حشمتالله فلاحتپیشه
پنجشنبه آینده واشنگتن محل تجمع چهرههای سیاسی است که روزبروز بیشتر جلوه میکنند و در سایه ارتجاع و پذیرش ننگ سازش، حقوق اولیه فلسطینیان مظلوم را پایمال مینمایند. موافقتنامه «طابا» زمینهساز قرارداد «اسلو 2» است. اما در حالیکه بعقیده عرفات با امضای این موافقتنامه، سپیده سحر برای همه فلسطینیان طلوع کرده، فلسطین سومین شهید خود را در اعتراض به روی جدید سکه سازش تقدیم کرد.
تنظیم متن 460 صفحهای سازش مبین این نکته است که در نگرش طرفین مذاکره، دیپلماسی بایستی همه چیز را تحتالشعاع خود قرار دهد، حتی هرگونه صدای آزادی و عدالتخواهی را. آیا سرنوشت فلسطین به همین جا ختم میشود؟ «اسلو 2» چه اهدافی را ترغیب میکند؟
1- طبق موافقتنامه طابا بیش از یک میلیون مسلمان فلسطینی کرانه باختری همچنان تحت نظر نیروهای امنیتی صهیونیستی هستند که به بهانه وجود 140 هزار اشغالگر یهودی در کرانه باختری ابقاء میشوند. بعقیده ابوموسی - دبیرکل فتحی انتفاضه -، طابا تنها، مشروعیتدهنده به رژیم صهیونیستی برای ادامه اشغال فلسطین است. سایر گروههای اسلامی و فلسطین خواهان سراسر جهان نیز با چنین عقیدهای موافقند.
حفظ کانون نظامی اسرائیل در 15 درصد از سرزمینهای کرانه باختری و نقش پنهان رهبری در این منطقه هر چه بیشتر ماهیت اختیارات سیاسی و امنیتی ساف را در این منطقه زیر سئوال میبرد. برخی از تحلیلگران سیاسی معتقدند آنچه در طابا گذشت، مبین حاکمیت آشکارا و پنهان تلآویو در حدود 70 درصد از اراضی کرانه باختری رود اردن است.
2- هدف دوم نتیجه طبیعی مورد اول است: هماهنگی ساف و رژیم صهیونیستی در سرکوب فلسطینیان مخالف روند فعلی سازش. بنظر میرسد که حتی عرفات نیز خود را نیازمند حضور نیروهای امنیتی در منطقه خودگردان میبیند. چرا که اکنون پیکان مخالفت با خط سازش علاوه بر اسرائیل بسوی ساف و عرفات نیز نشانهگیری شده و این روند نیازمندی استراتژی و اقدام سرکوبگرانه مشترک است.
3- اگر در قالب طرح خودگردانی غزه- اریحا، به موضوع بنگریم، هنوز شهر الخیل وضعیتی نامشخص دارد. تلاش تلآویو برای ادامه حضور در این شهر هدف بالاتری دارد. آنها میخواهند با ایجاد نگرانی در مورد الخیل، مطرح شدن شهر بیتالمقدس در محافل عرب و ساف را- بعنوان پایتخت حکومت خودگردان - مانع شوند. اکنون دو طرف، بیتالمقدس را متعلق بخود میدانند. اما اگر روند کنونی سازش ادامه یابد، باز هم در موارد مورد اختلاف پیروزی با اسرائیل خواهد بود. لذا بیدلیل نیست که مخالفین خط سازش الخیل را برگ برندهای در دست صهیونیستها میدانند که میخواهند آنرا بعنوان رشوه در قبال بیتالمقدس بپردازند. شاید در آینده «اسلوی» دیگری برای پایمال نمودن این حق نیز بوجود آید.
امروزه اسرائیل حق اعراب را با حق آنها عوض میکند. لذا بدون سرمایهگذاری در منافع شریک است. سادات، مبارک، شاه حسین و عرفات بازندگان اولیه این مبادلهاند. و دعوت از سران دولتهای مرتجع و یا ضدسازش همچون سوریه برای جشن (اسلو 2) در واشنگتن نیز مجسمکننده چاهی است که چهرههای سیاسی مزبور در قعر آن جا خوش کردهاند.