آقای کروبی! از شما بعید است
روزنامه «اعتماد ملی» مورخه 26/1/86 در پاسخ به هشدارها و انذارهای «کیهان» پیرامون اصالتها و ارزشهای انقلابی و کیفیت رویارویی با رخدادهای جاری کشور به جای ابراز شرمندگی و پوزش از مردم و ساحت مقدس حضرت امام «ره» به پاک کردن صورت مسئله و ادامه روال پیشین روی آورده است.
روز شنبه (25 فروردین ماه) روزنامه «کیهان» از شیوه خبرسازی و تحلیل ارگان مطبوعاتی حزب «اعتماد ملی» در گزارش «به دنبال بازداشت ملوانان انگلیسی در ایران؛ تمام تورهای مسافرتی به ایران تا سال 2009 لغو شد!» انتقاد کرده بود و با استناد به مواردی از همان گزارش، مجعول بودن اصل خبر این روزنامه و آنالیز زیباشناسی ادبی! گزارش مذکور، از اصل دیدگاهی که «بهاری شدن سرزمین ایران را و همه شور و طرب مؤمنانه در بهار ایرانی را در گرو سفر عدهای از شهروندان غربی به ایران میداند» انتقاد کرد.
از دیگر سو مدیر مسئول روزنامه «کیهان» با توجه به بدعتی که روزنامه «اعتماد ملی» از ماههای گذشته در عرصه تحلیلهای سیاسی و فرهنگی نهاده، ضرورت دید تا با ذکر یک نمونه تاریخی از گروههای تفرقهافکن در روزهای مبارزات انقلابی مردم ایران علیه استبداد ستمشاهی و بازخوانی روشهای منسوخ آنان، در مقام منتقدی ناصح به آقای مهدی کروبی که امتیاز روزنامه و حزب اعتماد ملی از آن ایشان است، انذار دهد که روش کنونی «اعتماد ملی» نه تنها کمترین نسبتی با آموزه های اسلام انقلابی و آرمانهای امام «ره» ندارد بلکه نمایانگر انحراف از مواضع و اصالت اسلامی و انقلابی است.
شگفتانگیز است حزبی که سخن از «حقوق منتقدان و مخالفان» و بلکه دم از «حقوق معاندان» میزند، در برابر هشدار و انذار روزنامه کیهان، که رویکرد آن در بطن آموزههای اسلامی و ترقی خواهانه تنیده شده، چنان به کف آستانه تحمیل رسیده است که در پاسخ به منتقدان خود از واژگان خارج از حوزه «ادبیات رسانهای» و تعابیری که بیشتر پهلو به «ادبیات پشت و انتی» میزند، بهره میجوید.
جدالهای ادبی لمپن و تشبث به انواع تعابیر دون شأن روزنامه نگاران به حوزه واژگان رسانهای حرفهای راه نمییابد و خصوصاً از جریدهای که یک روحانی آن را مدیریت میکند، انتظار آدابی خاص و ادبی فراتر میرود؛ اما اینکه چه میشود تا توهین به جای نقد و پاسخ مینشیند، ریشه در صورتبندی فکری مدیران میانی و بدنه این حزب و روزنامه دارد که با بازخوانی سوابق یکی از آنان- که اتفاقاً در به اصطلاح پاسخ روزنامه اعتماد ملی به کیهان از وی به شدت دفاع شده- آن رگ و ریشهها پدیدار خواهد شد.
مدیر کیهان از دبیر کل «حزب اعتماد ملی» پرسیده بود: «آیا حضرت عالی دستور فرمودهاید که آقای حسن کریمزاده در روزنامه حزب شما ستون داشته باشد؟ شخصی که به دلیل کشیدن کاریکاتوری زشت علیه حضرت امام خمینی «ره» محکوم شده بود و اخیراً به همین علت از سوی کمیته ارتباطات سازمان ملل متحد جایزه دریافت کرده است؟!» و روزنامه آقای کروبی پاسخ میدهد:
«اما در مورد همکارمان جناب آقای [حضرت ؟!] حسن کریمزاده که ظاهراً چاپ آثار او در «اعتماد ملی» موجب تکدر خاطر و رنجش احساسات روح لطیف مدیران کیهان شده، لازم است بگوییم که بر فرض صحت تمامی آنچه درباره کریمزاده میگویید آیا مگر کسی که یک بار مرتکب لغزش شد و تاوان آن را پرداخت، قرار است برای همیشه از ادامه کار و حیات محروم شود؟! ... کریمزاده در آن زمان (اواخر دهه 60) تنها 17 سال سن داشت و هر چند هنوز درباره این که در طرح او دست برده بودند، شک و شبهه جدی وجود دارد (!)، اما پس از تحمل مجازات و طی یک دوره سخت به شرایط عادی زندگی (!) بازگشت، اما ظاهرا در قاموس شما هرگز نمیتوان از لغزش یک نوجوان هفده ساله مسلمان و ایران(؟!) چشمپوشی کرد.»
جهت اطلاع آقای کروبی که در گفتوگوی دیروز خود با ایسنا نیز اعتراض کیهان به حضور کاریکاتوریست هتاک را «هتاکی و بیحرمتی»! خواندهاند، ذکر چند نکته آگاهی بخش است:
کاریکاتوریست اهانت کننده به حضرت امام بعد از اهانت به آن بزرگوار، پلههای ترقی را زیر نظر کاریکاتوریستهای اسرائیلی به سرعت طی کرد. چگونه؟!
- سایت رسمی سازمان ملل متحد در بخش کارتونیستهای سیاسی خود که زیر نفوذ رسمی «راران لوری» (Raran Lurie) کاریکاتوریست روزنامه «یدیعوت آهارنوت» (Yedioth Aharonoth) در اسرائیل و صاحب بیست و دو جایزه اسرائیلی و بینالمللی در حوزه کاریکاتورهای سیاسی) اداره میشود، از حسن کریمزاده به عنوان کاریکاتوریست صبوری که جرات کرده است به بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران اهانت کند یاد کرده و این جسارت (!) او را ستوده است! آقای کروبی توجه فرمائید!
صهیونیستهای یاد شده آقای کریمزاده را به خاطر کتابی با عنوان حقوق بشر که حاوی کاریکتاتورهایی علیه ایران اسلامی است نیز مورد ستایش قرار دادهاند.
- جایزه کمیته ارتباطات سازمان ملل به کاریکاتوریست هتاک به امام (ره) و مورد تقدیر حجتالاسلام کروبی ! از سوی لابی صهیونیستها و صرفا به عنوان تقدیر از اهانت وی به حضرت امام (ره) اعطا شده است. جناب کروبی! آیا هنوز هم تقدیر حزب شما از دشمنان تابلودار امام (ره) باعث شرمندگی نیست؟!
- پروفیالسازی و به تبع آن شخصیتسازی مجعول برای حسن کریمزاده با تکیه بر دو عنصر جسارت وی به امام خمینی (ره) و نشر کتاب کاریکاتورهای مربوط به «حقوق بشر» با چه انگیزهای صورت گرفته است؟!
چنانچه حضور این کاریکاتوریست در جمع افرادی چون Baha Bokhari (کاریکاتوریست اسرائیلی که مجامع هنری بر نقش اطلاعاتی او در فلسطین اتفاقنظر دارند)، Garsten Grabaek (کاریکاتوریست دانمارکی که طراح کاریکاتور موهن علیه ساحت مقدس پیامبر عظیمالشأن اسلام بوده، اما به دلایل امنیتی و به سبب حفظ جان وی از سوی دولت دانمارکی معرفی نشد) و Michel Kichka (کاریکاتوریست اسرائیلی) بررسی گردد، آن انگیزه پنهان پروفایل سازی و شخصیتسازی مجعول برای کریمزاده مشخص میشود.
ایشان با حضور در سمینار کاریکاتوریستهای سیاسی ملل متحد، بارها با Raran Lurie دیدار داشته و بر اساس اعلام سایتهای رسمی کاریکاتوریستهای ملل متحد، به همراه این کاریکاتوریست صهیونیستی در «تور صلح»ملل متحد با حضور کاریکاتوریستهای صلح طلب! بنای سفر به کشورهای گوناگون دنیا را دارد.
- اما «راران لوری» (Raran Lurie) که بانی اهداء جایزه سازمان ملل به حسن کریمزاده و حامی حضور این کاریکاتوریست ایرانی در محافل صهیونیستی- چون سمینار مذکور است- کیست؟
«راران لوری» که تاکنون یازده هزار کاریکاتور کشیده، سردبیر سابق بخش کاریکاتور پرتیراژترین روزنامه اسرائیل به نام «یدیعوت آهارنوت» (Yedioth Ahaonoth) بوده و مجله اینترنتی «خبر کاریکاتور» را مدیریت کرده، بیست و دو جایزه اسرائیلی و بینالمللی دریافت کرده و از نزدیکان اسحاق رابین (نخست وزیر سابق اسرائیل) محسوب میشود. وی در سال 2002 کاندیدای جایزه صلح نوبل بوده و جایزهای هم به نام این صهیونیست در سازمان ملل به کاریکاتوریستها اهدا میشود که جایزه کاریکاتوریست مورد تجلیل حزب اعتماد ملی از جمله همین جوایز است.
«راران لوری» از بنیانگذاران جایزه «دوستی» است که سازمان ملل متحد از سوی کمیته ارتباطات و رسانههای خود به امثال آقای کریمزاده» اهدا میکند. بر اساس اطلاعات رسمی وب سایت سازمان ملل (UN) این صهیونیست کهنهکار در زمره حامیان مالی جایزه کارتونیستهای سیاسی است.
راران لوری تنها یک کاریکاتوریست و روزنامهنگار نیست. او پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی واشنگتن دیسی است و با نئومحافظهکاران آمریکایی که سیاست براندازی نرم جمهوری اسلامی ایران را با بودجه 75 میلیون دلاری کنگره آمریکا راهبردی میکنند، رابطه و دوستی نزدیکی دارد.
روزنامه «کیهان» با اطلاع از حضور «حسن کریمزاده»در جمع کاریکاتوریستهای صهیونیست و علیرغم آگاهی از حضور کاریکاتوریست دانمارکی که به ساحت پیامبر عظیمالشان اسلام توهین کرده بود، از نشر این اطلاعات صرفا به خاطر حفظ حرمت آقای کروبی خودداری کرد با این تصور که آقای کروبی نشانههای موجود در هشدار مدیر مسئول «کیهان» را بجوید و خود، مصلحانه و دغدغهمندانه، این عنصر در خدمت کارتونیستهای صهیونیست را از گردونه خود کنار بگذارد. ولی، ظاهرا «غلط بود آنچه میپنداشتیم.»!
اما در حالی که مدیران رسانهای حزب «اعتماد ملی» با توجه به شناختی که از هویت برخی از آنان داریم قاعدتا بایستی از این سوابق، فعالیتها و نشست و برخاستهای عضوشان با آن پدر کارتونیستهای اسرائیل و این هتاک دانمارکی به ساحت پیامبر اعظم (ص) اطلاع میداشتند- در حالی که این اطلاعات در وب سایت رسمی سازمان ملل متحد و سایت اینترنتی «کاریکاتور برای صلح» حاضر و واضح در اختیار ناظران رسانهای است- و حتما میدانند نمیتوان با پول جایزههای صهیونیستی، درد انقلاب که هیچ، درد اسلام که هیچ، حتی درد وطن و مردم خود را داشت، آیا در گزارش خود به دبیر کل حزب متبوعشان پیرامون انتقادات روزنامه «کیهان»، این سوابق آقای حسن کریمزاده را که دیگر مربوط به گذشته نیست، بلکه حاصل جد و جهدهای کنونی ایشان است، ارائه کردهاند!
- آقای کروبی در گفتوگوی خود پیرامون انتقادات «کیهان» با خبرگزاری ایسنا، خود را همواره راسخ در «دفاع از نظام و انقلاب» خواندهاند. که باید گفت، ما هم آرزو داریم چنین باشد و ایشان با آن سوابق درخشان آلت دست دشمنان امام «ره» و انقلاب نباشند که انشاءالله نباشند.
اما، دفاع راسخ از انقلاب و نظام نسبتی با گردهمایی مشترک صهیونیستها و پیکارهای در «اعتماد ملی» ندارد. نسبتی با لحن آشتیجویانه دبیر سیاسی این حزب با رژیم اشغالگر قدس ندارد، نسبتی با گفتار فیاض زاهد (نگاه کنید به یادداشت 26 فرردین وی در صفحه آخر اعتماد ملی) که آمریکا را مهد دموکراسی و حقوق بشر میخواند و شکنجههای جسمی و روحی جلال شرفی را کار گروههای خودسر میداند، ندارد و ...
آقای کروبی! هتاکی و بیحرمتیای که به «کیهان» نسبت میدهید، عین نقد علمی و انذار دلسوزانه بوده است و اگر ما هتاک هستیم، پس نویسندگان « اعتماد ملی» مستحق چه وصفی هستند؟!
روش روزنامه حزب شما بیشتر به روش «اعتماد اپوزیسیون» پهلو میزند، نه «اعتماد ملی»! انشاءالله که این رویکرد را شما نمیپسندید و ما هم مشتاقانه در انتظار مرزبندی شفاف شما با نسبتهای ناصوابی هستیم که حزب « اعتماد ملی» با دشمنان این ملک و ملت یافته است.
- روزنامه اعتماد ملی در واکنش به مرثیهخوانی خود برای نظامیان متجاوز انگلیسی که مورد اعتراض کیهان بود نیز به توجیه مسخره و دروغ خندهداری متوسل شده و کوشیده است صورت مسئله را عوض کند، چرا؟ برای این که نمیدانست دستش رو میشود و پته حمایت این روزنامه از انگلیس و آمریکا- بعد از حمایت از صهیونیستها- روی آب میافتد. بنابراین ابتدا طوری وانمود کرده که انگار روزنامه اعتماد ملی خواستار ادامه بازداشت نظامیان متجاوز بوده است و کیهان طرفدار آزادی آنها؟! و بعد از این تغییر در صورت مسئله، به رجزخوانی انقلابی که از اعتماد ملی هیچگاه و از آقای کروبی با مواضع سالهای اخیر ایشان بسیار بعید به نظر میرسد، پرداخته است. و حال آن که حرف، دو کلمه بیشتر نبود و آن این که چرا برای آقای کروبی برخورداری از چندرغازی که توریستهای چشم آبی میآورند از حفظ استقلال کشور و قدرتنمایی ایران اسلامی در برابر تجاوز به حریم وطن ارزش بیشتری دارد؟! میدانیم برای حزب آقای کروبی پاسخ به این سؤال دشوار است ولی چرا صورت مسئله را تغییر میدهید؟و چرا با شجاعت- اگر دارید از مردم و ساحت مقدس حضرت امام (ره) پوزش نمیخواهید؟!
- از بیادبی و هتاکیهای پشت وانتی حزب اعتماد ملی به کیهان میگذریم زیرا میدانیم بسیارند کسانی که وقتی جرات رویارویی با استدلال را ندارند به فحاشی روی میآورند.
خب! جناب آقای کروبی! آیا لازم میدانید که باز هم درباره ماهیت برخی از گردانندگان حزب و روزنامه شما بگوییم؟! قبلاً هشدار داده بودیم که هر چه را تحمل کنیم کمترین جسارت به ساحت مقدس حضرت امام (ره) و نظام برخاسته از آن را از سوی هیچکس بر نمیتابیم و هنوز هم گفتنیهای زیادی درایم که چنانچه موافق باشید باز هم به طور مستند برای اطلاع بیشتر جنابعالی- اگر مطلع نیستند- بازگو خواهیم کرد. این بود پاسخ آن «و گرنه...؟!»
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
