سپاه مانع براندازی نرم در ایران

گروه سیاسی: اندیشکده امریکن اینترپرایز در گزارشی به مسؤولان کاخ سفید پیشنهاد کرده است برای تحت فشار گذاشتن جمهوری اسلامی و کمرنگ کردن نقش ایران در تحولات منطقه، از قدرت سپاه پاسداران بکاهد.
مایکل روبین، نویسنده این مقاله با اشاره به موضع‌گیری ایالات متحده نسبت به تحولات خاورمیانه، آورده است: یک روز پس از آنکه حسنی مبارک، از ریاست جمهوری مصر کنار رفت، جو بایدن، معاون رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد: «به دوستان ایرانی خود توصیه می‌کنم که اجازه دهید مردم راهپیمایی کنند. اجازه دهید مردم سخن بگویند. مردم را آزاد بگذارید». رابرت گیبس، سخنگوی کاخ سفید در آخرین کنفرانس خبری خود سخنان بایدن را تکرار کرد: «دولت ایران باید به مردم ایران اجازه دهد از حقوق خود مبنی بر تجمع صلح‌آمیز و اعلام خواسته‌های خود، بهره‌مند شوند». همزمان پرزیدنت اوباما نیز به رژیم‌های منطقه هشدار داد: «نمی‌توانند از طریق زور و اجبار، بر مسند قدرت باقی بمانند».
این اظهارات دقیقا در مقابل موضعی قرار می‌گیرد که در آغاز ناآرامی‌های مصر اتخاذ کرده بودند. در آن زمان بایدن در یک کنفرانس خبری، دیکتاتور بودن مبارک را انکار کرد و گیبس نیز اعلام کرد: ما نمی‌توانیم تعیین کنیم که چه زمان دولت مصر به شکایات و نارضایتی‌های مردم پاسخ خواهد گفت. رویکرد جدید دولت اوباما در قبال ایران نیز دقیقا در مقابل موضعی قرار می‌گیرد که پیش از این نسبت به تظاهر کنندگان اتخاذ کرده بود. نویسنده اندیشکده آمریکن اینترپرایز در ادامه مدعی شد: در سال 2009، ترس از اینکه حمایت بیش از حد از تظاهر کنندگان سبب آن شود که دسترسی دیپلماتیک آمریکا به دولت ایران از میان رود، اوباما در تشویق علنی جنبش سبز با تأمل و تعلل گام برمی‌داشت.
حتی زمانی که تظاهر کنندگان در تهران شعار می‌دادند: «اوباما، تو یا با مایی یا علیه ما»، او کنار ایستاد. با این حال باید گفت که سخنرانی صرف سبب نمی‌شود که آزادی مردم ایران محقق شود. مایکل روبین در ادامه این مقاله آورده است : در سراسر خاورمیانه، ایران و آمریکا در جبهه‌های جناح سوم، همواره درگیر جنگ بوده‌اند تا از این طریق نفوذ خود را گسترش دهند. اندکی پس از آنکه اوباما از دولت ایران خواست که مشت گره‎کرده خود را باز کند، معاون فرمانده سپاه پاسداران انقلاب ایران اعلام کرد: نفوذ آمریکا نه‎تنها در افغانستان و عراق رو به کاهش است، بلکه در لبنان و غزه نیز رو به زوال می‌رود. یک هفته پیش از کناره‌گیری مبارک، رهبر عالی ایران در خطابه رسمی اعلام کرد: «حوادث مصر و تونس و برخی دیگر از کشور‌ها، معنا و مفهوم خاصی برای مردم ایران دارد. ما همیشه از این امر آگاه بودیم که انقلاب ما سبب بیداری اسلامی خواهد شد».
یک هفته بعد، پرزیدنت احمدی‌نژاد در تجمع مردم تهران خطاب به مردم مصر گفت: «این حق شماست که آزاد باشید. حاکمیت مردمی نیز از آنِ شماست. این حق شماست که نوع و شخص حاکم خود را انتخاب کنید. حکومت حق شماست». مایکل روبین در ادامه بدون اشاره به حمایت‌های آشکار آمریکا از اغتشاشگران و برنامه‌ریزی‌های موسسات آمریکایی برای اجرای پروژه انقلاب مخملین در ایران، مدعی شد پایبندی سیاستمداران آمریکایی به اخلاق سیاسی[!] موجب شده که آنان نسبت به تحولات ایران سکوت اختیار کنند شفافیت اخلاقی باید به عنصر اصلی رئالیسم جدید آمریکا تبدیل شود.
اصلا مهم نیست که اوباما درباره نزدیکی با مسؤولان ایرانی تا چه حد صادق بوده است، مهم این است که باید درک کند که ایجاد روابط حسنه غیرممکن است: «رهبر عالی ایران معتقد است، نظام ایران درگیر جنگی همه‎جانبه علیه آمریکا است. در مقابل این‏چنین پس‎زمینه‌ای، سکوت هرگز یک امر اخلاقی نیست. دسترسی مستقیم به معترضان ایرانی ـ و تشویق شور و شوق آنها برای دست یافتن به آزادی ـ نه‏تنها امری اخلاقی است، بلکه امنیت ملی آمریکا را تقویت می‌کند». در ادامه محقق اندیشکده امریکن اینترپرایز با اشاره به نهاد مردمی سپاه پاسداران در صیانت از انقلاب اسلامی به مسؤولان کاخ سفید توصیه می‌کند با تحت فشار گذاشتن سپاه پاسداران، بین مردم و این نهاد انقلابی فاصله ایجاد کند تا بتواند موجب تضعیف آن شود: «همچنان باید تاکید کنم که سخنرانی صرف، آزادی را برای مردم ایران به ارمغان نمی‌آورد. مصر از طریق استخدام افراد،‌ نیروی ارتش خود را تأمین می‌کند. تظاهر کنندگان میدان التحریر برای ارتش مصر هلهله می‌کردند، چرا که این سربازان از جنس همان مردم بودند.
در هم شکستن سپاه پاسداران انقلاب آسان نخواهد بود. اگر آمریکا بتواند از طریق فشار‌های دیپلماتیک و تحریم‌ها میان سپاه پاسداران و مردم فاصله بیندازد، می‌توان به موفقیت امیدوار بود.» موسسه «امریکن اینترپرایز» در حالی در تلاش است با ارائه راهکارهایی توجه سران کاخ سفید را معطوف ایران سازد که به گفته کارشناسان انقلاب‌های عربی فرصت توجه به مسائل ایران را از مقامات آمریکایی گرفته است. این موسسه که یک مرکز به ظاهر غیرانتفاعی است متعلق به نومحافظه کاران بوده و در زمینه سیاست‌های داخلی ایالات متحده (از جمله مطالعات حکومتی، سیاست اقتصادی ،رفاه اجتماعی، تنظیم مقرراتی حکومتی) و سیاست خارجی و دیپلماسی کاخ سفید فعالیت می‌کند و گزارش‌های آن به عنوان منبعی قابل اطمینان در اختیار سیاستمداران برجسته آمریکایی قرار می‌گیرد.