مردم آمریکا مخالف جنگ عراق هستند

مصاحبه رادیو انگلیسی برون مرزی صدا و سیما با مدیر اجرایی کمیته سربازان طرفدار صلح

* موضع دموکرات‌های آمریکایی درباره سیاست خارجی کاخ سفید مخصوصاً جنگ عراق دقیقاً چیست؟ آیا مخالفت‌هایی که از طرف برخی دموکرات‌ها می‌شود، به معنای این است که آنها واقعاً می‌خواهند با سیاست خارجی دولت بوش به چالش بپردازند و وی را در جنگ عراق محدود کنند یا این‌که تنها به دنبال امتیاز هستند؟

** دموکرات‌ها موضع یکسانی در خصوص سیاست خارجی دولت بوش ندارند، چرا که ایده‌های آنها با یکدیگر متفاوت است. در واقع طیف‌های متفاوتی از دیدگاه‌ها در میان دموکرات‌های کنگره وجود دارد که آنها را می‌توان به 3 بخش تقسیم کرد. گروه اول افرادی هستند که به بوش و سیاست‌های وی نزدیک هستند و دوست دارند جنگ عراق همچنان ادامه پیدا کند و به قول خودشان در این جنگ به پیروزی برسند و برای رسیدن به این پیروزی اهدافی را دنبال می‌کنند که یکی از آنها ایجاد پایگاه‌های دائمی نظامی در عراق و کشورهای همسایه آن است. آنها همچنین موافق افزایش تعداد نیروها در عراق هستند.

گروه دوم افرادی هستند که به آنها میانه‌رو می‌گویند و در برخی سیاست‌ها با نظرات گروه اول موافق هستند، ولی درباره برخی موارد می‌خواهند با بوش به چالش بپردازند. یکی از آن موارد بازگشت نیروهای آمریکایی به کشورشان است. این گروه معتقدند نیروهای آمریکایی باید تا پایان سال 2008 به آمریکا بازگردند و تعداد آنها نباید از این میزان بالاتر برود. دموکرات‌های میانه‌رو بر این باور هستند که نباید سربازان آمریکایی را در مدت زمان کوتاه از عراق خارج کرد و یکباره مسوولیت کنترل امنیت عراق را به مردم این کشور سپرد. این افراد، طرفدار خروج تدریجی نیروها از عراق هستند و ایده‌هایشان تقریباً شبیه گروه مطالعه عراق به رهبری جیمز بیکر و لی همیلتون است. همچنین به نظر می‌رسد آنها از دولت فعلی در عراق روی کار است، حمایت می‌کنند.

گروه سوم افرادی هستند که معتقدند نیروهای آمریکایی مستقر در عراق باید خروج از عراق را آغاز کنند و این کار باید در سال 2007 صورت بگیرد. گروه سوم بر این باور هستند که تمامی پایگاه‌های نظامی آمریکا در این کشور باید تعطیل شود و زمام امور عراق به مردم این کشور سپرده شود و این امر را به عهده آنها بگذارد که در خصوص نیروهای آمریکایی تصمیم‌گیری کنند. بنابراین اختلاف‌نظر بین دموکرات‌ها وجود دارد و نمی‌توان گفت تمامی آنها یک خط‌مشی را دنبال می‌کنند، ولی به عقیده بنده تعداد گروه دوم دموکرات‌های میانه‌رو نام دارند، بیشتر از دو گروه دیگر است و از نفوذ بالایی بین اعضای حزب برخوردار هستند.

* همان‌طور که می‌دانید بودجه مکمل جنگ عراق هم از سوی مجلس نمایندگان و هم از سوی سنا به تصویب رسیده و شرط ارائه یک جدول زمانی برای خروج نیروها از عراق توسط دولت در آن گنجانده شده، ولی جورج بوش بارها تهدید کرده که آن را وتو خواهد کرد و این موضوع برخی اعضای کنگره را عصبانی کرده است، حال سوال این است که آیا کنگره می‌تواند یک استراتژی اتخاذ کند که بوش را به گوشه بکشاند و حمایت خود را از سیاست‌های وی سلب کند؟

** آمریکا به دو حزب اصلی جمهوریخواه و دموکرات‌ تقسیم می‌شود که اعضای هر حزب با یکدیگر اختلاف نظر دارند، حتی در میان جمهوریخواهان نیز افرادی پیدا می‌شود که مخالف سیاست‌های بوش هستند و تعدادی هم موافقان وی. البته شکی نیست که تعداد حامیان بوش در میان اعضای حزب جمهوریخواه بیشتر از طرفداران وی در حزب دموکرات‌ است.

اعضای مجلس نمایندگان و سنا با گنجاندن شرط خروج نیروهای نظامی از عراق در مصوبه بودجه مکمل جنگ عراق اثبات کردند. اکثر آنها مخالف یک جنگ بی‌پایان در عراق هستند. ولی تعداد آنها به اندازه‌ای نیست که بتوانند وتوی بوش را خنثی کنند، چرا که باید دو سوم نمایندگان مصوبه‌ای را امضا کنند تا حق وتو را از رئیس‌جمهور سلب کنند و این بدین معناست که تمامی دموکرات‌ها بعلاوه تقریباً نیمی از جمهوریخواهان از کاخ سفید بخواهد حتماً مهلتی برای خروج نیروها از عراق تعیین کند که در شرایط فعلی چنین موقعیتی وجود ندارد، چرا که تعدادی از دموکرات‌ها و اکثر جمهوریخواهان از بوش حمایت می‌کنند و معتقدند که نباید برای خروج نیروها از عراق یک جدول زمانی تعیین کرد و با توجه به شرایط زمانی باید تصمیم‌گیری کرد.

حال سوال اصلی این است که اگر بوش این مصوبه کنگره را وتو کند، آیا اعضای کنگره با یکدیگر کنار خواهند آمد تا زبان مصوبه را تغییر دهند یا مصوبه جدیدی را صادر کنند یا خیر و سوال دیگر این است که در صورت بروز مشکلی برای نیروها در عراق به دلیل کمبود بودجه چه فردی باید مسوولیت آن را به عهده بگیرد و آیا کنگره را باید مقصر شناخت یا کاخ سفید را بنابراین احتمال دارد یک چالش جدی بین اعضای کنگره و همچنین کاخ سفید صورت گیرد.

وظیفه‌ای که هم‌اکنون ما تقبل کرده‌ایم، این است که با سربازان احتیاط و همچنین نیروهای فعال صحبت می‌کنیم و آنها را نسبت به حق و حقوقشان آشنا می‌کنیم و از آنها می‌خواهیم نسبت به جنگ عراق و ادامه حضورشان مقاومت کنند و تا حد امکان از بازگشت به جنگ امتناع ورزند.

باید بگویم، اکثر سربازان نیز با توجه به تجارب خود در عراق زمانی که برای مرخصی به آمریکا باز‌می‌گردند، دیگر حاضر نیستند به جنگ بازگردند و اظهار می‌دارند که این جنگ غیر قانونی است. آنها دارای حقوق قانونی هستند که به نمایندگان خود در کنگره رجوع کنند و آنها را از مشاهدات خود و عملیات‌های غیر انساندوستانه ارتش کشورشان در عراق آگاه کنند. شاید از این طریق بتوانند فشار بیشتری بر کنگره وارد آوردند و کنگره را وادار کنند به دولت فشار آورد و به این ترتیب بتوانند به برخی خواسته‌های خود دسترسی پیدا کنند.