موسوی چه می‌گوید؟! (بخش سوم)

گردآوری: محمدعلی همدانی
پس از اتهام به دولت نهم و شورای نگهبان و مجریان انتخابات و... اکنون نوبت به قوه قضائیه و دولت دهم است که در آماج حملات و اتهامات آقای میرحسین موسوی قرار ‌گیرد:
«از این پس ما دولتی خواهیم داشت که از نظر ارتباط با ملت در ناگوارترین شرایط به سر می‌برد و اکثریتی از جامعه، که این‌جانب نیز یکی از آنان هستم(1)، مشروعیت سیاسی آن را نمی‌پذیرد. دولتی با پشتوانه‌های ضعیف مردمی و اخلاقی که از او انتظاری جز بی‌تدبیری، قانون‌گریزی، عدم شفافیت، تخریب ساختارهای تصمیم‌گیری و تدوام سیاست‌های ویرانگر اقتصادی نداریم.»(2)
او دادگاه را هم به ظلم، تقلب و شکنجه بازداشت شدگان ومعترفین به شورش متهم می‌کند‌ و راهی را در پیش می‌گیرد که گویی در ایران، غیر از خودشان کسی حق هیچ کار (چه برگزاری انتخابات و چه رسیدگی به آشوب‌ها و اعمال خرابکاران و چه اداره دولت) را ندارد:
«می‌گویند فرزندان انقلاب در دادگاهی که دیروز تشکیل شده بود به ارتباط با بیگانه و برنامه‌ریزی برای ساقط کردن نظام جمهوری اسلامی اعتراف کرده‌اند.....تنها داوری قطعی وجدان بشری از مشاهدة دادگاه‌هایی این‌چنین فرمایشی، سقوط اخلاقی و بی‌اعتباری صحنه‌گردانان آن است..... از دادگاهی که همه چیزش تقلبی است انتظار دارند عدم وقوع تقلب در انتخابات را اثبات کند. اگر شما اهل تقلب نیستید آن را در رعایت ظواهر اولیه یک دادرسی قضایی به نمایش بگذارید‌. با طرح مطالبی بی‌ربط، با استناد به کتاب‌هایی که به خروار خمیر می‌شوند، با تکیه بر گزارش خبرنگارانی که نامشان را هم کسی نشنیده است و با استناد به اعتراف‌هایی که رنگ شکنجه‌های قرون وسطایی از آن هویداست، انتظار دارند ملت را به چه چیز قانع کنند؟...(3)
«دستگاه ظاهری می‌تواند آنان را در دادگاه‌های نمایشی محکوم کند.»(4)
«وقتی قوه قضائیه از طرفداری مظلومان به سمت طرفداری از صاحبان قدرت و مکنت بلغزد مشکل است که بتوان جلوی داوری مردم را در مورد ظالمانه بودن احکام قضایی گرفت.»(5)
اما ولی فقیه و امام امت تأکید فراوانی در اجرای قانون و پیروی از قوه قضائیه داشتند و تمام افراد را از خود محوری نهی می‌فرمودند:
«شوراى قضا اگر یک چیزى را گفت، شما نگویید که من خودم مستقلّم و مى‏خواهم چه بکنم. این غیر نظم است، این نظم نیست.»(6)
حضرت امام خمینی(ره) هرگونه سخنرانی و جوسازی علیه قوه قضائیه را خلاف اخلاق و موازین اسلام می‌دانستند:
«مجلات و روزنامه‏ها و رسانه‏هاى گروهى توجه داشته باشند که تضعیف قوه قضائیه برخلاف موازین اسلامى است؛ و از پخش چیزهایى که موجب تضعیف یا توهین مقام قضاست احتراز کنند. این کشور اسلامى است، و باید هر امرى موافق با موازین اسلامى باشد. شکایت از قاضى یا دادگاه باید به حسب مقررات شرعى باشد. و شاکى هرکس هست حق ندارد در مطبوعات یا رسانه‏هاى گروهى یا در مجامع عمومى طرح دعوا کند، و علیه قوه قضائیه جوّسازى نماید. و روزنامه‏ها و مجلات و رادیو تلویزیون توجه به این مسائل و اشباه آن را داشته باشند. و بالجمله، مسأله قضا و احترام از قضاتِ محترم و اطاعت از احکام صادره آن‌ها امرى است که مورد اهتمام اسلام است. خداوند همه را موفق فرماید.»‌(7)
امام خمینی(ره) هر کسی را که به منتخبان ملت توهین می‌کرد‌، مورد مؤاخذه قرار می‌دادند و می‌فرمودند:
«مقامات فعلى، ریاست جمهورى، دولت، ریاست دیوانعالى، دادستانى کل کشور، مجلس شوراى اسلامى، شوراى نگهبان، قانونى مى‏باشند و کسى حق ندارد در مصاحبه‏ها و نطق‌ها و رسانه‏ها به یکى از این مقامات توهین و یا آنان را تضعیف نماید؛ و متخلف به ملت معرفى و مورد مؤاخذه قرار مى‏گیرد.»(8)