قیام مردم لیبی در گام‌های نخست (بخش اول)

* شورای امنیت سازمان ملل را در 66 سال گذشته، هرگز نمی‌توان شورای امنیت نام نهاد. آنها در این سالها شورای جنگ و حمله به کشورهای کوچک بوده‌اند. در هفته‌های اخیر که موج پیوستن دیپلمات‌های لیبی به انقلابیون افزایش پیدا کرده است، ما خبر استعفای شما و پیوستن به جنبش مردم لیبی علیه قذافی را شنیدیم، اگر در این باره صحبتی دارید مطرح کنید.
** من به هیچ وجه استعفا نداده‌ام و از مسئولیت‌هایم فرار نمی‌کنم. سفارت‌ها در قاموس لیبی، دفتر مردمی خوانده می‌شوند و به همین دلیل من مسئول هستم تا در این پست خدمات خود را به ملت لیبی ارائه کنم. همچنین در راستای روابط دوجانبه با ایران تلاش کنم. در واقع من هرگز استعفا نداده‌ام، اما دیگر در صف انقلابیون قرار دارم.
* آقای سفیر! تحولات هفته‌های اخیر در لیبی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
** خوب، شرایط فعلی در لیبی پر مخاطره و سخت است، اما من گمان می‌کنم شرایط کشور تا چند هفته دیگر آرام شود. هم اکنون شرایط این کشور نگران کننده است و فاجعه‌ای در حال رخ دادن است. شما اجساد کشته شدگان را در خیابان‌ها و معابر مشاهده می‌کنید. در واقع اگر حتی یک نفر از مردم لیبی یا نظام کشور کشته شود، این ضایعه‌ای برای ملت و کشور خواهد بود. من خود این موضع را در پیوستن به انقلاب مردم گرفتم و از قذافی خواستم فورا از قدرت کناره گیری کند تا از خونریزی بیشتر فرزندان ملت و مسلمانان جلوگیری شود و در تاریخ نوشته نشود که وی باعث کشتار ملت خود شده است، اما او نشنید.
* نحوه عملکرد کشورهای غربی را در تعامل با انقلاب مردمی علیه قذافی، چگونه ارزیابی می‌کنید؟
** برخورد آنان پر از نفاق، دروغ و تمایلات مشکوک و خطرناک است. تحولات اخیر در لیبی فقط به مردم این کشور مربوط می‌شود و فقط مردم هستند که می‌توانند به حکومت خودکامه قذافی خاتمه دهند. این مسئله هیچ ارتباطی به شورای امنیت سازمان ملل ندارد، شورایی که در 66 سال گذشته هرگز نمی‌توان آن را شورای امنیت نام نهاد. شورای امنیت در این سال‌ها شورای جنگ و حمله به کشورهای کوچک بوده است. آنان مشکلاتی با قذافی دارند و با این اقدامات در صدد تسویه حساب با وی هستند.
شورای امنیت از تطبیق بند هفتم منشور سازمان ملل (در زمینه تحریم‌ها) بر لیبی سخن می‌گوید در حالی که تصمیم گیرنده اصلی در این باره مردم هستند نه شورای به اصطلاح امنیت. آنان نباید در تلاش برای سرنگونی قذافی، شرایط را بر مردم لیبی سخت‌تر کنند. اگر کشوری تحریم شود، این مردم هستند که زیر بار بیشترین فشارها قرار می‌گیرند. به واقع اگر آنان در قبال لیبی دست به تصویب این تحریم‌ها بزنند، بزرگترین جنایت را مرتکب شده‌اند و این اقدام را می‌توان تروریسم واقعی نام نهاد.
* به زودی تمامی این دشواری‌ها به پایان رسیده و لیبی شروعی دوباره را تجربه خواهد کرد. نظر شما درباره نحوه برخورد جهان عرب با انقلاب مردم لیبی چیست؟
** به واقع اکثر کشورهای عربی از همان مشکلی که در لیبی وجود دارد، رنج می‌برند و دیر یا زود شاهد قیام ملت‌های دیگر کشورهای عرب نیز خواهیم بود. در واقع کسی نمی‌تواند در برابر موج قیام ملل عرب از موریتانی تا بحرین ممانعت ایجاد کند.
البته من نمی‌خواهم در این مسئله مبالغه‌آمیز برخورد کنم، اما با توجه به وقایعی که در این روزها شاهد آن بوده‌ایم، احتمال وقوع هر مسئله‌ای در این راستا وجود دارد. البته در مصر و تونس مردم همچنان به خواست‌‌های اصلی خود نرسیده‌اند. در الجزایر، مغرب و موریتانی همچنان در ابتدای راه قرار داریم و در سودان، اردن، یمن و بحرین نیز می‌دانیم که چه اتفاقاتی رخ داده است.
* نحوه همراهی قبایل لیبی را که از آنان به عنوان اهرم اصلی نتیجه دادن انقلاب مردمی یاد می‌شود، چگونه می‌دانید؟ آیا آنان عملکرد خوبی داشته اند؟
** بله، در حال حاضر اکثریت قبایل لیبی به انقلاب پیوسته‌اند، اما قبایل نیز جزئی از جریان گسترده مردم هستند و نباید به آنان همچون گروهی سیاسی نگریسته شود. من در اینجا خواستار توقف کشتار در لیبی و کناره‌گیری قذافی از قدرت هستم. تا پس از آنان تمامی اقشار کشور بدون هیچ استثنایی در داخل و خارج دور هم جمع شده و درباره سرنوشت و آینده لیبی تصمیم‌گیری کنند. این مسئله است که بحران لیبی را فیصله می‌دهد، نه شورای امنیت. عملکرد آمریکا و غرب در شورای امنیت کاملا مشخص است. کسانی که می‌خواهند حق مردم لیبی را به آنان بازگردانند، چرا فکری به حال حق پایمال شده ملت فلسطین نمی‌کنند؟ زمانی که در شورای امنیت درباره فلسطین رأی‌گیری می‌شود و 14 عضو خواستار محکومیت رژیم اسرائیل هستند، آمریکا با یک رای همه چیز را وتو می‌کند.
* می‌خواهم از شما بپرسم چقدر تا سقوط قذافی در لیبی فاصله داریم؟
** به‌طور قطع این مسئله سریع و به آسانی رخ نمی‌دهد و ما مدتی تا تحقق این مسئله فاصله داریم. در نهایت تمامی این روزهای تلخ به پایان رسیده و لیبی شروعی دوباره را تجربه خواهد کرد.
البته مردم لیبی از مدت‌ها پیش این آغاز را تجربه کرده‌اند. آنان با ایتالیایی‌ها تمام و کمال جنگیدند. در آن زمان نه کشوری بود که به لیبیایی‌ها کمکی برای آن جنگ کند و نه کشوری بود که ما را مجبور به جنگیدن کند. این ملت بود که می‌جنگید. البته برخی فکر می‌کردند با شهادت عمر مختار (شیخ الشهدا) پایان لیبی را رقم زده‌اند، اما این پایان لیبی نبود و مردم علیه پایگاههای نظامی کشورهای بیگانه از جمله آمریکا و انگلیس وارد عمل شده و آنان را از کشور بیرون راندند. لیبی این استعداد را دارد که رهبران بزرگ دیگری نیز داشته باشد که بتوانند کشور را به بهترین نحو اداره کنند.
 3 سخنرانی
این در حالی است که یک شبکه خبری در گزارشی جالب با نگاهی نقادانه، به بررسی تحولات برکناری حاکمان فرسوده جهان عرب پرداخت و تاکید کرد: مبارک و بن علی پس از سه سخنرانی از قدرت کناره‌گیری کردند اما قذافی تاکنون مانده است.
شبکه خبری الجزیره در گزارشی تصویری با عنوان «رهبران فسیل شده» جهان عرب اعلام کرد: زمانی که بن علی در تونس سقوط کرد، یک روزنامه فرانسوی با چاپ تصویری از چهار حاکم جهان عرب این سوال را مطرح کرد که نفر بعدی کیست؟
در آن تصویر، مبارک، بن علی، قذافی و علی عبدالله صالح در کنار هم قرار داشتند. در نهایت دو نفر از این حاکمان فسیلی تا کنون از قدرت کنار رفته‌اند و نوبت به دو نفر بعدی رسیده است. یعنی حاکمان لیبی و یمن که در این روزها تحولات گسترده‌ای را تجربه می‌کنند.
الجزیره در ادامه این گزارش اعلام کرد: نکته دیگر در سقوط حاکمان عرب این است که بن علی و مبارک پس از سه سخنرانی سقوط کرده اند. اما قذافی تا کنون چند سخنرانی مشابه آنها داشته است.
این شبکه خبری در ادامه به تفاوت‌های میان سخنرانی بن علی و مبارک با اظهارات شدید‌اللحن قذافی، دیکتاتور لیبی اشاره کرد و افزود: رئیسان جمهوری مصر و تونس پس از مشاهده خیزش مردمی در کشورهایشان در اظهارات خود به نرمی با مردم سخن و از ارائه آزادیهای بیشتر گفتند اما نقطه مقابل این دو، قذافی بود که با تندترین عبارات با مردم لیبی صحبت کرد.
وی در دومین سخنرانی خود تاکید کرد: انبارهای مهمات و سلاح را بر روی قبایل لیبی باز خواهم کرد تا تمامی مردم لیبی مسلح شوند و این کشور در آتش بسوزد.
معمر قذافی دیکتاتور لیبی که این روزها به یکی از منفورترین رهبران جهان نزد افکار عمومی تبدیل شده است، مدعی شده که مردم لیبی عاشق او هستند و حاضرند جانشان را در راه دفاع از وی فدا کنند! قذافی این اظهارات را در مصاحبه‌ای مشترک با شبکه‌های خبری «ای.بی.سی نیوز»، «بی‌بی‌سی» و نشریه «ساندی تایمز» لندن مطرح کرد.
کریستین امانپور که در این مصاحبه به عنوان خبرنگار «ای‌بی‌سی» حضور داشت، از قذافی پرسید: شما چطور مدعی هستید که مردم دوستتان دارند درحالی که همین مردم در خیابان‌های شهرهایی همچون بنغازی علیه شما شعار می‌دهند؟
دیکتاتور لیبی که با ژستی خاص و خنده‌های تمسخرآمیز سعی داشت به سؤالات خبرنگاران جواب دهد، ادعا کرد: کسانی که شما می‌گویید، مردم نیستند، بلکه عوامل القاعده هستند که به پایگاه‌های نظامی بنغازی حمله کرده‌اند و با سلاح‌هایی که از این پایگاه‌ها دزدیده اند، مردم را به وحشت انداخته‌اند.
دیکتاتور لیبی که در این مصاحبه هم مثل همیشه با لباس خاص محلی حضور یافته بود، مردم معترض را اعضای القاعده و افراد تحت تأثیر مواد مخدر خواند و گفت که کسی در لیبی مخالف او نیست!
دیکتاتور لیبی در حالی این ادعا را مطرح کرد که براساس اخبار و گزارش‌ها، از مزدوران رژیم صهیونیستی برای قتل عام مردم مسلمان کشورش استفاده می‌کند.
وی در پاسخ به این سؤال خبرنگاران که چرا حاضر نیست لیبی را ترک کند، باز هم با خنده‌هایی تمسخرآمیز گفت: چرا باید کشورم را ترک کنم؟ این جا کشور و وطن من است. مگر کسی وطن خود را ترک می‌کند؟
قذافی در پاسخ به این سؤال که آیا حاضر است از قدرت کناره‌گیری کند، گفت که هیچ سمت رسمی ندارد که بخواهد از آن استعفا دهد.
دیکتاتور در حال سقوط لیبی در بخشی از این مصاحبه، دولت‌های غربی را متهم به خیانت کرد و گفت آنها به‌دنبال این هستند که لیبی را بار دیگر تحت سلطه و استعمار خود درآورند.
وی در ادامه این گفت‌وگو، اظهارات دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس، که او را متهم به داشتن حساب‌های بانکی قابل توجه در خارج از لیبی کرده بود، رد کرد.
دولت انگلیس اخیراً اعلام کرد که بیش از یک میلیارد پوند از دارایی‌های قذافی در انگلیس را بلوکه کرده است.
وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز اعلام کرد که به دنبال درخواست باراک اوباما مبنی بر اعمال تحریم‌ها بر ضد رژیم قذافی، دست‌کم 30 میلیارد دلار از دارایی‌های این رژیم در بانک‌های آمریکا بلوکه شده است.
حملات نیروهای امنیتی و نیز هواپیماهای جنگنده رژیم قذاقی علیه مردم معترض در این کشور ادامه دارد و تاکنون هزاران نفر از مردم لیبی به دست عوامل رژیم دیکتاتور قذافی کشته شده‌اند.
جهان غرب و بحران لیبی
در این شرایط، وزیر امور خارجه آمریکا با بسیاری از همتایان اروپایی و عرب خود در ژنو دیدار کرد تا برای دوران پس از دولت معمر قذافی در لیبی آماده شوند.
هیلاری کلینتون که با همتایان اروپایی و عرب خود اوضاع لیبی را مورد بررسی قرار داد، در گفت‌وگویی با خبرنگاران یادآور شد که جامعه بین‌المللی برای آماده کردن پاسخی انسانی و سیاسی به بحران لیبی، فراخوانده شده است.‏
کلینتون همچنین از کمک آمریکا به مخالفان قذافی خبر داد و بر انجام تماس‌هایی با معترضان در شرق لیبی تاکید کرد، اما در عین حال انجام هرگونه مذاکره با نظام لیبی برای ترک کردن قدرت را رد کرد.
از سوی دیگر «جرج آزبورن»، وزیر خزانه‌داری انگلیس نیز تصمیم کشورش برای مسدود کردن دارایی‌های قذافی و فرزندانش را پیامی قوی برای نظام لیبی دانست که از خشونت غیر قابل پذیرش علیه مردم خود استفاده می‌کنند.          ادامه دارد...