سازمان ملی جوانان یک شبه حزب بود

* مخالفان ادغام سازمان ملی جوانان و تربیت بدنی معتقدند اقدام مجلس سیاسی بود. آیا واقعا این گونه است؟
** کسانی که این طرح را سیاسی می‌دانند در واقع خود سیاسی کاری می‌کنند. هدف اصلی مجلس پاسخگو کردن این دو سازمان مهم بود زیرا این سازمان‌ها به مجلس پاسخگو نبودند و در کل می‌توان گفت ابزار نظارتی مجلس مثل سوال و استیضاح در این دو حوزه کاربرد و کارایی نداشت. در حالی که سوال و استیضاح کارآمدترین ابزارهای نظارتی مجلس به شمار می‌روند. نمایندگان برای استفاده از این ابزار باید از رئیس جمهوری سوال می‌کردند که خیلی مورد توجه نمایندگان قرار نمی‌گرفت. طرح تشکیل وزارت ورزش و جوانان بیش از 140 رای آورد وبا اکثریت قاطعی به تصویب رسید. دلیل این رای هم تقویت ابزارهای نظارتی مجلس در مورد سازمان‌های ملی جوانان و تربیت بدنی بود. از طرفی این دو سازمان اعتبارات زیادی را به خود اختصاص می‌دادند و بعضا حتی در حد یک وزارتخانه تشکیلات و امکانات دارند اما با این حال در برابر مجلس پاسخگو نبودند.
* عملکرد این دو سازمان راچگونه ارزیابی می‌کنید؟
** سازمان ملی جوانان ناکارآمد بود و کارایی نداشت. شاید اگر یک نظرسنجی از جوانان به عمل بیاید درصد بسیار بالایی از وجود چنین سازمانی اظهار بی‌اطلاعی کنند که نشانگر عملکرد ضعیف این سازمان است. در واقع سازمان ملی جوانان به یک سازمان کاملا سیاسی تبدیل شده بود و شاید یک شبه حزب بود که دولت‌ها سعی می‌کردند از آن به عنوان ابزاری برای جلب حمایت استفاده کنند و تحت عنوان رسیدگی به امور جوانان مسائل تبلیغاتی توسط دولت‌ها مطرح می‌شد اما در واقع به جای این که برای جوانان اقدام خاصی انجام شود عملا به نفع دولت‌ها تبلیغات انجام می‌شد. از طرفی با سازمان تربیت بدنی نیز سیاسی کاری بسیار زیادی می‌شد هیچ وقت یک مدیر متخصص و صاحب تجربه در تربیت بدنی به کار گرفته نشد. همیشه فردی به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی منصوب می‌شد که تخصص چندانی در حوزه ورزش نداشت. این فرد هم سیاسی کاری انجام می‌داد و سیاسی کاری‌ها و سیاسی کردن مدیریت سازمان تربیت بدنی ضربه‌های بسیار شدیدی بر پیکر این سازمان وارد می‌کرد. در حالی که این سازمان به رغم هزینه‌های هنگفتی که می‌‌شد وبه رغم صرف اعتبارات فراوان نتوانسته جایگاه مناسبی که درخور کشورمان باشد را ایجاد کند. هرچند در مسابقات المپیک آسیایی گوانگجو به مقام چهارم رسیدیم اما به نظر من جایگاه ایران بسیار بالاتر از این است در حوزه تربیت بدنی و ورزش عقب‌ماندگی‌های بسیار فراوانی داریم که ناشی از سیاسی دیدن مدیریت سازمان است. با تشکیل وزارت ورزش و جوانان در آینده شاهد رشد و توسعه ورزش و امور جوانان خواهیم بود.
* به نظر شما وزارت ورزش و جوانان وضعیت را متحول خواهد کرد؟
** به نظر من یک تحول اساسی را در حوزه‌های ورزش و جوانان با شکل‌گیری این وزارتخانه شاهد خواهیم بود.
مخالفان می‌گویند تشکیل این وزارتخانه با مفاد برنامه چهارم منافات دارد.
اتفاقا تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان در راستای برنامه چهارم است. طبق این برنامه کوچک سازی دولت مطرح شده است. این سازمان‌ها هر کدام به اندازه یک وزارتخانه بودند وبا ادغام آنها در واقع در راستای کوچک‌سازی دولت هم گام برداشته شده است. البته ادغام‌ها در آینده ادامه خواهد یافت و شاهد ادغام وزارتخانه‌ها و کاهش تعداد آنها هم خواهیم بود.
* برخی منتقدان می‌گویند که طرح این لایحه شتاب زده انجام شده است. نظر شما چیست؟
** تشکیل وزارت ورزش و جوانان شتاب‌زده نبود و حدود یک سال (از ابتدای مجلس هشتم) این بحث مطرح بود. از همان زمان بررسی‌ها در بین نمایندگان شروع و کار کاملا پخته شده است و پشتوانه کارشناسی بسیار دقیقی به همراه دارد.
* عدم سنخیت سازمان ملی جوانان و تربیت بدنی از موضوعات مطرح است.آیا شما به این انتقاد اعتقاد دارید؟
** اتفاقا این دو سازمان سنخیت دارند. مثلا وقتی بحث اوقات فراغات است این اوقات فراغت نیز بعضا با ورزش برطرف می‌شود. تمام گروه‌های سنی به ورزش نیاز دارند و سازمان تربیت بدنی باید نیازها را برطرف کند اما جوانان بیشترین مخاطبان ورزش هستند. آنچه که تحت عنوان عدم سنخیت مطرح است اساسا برای کم رنگ جلوه دادن اقدام مجلس است.
* منافع تشکیل وزارت ورزش را چه مواردی می‌ دانید؟
** قطعا تشکیل این وزارتخانه منافع گوناگون دارد و موجب کارآمدی حوزه‌های ورزش و امور جوانان می‌شود. به طور مشخص از سیاسی کاری پرهیز خواهد شد چرا که این سازمان‌ها درگذشته رنگ سیاسی داشتند و با تبدیل شدن به وزارتخانه به حوزه‌های تخصصی خود خواهند پرداخت و این به نفع جوانان و ورزش است.