در حاشیه پیام تسلیت هاشمی به میرحسین

قاسم روان‌بخش
از فتنه 88 تاکنون قریب به دو سال می‌گذرد؛ فتنه‌ای که از سوی مقام معظم رهبری، فتنه عمیق نامیده شد و کشور را دچار مشکلاتی کرد. این فتنه که به بهانه واهی تقلب در انتخابات و با هدف براندازی نظام و با پشتوانه غربی‌ها و به سرکردگی عناصر میدانی مثل میرحسین موسوی و مهدی کروبی صورت گرفت، با تدبیر مقام معظم رهبری و هوشیاری و بصیرت ملت ایران در هم کوبیده شد و در 9 دی 88 در سایه حماسه بزرگ ده‌ها میلیونی دفن گردید. آن‌چه در این فتنه جای بحث و تأمل داشت مواضع دو گانه هاشمی رفسنجانی بود که از یک سو به حمایت از فتنه‌گران بر می‌خاست و مواضع جانبدارانه به نفع آنان اتخاذ می‌کرد و از سوی دیگر در آستانه اجلاس خبرگان، مواضع ملایمی بر ضد آن‌ها درپیش می‌گرفت.
ولی متاسفانه همچنان بر مواضع نامناسب باقی مانده است. آن‌چه در مواضع وی تغییر می‌کند تاکتیک‌هاست نه استراتژی‌ها. مروری بر مواضع دوسال اخیر هاشمی برای اثبات این ادعا کافی است؛ او در طول این مدت هیچ‌گاه حاضر به تبری از فتنه گران نشد و فتنه 88 را رسماً محکوم نکرد. درست به همین دلیل بود که پست‌های کلیدی خود را واگذار کرده به آخرین سنگر نزدیک می‌شود. رأی قابل توجه خبرگان به آیت ا... مهدوی‌کنی در این دوره پیام مهمی برای هاشمی بود تا مواضع گذشته خود را اصلاح کند ولی مع الاسف وی نه تنها این پیام را دریافت نکرد بلکه با پیام تأمل بر انگیزش به مناسبت فوت پدر میرحسین موسوی، از خائن به ملت و خادم استکبار یعنی ‌موسوی تجلیل کرد و نشان داد که بر همان مواضع گذشته‌اش باقی است و‌ از مواضع غیر اصولی و تأمل برانگیزش عقب‌نشینی نکرده است. او در این پیام نه تنها حاضر به تبری از میرحسین و سران فتنه نشد، بلکه وی را فردی خدوم نیز نامیده است! بی تردید چنان‌چه انتخابات هیأت رئیسه خبرگان پس از این پیام انجام می‌شد 17 رأی ممتنع نیز به رأی موافق آیت ا... مهدوی تبدیل می‌شد. از سوی دیگر پیام تأیید آمیز هاشمی در کنار پیام یوسف صانعی و سید حسن مصطفوی و علی محمد دستغیب و برخی احزاب منحله مورد حمایت آمریکا حقایق زیادی را بر همگان روشن می‌کند که کم‌تر کسی می‌تواند چشم خود رابر آن‌ها ببندد.