ساختار سیاسی بحرین

ساختار نظام سیاسی بحرین پادشاهی مشروطه است و مطابق قانون اساسی این کشور ظاهرا قوای سه گانه مستقل بوده، مجاز به اعمال نفوذ در وظایف و اختیارات یکدیگر نیستند، اما درعمل تمامی سه قوه زیرنظر مستقیم امیر بحرین اداره می شوند. وی همراه با ولیعهد و نخست وزیر برکشور حکومت می کند.
به گزارش خبرگزاری فارس: کشور کوچک بحرین که تنها 700 هزار نفر جمعیت دارد، از هنگام استقلال درسال 1971 تحت حاکمیت اقلیت سنی آل خلیفه قرار داشته است. اکثریت جمعیت بحرین را شیعیان تشکیل می دهند و حکومت بحرین طی سه دهه اخیر همواره درپی ایجاد محدودیت های مدنی، سیاسی و اجتماعی برای شیعیان بوده است.
وظایف پارلمان: پارلمان بحرین شامل دو مجلس است: «مجلس نمایندگان» (یا مجلس النواب) و «مجلس مشورتی» (یا مجلس الشوری). هر دو مجلس 40 عضو دارند. اعضای مجلس نمایندگان به وسیله مردم انتخاب و اعضای مجلس مشورتی به انتخاب پادشاه تعیین می شوند.
براساس قانون اساسی، نمایندگان مجلس را مردم برای یک دوره چهارساله انتخاب می کنند. قوانین مصوب این پارلمان باید به امضای شاه بحرین برسد، درغیر این صورت اجرا نخواهد شد.
 پیشینه انتخابات در بحرین: سابقه پارلمان در بحرین به دهه 70 قرن گذشته میلادی بازمی گردد، اما این پارلمان را پادشاه وقت درسال 1975 منحل کرد و مسئولیت قوه مقننه به عهده شورای وزیران گذاشته شد. در 16دسامبر 1992 مجلس مشورتی تشکیل شد که اعضای آن را شاه منصوب می کند. این شورا را می توان کمیته کارشناسی دولت دانست که طرح ها و لوایح را در جلسات خود به بحث گذاشته و تحویل دولت می دهد.
 پارلمان جدید بحرین: درسال 2002 مقرر شد که پارلمانی مرکب از دو مجلس نمایندگان و مجلس مشورتی تشکیل شود. طبق قانون اساسی بحرین دومجلس نمایندگان و مشورتی در صورت اختلاف در تصمیم گیری درباره قانون گذاری تشکیل نشست خواهند داد. مجلس مشورتی اختیار دارد همه مصوبات پارلمان را رد یا تایید کند.به دستور «شیخ حمدبن عیسی» مجلس دوگانه ای تشکیل شد که 40 عضو آن انتخابی و 40 عضو دیگر انتصابی هستند. حق اصلاح قانون اساسی نیز به شخص امیر بحرین اختصاص داده شد.
درسال 2006 انتخابات مجلس نمایندگان برگزار شد. دراین رای گیری حدود 295 هزار واجد شرایط رای دادن می توانستند، برای انتخاب 40 نماینده شرکت کنند. 207 نفر از جمله 17 زن نامزد این انتخابات بودند، 69 درصد از واجدین شرایط رای دادن دراین انتخابات شرکت کردند. همچنین در انتخابات پارلمانی سال 2002 میزان مشارکت مردم پنجاه و سه درصد اعلام شد.
 فعالیت جریان‌های سیاسی: درمقایسه با کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس جریان های سیاسی در بحرین از آزادی عمل نسبتا بیشتری برخوردارند. در بحرین طیفی از نیروهای بنیادگرا و سلفی مرتبط با القاعده تا نیروهای لیبرال طرفدار غرب وجود دارد و از این حیث در قیاس با کشورهای همجوار وضعیتی منحصر به فرد دارد.
 جمعیت وفاق بزرگترین فراکسیون شیعه: دربحرین حدود 15 حزب سیاسی شامل احزاب مذهبی، لیبرال، چپ و بعثی وجود دارد. برجسته ترین حزب سیاسی شیعه جمعیت وفاق ملی اسلامی است که «سعید شهابی» از بنیانگذاران آن است. احزاب دیگر شیعه شامل حزب عمل اسلامی و حزب الرساله هستند.
جمعیت وفاق بزرگترین فراکسیون اقلیت در پارلمان بحرین است که درسال 2001 تشکیل شد و هم اکنون 18 کرسی از مجموع 40 کرسی پارلمان را در اختیار دارد.
در انتخابات اخیر (2010) نیروهای اسلام گرا موفق به کسب اکثریت پارلمان شدند و نامزدهای لیبرال و طرفدار غرب موفقیتی حاصل نکردند و تنها یک زن (از بین 18 زن کاندیدا) به مجلس راه یافت.