شورای امنیت، حامی ناامنی و تجاوز!

رفتار دوگانه و تبعیض‌آمیز شورای امنیت سازمان ملل در قبال حوادث مشابه و در قبال کشورهای مختلف، شرایطی را به وجود آورده است که شورای امنیت را به عنوان عامل ناامنی و تجاوز معرفی کرده است. این رفتار دوگانه در ماههای اخیر در خصوص رفتار تبعیض‌آمیز این شورا در قبال ایران و انگلیس، بسیار شرم‌آور است.

15 نظامی متجاوز انگلیسی که به آب‌های سرزمین ایران تجاوز کرده بودند، مورد حمایت شورای امنیت قرار گرفتند و این شورا ضمن ابراز نگرانی درباره سرنوشت آنها خواستار آزادی فوری نظامیان متجاوز انگلیسی شد، حال آنکه 5 دیپلمات ایرانی سه ماه است که در «اربیل» عراق توسط نظامیان اشغالگر آمریکائی ربوده شده‌اند و از سرنوشت آنها خبری در دست نیست ولی تاکنون شاهد واکنشی از سوی شورای امنیت نبوده‌ایم.

وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران ضمن پیامی خطاب به وزرای خارجه کشورهای عضو شورای امنیت ضمن انتقاد از عدم واکنش و اقدام شورای امنیت از آنها خواسته است که به مسئولیت‌های تعطیل‌نا‌پذیر خود در این زمینه عمل کنند و خواستار آزادی فوری دیپلماتهای ربوده شده ایرانی توسط آمریکا شوند.

واقعیت اینست که اگرچه دستگیری 15 متجاوز انگلیسی یک اقدام کاملاً قانونی و موجه است و جزو حقوق مصرحه برای هر کشوری در جهت حفظ آبهای سرزمینی محسوب می‌گردد، لکن ربودن 5 دیپلمات ایرانی که در دفتر نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در اربیل حضور داشته‌اند، یک اقدام تجاوزکارانه و غیرقانونی است و اشغالگران آمریکائی حق ورود به دفتر نمایندگی ایران را نداشته‌اند و از این بابت هم باید پاسخگو باشند. این رفتار آمریکا نه تنها زیر پا گذاشتن کنوانسیونها و مقررات بین‌المللی است، حتی ناقض مفاد قرارداد الجزایر نیز محسوب می‌شود.

در واقع شورای امنیت با سکوت معنی‌دار خود در قبال این قانون‌شکنی صریح آمریکا و حمایت از انگلیس در ماجرای تجاوز 15 نظامی انگلیسی به آبهای سرزمینی ایران، از یکطرف با عدم حمایت از ایران، از انجام مسولیت‌های قانونی خود استنکاف کرده و از طرف دیگر به طور غیرقانونی از جایگاه و موقعیت خود در جهت حمایت از تجاوز انگلیس به آبهای سرزمینی ایران، سوء ‌استفاده نموده و ظلم مضاعفی را در این زمینه تحمیل نموده است. البته ممکن است کسانی به توجیه این امر پرداخته و چنین وانمود کنند که شورا از  جانب آمریکا و انگلیس تحت فشار بوده است لکن فراموش نکنیم که این قانون شکنی‌ها باعث بی‌اعتباری روزافزون شورای امنیت شده و این نهاد بین‌المللی را بیش از پیش تضعیف می‌کند. حتی ممکن است آمریکا و انگلیس در این زمینه خود را برنده تلقی کنند ولی واقعیت اینست که با از میان رفتن اعتبار شورای امنیت، حتی خود آنها هم زیان خواهند دید.

این برای نخستین بار نیست که شورای امنیت مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد و از آن به عنوان اهرم فشار به نفع قدرتهای سلطه‌گر، بهره‌گیری می‌شود لکن در درازمدت دیگر آبروئی برای آن باقی نمی‌ماند که در جائی هزینه شود.

مورد شرم‌آور دیگر در همین مقوله، ربودن «جلال شرفی» دبیر دوم سفارت ایران در بغداد بوده که توسط نیروهای اشغالگر آمریکائی صورت گرفته است. شرفی در روزهای اخیر به عنوان اقدامی در جهت کمک به آزادی نظامیان متجاوز انگلیسی آزاد شد و به میهن اسلامی بازگشت. اگرچه در ابتدا گفته می‌شد که آزادی وی ارتباطی با ماجرای نظامیان انگلیس ندارد، لکن روزنامه نیویورک سان به نقل از یک مقام رسمی که نخواست نامش فاش شود، اعلام داشت که تصمیم به آزادی جلال شرفی در کاخ سفید اتخاذ شده است. این روزنامه نوشت: «تصمیم به آزادی شرفی به عنوان دبیر دوم سفارت ایران مورد اعتراض برخی فرماندهان آمریکائی در عراق هم قرار گرفت ولی نهایتاً به دستور کاخ سفید، برای کمک به آزادی نظامیان انگلیس، آزاد شد.»‌ نیویورک سان می‌افزاید:‌ شرفی در طول این مدت در مکانهائی تحت نظارت فرماندهان آمریکائی و عراقی به طور مشترک تحت بازجوئی و تحقیقات (بخوانید شکنجه) قرار داشته است. شرفی در بهمن ماه گذشته توسط 4 فرد مسلح در منطقه «الکراده» واقع در مرکز بغداد ربوده شده و روز 14 فروردین سال جاری وارد تهران شد. اما این تمام قضیه نیست.

جلال شرفی به محض ورود به تهران مراتب شکنجه‌های اعمال شده توسط نظامیان آمریکائی را اعلام داشت و روز 21 فروردین توسط رئیس هیئت نمایندگی صلیب سرخ بین‌المللی در تهران مورد معاینه و عیادت قرار گرفت. وی که اکنون در بیمارستان تحت درمان قرار دارد، آثار سوراخ‌های وارده از طریق مته‌های شکنجه‌گران آمریکائی در پا، شکستگی بینی و گردن و آسیب‌های عمیق در پشت، خونریزی دستگاه گوارش، پارگی گوش و سایر ناراحتیهای ناشی از شکنجه را برای نماینده صلیب سرخ بین‌المللی در تهران بازگو کرد و آثار عینی شکنجه‌ها را نشان داد.

«پیتر جواشتوکر» رئیس هیئت نمایندگی صلیب سرخ و محمد مجید سفیر عراق در تهران در این دیدار مشترک حضور داشتند و با حیرت و تعجب، اظهارات دیپلمات ایرانی در مورد شکنجه‌های اعمال شده توسط دژخیمان آمریکائی در عراق را می‌شنیدند. شرفی که اکنون تحت درمان ویژه قرار دارد و دوره نقاهت را می‌گذارند، به نماینده صلیب سرخ و سفیر عراق گفت در طول 15 روز اول دستگیری، شکنجه‌های هولناکی به ویژه سوراخ کردن پای وی از سوی شکنجه‌گران را تحمل کرده است.

با گشوده شدن این پرونده به نظر می‌رسد که مسئولیت شورای امنیت و سایر نهادهای بین‌المللی برای پیگیری موضوع و اعمال فشار بر آمریکا برای آزادی فوری 5 دیپلمات ربوده شده ایرانی، بیشتر از گذشته شده است.

بدین ترتیب اگر تا دیروز، موضوع ربوده شدن آنها صرفاً برای آزادی فوری آنها پیگیری می‌شد، اکنون با در نظر گرفتن وضعیت شرفی، قاعدتاً سلامتی 5 دیپلمات ایرانی در اولویت قرار دارد و باید فشار بر مجامع بین‌المللی به ویژه بر شورای امنیت بیشتر و بیشتر شود.

بدین ترتیب اگر جمهوری اسلامی ایران فیلم خوشرفتاری خود با 15 نظامی متجاوز انگلیسی را پخش کرده، آمریکا بایستی فیلم شکنجه‌های قرون وسطائی در حق 5 دیپلمات ربوده شده را منتشر کند؛ فیلمی که شاید از شکنجه‌های اعمال شده در زندان ابوغریب نیز تکان‌دهنده‌تر باشد.

اکنون دستگاه دیپلماسی کشور باید با پیگیری جدی و موثر قضایا از طریق مجامع بین‌المللی و با افشای ماهیت رفتار دوگانه و تبعیض‌آمیز شورای امنیت در این ماجرا، شرایطی را بوجود آورد که دیپلماتهای ایرانی بیش از این در معرض آسیب اشغالگران شرور آمریکائی قرار نگیرد و آنها هر چه زودتر به کانون گرم خانواده‌شان بازگردند.