شعور عمومی، شعار ملی

بخش سیاسی داخلی

اسامی‌ای را که مقام معظم رهبری به عنوان شعار ملی برای هر سال برمی‌گزینند حاصل جمع منظومه آگاهی و خرد عمومی کشور است که در دیالکتیک بین مردم و نخبگان شکل می‌گیرد و هنگام تحویل سال توسط معظم‌له در افکار عمومی اعلام می‌گردد.

عناوینی چون امام علی(ع)، عزت و اقتدار حسینی، پاسخگویی، همبستگی ملی و مشارکت عمومی، پیامبر اعظم(ص) و در نهایت اتحاد ملی و انسجام اسلامی؛ همگی برگرفته از اجماع تفکرات و توقعات، ادراک تهدیدها و فرصت‌ها و تلاش برای رسیدن به آمال و تمایلات و خلاصه جمع شعور آحاد ملت ایران است که شعار ملی هر سال می‌گردد و قابلیت آن را دارد که در طول سال و سالهای بعد به یک گفتمان فراگیر تبدیل شود.

هر ساله به فراخور موضوع هر یک از این شعارهای ملی، گروه‌ها و جریانات سیاسی تفاسیر خود را در قبال آنها مطرح نموده و اظهار نظرهای متفاوتی را بیان می‌نمایند. اما از آنجا که این شعارها مبتنی بر یک اجماع فکری و نظری در جامعه ایرانی است در این چند سال هیچ یک از احزاب و جریانات سیاسی احساس تقابل مواضع با این نامگذاری‌ها نکرده و با استقبال از این عناوین آنها را مایه نشاط سیاسی و اجتماعی در کشور قلمداد نموده‌اند.

اما امسال سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، طی بیانیه‌ای سعی کرده‌است نامگذاری‌های سالانه را فرآیندی یک سویه و آمرانه معرفی کند که مسبوق به انتظار و توقع مقام معظم رهبری از جامعه است. در بخشی از این بیانیه آمده است: "اتحادملی در دیدگاه دوم [اتحاد و انسجام مبتنی بر فرآیند یکسویه و آمرانه] نه نسبتی با کثرت دارد و نه برآمده از تضارب آرا و افکار است و اساساً هیچگونه تنوع و تکثری را بر نمی‌تابد. در این دیدگاه اتحاد و وحدت یک انتخاب ملی نیست، بلکه ضرورتی است که حکومت آن را تشخیص می‌دهد و تحقق آن را حول موضوع یا موضوعاتی که مستقل از عرصه عمومی و فارغ از مشارکت عمومی تصمیم‌گیری شده، از جامعه طلب می‌کند. چنین تصوری از اتحاد ملی، در فرآیندی یکسویه و آمرانه شکل می‌گیرد و جامعه ملزم به رعایت آن می‌شود و لاجرم برای تحقق و بقای آن باید از روش‌ها و تدابیر امنیتی و روش‌های سخت‌افزاری بهره برد.... اتحاد ملی در چنین تعریفی، برای اجرا و تحقق، مجالی محدود دارد و جز در مقاطع افزایش تهدید خارجی و در برابر دشمن و یا موارد مشابه، اساساً مطرح نمی‌شود. متاسفانه این دیدگاه نیز در کشور ما بویژه در سطح قدرت رسمی طرفدارانی دارد."

 این شیوه موضع‌گیری از جانب سازمان مجاهدین در قبال شعار عمومی اتحاد ملی و انسجام اسلامی حاکی از نوعی بیماری مزمن است که در این گروه و اسلاف و ادبار و امثال آن در حال شیوع است. این جریان که چند سالی است جایگاه خود را در افکار عمومی از دست داده به بیماری روانی "پارانویا" دچار شده است. پارانویا نوعی توهم روحی است که شخص بیمار هم اطرافیان خود را دشمن می‌پندارد و تمامی اتفاقات محیط پیرامون را به ضرر خود می‌بیند، این بیمار با تمام عوامل محیطی مشکل پیدا می‌کند و به گونه‌ای شتاب‌زده نسبت به اتفاقات مختلف موضع‌گیری می‌کند.

سازمان مجاهدین در این بیانیه با استناد به سخنان اخیر وزیر اطلاعات، مورد خطاب ایشان را تشکل متبوعش دانسته و با عجله نسبت به آن موضع‌گیری  خصمانه کرده است. هنور اتفاقی نیفتاده، در این بیانیه نسبت به رد صلاحیت‌ها ابراز نگرانی شده و در تامین فضای رقابت آزاد، سالم و قانونی در انتخابات مجلس هشتم که اواخر امسال برگزار می‌شود اظهار تردید شده است. سازمان مجاهدین حتی در مورد بخش دوم عنوان امسال یعنی "انسجام اسلامی" خواستار آن شده است که علاوه بر تجدید نظر در برخی اقدامات و مواضع ناموجه در عرصه خارجی، در حوزه داخلی نیز بازنگری اساسی صورت گیرد.

به نظر می‌رسد نه عنوان اتحاد ملی و انسجام اسلامی ارتباطی به روش‌های امنیتی دارد و نه اظهار نظر وزیر اطلاعات به معنای این بوده است که اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به نفع دشمن جاسوسی کرده‌اند و یا در سال آینده می‌کنند. اینها صرفا توهماتی است که این گروه سیاسی با بیانیه مذکور به آنها دامن زده است، وگرنه برای هر ایرانی در ابتدای سال قابل حدس بود که عنوان امسال چیست. به نظر می‌رسد اعضای سازمان مجاهدین انقلاب نسبت به عوامل و فاکتورهای محیطی بیش از حد حساس شده‌اند و شتاب‌زده موضع‌گیری می‌کنند. این سازمان به جای ابراز نگرانی در مورد فضای آزاد و رقابت سالم در انتخابات امسال بهتر است برنامه‌ها و لیست انتخاباتی مطمئن خود را تدوین کند. هر چند اعضای این سازمان اعلام کرده‌اند که لیستی جدا از سایر گروه‌های دوم خردادی ارائه نخواهند داد. تجربه 24 آذر نشان داد که فضای رقابت برای همه گروه‌ها و جریانات سیاسی باز است اما این قضاوت افکار عمومی بود که جریان پیروز را برای چهارمین بار متوالی بر کرسی نشاند.

والسلام