موادمخدر، پول، رسانه‌ها و قدرت سیاسی

 درباره جرج سوروس، این چهره اقتصادی و سیاسی مرموز و ذی نفوذ آمریکایی، نمی توان مطالب زیادی در رسانه های اصلی آمریکایی پیدا کرد. چرا که عمده آنها طرفدار یا زیردست شرکت های ریز و درشتی هستند که سوروس به نوعی در آنها دست دارد. ایفای نقش بین المللی وی که عمدتا از طریق مؤسسه جامعه باز او انجام می گیرد، یکی دیگر از مهم ترین سرفصل های فعالیت های اسرارآمیز، مداخله گرایانه و اثرگذار او در سیاست های آمریکا و جهانی به شمار می رود. مقاله زیر اگرچه سال ها پیش نوشته شده است، اما با توجه به رخدادهایی که آمریکا در چند سال اخیر تجربه کرده است، بهتر می توان ادعاهای مطرح شده دراین مطلب را درک کرد. مواردی از جمله قدرت گرفتن حزب دموکرات که سوروس یکی از سرسخت ترین مدافعان آن بوده است و به طرق مختلف و حائز اهمیتی این حمایت خود را اعمال کرده است و نیز قانونی شدن استفاده از ماری جوانا در ایالت کالیفرنیا که سوروس از سال ها قبل از مدافعان و فعالان سرسخت وضع این قانون بوده است و حتی خود وی علنا اظهار داشته است که ماری جوانا مصرف می کند و از آن لذت هم می برد، از جمله مواردی است که درستی آنها با گذشت زمان به اثبات رسیده است.
تاکنون پیش آمده است که گزارش هایی را درباره مؤسسه قدیمی معاون رئیس جمهور دیک چنی یعنی هالیبرتون و نفوذ ادعایی آن بر دولت شنیده و خوانده باشید. هالیبرتون که یک شرکت دولتی با بیشتر از یکصدهزار کارمند است. در سال 2001، درآمدی سیزده میلیارد دلاری داشته است. با این حال جرج سوروس یک هالیبرتونی است. گفته می شود دارایی های او معادل هفت و دو دهم میلیارد دلار است. به ما گفته شده است که سوروس یک «خیر» متعهد به «دموکراسی» است. از طرف دیگر، فرض براین است که حزب جمهوری خواه توسط گربه چاق ها و «کسب و کارهای بزرگ» همچون هالیبرتون اداره می شود.
سوروس شاید بزرگ ترین گربه چاقه سیاسی تمام زمان ها باشد. او که در فرانسه به تجارت غیرقانونی محکوم گردیده است. در تضعیف یا تخریب پول تمام کشورها در جهت منافع شخصی خودخواهانه اش تخصص دارد. او به عنوان مردی شناخته می شود که بانک انگلیس را درهم شکست. قدرت او چنان است که صرف اظهارنظرهایش می تواند باعث بالا یا پایین رفتن ارزش پول کشورها شود.
سایر افراد رنج می کشند تا او بتواند به ثروت دست یابد. اما روزنامه نگاران نمی خواهند روش های سؤال برانگیزی را مورد بررسی قرار دهند که او از طریق آنها توانسته است به چنین ثروتی دست یابد. عجیب آن که زمانی که او به چنین ثروتی دست یافت. به یک سوسیالیست جهانی تبدیل گردید که بر وضع مالیات های جهانی بر بسیاری از شیوه هایی که او برای دست یابی به ثروت از آنها سود جسته است صحه می گذارد؛ شیوه هایی چون سفته بازی و دستکاری در پول جهانی.
رسانه ها پیوسته این واقعیت را نادیده می گیرند که این به اصطلاح «خیر»، چندین بار درحالی که اقتصادها و پول های ملی را به محاصره خود در آورده بود، صابون قانون به تنش خورده است. تجارت پیشگان سختکوش آمریکایی فهمیده اند که سوروس چگونه به ثروت خود دست یافته است. ادوین جی ناگل رئیس شرکت های «ناگل» در اعتراض به یکی از حضورهای تلویزیونی سوروس به میزبانی دانشگاه تالدو، به «شگردهای غیراخلاقی که او از طریق آنها به ثروت خود دست یافته است، اشاره کرد.»
او با وجود اعتقاد به «جامعه باز»، از شیوه هایی غیرقانونی بهره می گیرد که تنها به روی ابر ثروتمندان باز است. سخنگوی کاخ سفید دنیس هاسترت در تلویزیون ملی گفت که هیچ کس به درستی نمی داند که سوروس پول های خود را از کجا آورده است.
سوروس پی درپی دریافت پول از کارتل های موادمخدر یا هر فعالیت مجرمانه دیگر را انکار کرده است. اما این واقعیت به قوت خود باقی می ماند که دست کم برخی از عملیات های مالی وی به طور گسترده ای در امر پول شویی دست دارند. سرمایه سوروس در جزایر آنتیل هلند قرار دارد که یک فدراسیون خودگردان متشکل از پنج جزیره در دریای کارائیب است. در یکی از مدارک سیا، این منطقه به عنوان «نقطه حمل ونقل موادمخدر آمریکای جنوبی به آمریکا و اروپا و مرکز پول شویی توصیف می شود.»
گفته شده است که سوروس سهام بزرگی را در یکی از بزرگ ترین بانک های کلمبیایی خریداری کرده است. «اداره ضد موادمخدر» در گزارش خود با عنوان «اصلاحات اقتصادی کلمبیا: تأثیر پول شویی موادمخدر در درون اقتصاد کلمبیا» مستند کرده است که چگونه سلاطین بزرگ موادمخدر از مزایای آزادسازی اقتصادی برای به کار انداختن درآمدهای غیرقانونی خود از محل فروش موادمخدر در کسب و کارهای قانونی بهره مند شده اند. در این گزارش خاطرنشان شده است که «مقامات دولتی آمریکا و کلمبیا در درآمدهای موادمخدر که در تمام بانک های بزرگ کلمبیا سپرده گذاری شده اند سهم دارند.»
شبکه پیچیده منافع مالی، شرکت ها و بنیادهای سوروس، باعث می شود که هالیبرتون همچون یک سرمایه گذاری «بچه بازی» به نظر آید.
اتهامی که در مطبوعات می خوانیم این است که هالیبرتون قراردادهای دولتی را از آن خود کرده است و از قبال جنگ عراق پول درآورده است. درحالی که توجه بسیار کمتری به این واقعیت مبذول شده است که این شرکت پنجاه و چهار تن از پرسنل خود را در نتیجه این جنگ از دست داده است. هیچ کس در مطبوعات به منافع سوروس از جنگ کوزوو اشاره نمی کند، درحالی که او به این دلیل از انجام یک حمله پیش گیرانه علیه یوگسلاوی حمایت کرد که یک سرمایه گذاری را اداره می کرد که اکنون در آنجا فعالیتی ندارد.
هدف دیرینه سوروس، براندازی سیاست ملی ضد موادمخدر دولت آمریکا برای کاستن از فعالیت های نهادهای مجری قانون ملی و جهانی در امر مبارزه با تجارت موادمخدر بوده است. او این کار را «کاهش آسیب» می نامد، یعنی اگر دولت، تجارت موادمخدر را در دست گیرد و موادمخدر و داروهای تخدیری از جمله سرنگ برای معتادان را تأمین کند، فعالیت جنایی همراه با استفاده از موادمخدر ظاهراً کاهش خواهد یافت. اما با این حال، اجرای این قانون مستلزم دور نگه داشتن موادمخدر از دسترس کودکان است. چنین چیزی هم که امکان پذیر نیست، پس سوروس قصد دارد اجازه دهد، موادی مثل ماری جوآنا، کوکائین و هروئین برای کودکان توزیع شود.
اگر سوروس قادر به تصرف کاخ سفید و به اجرا گذاشتن سیاست موادمخدر خود در سطح کشور شود، میلیون ها تن به سمت تجربه کردن مواد روان گردان خطرناک و صدمه زدن به خود، خانواده و جامعه شان سوق داده خواهند شد. حتی ماری جوآنا که رسانه ها آن را ماده مخدری «نرم» به تصویر می کشند، تبعات منفی شدیدی دارد. پروفسور رابین موری از انستیتو روان پزشکی انگلیس در کتاب خود ماری جوآنا و جنون به مطالعات و مدارکی از سراسر جهان اشاره می کند که برخی از آنها مربوط به چهل سال قبل هستند و استفاده از ماری جوآنا را با بیماری های روانی از جمله شیزوفرنی و روان پریشی مرتبط می دانند.
در مقاله جدیدی که درباره ضربه های مالی و سیاسی فزاینده سوروس نوشته شده است، «واشنگتن پست» با طرح این ادعا که سوروس «بودجه تلاش هایی را برای اصلاح قوانین مربوط به مبارزات انتخاباتی، از شمول جرم در آوردن ماری جوآنا و تغییر سیستم قضاوت جنایی تامین کرده است» او را تطهیر کرده است.
تمامی این حرف ها اگر نگوییم غلط، گمراه کننده هستند. «اصلاح» قوانین مبارزات انتخاباتی او مفری را باقی می گذارد که او را قادر خواهد ساخت تا به قول واشنگتن پست، رکورد «بیشترین پول های اهدایی توسط یک شخص دریک چرخه انتخاباتی» را از آن خود کند. پس گزارش های تحقیقاتی درباره سوروس و دستور کار او کجا هستند؟
یک بخش کلیدی دستور کار سوروس- تسلیم پیشنهادی او در امر مبارزه با موادمخدر- در خلال کارزار انتخاباتی جاری، با دقت از دید مردم آمریکا پنهان نگه داشته شده است. جنگ با تروریسم به حتم در مرکز تلاش ها جای دارد، اما جنگ با موادمخدر هنوز نگرانی عمده میلیون ها آمریکایی محسوب می شود، به خصوص والدین هراسان از نفوذ هالیوود و فرهنگ موادمخدر.
جا دارد که مطبوعات به یکی از نقش های سوروس در قانونی کردن سیاست ملی موادمخدر توجه خاصی کنند، چرا که اکثریت قاطعی از جمهوری خواهان و دموکرات ها با کارزار مدافع وضع قوانین مربوط به موادمخدر او مخالفت کرده اند و آنها هم بر این نظرند که این قوانین، معضل موادمخدر را وخیم تر خواهد کرد.
اما در کارزار اخیر، تغییر و تحولاتی بنیادین صورت گرفته است. گفته می شود که سوروس از طریق کمک مالی به سازمان های لیبرال- چپ بسیار متفاوتی که مبانی سیاسی حزب دموکرات را پذیرفته اند، در حال ایجاد سازمان های جدیدی در قالب سازمان های «527» است که حزب دموکرات را خصوصی سازی یا جایگزین خواهند کرد.
سوروس و دو پسرش هر یک هزاران دلار به برد کارسون، نامزد سنای حزب دموکرات در اوکلاهما کمک مالی کردند. رقیب جمهوری خواه وی دکتر تام کوبورن که به مدت شش سال یکی از اعضای مجلس نمایندگان بود و در این مدت به عنوان یکی از مخالفان پیشگام در جریان قانونی کردن ماری جوآنا و برنامه تأمین سوزن که استفاده غیرقانونی از موادمخدر را تسهیل می کرد، شهرتی برای خود دست و پا کرده بود. کوبورن «آموزش مضر» به سبک سوروس را به عنوان رویکردی مخفیانه برای قانونی کردن موادمخدر غیرقانونی فاش کرد. کوبورن همچنین یکی از حامیان پر و پا قرص آزمایش موادمخدر و حتی آزمایش موادمخدر الزامی برای اعضای کنگره بود. کوبورن و کارکنانش داوطلبانه این آزمایش موادمخدر را انجام دادند. طرفداران وی گفتند که اگر او برای مجلس سنا انتخاب شود. یک صدای پیشتاز در این مجلس برای محافظت کودکان از خطرات سوءاستفاده از موادمخدر خواهد شد و یک صدای خرد علمی علیه جنبش تحت حمایت سوروس است که در پی قانونی کردن موادمخدر است. تعجبی ندارد که سوروس و پسرانش قوای خود را متوجه شکست دادن کوبورن کردند.
سوروس همچنین به باراک اوباما که به عنوان نامزد حزب دموکرات از ایلی نویز برای ورود به مجلس سنا مبارزه می کرد کمک مالی کرده است. CNSNewscom گزارش داد که سوروس نه تنها به کارزار اوباما کمک مالی کرد، بلکه چهار تن دیگر از اعضای خانواده اش، جنیفر، پسرانش جاناتان و رابرت و همسرش سوزان نیز همین کار را کردند. به دلیل وجود یک قانون خاص مربوط به تأمین هزینه های انتخاباتی، سوروس ها در طول مبارزات اولیه باراک اوباما، مبلغ شصت هزار دلار برای او جمع آوری کنند.
سوی نیویورکر سوروس را یکی از نزدیکان هارولد آیکل، قائم مقام اداره کارکنان کلینتون نیز معرفی کرده است که «مدیا فاند» را که یکی از انبوه گروه های مورد حمایت سوروس در قالب «527» است اداره می کرد. سوروس او را «یک طرفدار واقعی» توصیف کرده است.
در غفلت یا تجاهل رسانه های تشکیلاتی، سوروس به عنوان یک قهرمان فرهنگی نمود یافته است.
مجله فرهنگ موادمخدر «هدز»، او را «ددی ویدباکز» نامید و به نقل فرازی از کتابش سوروس بر سوروس پرداخت و اعلام کرد که «او سطل ها را دقیقاً همانجا می ریزد که آنها لازم دارند». شریک وی پیتر لیوایز که چهره وی از سوی «پست» به عنوان یکی از ده نفر از سخاوتمندترین خیرین کشور ماله کشی شد، عملا در نیوزیلند به خاطر «واردات» موادمخدر از جمله حشیش و ماری جوآنا دستگیر شده بود.
رسانه ها او را «خیر» میلیاردری می نامند که «در پی ترویج دموکراسی و نهادهای دموکراتیک در جهان است». او برای ایراد نطقی در باشگاه ملی مطبوعات در بیست و هشتم اکتبر 2004 یعنی درست پیش از انتخابات دعوت شد. سوروس که یک استفاده کننده ماری جوآناست می گوید که از ماری جوآنا استفاده می کند و از آن لذت می برد و پولش را «هدر نمی دهد». او پولش را برای هدفش که ساختن دوباره آمریکا و جهاناست هزینه می کند. در یکی از مقالات طولانی اخیر «نیویورکر» به قلم جان میر، او به عنوان فردی با نیات خیر به تصویر کشیده شده بود که به هیچ وجه دغدغه پول را ندارد، کسی که قربانی حملات هتاکانه است و صرفاً می خواهد نظراتش شنیده شوند. این نمونه ای از طرز به تصویر کشیده شدن سوروس در مطبوعات است. میر با شریک وی پیتر لیوایز درباره تبرئه سوروس از جرائمی مثل استفاده از ماری جوآنا، گفت وگوی کوتاهی برگزار شد، اما او از کنکاش در این زمینه قصور ورزید که چگونه سوروس خود را متعهد به قانونی کردن مصرف موادمخدر خطرناک کرده است.
سوروس که برخی اوقات به عنوان یک ملحد یا لاادری توصیف می شود، ایده یک «جامعه باز» سکولار را مطرح کرده است. اما دستور کار او برای قانونی شدن مواد مخدر در خلال کارزارهای انتخاباتی اخیر، عمدتا از چشم مردم دور نگه داشته شده است.
در کنفرانس «سازمان ملی اصلاح قوانین مربوط به مواد مخدر» که در سال 2004 برگزار گردید، اتان نیدلمن از «اتخاذ سیاست گذاری مواد مخدر» که با حمایت مالی سوروس تاسیس شده است، درباره همکاری او با سوروس و اقدام این میلیاردر برای رساندن جان کری به کاخ سفید مورد پرسش قرار گرفت. پرسش کننده پرسید: «آیا قرار است دیوان عالی در این موضوع دخالت کند؟» نیدلمن با فروتنی جواب داد: «خواهیم دید» و محتاطانه گفت که عملی کردن «تمام چیزهایی که به خیر و صلاح جامعه است» شاید دشوار باشد.
این امر به این دلیل حساس است که دیوان عالی امریکا تاکنون این موضوع را در چندین ایالت آمریکا مورد ملاحظه قرار داده است؛ ایالت هایی که دارای قوانین مکتوبی هستند که استفاده از برخی اشکال «ماری جوآنای دارویی» را مجاز می شمارند، امری که تخلفی آشکار از قوانین فدرال محسوب می شود. احتمال دارد که دیوان عالی در آینده به این موضوع بازگردد. انتظار می رود که این دیوانتا ژوئن 2005 حکمی را صادر کند که از سوی دولت بوش به چالش کشیده شده است.
هالیوود به اشغال لابی مواد مخدر غیرقانونی درآمده است
در کنفرانس سال 2004 سازمان ملی اصلاح قوانین مربوط به مواد مخدر آلن سنت پیر از بنیاد «نورمل»، تشریح کرد که «چگونه در برنامه های تلویزیونی متعدد آمریکا، ماری جوآنا را در شکلی نهایتا مثبت به تصویر کشیده اند.» وی از برنامه های «ای آر، شیکاگو هوپ، سیبیل، پراکتیس، مورفی براون، اسپورتز نایت، بکر، جبهه غربی، روزیان، سکس در شهر، شش پا در اعماق، ووپی، مونتل»، نمایش دهه هفتادی و برنامه لری دیوید نام برد. او گفت: «میلیون ها نفر این برنامه ها را می بینند. بنابراین بسیار حساس است که ما بتوانیم این تغییر در «فرهنگ» را درک کنیم و نشان دهیم.»
چالش رویاروی فرهنگ مواد مخدر هم اکنون توسط دولت امریکا درک شده است. سوروس هم جلودار آنهاست.
Bloombergcom به نقل از استراب تالبوت معاون وزیر خارجه امریکا از سال 4199 تا 1200 نقل کرده است که گفته است: «هر وقت که جرج سوروس تماس می گرفت و درخواست ملاقات با من را می کرد، من زمین و آسمان را برای برگزاری این جلسه به هم می دوختم. به خاطر کارهایی که او انجام داده بود، من با او مثل وزیر امورخارجه یک کشور دیگر برخورد می کردم.» حتی در دولت بوش نیز سوروس چهره ای مهم و ذی نفوذ قلمداد می شد. او در شانزدهم سپتامبر 3200 در وزارت کشور درباره «امریکا در جامعه جهانی: تامین امنیت درازمدت» نطقی ایراد کرد.
به جای تحقیقات درباره پول های سوروس، ستون نویس روزنامه واشنگتن پست هارولد میرسون، سوروس را به خاطر مهندسی کردن «خصوصی سازی» حزب دموکرات از طریق تامین بودجه گروه های سیاسی 752 و کنار گذاشتن آنچه که او آن را تشکیلات یک حزب دموکرات ناکارآمد می نامد، ستوده است. در کنفرانس «امریکا را پس بگیرید» که در ژوئن از سوی نیروهای منتهی الیه چپ برگزار شد، سوروس با سناتور هیلاری کلینتون که او را به این گروه معرفی کرده بود عکس یادگاری گرفت. او خطاب به جمعیت گفت: «ما به افرادی مثل جرج سوروس که بی پروا مشتاق پیش گذاشتن گام های لازم در مواقع لازم است نیاز داریم.» او با پول خود گام، پیش می گذارد.
اما میرسون و ستون نویس نیویورک تایمز پلکراکمن، به سخنگوی کاخ سفید دنیس هاسترت به خاطر مطرح کردن سوالاتی درباره منشا ثروت سوروس حمله کردند.
سوروس که یک معترف به دموکراسی است، از محفل 752 در یک کارزار تدوین قوانین مالی استفاده کرده است که او آن را برای محدود کردن فعالیت های سیاسی «صاحبان منافع خاص» تبلیغ کرده است. او رکورد بیشترین پول اهدا شده از سوی یک شخص به یک چرخه انتخاباتی را به نام خود ثبت کرده است. معلوم شد که منظور او از این «صاحبان منافع خاص» کسان دیگر هستند نه خود او.
تعهد او به دموکراسی هرگز مورد سؤال قرار نگرفته است. یکی از نمونه های پوشش رسانه ای طرفدارانه از سوروس، گزارش «یواس ای تودی» در یکم ژوئن بود که اعتبار آزاد کردن میلیون ها تن انسان را از بند کمونیسم و «حمایت از دموکراسی» به سوروس داده است. اگر چه سوروس مقداری از هزینه های گروه های ضدکمونیستی را در طول جنگ سرد تأمین کرده است، این کار او برای درآوردن پول و بسط نفوذ خود بر ملت ها و کشورها طراحی شده بود. کمونیسم به این دلیل که رفتار مهمان نوازانه ای نسبت به سرمایه گذاران نداشت، یک تهدید بود.
یک نمونه عالی این امر، حمایت او از عملیات نظامی در کوزوو است. همان طور که پیشتر ذکر شد، سوروس از عملیات نظامی در کوزوو که یکی از استان های یوگسلاوی بود، به این دلیل حمایت کرده بود که یکی از شرکت های سوروس در سال 0200 اعلام کرد که یکصد و پنجاه میلیون دلار- به همراه ضمانت وام های پرداختی از سوی «شرکت سرمایه گذاری خصوصی فرا مرزی آمریکا»- در بالکان سرمایه گذاری کرده است. این شرکت «صندوق برابری جنوب شرق اروپا» نام داشت. تا سال 2200 حجم سرمایه گذاری شرکت سرمایه گذاری خصوصی فرا مرزی آمریکا به دویست میلیون دلار افزایش یافت و این شرکت اعلام کرد که «صندوق یوگسلاوی سرمایه گذاری سوروس» به نقشی کنترل کننده در اکسیبانکا که یک بانک تجاری خصوصی در صربستان است دست یافته است و در تأسیس «شبکه های پهن باند صربستان» که یک شرکت تلویزیون کابلی و خدمات پهن باند پیشگام در صربستان است سرمایه گذاری کرده است.
نکته دیگر اینکه «جامعه باز» سوروس به خود او تسری نیافته است. او با مقررات زدایی از برخی روندها، راه را فقط برای ابر ثروتمندان بازکرده است و در پناه امنیتی قرار دارد که رسانه ها برایش تأمین کرده اند. در یکی از فصول غریب حیات شغلی سوروس، گفته می شود که او در یک شرکت انرژی سرمایه گذاری کرده است که توسط جرج بوش اداره می شود، اقدامی به منظور خرید نفوذ در خانواده بوش. همانطور که اشاره شد در یک تحول عجیب دیگر، این سرمایه دار جهانی، یک سوسیالیست جهانی نیز شده است و از یک مالیات جهانی موسوم به «توبین تکس» به روی شیوه هایی که خود وی از طریق آنها از سیستم سرمایه دارانه جهانی بهره برداری می کند و از قبل سفته بازی و دستکاری در پول های رایج ثروتمند می شود، حمایت کرده است. سوروس اعلام کرده است که توبین تکس «نظریه ای معتبر» برای بالا بردن درآمدهای بین المللی و مخالفت با به کارگیری وضع مالیات های زیانبار است. آنچه که گزارش شده است این است که توماس پالی، مدیر «پروژه اصلاحات جهانی سازی» در مؤسسه جامعه باز سوروس، یکی از سخنگویان برجسته در نشستی بوده که در سال 3200 در واشنگتن برای بحث درباره چگونگی وضع این مالیات برگزار شده بود.
ستون نویس واشنگتن پست هارولد میرسون می نویسد: «سوروس ثروت خود را از راه سرمایه گذاری به شیوه قدیمی دروال استریت به دست آورده است.» اما در واقع او ثروت خود را از طریق شگردهای سرمایه گذاری که در دسترس سرمایه گذاران عادی قرار ندارد و نیز مداخلات مالی وی که می تواند بر کشورها و اقتصادهایشان تأثیر بگذارد، کسب کرده است.