نگاهی به روند اسلام‌هراسی (بخش دوم)

محمدمهدی تقوی
اگر عصر کنونی، عصر رویارویی غرب با اسلام نام گرفته، ‌ستاد و سازمان فکری این تهاجم در دست سیاستمداران و محافل و نحله‌های متعصبی است که بیشتر در اروپا و اخیرا در ایالات متحده صف بسته‌اند. همین رشته از رویارویی است که رنگ و نشانی از رویارویی تمدن‌ها را همراه دارد. از سال 1386 هجری خورشیدی به بعد شواهدی تازه از این رویارویی و ستیز به نمایش گذاشته شد. اروپا در 3 سال‌ اخیر، همه کانون‌هایی که جرقه ستیز با مقدسات مسلمانان را رقم زدند دوباره تحرک بخشید. اعطای مجدد جایزه‌های فراوان و همچنین لقب «شوالیه» به «سلمان رشدی» مرتد،‌ چاپ چندباره کاریکاتورهای موهن در دانمارک،‌ نروژ و برخی دیگر از کشورهای اروپایی، تجلیل آنگلا مرکل صدراعظم آلمان از کارتونیست دانمارکی و اعلام اخیر وی مبنی بر قصد انتشار مجدد کاریکاتورهای موهن در آلمان، برگزاری تظاهرات و میتینگ رسانه‌ای و خیابانی برای مقابله با موج اسلامگرایی در اروپا، شهادت دکتر مروه شربینی در آلمان، آتش زدن کلام‌الله مجید و ده‌ها مورد دیگر همگی از وقوع یک اتفاق تازه در مصاف غرب علیه مسلمانان حکایت می‌کند. این اتفاق ناگوار در واقع همان چیزی است که تعدادی از اندیشمندان دوراندیش جهان اسلام بویژه ولی امر مسلمین جهان حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای از مدت‌ها قبل با عنوان قدرتیابی نسل نوصلیبیون با میدانداری اتاق فکر صهیونیست‌ها پیش‌بینی‌ کرده بودند. این پیش‌بینی‌ اکنون به واقعیت پیوسته است. این نسل از سیاسیون ایالات متحده و اروپا در برابر موج فزاینده بیداری اسلامی، بدترین حربه را که همانا استفاده از اهرم توهین برای خارج کردن حریف از صحنه است به کار بسته است.
بنابراین شاید برای ایرانی‌ها و جهان اسلام اتفاقی اندوهبارتر از این نباشد که آخرین روزهای تابستان 89 را با سوختن قرآن از سوی عده‌ای ابله آلت دست صهیونیست‌ها به پایان بردند؛ اهانتی که همراه با سکوت رضایت‌آمیز دولت‌ها و محافل سیاسی آمریکا و اروپا این پیام را در ذهن‌ها می‌نشاند که صدای غالب امروز در غرب نه صدای تفاهم و منطق که صدای ستیز و نزاع است و اصحاب صهیونیست تفکر صلیبی آشکارا در تنور یک جنگ جدید می‌دمند؛ با این پندار باطل که در سایه این تهاجم برتری غرب مسیحی و چند میلیون یهودی در برابر موج شدید اسلامگرایی مردم دنیا در توازن قدرت جهانی حفظ شود. بنابراین در متن حاضر به نقش این کانون‌های جنگ عقیدتی در دنیای امروز پرداختیم، زیرا بر این باوریم که در جهان آشفته امروز هیچ خطری برای همزیستی ملت‌ها بالاتر از هدف گرفتن عقاید بیش از یک و نیم میلیارد مسلمان نیست و هیچ نیروی محرکه‌ای به اندازه هتک‌کنندگان مقدسات به رشد و نمو بذر نفرت در زندگی انسان‌ها یاری نمی‌رساند.