آمریکا و دخالت نظامی در هائیتی

بخش سیاسی خارجی
در حالی که بسیاری از مردم آمریکا با حمله نظامی سربازان این کشور به هائیتی مخالف هستند اما سردمداران پنتاگون همچنان از آمادگی رزمی کامل برای تسخیر سریع یک کشور بسیار کوچک با حداکثر 7500 نفر نیروی مسلح سخن می‌رانند.
آمار گویای آن است که بیش از سه چهارم مردم آمریکا مخالف عملیات نظامی کشورشان در هائیتی هستند. هرچند که مقامات آمریکایی در دخالتهای گذشته بخصوص در مورد سومالی بهانه کمک به مردم فقیر و نجات آنان از مرگ! برای توجیه حضور نظامی خود را در دست داشتند اما در مورد هائیتی بنظر می‌رسد که طراحان حمله نظامی به این کشور هنوز نتوانسته‌اند توجیه معقولی برای اعمال مداخله‌جویانه خود به اذهان عمومی مردم آمریکا ارائه دهند.
از سال 1915 که آمریکا با اعزام نیروی نظامی، هائیتی را اشغال کرد و فرد مورد نظر خود را بر مسند حکومت نشاند این اولین‌بار است که در هائیتی کسانی قدرت را در دست گرفته‌اند که منافع آمریکا را در کشورشان به رسمیت نمی‌شناسند و این موضوع برای مقامات واشنگتن که آمریکای مرکزی را «حیاط خلوت» خود می‌دانند قابل تحمل نیست!
هر چند که ظواهر امر چنین حکایت می‌کند که سربازان آمریکائی بزودی عملیات نظامی علیه حکومت هائیتی را آغاز می‌کنند اما این موضوع برای واشنگتن بدون دشواری نیست.
1- هائیتی اولین کشور مستقل آمریکای لاتین و تنها کشور این منطقه است که زبان و فرهنگ فرانسوی در آن رایج است و این کشور سالها محل رقابت و مورد اختلاف آمریکا و فرانسه بوده است.
عدم حضور فرانسه در لیست کشورهائیکه در دخالت نظامی در هائیتی به سربازان آمریکایی کمک می‌کنند نشان ضعف بزرگ عملیات آتی آمریکائیها در هائیتی است.
هر چند که قبلا گفته شده بود نیروهای فرانسوی به ازای مشارکت آمریکائیان در مداخله نظامی در رواندا، نیروهای آمریکایی را در عملیات علیه حاکمان هائیتی یاری می‌دهند اما با وجود شرکت گروهی از سربازان آمریکایی در عملیات «فیروزه»، فرانسه همچنان با حضور سربازان خود در عملیات آتی نیروهای آمریکایی مخالفت می‌ورزد.
2- با نگاهی به پرونده دخالتهای نظامی کشورهای بزرگ در دیگر کشورها نمی‌توان آینده امیدوارکننده‌ای را برای عملیات آتی نیروهای آمریکایی در هائیتی متصور شد.
عاقبت وحشتناک حضور نیروهای آمریکایی در جریان مداخله در سومالی، آئینه تمام‌نمای شکست مفتضحانه سیاستهای مداخله‌جویانه واشنگتن است و کاخ سفید که نگران روند روبه افزایش مخالفت‌ها علیه سیاستهای توسعه‌طلبانه‌اش تحت عنوان «نظم نوین جهانی» می‌باشد گزینه نادرستی را که سرکوب نظامی است انتخاب کرده است.
نظم نوین جهانی که آمریکا سردمدار اجرای آن است جز ضرر و زیان برای مردم جهان بخصوص کشورهای جهان سوم و سرافکندگی برای مقامات واشنگتن پیامد دیگری نداشته است و اصرار بیهوده مقامات آمریکایی بر اجرای این «نظم ادعایی»! پیامدهای خطرناکی برای بشریت بدنبال خواهد داشت.
به هر صورت دخالت نظامی آمریکائیها در هائیتی (در صورت عملی شدن) پیامدی بجز آنچه در گذشته برای آنان داشته بدنبال نخواهد داشت.