مهره‌های آمریکایی، مرده‌های سیاسی‌اند

 اکبر صفری
آنچه 25 بهمن امسال روی داد هر چند به لحاظ کمی و کیفی هرگز با موج اول فتنه در 8ماه پس از انتخابات هرگز قابل مقایسه نیست. اما زوایای پیدا و پنهان این حرکت نفاق گونه به دلایل مورد اشاره در این یادداشت نیازمند واکاوی و تحلیل دقیق و در نهایت عکس العمل میدانی آحاد مردم، خواص و قوه قضائیه است. امید است تأمل در این حادثه به ظاهر کوچک اما دارای پشتوانه قوی و هدفمند هشداری باشد برای جاماندگان از «عاشورای حسینی» که شاید تا فرصت باقی است به جمع یاران مختار و گروه «تائبین» بپیوندند.
1- چرایی انتخاب 25 بهمن برای حضور جریان فتنه
آنچه از سوی سران فتنه و در اقدامی هماهنگ از سوی دشمنان نشان دار جمهوری اسلامی به عنوان زمان برگزاری راه پیمایی مطرح شد روز 25 بهمن ماه یعنی درست 3 روز بعد از حضور حماسی مردم ایران در عید واقعی ملت، یعنی 22بهمن بود. انتخاب این روز با هدف شکاف میان ملت، مرزبندی دقیق با نظام، اعلام برائت از قیام ملت ایران در سال 57، خدشه در روز تاریخی ملت ایران و حتی جهان اسلام بود. تلاش سران فتنه برای ایجاد شکاف در نقطه اتصال جریان های وفادار به نظام اما برخوردار از سلیقه های متفاوت به عنوان راهبرد اصلی دنیای استعمار همواره در طول سه دهه گذشته مورد توجه قرار گرفته است. حضور گسترده مردم در لبیک به دعوت رهبر معظم انقلاب و مراجع معظم تقلید، نشان از تجدید میثاق با آرمان های ارزشمند امام خمینی و بیعت مجدد با رهبری معظم انقلاب و در نهایت نشان پیوند ناگسستنی مردم با نظام جمهوری اسلامی است. لذا تضعیف حضور مردم در این حماسه ملی که هر ساله با پوشش خبری بالایی در سطح جهان صورت می گیرد در واقع تلاش برای نمایش شکاف میان صفوف متحد مردم است. اما سران ساده لوح و احمق فتنه و رهبران اصلی هدایت جریان فتنه نمی دانند روز سرنوشت ساز و بزرگی چون 22بهمن که به واقع ثمره قیام خونین اباعبدالله(ع) و به تعبیر رهبر معظم انقلاب آخرین برکت از حماسه خونین عاشورا به شمار می رود در پی حضور عده ای افراد قلیل ومعلوم الحال و بدتر از آنان در پی دعوت رهبرانی خائن در تاریخ این کشور ثبت خدایی نشده است.
اما نکته مهم دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد تلاش سران رژیم صهیونیستی و دولتمردان آمریکا برای تمرکز اذهان به سوی ایران و غفلت از وقایع اخیر در منطقه است. چرا که جمهوری اسلامی با تحلیل دقیق جریانات مردمی و آشکارسازی ترفندها و برنامه های دشمنان اسلام در هدایت مردم نقش بسیار برجسته ای ایفا می کند.
2- چرایی حمایت از «مردم مصر و تونس» توسط فتنه گران
هم زمان با شکل گیری موجب بیداری مردم منطقه علیه حاکمان دیکتاتور عرب که از شرکا و متحدان راهبردی آمریکا و رژیم صهیونیستی به شمار می روند موجی از نگرانی و ترس نیز با سرعتی مضاعف در فلسطین اشغالی، واشنگتن و حتی اتحادیه اروپا به راه افتاد.
از آنجا که دولتمردان آمریکا و سران رژیم صهیونیستی علت اصلی این نگرانی را شکل گیری مجدد انقلاب اسلامی در این کشورها و تأثیر جمهوری اسلامی در قیام مردم عرب منطقه می دانستند، برای کم رنگ کردن نقش جمهوری اسلامی در این قیام ها و قراردادن نظام جمهوری اسلامی در فهرست دیکتاتورها، نیازمند تشکیل اجتماعات مردمی با هدف تقابل با جمهوری اسلامی بودند. این راهبرد پس از اظهارات آشکار رهبر معظم انقلاب در حمایت از مردم مصر در نمازجمعه تهران و حمایت متقابل رهبران اسلام گرای مصر از مواضع جمهوری اسلامی شکل جدی تری به خود گرفت و وارد فاز عملیاتی شد.
در این میان نقش سران خائن فتنه برای به اصطلاح شبیه سازی قیام انقلابی مردم مصر که در راستای بیداری اسلامی شکل گرفته بود بسیار مهم بود. لذا با هماهنگی مشترک رسانه های حامی جریان فتنه فراخوان حضور در راه پیمایی 25 بهمن به شدت مورد تبلیغ و تأکید قرارگرفت.
نگاهی به شعارها و تجمعات فتنه گران در حوادث پس از انتخابات و حتی در روز 25 بهمن به خوبی مؤید این مطلب است. شعار علیه جریان مقاومت در لبنان و غزه، شعار در حمایت از ایران بدون توجه به کشورهای اسلامی در روز قدس و ندادن حتی یک شعار در حمایت از مصر و تونس و یا علیه دیکتاتورهای عرب از جمله این موارد است که اصلا کل ماجرا و عنوان انتخابی برای این راهپیمایی یک فریب تبلیغی بوده است و تنها می توان از آن به عنوان «موج سواری سران فتنه» یاد کرد.
حفظ منافع غرب و موجودیت رژیم صهیونیستی برای این جماعت آن قدر مهم و حیاتی است که همانطور که دولتمردان آمریکا و سران رژیم صهیونیستی خدمات سی سال حسنی مبارک را نادیده گرفتند و حاضر به حمایت از وی نشدند، سران خائن فتنه نیز در جریانات اخیر حتی مراعات حال رفیق شفیق خود «حسنی مبارک» که در حوادث پس از انتخابات از جریان فتنه حمایت کرد را نکردند.
3- مرده های متحرک
پس از شکل گیری قیام های مردمی علیه سران فتنه در قالب راهپیمائی بزرگ و تاریخی مردم در 9 دی ماه سال گذشته، 22 بهمن 88 و 22بهمن امسال که به واقع نظام جمهوری اسلامی را در برابر دشمنان بیمه کرد و مشروعیت مردمی نظام را تقویت و تحکیم نمود، جریان فتنه در پی مدیریت هوشمندانه رهبری معظم انقلاب در اغمای سیاسی فرورفته و مقدمات برای مرگ سیاسی آنان روندی صعودی یافت. لذا تلاش برای بازگشت به حیات سیاسی و یافتن پایگاه مردمی آرزوی دیرینه دشمنان انقلاب اسلامی بعد قیام مردمی 9 دی بود.
اما انتخاب یک روز برای نمایش تبلیغی این ماجرا نیازمند بهانه ای بود و برگزاری راه پیمایی در حمایت از مردم مصر و تونس که این روزها در اکثر کشورها برگزار می شود، این بهانه را در کنار دلایل بسیار دیگر فراهم نمود.
اما آنچه در حادثه 25 بهمن در خیابان های تهران شکل گرفت نه تنها بازگشت به حیات سیاسی سران فتنه را فراهم نکرد و به آنان پایگاه مردمی نبخشید بلکه تنفس مصنوعی کوچکی بود که ثمربخش نبود و عمق جریان فتنه را آشکار و زمینه برای تسویه حساب مردم و نظام را برای آنان به طور گسترده ای فراهم کرد. مهره های آمریکایی جریان فتنه مرده های متحرکی بیش نیستند.
4- هرچه در چنته داشتند آوردند
حمایت گسترده و همه جانبه دشمنان نظام از فراخوان 25بهمن نشان می دهد این روز به عنوان نقطه اتصال و نقطه تجمع تمام سرشاخه های جریان فتنه به شمار می رود. لذا شبکه های تبلیغی و پایگاه های اطلاع رسانی وابسته به اتحادیه اروپا، دولت آمریکا، رژیم صهیونیستی، سلطنت طلب ها، منافقین، بهائیان و... با هدف حضور گسترده مردم در حمایت از جریان فتنه فعالیت کردند.
چند روز قبل از 25 بهمن در اقدامی هماهنگ و گسترده ضمن دعوت از مردم برای حمایت از جریان فتنه تحت عناوین مختلف به تحلیل و واکاوی این فراخوان پرداختند. طوری که اخبار و تبلیغ برای حضور مردم در روز 25بهمن درصدر اخبار و تحلیل های شبکه های غربی و وابسته به جریان فتنه در فضای مجازی و حقیقی قرار داشت. همزمان با زمان برگزاری تجمع نیز بلافاصله تحت عناوینی همچون «پوشش خبری لحظه به لحظه»، «جایگزینی تصاویر 25 خرداد» و «پخش خبرهای کذب» تلاش زیادی در برجسته سازی حضور مشتی آشوب طلب در روز 25بهمن کردند.
اما آنچه زمینه وحدت دشمنان نظام را در روز 25 بهمن استحکام می بخشید به واقع نوعی ارزیابی و سنجش پایگاه مردمی بود. دشمنان نظام و سران فتنه برای تداوم فتنه گری در داخل کشور و سست کردن شور انقلابی مردم منطقه به شدت نیازمند این پایگاه اجتماعی در 25بهمن بودند. لذا از هیچ اقدام و تلاشی برای گسترش آشوب و درگیری ها دریغ نکردند. طوری که با حضور گروه های تروریستی در داخل کشور اقدام به تیراندازی کرده و غائله 25بهمن با چند زخمی و شهید خاتمه یافت.
5- مظلومیت نظام و گناه بزرگ سران فتنه
رهبر معظم انقلاب که طی حوادث پس از انتخابات همواره به واکاوی و تحلیل این جریان انحرافی پرداخته اند در مقابل تلاش سران فتنه برای احقاق حقوق افرادی که وجود خارجی نیز نداشتند، «موضوع مظلومیت نظام» را مطرح کردند. نکته ای مهم و ظریف که بسیاری از مردم، خواص و حتی کارشناسان و تحلیل گران حوادث پس از انتخابات از آن غفلت ورزیدند.
جسارت آشکار به ساحت مقدس سید و سالار شهیدان در روز عاشورا و در نظام مقدس جمهوری اسلامی، اهانت آشکار به امام خمینی و آرمان های انقلاب اسلامی، تهمت و افترا به مسئولان نظام، تلاش برای کاستن از ابهت نظام جمهوری اسلامی در سطح بین المللی، ایجاد خدشه در حماسه میلیونی مردم در 22 خرداد، و... از جمله مصادیقی هستند که نشان از مظلومیت نظام جمهوری اسلامی در جریان فتنه داشت.
اما آنچه تجلی این مظلومیت بود در سخنان رهبر انقلاب مبنی بر گناه بزرگ سران فتنه نهفته است؛ «امیدوار کردن دشمنان نظام» و «یکسو شدن با دشمنان نظام».
دراین باره حضرت آیت الله خامنه ای در دیدار هزاران نفر از قشرهای مختلف مردم استان گیلان در 8 دی ماه 89، تنها راه خلاص شدن از شر دشمنان را، مأیوس شدن آنها دانستند و افزودند: «گناه بزرگ برخی از دست اندرکاران فتنه سال گذشته، امیدوار کردن دشمن است».
ایشان همچنین در دیدار با مردم قم در 19 دی ماه فرمودند: «کسانی را که مردم به آنها سران فتنه می گویند، در واقع بازیچه طراحان اصلی بودند و دشمن آنها را به وسط صحنه هل داده بود که البته آنها نیز باید راه خود را از دشمن جدا می کردند که این کار را انجام ندادند و مرتکب گناه شدند».
و اما اینک که سران فتنه همراه و همگام با دشمنان نشان دار انقلاب اسلامی در موج دیگری از فتنه همچنان بر اجرای مقاصد شوم و براندازانه خویش اصرار می ورزند و ذره ای از لجاجت و عناد با نظام جمهوری اسلامی کوتاه نیامده اند و در حادثه تلخی دیگر زمینه اغتشاش، ناامنی، قتل، غارت بیت المال و اموال شخصی ... را فراهم و موج خوشحالی و امید را در چهره دشمنان نظام ایجاد و زندگی روزانه مردم را با اختلال همراه کردند آیا سکوت بر یاران انقلاب، خواص ملت و قانونگذاران این کشور جایز است؟!
آیا خواصی که به هنگام و به اندازه عمل نکردند و هنوز در باطل بودن جریان فتنه شک داشتند و از عاشورای حسینی بازماندند آیا نمی خواهند پس از کنار رفتن نقاب بر چهره سران فتنه به «تائبین» بپیوندند و حداقلی از آن خسران ابدی و ماندگار را جبران نمایند؟!