خطر اسرائیل

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
حملات زمین، دریائی و هوائی ارتش صهیونیستی به لبنان، بحران تازه‌ای را در این کشور بوجود آورده و بصورت یک کار تقریبا عادی برای صهیونیست‌ها و دنیای معاصر درآمده است. دیگر هیچ یک از مجامع بین‌المللی، اسرائیل را بخاطر این جنایات اعلام شده، ملامت نمی‌کنند و حتی از اعراب هم صدای اعتراضی بگوش نمی‌رسد.
این در حالیست که پس از انفجار یک بمب در دمشق و معرفی «موساد»، سرویس جاسوسی اسرائیل بعنوان عامل این بمب‌گذاری، ناگهان مقامات واشنگتن برافروخته شدند، و حتی اتهام تروریستی برای صهیونیست‌های وحشی را هم تحمل نکردند و با صریح‌ترین جملات ممکن به شماتت و اعتراض علیه سوریه پرداختند.
بموازات این جنایات اسرائیل، صهیونیست‌ها سعی دارند اعراب منطقه را مرعوب ساخته و آنها را در موضع باز هم انفعالی‌تری قرار دهند و در عوض، با سرعت و شدت روزافزون به تقویت زرادخانه سلاحهای شیمیائی – میکربی و اتمی خود بپردازند. گزارشات منتشره از وجود دست‌کم یکصد کلاهک اتمی در زرادخانه صهیونیست‌ها خبر می‌دهد و این در حالیست که تکنولوژی ساخت سلاحهای هسته‌ای و اورانیوم غنی شده مورد نیاز برای تامین این سلاحها، مشخصاً توسط غرب در اختیار اسرائیل قرار گرفته است.
در چنین شرایطی مقامات صهیونیستی امیدوارند باز هم «نمایش صلح» در منطقه را بکمک عروسک‌های کوکی، ادامه دهند و عرفات را در این صحنه به بازیگری و ایفای نقش وادار کنند. البته عرفات دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد و حتی میان طرفداران خودش نیز بی‌آبرو شده ولی بهرحال برای جلوگیری از خالی ماندن صحنه مذاکرات صلح، باز هم بدرد صهیونیست‌ها می‌خورد.
مسئله اینست که دنیای عرب هنوز هم هشیار نشده و قادر نیست وخامت اوضاع را با تمامی وجودش احساس کند. امروزه خطر اسرائیل، جدی‌تر از هر زمان دیگر، موجودیت دنیای عرب و جهان اسلام را تهدید می‌کند. چرا که دیگر آن حساسیت‌های گذشته نسبت به دشمن وجود ندارد و صهیونیست‌ها از همین فرصت برای رخنه در تاروپود دنیای عرب و دنیای اسلام بهره‌ گرفته‌اند.
امضای پی در پی قراردادهای همکاری میان ترکیه و اسرائیل، حتی با وجود حاکمیت یک دولت مسلمان در این کشور نشانگر ابعاد توطئه‌ای است که در حال تکوین است و حتی دولت اربکان هم، یا نمی‌خواهد یا نمی‌تواند با آن مقابله کند.
بی‌تفاوتی دنیای عرب و دنیای اسلام نسبت به «خطر اسرائیل» باعث شده که دیگران هم کاسه داغ‌تر از آش نشوند و برای گسترش روابط با صهیونیست‌ها، دیگر آن ملاحظات گذشته را هم کنار بگذارند. سفر یک‌هفته‌ای «وایزمن» به هند، دقیقاً در چارچوب همین تلقی، معنی و مفهوم واقعی خود را پیدا می‌کند. چرا که هند در میدان عمل احساس می‌کند که دیگر دلیلی برای عدم گسترش روابط با صهیونیست‌ها وجود ندارد و حتی اعراب هم برای این منظور از یکدیگر سبقت می‌گیرند.
با اینهمه، لطمه‌های سنگین و تکاندهنده‌ای از این بابت بر پیکرۀ کشورهای عرب و دنیای اسلام وارد شده و می‌شود. خطر اسرائیل، جدی‌تر از آنست که بتوان آنرا دست‌کم گرفت. اینکه این خطر امروز تعمداً نادیده گرفته می‌شود و حتی اصرارهای فراوانی وجود دارد که با انحراف افکار عمومی جهان اسلام و بویژه کشورهای عربی، خطرهای واهی را جایگزین آن سازند. بخاطر آنست که صهیونیست‌ها و مزدوران آنها در تار و پود شبکه‌های سیاسی – تبلیغاتی دنیای اسلام رخنه کرده‌اند و منافع صهیونیسم را مدنظر قرار داده‌اند. این پدیده نشان می‌دهد که خطر نادیده گرفتن اسرائیل از خطر اسرائیل جدی‌تر است. چرا که مانع هوشیاری و برخورد هوشمندانه با دشمن می‌گردد و سرانجام دنیای اسلام و بویژه کشورهای عرب روزی متوجه خواهند شد که اسرائیل بر مقدرات آنها حاکم شده و چنین مباد.