاری از دموکراتها را در خصوص موفقیت یا عدم موفقیت یک زن در مقابل شخصیتهای جنگ‌طلب جمهوریخواه به تشکیک واداشته است.

سناتور هیلاری کلینتون که می‌کوشد نامزدی حزب دموکرات را برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده آمریکا به دست آورد در خصوص رئیس‌جمهور فعلی آمریکا می‌گوید: جورج بوش رهبر دولت اقلیت است دولتی که در آن عده کمی برای عده کمی از مردم کشورش کار می‌کنند. این رئیس‌جمهور مدت 6 سال طولانی خانواده‌های سختکوش طبقه متوسط آمریکا را ندیده است.

هیلاری وعده داده است رییس‌جمهوری باشد که بار دیگر هدف‌هایی برای تمام مردم در نظر بگیرد.

اعضای حزب دموکرات که در مراسم شام سالانه حزب در اوهایو شرکت کرده بودند، در پاسخ به این سوال هیلاری کلینتون که پرسید: آیا حاضرید به جنگ در عراق خاتمه دهید و اعتبار آمریکا را در سراسر جهان به آن برگردانید، با ابراز احساسات شدید موافقت خود را اعلام کردند.

ناگفته نماند که حمایت بیل‌کلینتون از همسرش نیز در این راستا موثر خواهد بود. بسیاری از طرفداران ایجاد ارتباطات نزدیک میان کاخ سفید و کاخ کرملین نیز تنها راه رسیدن به خواسته‌ خود را حضور هیلاری کلینتون و پیاده شدن همان فرمولهای رفتار بیل‌کلینتون در راس معادلات سیاسی و اجرایی ایالات متحده آمریکا می‌دانند.

باراک اوباما در رویای تکرار تجربه جان ‌کری

باراک اوباما در حال حاضر نزدیک‌ترین رقابت را با هیلاری کلینتون در درون حزب دموکرات دارد. اوباما به خوبی آگاه است که با وجود حمایتهای بیل‌کلینتون از همسرش و نیز اقبال گسترده فعلی هواداران حزب دموکرات نسبت به هیلاری کلینتون، وی بر روی کاغذ شانسی برای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا و رقابت با نامزد منتخب جمهوریخواهان نخواهد داشت اما مرور حوادث و رخدادهای مربوط به انتخابات سال 2004 و پیروزیهای ناباورانه جان‌کری در نیوهمپشایر، اوهایو و ... اوباما را نسبت به ادامه فعالیتهای خود امیدوارتر می‌سازد.

از نظر باراک اوباما، سناتور دموکرات ایالت «ایلینویز»، ایالات متحده آمریکا گزینه خوبی در عراق ندارد و تنها با گزینه‌های بد و بدتر مواجه است. آمریکا باید تا سال 2008 از عراق خارج شود و تلاش‌های دیپلماتیک باید برای تضمین همکاری گروه‌ها ادامه یابد. اکنون گزینه‌ها در عراق مناسب نیست و ما با شرایط بد و بدتری روبه‌رو هستیم. آمریکا نباید به خاطر منافع ملی منطقه‌ای تمامی گزینه‌ها را ممنوع کند. فکر می‌کنم که ما در مقابل عراقی‌ها مسوولیت‌های اخلاقی و بشردوستانه داریم و باید به آن عمل کنیم.»

آخرین نظرسنجی‌ها در مورد انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا 

یک نظرسنجی جدید از پیشتازی "هیلاری کلینتون" در بین دموکرات‌ها و "رودولف جولیانی" در بین جمهوریخواهان برای احراز پست ریاست‌جمهوری آمریکا حکایت دارد.

نتایج نظرسنجی روزنامه یو‌ اس ای تودی و موسسه گالوپ نشان داد که کلینتون با 15 درصد از سناتور "باراک اوباما" و جولیانی شهردار سابق نیویورک با 14 درصد از سناتور "جان‌مک‌کین" پیشتاز است.

در این نظرسنجی نشان داده شد که کلینتون از حمایت 38 درصدی برای ریاست‌جمهوری آمریکا برخوردار است که این رقم نسبت به نظرسنجی قبل 7 درصد بالاتر است. حمایت از اوباما هم 23 درصد برآورد شد که 3 درصد پایین‌تر از قبل بود. پس از این دو نفر هم الگور معاون سابق رئیس‌جمهور آمریکا با 14 درصد در ردیف سوم ایستاد.

در بین جمهوریخواهان نیز جولیانی از 34 درصد حمایت برخوردار شد و این رقم برای مک‌کین 20 درصد بود. آمریکایی‌ها با 13 درصد از "فرد تامپسون" سناتور سابق آمریکایی به عنوان نفر سوم حمایت کردند.

رقابت اصلی برای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا که هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود؛ اغلب بین نامزدهای دو حزب عمده دموکرات و جمهوریخواه است.

جمهوریخواهان یا دموکراتها؟

هنوز بیشتر از یکسال تا برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا باقی مانده است. مسلما در طول این مدت رخدادهای زیادی در سطوح سیاسی کاخ سفید و کنگره رخ خواهد داد که مطابق آنها کفه ترازو به سمت بازها یا کبوترها سنگینی خواهد نمود. آنچه می‌توان از اکنون و به طور یقین در مورد آن اظهار نظر نمود تمایل ملت آمریکا به سر کار آمدن حزبی است که بتواند وجهه تخریب شده آمریکا در نظام بین‌الملل را بازسازی نماید. حضور بوش در کاخ سفید بیش از هر زمان دیگری موجب نارضایتی ملت آمریکا شده است و این خود برگ برنده‌ای مهم برای دموکراتها محسوب می‌شود.

مطابق آخرین نظرسنجی‌ها در آمریکا میزان حمایت‌ها از بوش به 34 درصد رسیده است. به این ترتیب این هشتمین ماه متوالی است که میزان حمایت‌ها از بوش زیر 40 درصد بوده است که این طولانی‌ترین مدت است که میزان حمایت‌ها از یکی از روسای جمهوری نوی آمریکا زیر 40 درصد مانده است.