سیام مارس هر سال مصادف است با سالگشت روز زمین گرامیداشت این روز بهانهای است تا فلسطینیان پایبندی خود را به حفظ خاک میهن و اعتراضشان نسبت به اقدامات اشغالگرانه دشمن صهیونیستی و همچنین غارتگریهای آنان اعلام بدارند، اما در سال جاری فلسطینیان سالگرد روز زمین را در سایه پیروزی جمعیتی خود بر یهودیان جشن گرفتند و از این طریق بر ادعای دروغین جنبش صهیونیسم مبنی بر فلسطین سرزمینی بدون ملت است خط بطلان کشیدند.
چالش بر سرزمین و جمعیت
مناقشه فلسطین و اسرائیل از بدو آغاز بر سرزمین و جمعیت بوده است و همچنان هدف اساسی جنبش صهیونیسم و اسرائیل سلطه بر بخش اعظم اراضی فلسطین و مصادره آنها از طریق اسکان شمار زیادی مهاجران یهودی در آنجا است.
معیار اساسی برای سنجش میزان موفقیت جنبش صهیونیسم در اجرای پروژه استعماری خود در فلسطین در میزان زمینهایی است که از بدو فعالیتش تا کنون مصادره کرده است و میزان توانمندی این جنبش در جذب مهاجران یهودی و اسکان آنان در فلسطین اشغالی خلاصه میشود. بر این اساس، دو عنصر زمین و جمعیت سرنوشت نبردی را که جنبش صهیونیسم وارد آن شده است، رقم میزند. یهودیان پس از تکمیل تعداد یهودیان مهاجر دولتشان را اعلام کردند و از اینجا بود که نزاع و درگیری آغاز شد و به نبردی بر سر زمین و حفظ برتری جمعیتی مبدل گشت و صهیونیستها برای اثبات ادعای خود مبنی بر اینکه فلسطین سرزمینی بدون ملت است و به ملتی بدون سرزمین تعلق دارد، اهمیت خاصی میدادند.
تغییر موازنه به نفع فلسطینیان
به رغم کشتارها، قتلعامها، کوچهای اجباری و جنایتهای چندین ساله رژیم صهیونیستی که از زمان اعلام موجودیت دولت عبری در فلسطین آغاز و تاکنون ادامه دارد؛ اما صهیونیستها با پایان سال 2007 دیگر در اکثریت نخواهند بود؛ به نحوی که فلسطینیان از نظر تعداد با یهودیان برابر خواهند شد و این امر بر خرافات و افسانههایی که صهیونیستها در تشکیل «اسرائیل» بدان استناد میورزیدند، خط بطلان میکشد.
از جمله این افسانهها میتوان به داستان ساختگی «فلسطین سرزمینی بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین است» اشاره کرد و پیشبینی میشود که طی چند سال آینده و از آغاز سال 2008 برتری جمعیتی (البته با احتساب فلسطینیان ساکن اراضی اشغالی) به نفع صاحبان اصلی این سرزمین رقم بخورد و مجموع تعداد عربهای ساکن سه منطقه کرانه باختری، نوار غزه و اراضی اشغالی 48 از شمار یهودیان حاضر در این سرزمین بیشتر شود.
جدول زیر گزارشی را در خصوص تراکم جمعیتی در مناطق مختلف، نسبت جمعیتی هر گروه در مقایسه با کل جمعیت، تغییر بافت جمعیتی از سال 2001 تا سال 2007 به دست میدهد. آمار و ارقام موجود در این جدول مستند میباشد و از منابع رسمی فلسطینی و «اسرائیلی» تهیه شده است.
از طریق جدول گذشته و شاخصهای جمعیت تشکیل دهنده آن چنین بر میآید که میزان جمعیت با پایان یافتن سال 2007 به نفع فلسطینیان رقم میخورد. گذشته از آن تعداد فلسطینیان در سرزمین تاریخی فلسطین در سال 2007 به 5461705 نفر میرسد، حال آنکه شمار یهودیان حاضر در سرزمین تاریخی فلسطین به 5466200 نفر میرسد. برتری جمعیتی فلسطینیان به افزایش میانگین زاد و ولد در میان آنها بر میگردد، در حالی که افزایش جمعیت یهودیان مستقیماً تابع شمار یهودیان مهاجری است که از سراسر کشورهای جهان به فلسطین میآیند به ویژه در 10 سال گذشته که صدها هزار یهودی فلاشا (جنوب آفریقا) و آرژانتین و اتحاد جماهیر شوروی به «اسرائیل» انتقال داده شدهاند. ضمناً توجه به این نکته نیز ضروری است که در مورد یهودی بودن شمار زیادی از انتقال داده شدگان شک و ابهاماتی وجود دارد.
ابعاد چالش جمعیتی
هر روز دامنه چالش جمعیتی در اسرائیل گستردهتر میشود و این مسئله یهودی بودن «اسرائیل» را مورد تهدید قرار میدهند، به ویژه آنکه جمعیت یهودیان در مقایسه با جمعیت فلسطینیان ساکن سرزمین قدیم فلسطین رو به کاهش است که این مسئله میتواند انگیزهای برای آغاز یک سری برنامهها و طرح خطرناک از سوی صهیونیستها باشد که در رأس آنها میتوان به گسترش موج کوچ اجباری فلسطینیان به خارج از فلسطین اشاره کرد.
منشا نگرانی اسرائیل دو عامل است: نخست اینکه میزان رشد جمعیت در میان یهودیان در مقایسه با عربها ناچیز است و مسئله بعدی کاهش 80 درصدی مهاجرت یهودیان به مناطق اشغالی است. اما علت سوم مربوط به تمایل یهودیان به ادغام در جوامع یهودی باز میگردد و این در حالی است که فلسطینیان همچنان به بازگشت و اقامت در فلسطین میاندیشند. از جمله ابعاد بحران جمعیتی در اسرائیل میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:
1- دولت اسرائیل از مجموع یهودیان ساکن کره خاکی، تنها موفق به انتقال 38 درصد یهودیان جهان به سرزمینهای اشغالی شده است.
2- کاهش شمار یهودیان در سطح جهان و کاهش نسبت جمعیت آنان به جمعیت کل فلسطین (فلسطین قدیم) موجودیت آنها را به خطر انداخته است و «جرج فریدمان» یهودی فرانسوی نیز از آن به عنوان مرگ ملت یهود یاد کرده است. همچنین «شیمون پرز» یکی از رهبران صهیونیست با اشاره به خطر جمعیتی که یهودیان را تهدید میکند، گفت: «بحران جمعیتی پیش روی ما تنها مربوط به کم بودن تعداد یهودیان نیست. امروزه همان طور که جهانیان نیز شاهدند، رشد جمعیت یهودیان بسیار کم شده است. دیگر ما نه تنها از نظر تعداد و جمعیت کم هستیم، بلکه رشد جمعیتی ما بیش از دیگر ملتها، کاهش پیدا کرده است.»
3- اسرائیل دیگر امکان امنی برای یهودیان نیست و این مسئله باعث شده است تا یهودیان اقدام به مهاجرت معکوس کنند و به مکانی که از آنجا آمدهاند، بازگردند. ضمناً رهبر حزب مفدال و وزیر مسکن دولت شارون نیز در این خصوص گفتند: «اسرائیل» جایی است که یهودیان کمترین امنیت، رفاه و آسایش را در آن دارند.
4- خطر واقعی که یهودیان را نگران کرده است افزایش شمار اقلیت فلسطینی در داخل «اسرائیل» است که در حال حاضر 20 درصد کل جمعیت آن را تشکیل میدهد و این مسئله باعث شده است تا «اسرائیل» به یک دولت دو ملیتی مبدل شود، گذشته از آن بالا بودن میزان جمعیت فلسطینیان در برخی مناطق تاریخی فلسطین همان اتفاقی که در برخی شهرها و روستاهای شمال فلسطین و کرانه باختری و نوار غزه رخ داده است.
رشد جمعیت فلسطینیان
دادههای اداره مرکزی آمار اسرائیل نشان میدهد که در پایان سال 2005 (اوایل دیماه 1384) شمار ساکنان اسرائیل به 6990700 رسید که از این تعداد 5313800 نفر یهودی و 1377100 نفر عرب بودند. ضمن آنکه در این آمار عدد299800 نیز وجود دارد که در ذیل ردیف جمعیتی موسوم به «دیگران» جای گرفتهاند و مربوط به شمار خانوادههایی است که تازه وارد مناطق اشغالی شدهاند و غیر یهودی میباشند. در همین سال میزان رشد جمعیت به 8/1 درصد رسید که 5/86 درصد آن را زاد و ولد تشکیل میداد.
دادهها همچنین حکایت از آن دارد که مهاجرت یهودیان به اسرائیل 5/13 درصد افزایش جمعیت در سال 2005 را شامل میشد؛ حال آنکه این فاکتور تأثیر 56 درصدی در افزایش جمعیت «اسرائیل» در دهه نود داشت.
آمارها همچنین نشان میدهد که میزان رشد جمعیت یهودیان در «اسرائیل» به 5/1 درصد، عربها به 3 درصد، دروزیها به 9/1 درصد و عربهای مسیحی به 4/1 درصد رسیده است.
روزنامه صهیونیستی هاآرتص در ارتباط با مهاجرت یهودیها پرده از آمار و ارقام عجیب و غریب برداشت که مربوط به مهاجرت غیر یهودیان به اسرائیل طی 3 سال گذشته بود. این روزنامه مینویسد که 55 درصد از جمله 31 هزار نفری که از سال 2003 (1382) از کشورهای تازه استقلال یافته اتحاد جماهیر شوروی به «اسرائیل» آورده شدهاند، هنگام ثبت مشخصات خود در دایره اسکان و اقامت مهاجران، خود را بیدین معرفی میکردند.
در یک نگاه به روند مهاجرت در بین سالهای 2000 – 2002 (1379 – 1381) به این نتیجه میرسیم که شمار زیادی غیر یهودی وارد فلسطین اشغالی شدهاند. به عنوان نمونه از بین 124 هزار مهاجری که از کشورهای تازه استقلال یافته شوروی سابق وارد «اسرائیل» شدهاند 68 هزار تن آنان غیر یهودی یعنی مسیحی هستند که نام آنها در وزارت کشور رژیم صهیونیستی با نام بیدین آمده است. ضمناً هراس افراد متدین یهودی آن است که آنها مسیحی نیز نباشند و حتی خدا را نیز نپرستند و به هیچ دین و آیینی اعتقاد نداشته باشند.
جامعه جوان در مقابل جامعه پیر
آمارهای رسمی حکایت از آن دارد که جامعه فلسطینی (از نظر جمعیتی) جامعهای جوان به شمار میرود و میانگین میزان بارداری برای هر زن فلسطینی هفت فرزند و برای هر زن «اسرائیلی» دو فرزند است و این مسئلهای است که صهیونیستها آن را یک مشکل جدی میدانند، به ویژه آنکه جامعهشان به سرعت به سمت پیری میرود. بر اساس دادههای سازمان مرکزی آمار فلسطین و همچنین اطلاعات ارائه شده از سوی مرکز پژوهش سیاسی و اقتصادی این کشور، جامعه فلسطین (از نظر جمعیتی) جامعه جوان به شمار میرود و شمار ساکنان کرانه باختری و نوار غزه در سال 2006 تا میزان 3/3 درصد رشد داشته و جمعیت آنها به 8/3 میلیون نفر رسیده است و میزان زاد و ولد نیز رشد بالایی دارد.
اگر بخواهیم مقایسهای میان جامعه فلسطین و جامعه صهیونیستی داشته باشیم، میبینیم که بر اساس آمار سالیانه مرکز مطالعاتی «بوگدیل» که به مسائل سالمندان صهیونیست میپردازد، شمار سالمندان صهیونیست به 670 هزار نفر یعنی معادل یک دهم جمعیت کل «اسرائیل» میرسد؛ ولی رشد تعداد آنها زیاد است چرا که متوسط عمر در مناطق اشغالی بالا رفته است. ضمناً آمارها نشان میدهد متوسط عمر در میان صهیونیستها در دهههای اخیر به شکل ملموسی افزایش یافته است تا جایی که رشد جمعیت سالمندان 56 ساله به بالا دو برابر رشد کلی جمعیت بوده است یعنی اینکه میزان رشد جمعیت سالمندان صهیونیست در پنجاه سال اخیر 9/7 درصد بوده؛ حال آنکه میزان رشد کلی جمعیت در «اسرائیل» در این مدت 8/3 درصد بوده است.
به گواهی آمارهای ارائه شده از سوی مراکز رسمی رژیم اشغالگر قدس، رشد جمعیت در ردههای سنی مختلف جامعه صهیونیستی طی چند سال اخیر ثابت بوده است؛ ولی رشد آرامی را در میان نسبت سالمندان بالای 75 به کل ساکنان اراضی اشغالی داشتهایم که از 4/4 درصد در سال 1990 به 6/5 درصد در سال 2005 رسیده است.
بر اساس اطلاعات موجود 8/11درصد از یهودیان بالای 65 سال عمر دارند؛ حال آنکه این رقم در میان عربهای مسلمان 8/2 درصد است. ضمناً در میان عربهای مسلمانان نسبت افراد زیر 14 سال به کل جمعیت ساکن اراضی اشغالی 6/42 درصد است و حال آنکه این رقم در میان یهودیان 6/25 درصد است. گفتنی است که در سال 2005 در «اسرائیل» 143913 کودک به دنیا آمدند که 70 درصد آنها از مادرانی یهودی و 24 درصد از مادران مسلمان بودند.
از آغاز دهه نود، میزان باروری در میان مادران عرب دروزی از 1/4 فرزند در سال 1990 (1369) به 6/2 فرزند در سال 2005 (1385) رسید. میزان باروری مادران عرب مسلمان از 7/4 درصد به 4 درصد کاهش یافت و این میزان در میان مادران عرب مسیحی از 7/2 درصد به 2/2 رسید. ضمناً مادران یهودی نیز میزان باروریشان به مرز 7/2 رسید. در پایان باید گفت با وجود کشتارها، ویرانگریها، آواره ساختنها و جنایتهایی که اشغالگران صهیونیست در حق ملت فلسطین مرتکب شدهاند و نتیجه آن نیز قربانی و آواره شدن صدها هزار فلسطینی در کشورهای همجوار بود؛ ولی فلسطینیها با پایان سال 2007 میتوانند در فلسطین تاریخی اکثریت را به خود اختصاص دهند.