شبح صهیونیستها در سودان

سحاب فاطمی
رژیم اشغالگر قدس و غرب در حال پیاده سازی پروژه ای خطرناک در سودان هستند.تجزیه جنوب سودان مقدمه ای جهت فعالیتهای تجزیه طلبانه دیگر تل آویو و غرب در خاورمیانه و جهان اسلام محسوب می شود.
از این رو عدم ایستادگی در برابر این اقدام خطرناک رژیم صهیونیستی تبعات سختی به همراه خواهد داشت.هم اکنون آفریقا و خاورمیانه در حال مشاهده یکی از بدترین رخدادهای تاریخ روابط بین الملل است.
شعب اخذ رای در همه پرسی تعیین سرنوشت جنوب سودان در ساعت 5 بعداز ظهر به وقت محلی بعد از پایان نخستین روز همه پرسی که تا پانزدهم ماه ژانویه جاری ادامه خواهد داشت، بسته شد. روز نخست همه پرسی با حضور مردم جنوب سودان بویژه در منطقه جوبا مرکز جنوب سودان پایان یافت .این در حالی بود که استقبال ساکنان شمال سودان متوسط و بعضا ضعیف بود.
نتیجه همه پرسی یک ماه بعد از پایان رای‌گیری اعلام خواهد شد. در این میان رژیم صهیونیستی در حال کارگردانی سناریوی وقیحانه ای در سودان است .سناریویی که در ماورای آن نگاه سلطه گرایانه غرب و رژیم صهیونیستی به طور کامل محسوس است.
برگزاری این همه پرسی با جنجالهای زیادی روبه رو بود. در شهرک ماکیر در منطقه ای میان برخی از اعضای قبیله المسیریه و قبیله دینکا نقوک درگیری مسلحانه درگرفت که طی آن 24 تن کشته و دهها تن زخمی شدند. در هر صورت رژیم صهیونیستی اهداف خاص خود را در سودان دنبال می کند.رژیم صهیونیستی به دنبال خلق کشوری در جنوب سودان است که عملا پایگاهی برای نفوذ مستقیم تل آویو باشد.
در این خصوص لازم است به نکات مهمی توجه کنیم.تماس‌های مسئولان اسرائیلی با جنوبی‌های سودان از طریق کنسولگری اسرائیل در شهر "آدیس آبابا " اتیوپی آغاز شد و شرکت‌های این رژیم نقش پوشش را برای برقراری این ارتباطات و تماس‌ها ایفا کردند و قبیله "دینکا " به عنوان قویترین قبیله منطقه انتخاب شد تا راه ورود رژیم صهیونیستی با جنوب سودان و نفوذ در آن باشد .بنابر این برگزاری همه پرسی سودان و ارائه طرح تجزیه آن به صورتی کاملا هدفمند از سوی تل آویو طراحی شده است.در این میان غرب نیز همراه رژیم صهیونیستی می باشد و تل آویو تضمینهایی را به غرب در خصوص اعمال نفوذ اقتصادی و سیاسی در سودان داده است.
نکته بعدی به نفوذ اسلام در قاره آفریقا باز می گردد.رژیم صهیونیستی از طریق تجزیه سودان سعی دارد مانع از انتشار دین اسلام در قاره آفریقا شود.
بنابر این نباید تصور کرد که انگیزه های رژیم صهیونیستی و غرب از تجزیه سودان صرفا اقتصادی می باشد. اعزام برخی از کارشناسان اسرائیلی برای جدایی طلبان به منظور تدوین طرح‌های جنگی و نبرد و مشارکت آنها در برخی عملیات‌ها که به اشغال برخی از شهرهای جنوب سودان منجر شد نشان می دهد که تل آویو برنامه ریزی گسترده ای جهت اشغال جنوب سودان صورت داده است.اظهارات مقامات محلی جنوب سودان نیز نشان از آن دارد که این منطقه در صورت تجزیه به متغیری وابسته به رژیم صهیونیستی تبدیل خواهد شد .
درحالی که نماینده جنوب سودان در واشنگتن علنی از حتمی بودن برقراری رابطه این منطقه با اسرائیل سخن گفت، بحث‌های محرمانه‌ای برای تحکیم روابط این منطقه با اسرائیل صورت گرفت و نشست‌هایی به دور از چشم رسانه‌ها بین مسئولانی در وزارت سرمایه گذاری دولت محلی جنوب سودان و همتایان اسرائیلی آنها با هدف توافق برای گشودن فرودگاه جوبا به روی شرکت هواپیمایی العال اسرائیل صورت گرفت.
بنابر این رژیم صهیونیستی از اکنون سعی دارد جنوب سودان را حیاط خلوت خود بداند. عدنان ابوعامر در تحلیل خود در خصوص مسائل جاری در سودان به نکته بسیار مهمی اشاره کرده است.اینکه راهبرد رژیم صهیونیستی در جنوب سودان بویژه در مرحله بعد از جدایی صرفاً به منافع اقتصادی در این منطقه محدود نمی شود؛ باوجود اینکه این منطقه از منابع طبیعی زیادی برخوردار است، باید گفت که راهبرد اسرائیل در جنوب سودان همچنین تامین منافع بزرگ سیاسی و امنیتی برای تل آویو را بویژه در رویارویی با بازگشت احتمالی مصر به ایفای نقش عربی و فعال خود، دنبال می‌کند.
به عبارت بهتر اشغال نامحسوس جنوب سودان توسط رژیم صهیونیستی آغاز مصیبتی تازه در آفریقا و خاورمیانه است و کشورهای منطقه باید از همین ابتدا با آن برخورد کنند.به عبارت بهتر جهان اسلام باید به صورتی متحد در برابر مانور وقیحانه رژیم صهیونیستی در جنوب سودان ایستادگی نماید.
مسلما این مداخله‌ اسرائیل ناگهانی و خودجوش نبوده بلکه استراتژی‌ای است که اسرائیل از همان آغاز شکل‌گیری‌اش آن را دنبال می‌کرد. همان چیزی که دیوید بن گوریون، بنیانگذار اسرائیل نیز یادآور شده و گفته بود "ما مردم کوچکی هستیم با امکانات و منابع محدود لذا باید برای پر کردن شکاف در تعاملان با دشمنان عرب از طریق تشخیص نقاط ضعف آنها بویژه روابط بین گروه‌های نژادی و اقلیت‌های طایفه‌ای‌شان تلاش کنیم و در دامن زدن به اختلافات و مشکلات بین آنها سهیم باشیم و نهایتا آن را به معضلاتی لاینحل تبدیل کنیم".
این همان فرمولی است که رژیم صهیونیستی در خصوص سودان نیز در پیش گرفته است .
پررنگ نمودن شکافهای موجود در سودان و بهره مندی از اختلافات قومیتی و جغرافیایی در راستای افزایش نفوذ رژیم صهیونیستی صورت گرفته است .
این مسئله ای است که ملتهای مسلمان آن را در طول دهه های اخیر به خوبی درک کرده اند.هم اکنون دولتمردان کشورهای آفریقایی و عربی و سایر کشورهای مسلمان باید در این خصوص واکنش قاطعانه ای نشان دهند.
استقبال ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی از استارت خوردن جدی تجزیه سودان خود نشان از نقشه هایی دارد که واشنگتن و تل آویو برای آفریقا و خاورمیانه کشیده اند.بدیهی است که این نقشه های شوم و خطرناک در سایه هشیاری و مقاومت آگاهانه کشورهای مسلمان خنثی خواهد شد.