تصمیم مهم سیاست خارجی

سروش ارشاد

احمدی‌نژاد رئیس جمهوری است که برخی اقدامات غیرمترقبه و آنی از ویژگی‌های اوست. او با شجاعت دست به اقداماتی می‌زند که حداقل اگر رئیس جمهوری اصلاح‌طلب آن‌ها را انجام می‌داد، بدون تردید با واکنش‌های متعددی روبرو می شد.

اما یکدستی حاکمیت سبب شده تا ظاهرا اقدامی برای احمدی‌نژاد امکان‌پذیر باشد و موانعی جلوی راهش نباشد.

رئیس جمهور کشورمان که بخش عمده‌ای از وقتش به سفر به استان‌ها و کشورهای مختلف برای پیش‌برد کارها صرف می‌شود، در سفری 3 روزه به امارات و عمان، اظهارنظر جدیدی در عرصه سیاست بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده است. در حالی که سالهاست روابط بین ایران و مصر شکرآب است و برخی از روزنامه‌های اصولگرا در گذشته با طرح موضوع کمپ دیوید هرگونه برقراری رابطه با مصر را ممنوع می‌دانستند به یک باره احمدی‌نژاد در یک کنفرانس خبری در پاسخ به سوال خبرنگاری بدون آن که تا به حال حتی از زبان دولتمردان و دیپلمات‌های ایرانی حرف جدیدی درباره موضوع ایران و مصر مطرح شده باشد از تمایل ایران برای افتتاح سفارت ایران در مصر تا پایان وقت اداری آن روز خبر داد.

بر این اساس بیان چند نکته لازم است:

اول این که، گسترش روابط با همه کشورها و مذاکره بهترین و کم هزینه‌ترین راه برای حفظ منافع ملی در عرصه بین‌الملل است. چرا که برقراری روابط موجود و یک تیم مذاکره‌کننده قوی می‌تواند بهترین و مطلوب‌‌ترین وضعیت را ایجاد کند. لذا اعلام آمادگی برای مذاکره با کشوری چون مصر و افتتاح سفارت در آن کشور می‌تواند نقطه مثبتی در کارنامه دیپلماسی دولت نهم باشد. اما نکته مهم آن است که این اعلام تمایل به صورتی مطرح شود که طرف مقابل احساس نیاز و بزرگی بیش از حد نکند و برای نشستن پای میز گفت‌و‌گو رغبت کند و از سوی دیگر موضوع در زمان و موقعیتی مطرح شود که قطعا به نتیجه مطلوب بینجامد و در افکار عمومی دنیا وضعیت مطلوبی برای ما مهیا شود.

دوم این که، اعلام موضوع نسبتا مهمی همچون تمایل ایران برای افتتاح سفارت در مصر، تصور می‌شود نیازمند مقدمات قبلی و بررسی‌های کارشناسانه است تا طوری مطرح شود که واکنش مثبت در پی داشته باشد. اما، بدون آن که افکار عمومی ایران کوچک‌ترین اطلاعی از این موضوع مهم داشته باشد، نوعی اعلام تصمیم شخصی جلوه‌گر می‌شود. لذا، وقتی قرار است تصمیم مهم و مطلوبی چون افتتاح سفارت در مصر مطرح شود بهتر است به گونه‌ای این امر اتفاق بیفتد که به نتایج قابل قبول در راستای منافع ملی بینجامد.