به قلم: هنری جی بارکی
یک چنین امکانی برای ترکیه خواهد بود که از تشکیل یک حکومت مستقل یا فدرال کردی در شمال عراق حمایت کرده و ضامن بقای آن باشد. در این صورت چنین حکومتی با تکیه بر ترکیه بر حفظ امنیت خود ملزم خواهد شد که هرگونه ادعایی مبنی بر الحاق همسایه شمالیاش به خود را کنار گذارد. در مقابل غرب نیز میتواند با دادن تضمینهای امنیتی به ترکیه و مهمتر از آن با استفاده از نفوذ خویش بر سوریه و دیگران بر قطع حمایت آنان از گروههای جداییطلب در ترکیه و تقویت این کشور پردازد. در عمل ترکیه ضامن موقت حکومت کردستان در شمال عراق شده است و یک تاریخ همکاری با اکراد عراق را داراست. رسمی کردن این ترتیبات با حسن عنایت غرب وجهه ترکیه را در میان جمعیت کردهای ترکیه به طور اساسی تغییر خواهد داد.
از آنجا که در نظر اکثر اکراد ترکیه دولت این کشور مخالف اصولیترین خواستها و تمایلات مردم کرد است حمایت از حکومت شمال عراق نشاندهنده نیات و مقاصد ترکیه در جهت از بین بردن این تصور است. اکراد عراقی تاکنون نشان دادهاند که مایلند برای حل و فصل مسالمتآمیز مشکل اکراد ترکیه میانجیگری کنند و با توجه به اینکه استقلال حکومتشان در خظر است نهایت سعی خویش را در این راه خواهند کرد. بنابراین ترکیب عوامل فوقالذکر که با رفع محدودیتهای سیاسی داخلی توام و همزمان میشود انگیزه ایجاد آشوب و شورش را شدیداً خواهد کاست.
هر چند که ترکیه دیگر دارایی و سرمایه استراتژیک غرب نیست لیکن همچنان یک کشور مهم با موقعیت جغرافیایی بسیار حساس است. غرب نیازمند یک ترکیه با ثبات است که همچنان پایگاه غرب در منطقه بوده و به علاوه یک شریک مشکلگشا در مناطق مجاور باشد. در خصوص جنگ داخلی در یوگسلاوی سابق و در جنگ میان ارمنستان و آذربایجان ترکیه میتواند یک نیروی عامل آشوب و عدم ثبات و یا یک نیروی عامل ثبات و میانجیگر باشد. برای آنان که میبینند بین اسلام و مسیحیت خط جدایی و اختلاف عمیقی در حال شکلگیری است ترکیه، اگر نگویم تنها عامل حداقل، مهمترین عاملی است که میتواند پلی در بین این شکاف بوده و آنها را به یکدیگر نزدیک کند. تنها یک ترکیۀ آرام همچنان به سمتگیری غربی خود متعهد و مقید خواهد ماند و با وضعیت اقتصادی مناسب و رو به رشد، به گسترش و تعمیق پیوندهای درازمدت خود با غرب ادامه خواهد داد. کلام آخر اینکه غرب به پیشرفت ترکیه کمک کرده و آنرا تقویت کرده است تا برای درازمدت در خاورمیانه و هماکنون در آسیای میانه به عنوان مدل و نمونهای ظاهر شود که ارزش رقابت را داشته باشد. ترکیه کشوری است غیرمذهبی و لائیک و دمکراتیک که با شتاب روزافزونی به سمت اقتصاد بازار آزاد در حرکت است. درگیری شدید نژادی در این کشور هر سه تناسب و صفت فوق را مورد تهدید قرار میدهد. بنابراین غرب مجبور است که به ترکیه کمک کند تا از این بحران شدید و طولانی که ماحصل تشدید قیام اکراد خواهد بود به سلامت بدر رود.