آمریکا باید برای خروج از عراق چاره‌اندیشی کند

هفته‌نامه آمریکایی نیوزویک روز چهارشنبه در گزارشی با اشاره به مباحث جاری در محافل سیاسی آمریکا درباره ضرورت تعیین جدول زمانی برای خروج نظامیان این کشور از عراق نوشته است که واشتنگتن باید برای خروج از عراق چاره‌اندیشی کند.

به گزارش ایرنا، نیوزویک در گزارش مفصل خود نوشته است: همه از خروج نظامیان سخن می‌رانند اما آیا واقعا کسی هست که طرحی عملی برای آن داشته باشد؟

به گزارش ایرنا؛ این هفته‌نامه افزوده است: خط مقدم مناقشات درباره خروج از عراق در واشنگتن روشن‌تر از عراق است کنگره تحت حاکمیت دموکرات‌ها خواستار این است که جدول زمانی برای خروج نیروهای رزمی تدوین شود جنگی که از حمایت افکار عمومی آمریکا برخوردار نیست.

جرج بوش نیز در نظر دارد در دیدار این هفته خود با سران کنگره تصریح کند هر گونه لایحه‌ای در این باره را وتو خواهد کرد.

سناتور جمهوری‌خواه "جان مک کین" که از کهنه سربازان جنگی است و امید زیادی به پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 دارد مانند رئیس جمهور و دیگر هواداران طرح امنیتی جدید ارتش آمریکا در بغداد؛ نسبت به پیامدهای خروج نظامیان از عراق هشدار داده است.

مک کین که در جمع دانشجویان موسسه نظامی ویرجینیا سخن می‌گفت؛ اشاره کرد: این یک انتخاب تاریخی است و پیامدهای آن برای آمریکایی‌هایی خواهد بود که اکنون حتی به دنیا نیامده‌اند.

به عقیده وی؛ خروج زودهنگام نظامیان آمریکا فضایی مانند دوران غرب وحشی برای تروریست‌ها ایجاد خواهد کرد؛ تروریست‌هایی که اعتقاد دارند آمریکا هدف نهایی آنها است خروج آمریکا برای خود عراقی‌های منجر به نسل‌کشی خواهد شد.

حق با مک کین است امدادگران؛ سران منطقه‌ای؛ مقامات عراقی و غیرنظامیان عادی در خاورمیانه اعتقاد دارند که اگر آمریکا به سرعت عراق را ترک کند شرایط فاجعه‌بار عراق می‌تواند شدیدتر باشد.

آنها هشدار داده‌اند سیل آوارگان به سوی مرزها جاری خواهد شد و نسل‌کشی در میان شیعیان و سنی‌های عراق شدت خواهد گرفت.

یکی از امدادگران سازمان ملل در عراق می‌گوید پیامدهای اینگونه دست روی دست گذاشتن‌ها فاجعه‌بار خواهد بود.

این هفته‌نامه از موارد مذکور به عنوان دلایلی یاد کرد که کاخ سفید را وادار می‌کند تا خواستار زمان بیشتر و افزودن 20 تا 30 هزار نیروی جدید به 134 هزار نیروهای کنونی در عراق شود.

نیوزویک در ادامه به نقل از رابرت گیتس وزیر دفاع جدید آمریکا گزارش داد که وی هفته گذشته از تمدید دوره سربازان حاضر در عراق خبر داد و گفت هدف این نیست که نیروها به شورش‌ها هرچه سریعتر خاتمه دهند اما کاهش خشونت‌ها به اندازه‌ای است که بازسازی و آشتی سیاسی در این کشور ریشه دواند.

"دیوید کیلکولن" یکی از کارشناسان در امور مبارزه با شورش‌ها و یکی از اعضای تیم ژنرال "دیوید پترائوس" فرمانده نیروهای آمریکا در عراق گفته است: این کار مانند یک مارتن است نه دوی سرعت.

بنا بر این گزارش؛ هنوز این حس در میان هم‌پیمانان آمریکا و دشمنان آن وجود دارد که نیروهای رزمی آمریکایی دست کم تا پایان سال آینده میلادی از این کشور خواهند رفت حال آن که در لایحه مجلس نمایندگان خواسته شده تا خروج نیروها از اوت 2008 آغاز شود اما سنا 31 ماه مارس آینده را برای این کار تعیین کرده است اما یک نکته مشخص است و آن این است که حرف همه این تاریخ‌ها یکی و ترک بغداد است.

"استیون ان سیمون" Simon Steven از شورای روابط خارجی آمریکا در این باره به نیوزویک گفته است: از بین رفتن حمایت‌های داخلی خروج نیروها را ضروری می‌کند و تنها بحث زمان در بین است.

ژنرال "بری مک کارفی" پس از یک هفته مباحثه در عراق هشدار داد که ارتش آمریکا نمی‌تواند برای بیش از یک سال دیگر بار تعهدات نظامی را تحمل کند و ارتش آمریکا ممکن است از هم گسسته شود.

از سوی دیگر برخی از منتقدان اینگونه مطرح می‌کنند که برای حصول نتیجه مناسب باید برای بدترین وضعیت برنامه‌ریزی کرد واقعیت‌های سیاسی در واشنگتن امکان این امر را بسیار دشوار ساخته است.

سیمون که سابقه خدمت در کاخ سفید تحت حاکمیت کلینتون را دارد در این باره به نیوزویک گفت: سخن گفتن درباره این که بعد از خروج نیروهای آمریکایی چه خواهد شد؛ یک مسئله جدی است.

"کنث پولاک" Pollack M Kenneth یکی از تحلیلگران موسسه بروکینز نیز در مقاله‌ای 130 صفحه‌ای درباره پیامدهای خروج ارتش آمریکا از عراق نوشت:

لحظه‌ای که این کار صورت گیرد آنگاه دولت به عنوان دولتی شناخته خواهد شد که وا داده است.

وی در این مقاله 130 صفحه‌ای با عنوان "از هم پاشیدن" آورده است: قبل از تهاجم به عراق من سراغ همه رفتم تا بر اهمیت بازسازی بعد از جنگ تاکید کنم و به من اطمینان داده شد که درباره این مرحله اندیشیده شده و همه برنامه‌ریزی‌ها صورت گرفته است اما بعدا متوجه شدم که این برنامه‌ها چقدر نامناسب تدوین شده است اکنون نیز حرف‌های مشابهی به گوش می‌رسد.

رابرت گیتس نیز در اظهاراتی که در فوریه مقابل کنگره داشته؛ اذعان کرد برنامه‌های لازم برای زمانی که طرح امنیت افزایش سریع نیروها شکست بخورد در دست اجرا است.

وی افزود: اگر اندیشه لازم درباره پیامدهای جانبی صورت نگرفته باشد.

نهایت بی‌مسئولیتی خواهد بود گیتس بدون اشاره به جزئیات کار اعلام کرد که با این حال ارتش آمریکا تلاش می‌کند نیروهایش را از معرض خطر دور نگهدارد.

نیوزویک به نقل از یکی از افسران ارشد ارتش آمریکا اعلام کرد که از بخش تحقیقات ارتش آمریکا خواسته شد تا درباره گزینه خروج بررسی‌های لازم را انجام دهد.

به گفته یکی از مشاورین ارشد نیروهای ائتلاف در بغداد که خواست نامش فاش نشود؛ مقامات عراقی مانند "موفق الربیعی" مشاور امنیت ملی از آن زمان به بعد طرح‌ریزی برای خروج نظامیان آمریکا را آغاز کرده‌اند.

"فرانک اسنپ" Snepp Frank یکی از افسران پیشین سازمان سیا که کتابی با نام "Interval Decent" درباره سقوط سایگون در سال 1975 به رشته تحریر در آورده؛ حوادث کنونی در عراق را با آن مشابه دانسته و می‌افزاید: ما در جنگ ویتنام به خود جرات ندادیم به نکاتی فکر کنیم که فکر کردن به آنها غیر ممکن بود و ما را به سمت پایان هرج و مرج سوق می‌داد زمانی که ارتش آموزش دیده آمریکا شروع به فروپاشی کرد؛ هیچ راهبردی برای شکست در کار نبود طرح کارآمدی برای تخلیه هزاران ویتنامی که با آمریکا همکاری می‌کردند در دست نبود در نتیجه صحنه پرواز بالگردهایی که از سفارت آمریکا بر می‌خاستند به عنوان تصویری از شکست واشنگتن برای همیشه در اذهان ماندگار است.

نیوزویک نوشته است: در حالی که نمی‌توان به طور حتم پیش‌بینی کرد مناقشه در عراق به کجا می‌انجامد اما ویتنام یکی از مثال‌های متعددی است که می‌توان برای خروج ناگهانی از جنگ در یک کشور دیگر متصور بود.

در ادامه این گزارش با اشاره به روند استقلال هند در سال 1947 آمده است: زمانی که انگلیس از حاکمیت دراز مدت خود در هند دست برداشت؛ کشور میان مسلمانان و هندوها تقسیم شد طی هفت هفته همه چیز اتفاق افتاد و این شبه قاره دچار تفرقه شد نیم میلیون نفر کشته و 12 میلیون نفر آواره شدند.

نیوزویک افزوده است: آمریکایی‌ها در دهه 1970 در ویتنام؛ در دهه 1980 در لبنان و در دهه 1990 در سومالی نیروهایشان را به مناطق دور افتاده فرستاده و ماهیت و دامنه مقاومت‌های محلی را دست کم گرفتند.

آنها در همه این پرونده‌ها پس از عقب‌نشینی فاجعه‌بار خود قول دادند که وظایف رزمی در جبهه‌ها را به نیروهای محلی بسپارند اما نیروهای محلی از انجام این امور عاجز بوده و یا تمایلی به انجام آن از خود نشان نمی‌دادند و آمریکایی‌ها خود را در نهایت تنها دیده و مجبور به خروج شدند .

بنابر ارزیابی نیوزویک؛ درس اصلی در همه این موارد این بوده است که مسئله خروج همواره یک نکته منفی نبوده است اما خواسته یا ناخواسته امری اجتناب‌ناپذیر به شمار می‌رود.