غنی‌سازی مطمئن برای همه

ترس از یک جنگ اتمی از اذهان و قلب‌های مرم [مردم] پاک‌شده است. البته خطرات سلاح‌های کلاهک هسته‌ای در انبارها و قرارگاه‌های موشکی با استانداردهای امنیتی متفاوت نگهداری می‌شوند و هر روز کشورهای بیشتری در این راه گام برمی‌دارند.

به همین دلیل نیز موضوعاتی مانند خلع سلاح و کنترل تسلیحاتی باید در سطح بین‌المللی مجدداً تبدیل به یکی از موضوعات روز شود؛ برای مثال بررسی قرارداد منع گسترش سلاح‌های اتمی. کنفرانس بعدی بررسی این قرارداد در سال 2010 برگزار می‌شود.

مسئله مذاکرات آینده استفاده غیرنظامی از انرژی هسته‌ای نیز خواهد بود. چگونه این ضمانت را ایجاد خواهیم کرد که کشورها به صورت مخفیانه از اورانیوم غنی شده برای سلاح‌های اتمی استفاده نکنند.

غنی‌سازی یک روش کلاسیک برای تولید سوخت هسته‌ای است ولی این فن‌آوری پیچیده کلید دست‌یابی به سلاح اتمی نیز است. پس باید راه‌هایی بیابیم که چگونه کشورها بدون محدودیت از انرژی هسته‌ای به صورت صلح‌آمیز استفاده کنند، بدون این که امکان ساخت بمب را داشته باشند. در قرارداد منع گسترش سلاح‌های اتمی به این مطلب اشاره‌ای نشده است.

این قرارداد تمامی کشورهای عضو به استثنای پنج کشور شناخته شده به عنوان قدرت اتمی را از تولید، در اختیار داشتن و تهیه سلاح اتمی منع کرده، لیکن حق تحقیق و توسعه نیروی هسته‌ای برای استفاده صلح‌آمیز از آن را برای تمامی کشورهای عضو محفوظ می‌دارد.

در توافق به عمل آمده در سال 2000 در آلمان جهان سیاست و اقتصاد به این تفاهم رسیدند که از انرژی هسته‌ای تنها برای مدتی محدود استفاده کنند اما باید با این واقعیت مواجه شویم که تعداد زیادی از کشورهای دیگر، به ویژه کشورهای روبه رشد و تازه صنعتی شده در صدد هستند تا از حق خود برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای استفاده کنند. تنها کشورهای انگشت‌شماری در جهان توانایی غنی‌سازی اورانیوم درمقیاس صنعتی را دارند. قابل درک است که به طور فزاینده، کشورهای بیشتری تلاش کنند که خود را از وابستگی به دریافت اورانیم غنی شده رها ساخته و راسا" اقدام به ساخت تاسیسات غنی‌سازی اورانیوم بکنند اما بدین‌وسیله خطر سوء‌استفاده از آن نیز افزایش خواهد یافت.

از این رو مدتی است که درباره ضمانت اجرایی برای تحویل سوخت هسته‌ای نیز بحث می‌شود. پیشنهادهای متعددی در این باره از کشورهای گوناگون، گروه کشورها و متخصصین دریافت شده است. تمام این پیشنهادات از نقطه مشترکی شروع می‌شود:‌یعنی از گسترش این تکنولوژی جلوگیری کرده و در عین حال اطمینان لازم برای در اختیار گذاشتن سوخت هسته‌ای را به ویژه در شرایط بحرانی تضمین کرده و حق مسلم کشورها، برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را، طبق قرارداد منع گسترش سلاح هسته‌ای، ضمانت کرده ودر عین حال نیروهای بازار را با مداخله دولتها ودادن یارانه خنثی نکنند. جمهوری فدرال آلمان به طور فشرده در بحث درباره بازرسی قرارداد منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای مشارکت داشته و اکنون نیز به مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای (IAEO)، آقای البرادعی پیشنهادی در این زمینه ارائه کرده است، که تمامی شرایط ذکر شده را دارا است.