گروه فشار صهیونیستی گوش عمو سام را می‌کشد

در سال 2007 زبیگنیو برژینسکی متفکر راهبردی بسیار معروف و مشاور امنیتی در دولت جیمی کارتر رییس‌جمهور اسبق ایالات متحده آمریکا کتابی تحت عنوان فرصتی دیگر: سرزمین جهود و بحران آمریکای ابرقدرت، منتشر ساخت. او در کتاب خود آورده که طرف‌های زیادی و از جمله گروه فشار اسراییلی که سیاست خارجی آمریکا در منطقه خاورمیانه را پرتنش کرده، گوش عمو سام را می‌کشند.

دو استاد دانشگاه هاروارد، استیون والت و جانی میر شمایر می‌گویند: «گروه‌های فشار و همچنین گروه‌های طرفدار اسراییل نه فقط طبق منافع آمریکا فعالیت نمی‌کنند بلکه فقط منافع موجودیت صهیونیستی را تأمین می‌کنند. ساموئل هانتینگتون صاحب نظریه جنگ تمدن‌ها، مضمونی قریب به مضامین فوق را بیان می‌کند. او می‌گوید: «گروه فشار اسراییلی با دیگر گروه‌ها کاملاً متفاوت عمل می‌کند زیرا فقط به یک قضیه توجه دارند: بقای اسراییل و تسهیل امر مساعدت‌های آمریکا به اسراییل.

با اینکه متفکران زیاد دیگری خطرآفرین بودن گروه‌های فشار صهیونیستی را کاملاً گوشزد می‌کنند، وزارت امور خارجه بحرین نظری بر خلاف متفکران و سیاستمداران ارایه می‌کند. وزیر امور خارجه بحرین می‌گوید: سفرای عرب در واشنگتن راهی جز همکاری‌ با گروه‌های صهیونیستی ندارند. این یک فعالیت پیشی‌جویانه است زیرا سفیر بحرین در واشنگتن مرتباً با گروه‌های فشار صهیونیستی در واشنگتن در تماس است.

آقای ناصر بلوشی [بلوچی] سفیر بحرین در واشنگتن مرتباً با گروه یاد شده در تماس است و به شدت طالب دوستی آنهاست و آخرین دیدار وی، حضور در جشنی بود که کمیته یهودیان آمریکا در روز عید فصح در اوایل ماه جاری در هتل «مادیسون» برپا کرده بودند. طبق سایت اینترنتی آفاق، سفیر بحرین در این جشن اظهاراتی ایراد کرده که روزنامه واشنگتن پست در ماه آوریل آن را منتشر ساخت. سفیر گفته بود امیدوار است که بحرین به زودی بتواند مرزهای خود را بگشاید و به مبادله تجاری با اسراییل بپردازد. او در ادامه گفت: یهودیان روزی در جای جای خاورمیانه حضور داشتند و باید این وضعیت بار دیگر تکرار شود.

در ماه مارس گذشته یک هیأت از کمیته یهودیان آمریکا از بحرین دیدن کرد و مسوولان بلند پایه دولتی در کاخ القضیبیه در منامه از آنها استقبال کردند.

در همان ماه (مارس) مجله اقتصادی مید (meed) نوشت: صادرات اسراییل در سال 2005 به بحرین بالغ بر دویست و پنجاه و نه میلیون دلار بود. همه این ماجراها پیش چشم نمایندگان روی می‌دهد و آنها هیچگونه حرکتی از خود نشان نمی‌دهند و آنها برای فرار از دایره ورشکستگی سیاسی که از سوی مردم به آنها  تحمیل شده است خود را به اقدامات «طالبانی» مشغول کرده‌اند، اقداماتی که در جامعه مسالمت‌آمیز بحرینی هیچ وقت جایی نداشته است.

وزارت امور خارجه بحرین برای احترام گذاشتن به احساسات مردم بحرین روابط با اسراییل را علنی نمی‌سازد ولی گویی اظهارات سفیر بحرین در واشنگتن یک تحرک حساب شده است. گرچه با صراحت باید گفت که اظهارات سفیر و همین طور اظهارات وزیر امور خارجه بحرین با یک هدف مشخصی صورت می‌پذیرد: آماده سازی برای ایجاد روابط با موجودیت صهیونیستی و برافراشته شدن پرچم صهیونیست‌ها در منامه یا یکی از حومه‌های آن!

همه این مسایل صورت می‌گیرد ولی نمایندگان ما فقط ذکر خود را به اتومبیل‌های لکزس و بی‌ام ‌و مرسدس بنز و دیگر دریافت‌ها و بخشش‌ها معطوف کرده‌اند.

در روستاهای فلسطین، مردم واژه‌ عادی سازی روابط را زمانی به کار می‌برند که می‌خواهند بر چهارپایان خود بار سنگینی بگذارند و در آن حالت، حیوان را روانه می‌کنند و می‌گویند عادی سازی روابط در حال انجام است. شاید آن واژه و تفسیرش بر عرب‌هایی که خواستار برقراری روابط با اسراییل هستند منطبق باشد زیرا آنها می‌خواهند یکه سوار اسراییلی بر گرده ما سوار شوند!