آمریکا به دنبال کسب امتیاز در کشمیر

«انستیتوی صلح آمریکا» سازمانی که منابع مالی آن توسط دولت تهیه می‌شود و مقر آن در واشنگتن است. در نظر دارد کنفرانسی در مورد کشمیر در فروردین سال آینده 1375 برگزار کند.
این کنفرانس در آستانه تحولات سیاسی در کشمیر و برگزاری انتخابات عمومی در هند و آمریکا و اجرای اصلاحیه «براون» مبنی بر از سرگیری فروش سلاح به اسلام‌آباد برگزار خواهد شد.
با توجه به گسترش روابط بین دیپلماتهای آمریکایی و رهبران کشمیری از جمله «فاروق عبدالله» رئیس حزب کنفرانس ملی کشمیر این کنفرانس با اهمیت تلقی می‌شود.
«فاروق‌ عبدالله» با اعلام شعار اعطای خود‌مختاری بیشتر به کشمیر با طرحهای آمریکا در آن ایالت موافقت کرده است.
دولت هند که آمریکا را متهم به دخالت در کشمیر و تلاش برای پیدا کردن جایی در آن ایالت می‌کند، به این فعالیتها با دیده شک می‌نگرد.
رویدادهای اخیر، سوءظن دولت هند مبنی بر اینکه دیپلماتهای آمریکایی برای جلب رهبران کشمیری تلاش می‌کنند را به یقین تبدیل کرد.
«عبدالغنی لون» یکی از رهبران کنفرانس حریت کشمیر دو سال قبل از آمریکا دیدار و در جریان اقامت دو ماهه خود در آن کشور، با تعداد زیادی از اعضای پارلمان و مقام‌های بلندپایه آمریکا ملاقات کرد.
«لون» ابراز داشت که آمریکا قول داده است از آرمان کشمیریها و موضع کنفرانس حریت مبنی بر حل مسئله کشمیر از طریق مذاکرات سه جانبه بین هند، پاکستان نمایندگان مردم کشمیر حمایت کند.
در پی دیدار «لون» از آمریکا، واشنگتن «غلام نبی فای» را به عنوان رهبر کشمیریها در آمریکا به رسمیت شناخت و «بیل کلینتون» رئیس‌جمهور آمریکا شخصاً به وی قول داد که نقطه نظرات «فای» در مورد کشمیر حمایت کند.
رفتار آمریکا به ویژه اظهارات «رابین رافل» معاون وزیر امور خارجه آن کشور در امور جنوب آسیا در مورد کشمیر، تماس دیپلماتهای آمریکایی با رهبران کشمیری را افزایش داد، به طوری که دیپلماتهای آمریکایی در دهلی نو از «عبدالغنی لون» که در جریان تظاهرات بحران زیارتگاه حضرت بال زخمی شد و برای درمان به دهلی نو آمده بود، پذیرایی کردند.
«مولوی عمر فاروق» اخیراً مذاکراتی را با مقام‌های آمریکایی انجام داد و مهمتر اینکه در جریان این مذاکرات «سردار عبدالقیوم خان» نخست‌وزیر کشمیر پاکستان نیز در آمریکا اقامت داشت. مقام‌های آمریکایی وی را تشویق کردند تا با هر دو کشمیر تماس برقرار کند.
به همین ترتیب آمریکا تلاش کرده است «یاسین مالک» رهبر جبهه آزادیبخش جامو و کشمیر و «شبیر احمدشاه» رئیس لیگ مردم را نیز به خود جلب کند.
«فران ویسنر» سفیر آمریکا در دهلی‌نو در جریان دیدار از کشمیر با رفتن به خانه «یاسین مالک» وی را خشنود کرد و «شبیر احمدشاه» با «جورج بوش» رئیس‌جمهور سابق آمریکا در جریان دیدار اخیر وی از هند در رابطه با موضوع کشمیر در دهلی نو مذاکره کرد.
«رابین رافل» اندک زمانی پس از اینکه «فاروق عبدالله» رئیس حزب کنفرانس ملی کشمیر امتیازات پیشنهادی «ناراسیمها رائو» نخست‌وزیر هند را به کشمیر رد کرده و انتخابات را تا زمان برآورده شدن خواست کنفرانس ملی مبنی بر اعطای خودمختاری کامل به کشمیر تحریم کرد، با او ملاقات کرد.
با وجودی که تماسهای آمریکا با کشمیر آشکار است، ولی طرحهای آن کشور هنوز مبهم است و اظهارات نمایندگان مختلف آمریکا در مورد کشمیر شاهد این مدعاست. با این وجود از این اظهارات می‌توان درک کرد که مواضع آمریکا در قبال کشمیر علیه هند و به طرفداری از پاکستان است.
اهمیت این اظهارات زمانی آشکار شد که «رابین رافل» برگزاری همه‌پرسی در کشمیر را غیر مناسب خواند. بیشتر مردم این بیانیه را به طرفداری از هند تلقی کردند، ولی واقعیت غیر از آن بود.
قطعنامه سال 1948 سازمان ملل که به برگزاری همه‌پرسی در کشمیر رأی داده است. با طرحهای آمریکا سازگار نیست. زیرا مسئله آزاد کشمیر در هم‌پرسی مطرح نیست. در حالیکه آمریکا به این دلیل از برگزاری مذاکرات سه‌جانبه حمایت می‌کند که امکان آزادی کشمیر وجود دارد. بنابراین واشنگتن حل سه جانبه مسئله کشمیر را به حل دو جانبه آن ترجیح می‌دهد.
به این ترتیب آمریکا با پیشنهاد میانجیگری در مسئله کشمیر در واقع تلاش می‌کند. نفوذ خود در منطقه برای حل منازعات و ایجاد ارتباط با رهبران کشمیری را به ورطه آزمایش بگذارد.