تاریخ انتشار : ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۰۸:۲۸  ، 
کد خبر : ۲۱۲۹۷۰

فتنه‎گران به چه می‌اندیشند؟


حجت‌الاسلام والمسلمین سیدسعید لواسانی
بیست و پنجم بهمن ماه سال جاری شاهد فتنه‎گری‌ای از نوع فتنه‎گری‎های سال 88 بودیم که به نظر می‎رسید با حماسه نهم دی‎ماه تاریخ مصرفش گذشته است. در‌ این روز، گذشته از اعمال همیشگی، ‌این‎بار با گشودن آتش به روی مردم چند نفر را زخمی کرده و یک تن را به شهادت رساندند. نقشه‎ای که آمریکا و انگلیس برای سقوط دولت مصدق کشیدند و موفق هم شدند و آن استفاده از اراذل و اوباشی چون شعبان بی‎مخ بود، برای مقابله با نظام جمهوری اسلامی هم به کار بردند. ‌این اعمال نشان می‎دهد ما در مرحله جدیدی از انقلاب اسلامی هستیم که طی آن هم در داخل کشور به مرحله‎ای حساس و تحولی بنیادین رسیده‎ایم و هم در بین‎الملل اسلامی بیداری عالم اسلام در خاورمیانه را موجب شده‎ایم که می‎رود تومار غرب و صهیونیسم را در منطقه حساس ما درهم بپیچد. دشمنان داخلی و خارجی هیچ راهی جلوی خود نمی‎بینند مگر مقابله همه‎جانبه با همه حیثیت و توانشان با ‌این حرکت توفنده اسلامی. و ‌این البته عجیب نیست.
از سال 1384 که ما وارد مرحله دولت اسلامی شدیم، توطئه‎ها و مقابله‎ها شدت گرفت. همه ما بخوبی می‎دانیم که در انتخابات دوره نهم ریاست‎جمهوری طیف وسیعی از مخالفان انقلاب اسلامی حول یکی از نامزدها‌ جمع شدند تا به هر نحوی که هست، مقابل حرکت دولت اسلامی را بگیرند. آن روزها برای خیلی از ما تحلیل ‌این امر مشکل می‎نمود که چرا ‌این‎همه هجمه تبلیغاتی علیه یک نامزد و چگونه حمایت ‌این طیف وسیع از نامزد دیگر؟ سِر ‌این مساله در همین نکته بود که جامعه می‎رود وارد مرحله جدیدی شود و آنها بر خود فرض می‎دانستند که به هر نحو ممکن جلوی ‌این حرکت را بگیرند. البته نمی‎خواهیم بگوییم که آن نامزد مستقیما در بطن ‌این جریان انحرافی قرار داشت. اما به دلیل «دید بشدت سیاسی» و «فضای سکولاری» که پیرامون او شکل گرفته بود، زمینه را برای مقابله با مرحله دولت اسلامی ‌ایجاد کرد. ‌این امر ادامه پیدا کرد تا به فتنه سال 88 منجر شد و جریانی را به وجود آورد که به تعبیر برخی از «سروش تا گوگوش» را شامل می‎شد. رهبری لجستیکی و فکری‌ این جریان در غرب متمرکز است و آنهایی که به نام سران فتنه شناخته می‎شوند، عروسک‎های خیمه‎‌شب‎بازی‌ای بیش نیستند. اما رهبری معنوی آن در همان جریان «بشدت سیاست‎زده و سکولار داخلی» است که از حیث نظر و عمل اعتقاد خود را به اسلام ناب از دست داده و به دلیل حضور در متن رانت‎خواری و دنیاطلبی، شایستگی هدایت پنهان جریان فتنه را پیدا کرده است. اگر هدف دولت اسلامی اقامه دین و حق و عدل در جامعه است تا جامعه‎ای اسلامی ‌ایجاد شود که در آن استعدادهای انسانی شکفته شود و انسان‎ها تعالی و رشد و هدایت و تزکیه یابند و خلاصه! نسخه کامل و جامع اسلام ـ در حد توان ما در عصر غیبت ـ در جامعه ما پیاده شود، فتنه‎گران ـ منظور اوباش و اراذلی نیست که در ظاهر صحنه حضور دارند بلکه رهبران فکری و معنوی آنهاست ـ تلاش‌شان ‌این است که ما به سمت جامعه نمونه اسلامی حرکت نکنیم...
...و جمهوری اسلامی به عنوان نماد حکومت مردم‎سالاری دینی موفق جلوه نکند و الگوی حرکت‎های مردمی در کشورهای اسلامی نشود. بنابراین فتنه‎گران 2 هدف عمده دارند، نخست اسلام در جامعه ما پیاده نشود و دولت اسلامی و طبعاً جامعه و کشور اسلامی‌ایجاد نشود. دوم مردم که پشتوانه حقیقی نظام هستند، از آن خسته و دل‎زده شوند و نظام از پشتوانه مردمی خالی شود. حال که‌ اینچنین است ما در نزاع و جنگی نرم قرار داریم و «راهی بی‎کناره» را در پیش‎رو داریم که «رهروی باید، جهان‎سوزی؛ نه خامی، بی‎غمی».

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات