احزاب سیاسی ژاپن

حزب احیاء ژاپن
تأسیس: 1993
شمار نمایندگان پارلمان در مجلس سفلی: 62 نفر
سیاستهای عمده: حزب احیاء ژاپن از نقش فعالتر ژاپن در جهان حمایت می‌کند. این حزب خواستار اصلاح یا بازنویسی قانون اساسی پس از جنگ ژاپن است تا به نیروهای نظامی ژاپن اجازه حضور فعالتری در خارج از این کشور بدهد و از جمله اجازه دهد نیروهای ژاپن در عملیات حفظ صلح مشارکت کنند. این حزب و رهبری آن با سیاستگذاران آمریکا بویژه در مسائل سیاست امنیتی روابط خوبی دارد. حزب احیاء ژاپن درصدد است از طریق حل اختلاف تجاری این روابط حسنه را همچنان حفظ کند. با این همه، تجدیدنظرطلبان این حزب به بهبود روابط با کشورهای آسیایی تمایل دارند. حزب احیاء ژاپن خواستار افزایش مالیاتها برای تأمین وجوه «پروژه‌های کارهای عمومی وسیع» می‌باشد.
این حزب همچنین خواستار تقویت ارتش و بهبود خدمات رفاهی است. در نهایت حزب احیاء ژاپن به نظام انتخاباتی که اخیراً تصویب شد و به موجب آن، حوزه‌های انتخابیه تک عضوی با سیستم‌ رای‌دهی تناسبی در نواحی منطقه‌ای ملحق شدند، علاقمند است. حزب احیاء به این اقدام به عنوان ابزار مناسبی برای تجدید سازمان احزاب سیاسی ژاپن می‌نگرد.
سازمان حزب: به جز تفاوتهای فردی میان نمایندگان گروههایی که به طور آشکار درون حزب احیاء ژاپن شناخته باشند، نمی‌توان یافت. حزب با شماری از احزابی که به لحاظ فکری با آنها همانندی دارد در یک گروه پارلمانی بزرگتر (به نام نوآوری) در حال ادغام است. بدین ترتیب روشن نیست تا چه اندازه هویت جداگانه خود را حفظ خواهد کرد.
رهبری حزب: ریاست حزب بر عهده «تسوتوماهاتا» نخست‌وزیر فعلی [پیشین] ژاپن است که مقامات حزب لیبرال دموکراتیک به عنوان کارشناس امور کشاورزی ارتقاء یافت و نهایتاً به رهبری یکی از بزرگترین دسته‌های حزب لیبرال دموکراتیک رسید. در سطح گسترده‌ای اعتقاد بر این است که وی جانشین «اوزاوا» به عنوان دبیرکل حزب خواهد بود. خود وی این نظر را تایید کرده است: «اوزاوا متن را می‌نویسد و من عمل می‌کنم. شغل بازیگر اجرای متن تا سرحد ممکن است.»
دبیر کل: ایشیرو اوزاوا؛ اوزاوا مدتی طولانی مشغول سازماندهی بهتر حزب در صحنه سیاسی ژاپن بوده است. وی می‌کوشد احزاب موجود را از بین ببرد و آنان را در یک نظام دو حزبی سازمان‌دهی مجدد کند. وی ترجیح می‌دهد در پشت صحنه کار کند و حتی با اکراه در ملاءعام ظاهر می‌شود. وی روابط نیرومندی با سیاستمداران آمریکا دارد اما همچنین مایل است ژاپن را به یک قدرت جهانی بدل کند.
حزب حکومت ناب
تاسیس‌: 1964
شمار نمایندگان پارلمان در مجلس سفلی: 52 نفر
سیاستهای عمده: از زمانیکه حزب حکومت ناب توسط گروهی از ژاپنی‌های بودایی ملی‌گرا، ستیزه‌جو و متعصب فرقه «نی‌شیرن شوشو» تاسیس شد، حزب اغلب برچسب فاشیستی و توتالیتری خورده است. در سالهای اخیر حزب حکومت ناب تمایل فزاینده‌ای به همکاری با محافظه‌کاران حزب لیبرال دموکراتیک نشان داده است. همکاری آن با حزب احیاء ژاپن بیانگر چرخش بیشتر به راست است. در همان حال، حزب حکومت ناب توانسته است تاکید بر مسائل رفاهی را وارد برنامه کار «برنامه‌های کارهای عمومی» کند... و خواستار نقش بین‌المللی فعالی برای ژاپن از جمله تقویت حضور نظامی باشد. این حزب همچنین از پرداخت مالیاتهای جدید و بالاتر برای این برنامه‌ها و نظام انتخاباتی جدید برای ارتقاء بیشتر صف‌بندی سیاسی در صحنه سیاسی ژاپن حمایت می‌کند.
سازمان حزبی: هم حزب حکومت ناب و هم «سوکاگاکای» سازمانهای بسته‌ای هستند که به طور شدید از مرکز کنترل می‌شوند. در گذشته پیرامون روابط میان حزب و «سوکاگاکای» در این مورد که حزب تا اندازه‌ای استقلال بیشتری داشته باشد اختلافاتی بروز کرده است.
برخی از اعضاء در واکنش به کنترل شدیدی که توسط رهبری حزب اعمال می‌شود حزب را ترک کرده‌اند. حزب حکومت ناب در حالیکه شفاهاً از تجدید سازمان احزاب سیاسی حمایت می‌کند، به فراگیرترین گروه حزبی موجود، گروه چند حزبی «نوآوری» نپیوسته است.
رهبری:
دبیر کل: یویی‌چی ایشی‌کاوا. ایشی‌کاوا به اوزاوا بسیار نزدیک است و این دو در زمینه مواضع سیاست خارجی و مالیاتها با یکدیگر همکاری کرده‌ و دیگر احزاب را وادار به پذیرش آنها کرده‌اند. وی نیز مانند اوزاوا یک فعال پشت صحنه به شمار می‌رود.
رئیس حزب: کوجی‌رو ـ ایشیدا
حزب نوین ژاپن
تاسیس: 1992
شمار نمایندگان پارلمان در مجلس سفلی: 37 نفر
سیاستهای عمده: نخستین اولویت حزب، اصلاحات سیاسی واقعی بویژه ایجاد حوزه‌های نمایندگی تک‌عضوی است. این حزب از آزادسازی اقتصادی و واگذاری اختیارات به مناطق، به عنوان بخشی از سیاست کاهش قدرت دیوانسالاری مرکزی حمایت می‌کند. در یک عبارت کلی‌تر، حزب درصدد بوده است برخی از مواضع کوته‌‌فکرانه‌تر حکومتهای پیشین حزب لیبرال دموکراتیک را تصحیح کند. برای مثال از اقدامات ژاپن در جنگ جهانی دوم رسماً عذرخواهی می‌کند و بحث فراگیر در مورد جنگ را در متون کتابهای مدارس دولتی مجاز می‌شمرد.
سازمان حزبی: حزب نوین ژاپن حمایت فعال و پرشور ساکنان شهری 20 تا 40 ساله را که با اشتیاق به حزب رای می‌دهند، به دست آورده است. تاثیر رهبری حزب، محبوبیت موری هیرو هوزوکاوا و استعفای ناگهانی بعدی تاکنون معلوم نیست. زمانیکه حزب از مرکز سیاسی به سوی اوزاوا چرخید، کناره‌‌گیری از حزب آغاز شد. از سوی دیگر، حزب از ورود دو عضو فدراسیون سوسیال دموکراتیک از جمله رهبر با نفوذ آن، ساتسوکی ادا بهره‌مند شده است.
رهبری حزب
رئیس: موری هیرو هوزوکاوا نخست‌وزیر اسبق که بر اثر انبوهی از اتهامات در مورد رهبری نامناسب استعفا داد. وی که با حزب لیبرال دموکراتیک همکاری طولانی داشت از مقام خود را به عنوان فرماندار ناحیه کوماموتو کناره گرفت و حزب را شخصا در سالهای منتهی به سال 1992 سازمان داد. وی یکی از نخست‌وزیران بغایت محبوب بود، اما به نظر می‌رسید فاقد اراده لازم است و دست‌آویز اوزاوا قرار می‌گیرد.
حزب سوسیالیست دموکراتیک
تاسیس: 1960
تعداد نماینده در مجلس سفلی: 19 نفر
سیاستهای عمده: حزب از گسترش دولت رفاهی و تقویت توانایی دفاعی ژاپن بسیار دفاع کرده است. سنتا، بشدت ضد کمونیست است. حزب سوسیالیست دموکراتیک از سیاستهای حزب احیا ژاپن حمایت می‌کند اما در مواردی کوشیده است از طرحهای اوزاوا فاصله بگیرد.
سازمان حزبی: علیرغم سازماندهی دوباره جنبشهای کارگری ژاپن در طی چند سال گذشته، حمایت سازمانی از جانب «انجمن دوستی» که بر اتحادیه‌های صنعتی بخش خصوصی متمرکز است، حزب را همچنان سرپا نگه می‌دارد. حزب تصمیم گرفت بخشی از گروه پارلمانی «نوآوری» شود اما این اقدام از سوی «انجمن دوستی» مورد انتقاد گرفته است.
رهبری:
رئیس‌ حزبی: کن گو اوچی. اوچی به دلیل آنکه حزب را به سمت نزدیکی با حزب احیاء ژاپن و دوری از همکاری با جناح راست حزب سوسیالیست سوق داده است مورد انتقاد قرار گرفت و استعفای خود را در 1 ژوئن اعلام داشت.
دبیرکل حزب: تاکاشی یونه‌زاوا
حزب لیبرال
تاسیس: 1994
شمار نمایندگان در مجلس سفلی: 70
سیاستهای عمده: این گروه با کسانی که درصددند محافظه‌کاران خارج از حزب لیبرال دموکراتیک را برای پیوستن به حزب احیاء ژاپن و حزب حکومت ناب هدایت کنند و آنان را در قالب ائتلافی که در آن سوسیالیستها مستثنی شده باشند گردهم‌ آورد، همفکری می‌کند.
این حزب با حزب احیاء ژاپن و حزب حکومت ناب در زمینه مالیاتها، مسئله کره شمالی و دیگر سیاستهای کلیدی موافق است. اما از آزادسازی دولتی برای ارتقاء اقتصاد بازار آزاد حمایت می‌کند و در حالیکه به آنانی که به لحاظ اجتماعی فاقد مزیت‌اند کمک می‌کنند از محیط زیست و فرهنگ سنتی حمایت می‌کند.
سازمان حزبی: حزب حاصل یک گروه مطالعاتی به نام «لیبرالها» در درون حزب لیبرال دموکراتیک است که از محافظه‌کاری جدیدی حمایت می‌کند. این حزب هم‌اکنون می‌کوشد توجه سیاستمداران محلی را به حزب جلب کند.
رهبری حزب:
رئیس: کوجی کاکی‌زاوا: زمانیکه کاکی‌زاوا بلافاصله پس از جدا شدن از حزب لیبرال دموکراتیک در کابینه هاتا وزیر خارجه شد این امر به میزان زیادی شگفتی‌آور بود.
گروه اصلاح پیشین
تاسیس: 1994
شمار نمایندگان در مجلس سفلی: 4 نفر
سیاست حزبی: تنها با کسانی که تلاش می‌کنند از اوزاوا و هوسوکاوا فاصل بگیرند متحد می‌شود در حالیکه هنوز بخشی از حکومت ائتلافی [پیشین] است.
سازمان حزبی: این یک گروه پارلمانی در حال انحلال است. دو نفر عضو پارلمان آن از حزب جدید ژاپن و دو عضو دیگر از فدراسیون سوسیال دموکراتها جدا شده‌اند.
احزابی که به طور انفعالی با ائتلاف حاکم [پیشین] همکاری می‌کنند.
حزب جدید پیشرو
حزب از افزایش نقش محدود ژاپن، به عنوان کشور صلح‌جویی که درگیر فعالیتهای انسان‌دوستانه در سراسر جهان است، حمایت می‌کند. این حزب بر حمایت از محیط زیست، دفاع از اقتصاد بازار آزاد و واگذاری اقتدار به نواحی تاکید دارد. حزب جدید پیشرو به «حزب جدید ژاپن» نزدیک بود اما زمانیکه این حزب به اوزاوا نزدیکتر شد حزب پیشرو جدید به چپ گرایید.
سازمان حزبی: حزب دارای سازمان و رای اعضای انفرادی است اما چندان گسترده نیست. برخی از اعضای این حزب که با تجربه پارلمانی قبلی هستند افرادی بودند که سال گذشته از گروه میت سوزوکا در حزب لیبرال دموکراتیک جدا شدند.
‌رهبر حزب: ماسایوشی تاکه‌مورا
تاکه‌مورا فرماندار سابق ناحیه شی‌گاو است که به دلیل سیاستهای اقتصادی و نگرش به محیط زیست به میزان زیادی مورد حمایت قرار گرفت. وی همچنین «کمیته اصلاحات سیاسی» حزب لیبرال دموکراتیک را تا زمان جدایی از حزب در سال 1993 رهبری میکرد. علیرغم کوچکی حزبش، وی توجه قابل ملاحظه‌ای را به خود جلب کرده و به عنوان نامزد احتمالی آینده نخست‌وزیری مورد حمایت است.
حزب آینده ‌نو
تاسیس: 1994
شمار نمایندگان در مجلس سفلی: 4 نفر
سیاستهای عمده: حزب دارای سه سیاست عمده است: کمک مثبت ژاپن به جامعه بین‌المللی، گذار از سیاستهای تحت رهبری دیوان‌سالاران به سیاستهای مبتنی بر اراده مردم و افزایش واگذاری قدرت به مناطق.
سازمان حزب: حزب دارای هیچگونه سازمانی ورای افراد عضو نیست اما اغلب آنان اعضای گروه طرفدار اصلاحات سیاسی در حزب لیبرال دموکراتیک و از دسته میت سوزوکا هستند.
رهبری: سی‌چی‌کی‌ کوکانو: کانو تجربه وسیعی در سیاست کشاورزی دارد.
حزب لیبرال دموکراتیک
تاسیس: 1955
شمار نمایندگان در مجلس سفلی: 206
سیاستهای عمده: حزب لیبرال دموکراتیک از روابط نیرومند با ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی حمایت می‌کند و علاقمند به مذاکره در مورد اختلافات تجاری و پاسخ به درخواست‌های آمریکا مبنی بر ایفای نقش نظامی گسترده‌تر در «پاسیفیک شمالی» می‌باشد. سیاستهای حزب برآوردن منافع بنگاههای بزرگ گرایش دارد. حزب لیبرال دموکراتیک اخیراً از جدایی کلیسا از دولت حمایت کرده است. این اقدام در واکنش به هراس حامیان مذهبی از ورود حزب حکومت ناب به حکومت بوده است.
بخشهایی از حزب، بویژه اعضای جوانتر پارلمان در مخالفت با مانورهای سیاسی اشیرو اوزاوا رهبر حزب احیاء ژاپن به سمت دشمنان سنتی خود در حزب سوسیال دموکراتیک گرایش پیدا کرده‌اند. آنها همچنین، نظام انتخاباتی حوزه‌های انتخابیه چند عضوی جدید را ترجیح می‌دهند اما حامیان بنگاههای تجاری بزرگ در حزب لیبرال دموکراتیک مایل نیستند شاهد رشد بسیار سریع نظام دو حزبی باشند.
سازمان حزب: طی سالها، گروههای درونی عمده حزب لیبرال دموکراتیک دستجاتی بودند که حول محور یک رهبر واحد متمرکز بودند، هر چند این دستجات به لحاظ شمار کمتر رشد می‌کردند و در طی گذشت زمان بیشتر نهادینه می‌شدند.
دستجات درون حزب مایل به در گرفتن نمایندگان پارلمانی منفرد با گرایشات عقیدتی گوناگون می‌باشند که از آن رو به دسته تعلق دارند تا در ازای کسب رای برای رهبر دسته به پستهای مهم و امکانات مالی (در حزب یا حکومت) دست یابند.
دستجات در سال گذشته به علت آنکه حزب لیبرال دموکراتیک دیگر در دولت مشارکت ندارد و منابع مالی کمتر در دسترس است، ضعیفتر شدند. با این همه دستجات هنوز هم از «گروههای مطالعاتی» مهمتر‌اند هر چند که اهمیت دومی اخیراً افزایش یافته است.
دستجات زیر در حزب لیبرال دموکراتیک فعالند:
گروه میتسوزوکا (49 عضو): یکی از دستجاتی است که در ازای کناره‌گیری اعضای آن در ماههای اخیر بیشترین آسیب‌پذیری را داشته است. این گروه در خطر انحلال است.
گروه میازاوا (54 عضو): میازاوا زمانی که حزب لیبرال دموکراتیک پس از 38 سال از قدرت سقوط کرد، نخست‌وزیر بود. وی به دلیل ناتوانی در تصویب قانون اصلاحات سیاسی که شکست حزب لیبرال دموکراتیک را تسریع کرد، مجبور به استعفا شد.
گروه واتانابه (42 عضو): واتانابه درصدد کناره‌گیری از حزب لیبرال دموکراتیک و پیوستن به حزب احیاء ژاپن و حزب حکومت ناب و تشکیل یک ائتلاف جناح راست بود که آشکارا سوسیالیستها را نادیده می‌گرفت. با این همه، واتانابه تنها توانست کمتر از 30 عضو گروه خود را به این کار ترغیب کند و مجبور شد طرحهای خود را برای ترک کردن حزب لیبرال دموکراتیک کنار بگذارد.
گروه کوبوشی (30 عضو). این گروه دربرگیرنده باقیمانده گروههای تاکه‌شیتا، یکی از بزرگترین گروههای حزب لیبرال دموکراتیک است. بخش بزرگتر گروه تاکه‌شیتا به گروه تحت رهبری هاتا پیوست که در نهایت پایه حزب احیاء ژاپن را بنا گذارد.
گروه کوموتو (21 عضو). این گروه جانشین مستقیم گروه می‌کی است که با مواضع آشتی‌جویانه و تصویری روشن شناخته می‌شود. همچنین در حزب لیبرال دموکراتیک 10 عضو پارلمان وجود دارند که به هیچ گروهی وابسته نیستند.
حزب لیبرال دموکراتیک همچنین دارای شماری «گروههای مطالعاتی» است. دو تا از این گروهها قبلا پایه‌گذار جدایی از حزب شدند، یکی «گروه پژوهش سیاستهای حزب» و دیگر «لیبرالها». همچنین گروه دیگری وجود دارد که به کار با مخالفین علاقمند است. این گروه «اتحاد اعضاء پارلمان برای ارتقاء اصلاح سیاسی» نام دارد و تحت رهبری نخست‌وزیر پیشین توشی‌کی کایفو با 170 عضو پارلمانی اداره می‌شود. بعلاوه یک گروه اصلاحات تحت رهبری وزیر خارجه پیشین، تارو ناکایاما، است با 182 عضو پارلمان که قول داده‌اند از حزب لیبرال دموکراتیک دفاع کنند. اگر حزب برای یک مدت طولانی‌تر مخالف باقی بماند، احتمال تجزیه بیشتر حزب وجود دارد.
رئیس حزب: یوهی کونو. از قضا، کونو یکی از اعضای حزب کوچکی است که در اوایل دهه هفتاد از حزب لیبرال دموکراتیک جدا شد اما در سال 1983 دوباره به آن پیوست. ادعا می‌شد که تجربه کونو با مخالفین وی را مؤثرترین رهبر حزب لیبرال دموکراتیک در حال حاضر خواهد ساخت. با این همه، اخیراً، وی به دلیل نداشتن یک استراتژی به شدت در حزب مورد انتقاد قرار گرفته ست.
دبیرکل: یوشیرو موری. وی فرد دوم دسته میتسوزوکا است. موری در کابینه‌های پیشین و به عنوان رئیس پیشین کمیته پژوهشی مسائل سیاسی حزب لیبرال دموکراتیک دارای پیشینه برجسته‌ای است.
حزب سوسیال دموکراتیک ژاپن
تاسیس: 1945
شمار نمایندگان در مجلس سفلی: 74 نفر
سیاستهای عمده: صلح‌جو است، مخالفت با نقش نظامی فعال ژاپن در عملیات حفظ صلح سازمان ملل، خواستار مناسبات خوب با کشورهای سوسیالیستی (چین و کره شمالی) از جمله خط‌مشی ملایم در قبال تحریمها علیه کره شمالی، حمایت از تداوم سوبسیدهای کشاورزی و مخالف با واردات برنج در سطح بالا. مخالفت با افزایش مالیاتها و ارجحیت برای نظام حوزه‌های انتخابیه چند حزبی موجود.
سازمان حزبی: دسته‌های خصوصی که بر پایه وابستگی‌های عقیدتی استوارند در دهه‌های 50 و 60 مهم بود. اما در دهه‌‌های 70 و 80 این گرایش‌ها کاهش یافت. در مقابل، «گروههای مطالعاتی» شکل گرفته‌اند و اعضای پارلمان را بر اساس تمایلشان به تغییر سیاستهای حزب برای همکاری با احزاب محافظه‌کارتر و در جستجوی حمایت برای یک پایه انتخاباتی گسترده‌تر جذب می‌کنند.
مهمترین «گروههای مطالعاتی» حزب در حال حاضر به قرار زیرند:
«گروه بحث سیاست جدید» که 20 نماینده مجلس سفلی را دربرمی‌گیرد. این گروه در حزب بیشترین فاصله را با «راست» داراست.
گروه «دموکراسی» تقریبا حدود 30 نماینده مجلس سفلی را دربر می‌گیرد. این گروه میانه ـ راست حزب را شامل می‌شود و بعضی از اعضای آن در گروه بحث سیاست جدید نیز عضویت دارند.
گروه «اجتماع برای ارتقاء اصلاحات سیاسی واقعی» دارای 20 عضو در مجلس سفلی است، بزرگترین گروه‌بندی میانه ـ چپ حزب است.
گروه «خورشید». در مجلس سفلی دارای هفت عضو است و بیش از همه با «چپ‌ها» در حزب فاصله دارد.
بعلاوه، اتحادیه‌های کارگری عمده بویژه اتحادیه‌های کارمندان دولتی که در طی چند سال گذشته از سوسیالیستها دوری می‌گزیده‌اند ممکن است به عنوان جدیدترین و بزرگترین فدراسیون کار ژاپن به سوسیالیستها بپیوندند.
رهبری
دبیرکل: واتارو کوبو. وی روابط نزدیکی با جناح راست حزب دارد.
رئیس. تومی‌چی مورایاما. با گروه میانه ـ چپ در حزب نزدیکترین رابطه را داراست اما اغلب توسط چپ افراطی مورد انتقاد قرار می‌گیرد.
حزب کمونیست چین
تاسیس: 1922
شمار نمایندگان پارلمان در مجلس سفلی: 15 نفر
سیاستهای عمده: حزب به طور پیوسته هم با حزب لیبرال دموکراتیک و هم ائتلاف حکومت جدید مخالفت کرده است. هیچیک از دیگر احزاب به این موضوع که حزب کمونیست را در حکومت شرکت دهند، حتی فکر هم نمی‌کنند. حزب مصراً با نظام انتخاباتی جدید مخالفت کرده و در مقابل، از نمایندگی تناسبی حمایت می‌کند. کمونیستها به شدت از سوسیالیستها به دلیل همکاری با اوزاوا انتقاد می‌کنند زیرا کمونیستها وی را به افزایش نظامیگری و حکومت توتالیتری متهم می‌کنند. برخی از سوسیالیستها در جناح چپ نیز نگرانیهای آنان را تکرار کرده‌اند. در حقیقت، حزب کمونیست ژاپن و بسیاری از سوسیالیستها در بسیاری از مواضع سیاسی اعلام شده شریک‌اند اگرچه تفسیر آنان عمیقاً متفاوت است.
سازمان حزبی: حزب کمونیست حزب شاخصی است که «سانترالیسم دموکراتیک» بر آن حاکم است. حزب از کادرهای با انضباطی تشکیل شده که از فعالان فدایی حزب می‌باشند. حزب دارای تسهیلات رفاهی گسترده‌ای برای حامیان خود است. همچنانکه سن متوسط اعضاء حزب افزایش می‌یابد، خود حزب به لحاظ ملی و بین‌المللی منزوی‌تر می‌شود. برخی مرگ حزب را پیش‌بینی می‌کنند.
رهبری:
رئیس حزب: کن‌جی میاموتو.
دبیرکل: تتسو زوفوها
گروه جاه‌طلب:
تاسیس: 1994
شمار نمایندگان در مجلس سفلی: 3 نفر
سیاستهای عمده: گروه از همکاری حزب نوین ژاپن با حزب احیاء ژاپن و رهبری آن، اوزاوا، انتقاد می‌کند. به عبارت دیگر، این گروه در سیاستهای اسمی حزب نوین ژاپن شریک است.
سازمان حزب: این حزب از حزب نوین ژاپن برخاست و دارای شبکه‌ای از نمایندگان مستقل پارلمان فردی در آن است.
مستقلها
علاوه بر احزاب و گروههای متعدد، نه عضو پارلمان در مجلس سفلی پارلمان ژاپن به عنوان نمایندگان مستقل حضور دارند.