«بنیاد ملی دموکراسی» جایگزینی برای «سیا» (بخش دوم و پایانی)

یکی از مناطق کلیدی، آمریکای مرکزی است
یکی از مناطق کلیدی شبکه ترویج دموکراسی، آمریکای مرکزی است که در آن علائمی از ایدئولوژی سوسیالیستی چپی وجود دارد.
آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا بر اساس یک پیشنهاد برای ایجاد قدرت رقابت اقتصادی در هندوراس2 میلیون دلار هزینه کرده است. از سال 2004 ایالات متحده در هندوراس برای ترویج دموکراسی بیش از 18 میلیون دلار پرداخته است.
در حالی‌که آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا برای ارتقای برنامه‌های خود در هندوراس برای سال 2011، 800 هزار دلار درخواست کرده است، روزنامه‌نگاران و فعالان معترض در این کشور با حمایت دولت ایالات متحده به‌طور وحشیانه‌ای کشته می‌شوند.
در مصر، مقابله با سیاست‌های رژیم حسنی مبارک که مورد تایید دولت آمریکا است این نهادها را وادار به همکاری با گروه‌های مخالف مبارک برای اطمینان از نتایج انتخابات آینده ریاست جمهوری به نفع واشنگتن کرده است.
«وائل ناورا» از حزب مخالف «الغد» در مصاحبه با راشا تودی می‌گوید: «حمایت‌های مالی بنیاد ملی دموکراسی، مؤسسه ملی دموکرات‌ها، موسسه بین‌المللی جمهوری‌خواهان و آژانس توسعه بین المللی آمریکا طی دو سال اخیر به‌شدت افزایش یافته و موسسه بین‌المللی جمهوری‌خواهان و مؤسسه ملی دموکرات‌ها به‌صورت غیرقانونی در مصر فعالیت می‌کنند.
در داخل ممنوع، در خارج مجاز
از جمله کشورهای دیگری که ایالات متحده در آنها مداخله کرده عبارتند از؛ فیلیپین،‌هائیتی، نیکاراگوئه، اکوادور، السالوادور، قرقیزستان و سرزمین‌های فلسطینی.
آژانس توسعه بین المللی آمریکا، طرح به‌اصطلاح ترویج دموکراسی خود را در بیش از 100 کشور در 25 سال گذشته به اجرا گذاشته شده است. بودجه امسال آژانس یک میلیارد دلار است. به گزارش وب سایت این آژانس، هزینه تغییرات دموکراتیک در کشورهای هدف با پنج برابر افزایش به 10 میلیون دلار رسیده است.
بلوم تاکید دارد که در دستور کار ترویج دموکراسی واشنگتن نفاق ایجاد شده است. وی می‌گوید::ما یک قانون بسیار روشن در قوانین خود برای ممانعت از دخالت دولت‌های خارجی در انتخابات‌ها با حمایت مالی از نامزدها داریم. بنابراین ما دقیقا همان چیزی را که در داخل کشور خود ممنوع کرده‌ایم در خارج از کشور پیاده می‌کنیم. ترغیب برای شفاف سازی از عناصر هسته‌ای، تلاش‌های ترویج دموکراسی دولت آمریکا در کشورهای خارجی است. اما در اینجا در کشور خودمان سازمان‌های ما از آن گریزانند.» دسترسی افکار عمومی و رسانه‌ها به برنامه بودجه تفصیلی و دیگر اطلاعات محدود شده است. در هفته‌های گذشته، «راشیا‌تودی» به کرات از آژانس توسعه بین المللی‌آمریکا، بنیاد ملی دموکراسی، موسسه بین‌المللی جمهوری‌خواهان و مؤسسه ملی دموکرات‌ها درخواست مصاحبه کرده که یا رد شده یا پاسخی به آن داده نشده است.
چینی‌ها مفهوم قدرت نرم را متوجه نمی‌شوند
«په‌په اسکوبار»، روزنامه‌نگار آمریکای جنوبی در «ایشیا تایمز» می‌گوید: «برنامه‌های ترویج دموکراسی ایالات متحده از نارضایتی‌های سیاسی در سایر کشورها برای پیش‌برد و هماهنگ کردن برنامه‌های خود استفاده می‌کند. آنها از مردم بومی استفاده کرده و فعالیت‌های قبلی و نارضایتی‌های آنان را با برنامه‌های کاری واشنگتن درهم می‌آمیزند.»
اهداف آمریکا ملل رقیب و رژیم‌هایی مخالف ایالات متحده هستند که این کشور با بهره‌گیری از راهبردهای پنتاگون و سیا سعی در تسلط کامل بر این کشورها را دارد.
اسکوبار می‌گوید: «پیام‌های ضد دولتی اغلب از طریق رسانه‌های جریان اصلی مخالف در برزیل و ونزوئلا ارسال می‌شوند که به‌طور غیرمستقیم مرتبط و متاثر از سازمان‌های آمریکایی مانند خانه آزادی و بنیاد ملی دموکراسی هستند. او استدلال می‌کند که در طول زمان ممکن است کشورهای دیگر مانند چین بخواهند با رشد خود در انتخابات ایالات متحده تاثیرگذار باشند اما این‌کار مستلزم زمان زیادی است.
اسکوبار می‌افزاید: «چینی‌ها هنوز مفهوم قدرت نرم و قدرت هوشمند را متوجه نمی‌شوند، شاید یک نسل دیگر برای درک چگونگی تفکر غرب لازم است.»
تفکر سیستمی در سیاست ایالات متحده
«ژاکوب هرن برگر»، رئیس بنیاد آینده آزادی می‌گوید: «این سیاست ترویج دموکراسی صرفا سیاست اوباما یا بوش نیست بلکه نوع تفکر سیستمی در سیاست ایالات متحده است.
او می‌گوید: «این اساسا سیاست خارجی آمریکا برای چندین دهه بوده است، آنها برای انتخابات، تهاجم، ترور، کودتا و تغییر رژیم هزینه می‌کنند و این سیاست خارجی آمریکا برای مدتی طولانی بوده است.»
هرن برگر، می‌افزاید: «کسانی که فکر می‌کنند این سیاست واقعا به دنبال ترویج دموکراسی است به خودشان دروغ می‌گویند زیرا دولت بیشتر از آنکه به دموکراسی متعهد باشد به دنبال دیکتاتوری است.»
هرن برگر، با بیان اینکه دولت ایالات متحده در هر زمان از تامین‌کنندگان منافع خود حمایت می‌کند، نظیر حمایت از صدام حسین در گذشته، می‌گوید: «آنها سعی دارند افراد خودشان را در اداره کشورهای سراسر جهان بکار بگمارند و هرگاه یک دولتی از خط مشی تعیین شده توسط آمریکا تبعیت نکند آنها به دنبال تغییر آن رژیم خواهند بود.»
با دولتی در آستانه ورشکستگی، آمریکایی‌ها باید صراحت بیشتری در قبال برنامه‌هایی که میلیون‌ها دلار از پول‌های مالیات‌دهندگان آمریکا را برای آن صرف می‌کنند داشته باشند. هرن برگر معتقد است؛ ایالات متحده وارد عرصه امپریالیسم شده درحالی‌که نیازمند بازگشت به جمهوری‌خواهی است چیزی که بر مبنای آن حکومت آمریکا تاسیس شده است.
هرن برگر این سؤال را مطرح می‌کند که آیا آنچه آمریکایی‌ها انجام می‌دهند همان چیزی است که می‌خواهند؟ آیا ما خواستار امپراطوری هستیم که ما را به ورطه سقوط می‌کشاند یا خواهان احیای جمهوریت و حس برابری و صلح و رفاه برای ملت آمریکا؟»